dinsdag, 14 oktober 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

IJSLAND

Stel dat een overheidsfunctionaris  lucht krijgt van een  besmettelijke ziekte die in een land dreigt uit te breken.

 

Het is in dat geval tenminste incorrect en wellicht  zelfs misdadig om degenen die besmet kunnen worden, hiervan niet op de hoogte te stellen.Het  schijnt dat  De Nederlandsche Bank reeds in augustus 2008  signalen  bereikten die duidden op een komend fiasco in IJsland. Hoe komt het dat DNB geen gepaste waarschuwing  deed uitgaan?

 

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. mrXL schreef op : 2
    mrXL

    @Armin: Maar als je van te voren kunt beredeneren dat je toch niets uit gaat voeren, waarom dan een toezichthouder aanstellen?

    Iedereen kon van te voren uitrekenen op de achterkant van een sigarendoos dat IJsland nooit die bankgarantie zou kunnen garanderen…

    Hier gingen ze al de fout in…
    Armin reageerde op deze reactie.

  2. Loneman schreef op : 4

    Ijsland is direkt en expres de nek om gedraaid.
    Niets meer en niets minder.
    Of meedoen met het kartel – of deaud.

  3. Maserati Teun schreef op : 5

    Als DNB werkelijke informatie had dat het in IJsland fout ging, dan hadden ze dit naar buiten moeten brengen. DNB had moeten waarschuwen voor het debacle bij de IceSave Bank.

    In het geval dat DNB op de hoogte was, dan hebben ze zich niet hun taak uitgevoerd. Dat vind ik schandalig.

  4. Albert S. schreef op : 6

    @Armin: Hieruit blijkt dat de overheid als toezichthouder altijd faalt. Als ze niets zeggen gaan mensen de boot in en als ze het wel zeggen dan ontstaat er paniek en gaan mensen alsnog de boot in. Het dilemma van zo’n toezichthouder is dus compleet: ,,Damned if you do, damned if you don’t.” Hierin hebben Hugo, MrXL en Hub groot gelijk. De markt is de enige die toezicht kan houden en niemand anders, zo blijkt in de praktijk.

    Armin reageerde op deze reactie.

  5. Armin schreef op : 7

    @Hub Jongen: Belangen van hun burgers? Wat is dat voor vaags Hub? 🙂

    Maar wat had men dan kunnen doen? Men had kunnen waarschuwen. Dan was er een bankrun en hadden sommigen hun geld behouden. Maar bij fals alarm zou men juist de mensen die te laat zijn gedupeerd hebben, want dan valt de bank om door het alarm.

  6. Armin schreef op : 8

    @Albert S.:
    @mrXL:

    Dat is te simpel. Ik zal de laatste zijn te beweren dat het toezicht niet heroverwogen moet worden, maar toezicht heeft normaal gesproken niets te maken met bekijken of een bank solvabel is. De toezichthouder had geen taak in het wel/niet waarschuwen.

    Hun taak is om te zien of ze de regels betreft risico naleefden. Een bank mag maar maximaal zoveel uitlenen, en hoeveel is afhankelijk van welke soort krediet het betreft. De toezichthouder kijkt of men hiermee niet aan het flessen is. Ik vind dat een goede zaak.

    Wat nu echter het geval bleek, is dat de risico’s totaal verkeerd ingeschat zijn bij bepaalde zaken. Een les voor de toekomst zowel qua taken als inhoud. Misschien is toezicht inderdaad wel minder belangrijk. Maar dat ze per definitie falen is echter te kort door de bocht.

    Albert S. reageerde op deze reactie.

  7. hugo van reijen schreef op : 9
    Hugo J. van Reijen

    Ik vraag mij wel af of de functionarissen van DNB hun eigen familie en vrienden ook niet op de hoogte gesteld hebben.
    hugbo van reijen

    Albert S. reageerde op deze reactie.

  8. Jan B. schreef op : 10

    De Russen willen de schulden overnemen in ruil voor olieboringen, gebruik van de havens en de bouw van militaire bases.

    Was die bank niet in handen van een Rus?

  9. Arnold schreef op : 11

    De grote baas van de RABO Bank maakte een tijd geleden in Buitenhof een opmerking over de hoge rente van Buitenlandse banken.
    Hij werd belachelijk gemaakt en het werd afgedaan als zijnde de concurentie zwart maken. Hij had gelijk maar dat lees ik nergens intussen stond mijn geld voor een iets lagere rente wel bij de RABO Bank. Ik heb derhalve geen enkel probleem.
    Intussen vraag ik mij af wat waarom overheden en semie overheden zulke enorme reserves moeten hebben. Ze hebben het geld,voorlopige schatting ca E150 milj. waarschijnlijk verloren en bijna al die zgn verantwoordelijke Ambtenaren halen hun schouders op in TV verslagen en zeggen dat er geen Finacieel probleem is. En verschuilen zich achter toezichthouders.
    Dat geld,belastinggeld,is dus gewoon niet nodig geweest wij zijn dus belazerd en hebben te veel belasting betaald.

  10. Albert S. schreef op : 12

    @Armin: Armin, de DNB heeft gefaald, punt uit!, niet alleen met Icesave en Landesbanki, maar ook met Fortis/ABN-Amro. Als de DNB goed toezicht zou hebben gehouden zou dit niet zijn gebeurd, maar zoals je weet is het toezicht altijd mensenwerk en mensen falen, dus ook de DNB. Ik ben ervoor om de macht van de centrale bank drastisch te beperken, of zelfs geheel op te doeken en het monetair systeem geheel aan de markt over te laten. Het had ons deze enorme schuldcrisis bespaard, evenals gigantisch veel belastinggeld dat in een groot gat is geworpen. Dat is niet kort door de bocht, doch de simpele en keiharde waarheid.

    SpyNose reageerde op deze reactie.

  11. Albert S. schreef op : 13

    @hugo van reijen: Die vraag knaagt bij mij ook.

  12. SpyNose schreef op : 14
    Spy-Nose

    @Albert S.:
    Inderdaad, Albert. Er wordt veel te vaak vanuit gegaan, dat controleurs hun taak altijd naar behoren uitoefenen en alles beter weten dan belanghebbenden. En dat “het” dus allemaal prima “geregeld” is.

    Dat is een enorme principiële denkfout.

    In de eerste plaats lopen de bevoegdheden die bij de taakuitoefening behoren te allen tijde ver achter bij de ontwikkelingen, waardoor de controle nooit waterdicht is. Dat leidt in het algemeen onvermijdelijk tot rampzalige gevolgen, dus ook bij het afgeven van bankvergunningen.

    In de tweede plaats is het zoeken van zwakke plekken bij een financiële instelling een kwestie van nauwkeurige specialistische recherche, wat erg veel tijd en geld kost. Daar zijn controleurs niet op ingesteld. Men controleert hooguit steekproefsgewijs en gelooft het verder wel.

    In de derde plaats geeft een controlerende instelling het valse idee, dat iedereen beschermd wordt. Maar men wordt niet beschermd, zeker niet wanneer banken elkaar jarenlang alleen al op hun blauwe ogen vertrouwen, zoals in dit geval.

    In de vierde plaats verdringen jeugdige roekeloosheid, arrogantie en hebzucht andere essentiële elementen bij de besluitvorming, zijnde kritisch vermogen, gedegen risicoanalyse en specialistische ervaring, eigenschappen die men in zijn algemeenheid kan aanduiden met de term “deskundigheid” of “expertise”.

    Ook bij DNB ontbreekt het eenvoudigweg aan voldoende deskundigheid.

    Men weet in Europa bijvoorbeeld al tientallen jaren lang, dat de kwaliteit van het overgrote deel van het Noordamerikaanse woningbestand niet groter is dan van een kaartenhuis.
    Toch gingen de banken en de institutionele beleggers door met het verhandelen van ondeugdelijke leningen, waardoor hun balansen er veel te rooskleurig uitzagen.

    Om soortgelijke redenen als hierboven omschreven hebben begrijpelijkerwijs ook de accountants gefaald.

    In plaats van de oplossing te zoeken bij deskundigheidsbevordering zoekt men nu politieke “oplossingen”.
    Een kind kan begrijpen, dat dat middel nog veel erger is dan de kwaal.