zaterdag, 27 september 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ook liberale hervormingen via de Europese Unie zijn eigenlijk onaanvaardbaar

Goed nieuws vanuit de Europese Unie zou u zeggen. Vorige week verplichtte Europees Commissaris Meglena Kuneva de Belgische overheid om eindelijk komaf te maken met de strikte regelgeving rond het verbod op koppelverkoop en de sperperiodes voorafgaand aan de koopjes. Gisteren kwam dan weer het bericht dat de Europese Unie de “roaming”-tarieven voor grensoverschrijdend SMS-verkeer wil terugdringen. 
 
Deze maatregelen zullen niet enkel de consumenten ten goede komen, maar ook de marktwerking vrijwaren van té grote overheidsbemoeienissen. Het zijn dit soort economische dictaten uit Brussel die door links voortdurend verguisd worden als “neo-liberaal” en door liberalen bejubeld worden als ware het de verrijzenis van Adam Smith.

Maar beide kampen dwalen. Links zou dit soort Europese besluiten net moeten omarmen, los van de aard van de maatregelen, en liberalen zouden zich net tegen deze hervormingen moeten kanten, opnieuw abstractie makend van het resultaat.

 Idem trouwens voor de andere “liberale” hervormingen van de laatste decennia in de Europese Unie, zoals de talrijke liberaliseringen en privatiseringen, of het ontmantelen van staatsmonopolies. Het addertje onder het gras is immers van een heel ander kaliber dan algemeen wordt aangenomen.

Het is niet omdat de resultaten van deze EU-richtlijnen perfect inpasbaar zijn in een liberaal wereldbeeld dat de mechanismen die er achter verscholen gaan dat ook zijn. Het feit dat de Europese Unie gemachtigd schijnt te zijn om tegen de beslissingen van de lidstaten in te gaan en hun economisch beleid via dictaten kan sturen, en de vaststelling dat er haast niemand op dit werelddeel overblijft die deze gang van zaken in twijfel trekt, sterkt mijn vrees voor de Europese superstaat.

Als we het legitiem en aanvaardbaar vinden dat de Europese Unie markten openbreekt en bepaalde socio-economische hervormingen opdringt, legitimeren en aanvaarden we niet enkel de uitkomst, maar ook de mechanismen daarachter. We omarmen niet enkel de liberale uitkomsten, maar ook de etatistische reflexen van het Berlaymonster.

Alle instellingen zijn immers al op hun plaats en werken naar behoren volgens hun weinig verhulde – maar daarom niet minder verwerpelijk – takenpakket: de harmonisering van de ganse economie binnen de Europese Unie.

En door intrinsiek goede hervormingen vanuit EU-hoek, zoals de drie die hierboven vermeld werden, toe te juichen, het bedje waarin het gros van liberalen ziek is, legitimeren we niet enkel het Europacircus, maar ook haar almacht in economische zaken.

En als we deze liberale bemoeienissen over ons heen laten gaan, hebben we ons recht van spreken verbeurd, ook wanneer soortgelijke dictaten, maar dan socialistische, uit Brussel beginnen komen.

Ingezonden door Vincent De Roeck, beheerder van Libertarian.be

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, EU, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jjvandinges schreef op : 1

    Eerlijk gezegd vind ik het ingrijpen van de EU in de mobiele telefoontarieven opportunistisch, populistisch en slecht voor de concurrentie. Populistisch om een gebaar te maken naar vakantiegangers die een foto willen sms-en (mms eigenlijk) naar mensen thuis. Slecht voor concurrentie omdat de telefoonmaatschappijen dan allemaal de plafond-prijs in rekening zullen brengen. Buiten de EU betaal je de compensatie-prijs; namelijk 2 euro per minuut telefoneren (of gebeld worden) en 50 cent (of is het al meer) voor een sms-je als je bijvoorbeeld in vakantieland Kroatie bent (geen EU lid).

    Liberalisme is toch een situatie waarin de staat zich niet bemoeit met de economie; of heb ik het nou niet begrepen?
    Hub Jongen reageerde op deze reactie.

  2. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    Heel goed artikel. Het gebeurt regelmatig dat EU aanhangers en ook wel twijfelaars met voorbeelden komen die passen in het libertarisme.
    Hier is het antwoord.

    Wel heb ik bezwaar tegen het woordje “eigenlijk”in de titel.
    Het is gewoon puur “onaanvaardbaar! 🙂

  3. Hub Jongen schreef op : 3
    Hub Jongen

    @jjvandinges:
    “Liberalisme is toch een situatie waarin de staat zich niet bemoeit met de economie; of heb ik het nou niet begrepen?

    Dat heb je goed begrepen, maar dat WAS het. Politici zijn kampioen in woordvervalsing.
    Zelfs het liberalisme van de VVD is geheel verwaterd.
    Ook bvb “kapitalisme” wordt gebruikt voor de huidige economie. Ik hoef zeker niet uit te leggen dat het zowat het tegengestelde is.

  4. VmaX schreef op : 4

    Dus feitelijk komt het erop neer dat het niet uitmaakt wat de EU doet of zal gaan doen het is sowieso fout omdat het de EU is die het doet?

    Dus als de EU zegt “we heffen onzelf op om ruimte te maken voor een Libertarische staat Europa” is het niet goed want het mechanisme erachter klopt niet 😉

    Ton Hollander reageerde op deze reactie.

  5. Eric schreef op : 5

    Goed artikel,
    Een staat die andere staten marktwerking oplegt….., nee dat is geen liberalisme.
    Dt is de marktwerking van China en Pinochet
    Liberalisme , is niet alleen een economische visie, maar ook een visie over de mens, de vrije mens.

  6. Ton Hollander schreef op : 6

    @VmaX:

    Helaas wordt op deze side een voortdurende hetze tegen de EU gevoerd. Terwijl de doelstellingen van de EU toch heel wat dichter tegen de idealenvan deze side zitten dan ze hier willen toegeven.

    jjvandinges reageerde op deze reactie.

  7. Bud schreef op : 7

    Kijk, dit is het kaliber dat ik van vrijsprekers verwacht – zij het dat het niet elke week kan kunnen dat iedereen zo’n prachtartikel uit de mouw schudt.

    Soms echter denk ik pragmatisch dat Vincent euh – ongelijk heeft – hoe libertair bovenstaande gedachtengang ook mag zijn.
    Soms denk ik namelijk pessimistisch dat de enige manier om de maatschappij libertair te maken de manier van Augusto Pinochet is…

  8. jjvandinges schreef op : 8

    @Ton Hollander:
    Wil je daar wat dieper -met voorbeelden- op ingaan?