dinsdag, 7 oktober 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ontwikkelingshulp

De huidige ontwikkelingshulp  heeft als doel het in permanente staat van afhankelijkheıd houden van een groot aantal landen, waarvan er nog nooit  een als gevolg van deze  ontwikkelingshulp  enige vooruitgang heeft geboekt.

De    beste ontwikkelingshulp is het onmiddellijk  stopzetten van alle hulp en  het vervangen van deze hulp door een systeem  waarin het volgende van toepassing is: 01.Over de gehele wereld vrije import- en export van goederen en diensten , vrij kapitaalverkeer en het afschaffen van formaliteiten verbonden aan het opzetten van  ondernemingen  en het verrichten  van export en import. 02.Vrije    import en export van contractarbeiders die  niet vallen onder dwangverzekeringssystemen onder onmiddellijke verwijdering van hen die crimineel gedrag vertonen.   Het huidige    systeem van vergunningen voor de import van arbeid  veroorzaakt  triljoenen aan schade, omdat arbeid niet geimporteerd kan worden waar en wanneer het nodig is.
Dit is een zeer kostbare handelsbelemmering.    Hugo van Reijen
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Educatie, Globalisatie, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Johnny schreef op : 1

    Schaf ook even de subsidies af.
    De overheid is de slechtste ondernemen die ik ken. Bleef het daar nou bij, dan was het nog tot daar aan toe, maar die slechte ondernemer kan gewoon doorgaan omdat ze ons als slaven in dienst heeft.

  2. Fred schreef op : 2

    Toen de voedselprijzen enige tijd geleden flink stegen, kwamen in eerste instantie de rampverhalen over honger en ondervoeding in het nieuws. Dat zal zeker een direct gevolg zijn van stijgende prijzen. Vreemd genoeg was er weinig aandacht voor een ander effect (ik geloof dat Canvas er wel aandacht aan heeft besteed): de boeren kregen in delen van Afrika een hogere prijs voor hun producten en de hoeveelheid dumpvoedsel uit het westen nam af. M.a.w op het moment dat wij hier eerlijke prijzen voor voedsel gaan betalen, zal dat de kleine boertjes helpen. Een ondersteuning dus voor Hugo’s voorstel.

    En ontwikkelingshulp is dan niet geheel en al ongewenst. Alleen denk ik dan aan een paar ervaren (oudere) Nederlandse boeren die gaan helpen bij het opzetten van coöperaties. Ook het opzetten van een ouderwetse boerenleenbank zoals die in Nederland voor WO II ontstond, kan daarbij helpen. Noem het desnoods microkrediet, want dat is niet iets nieuws, de boerlenleenbank en de Raiffeisenbank deden dat ook.
    Pure kennisoverdracht, daar lijkt mij geen bezwaar tegen te kunnen bestaan. Simon Roosendaal beschreef kortgeleden in Elsevier hoe Gates van Microsoft miljoenen heeft gegeven aan een medisch laboratorium in Oeganda (Kampala) waardoor de beste Afrikaanse artsen en medische wetenschappers in Afrika kunnen blijven, daar onderzoek doen en ook nieuwe wetenschappers en artsen kunnen opleiden. Geheel en al zonder hulp zal het niet gaan, maar liever niet door overheden die voornamelijk uit schuldgevoelens opereren. Overigens schenkt Gates alleen geld als er aan strenge voorwaarden wordt voldaan in de vorm van meetbare resultaten.

  3. Tarquesh schreef op : 3

    Ontwikkelingshulp schijnt bedrog te zijn vertelde mijn vader me.
    Ik maar denken hoe we de derde wereld uit de ellende moeten halen, terwijl
    het niet kan. Jammer voor de pechvogels in de derde wereld. Ik kan niet in mijn eentje het goede stichten op aarde.

  4. R. Hartman (NI) schreef op : 4
    R. Hartman

    Onlangs n.a.v. de speech van Geert Wilders bij de algemene beschouwingen nog weer een reactie gelezen over wat een verschrikkelijk asociale hufter deze man wel is. Dat hij de armen in de wereld wil laten verrekken en organisaties als Oxfam Novib het onmogelijk wil maken hun goede werk te doen.

    Als het niet zo triest was zou je je rot lachen om dit soort mensen; helaas gaan deze types dus wèl naar de stembus. De man had kennelijk niet in de gaten zelf te erkennen dat criminle clubs als Oxfam Novib geen bestaansrecht hebben, want zonder subsidie gaan ze dood… en dat is dus wel wat hij impliciet schrijft.

    Lieden als Mugabe (en niet te vergeten clubs als Hamas) zijn dit soort types maar wat dankbaar.

  5. Alice schreef op : 5

    Alle ontwikkelingsorganisaties zorgen goed voor zich zelf. Het enige wat helpt is zelf een eigen bedrijf opzetten. Banen creëren en geld verdienen en belasting betalen.
    Oxfam/Novib, Cebemos, NCO, Hivos, ICCO preken allemaal voor hun eigen parochie en dat is niet Afrika maar hun eigen aanhangers.
    Ze steunen corrupte regiems en zullen nooit kritiek geven. Anders worden ze eruit gegooid.

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  6. R. Hartman (NI) schreef op : 6
    R. Hartman

    @Alice: “Banen creëren en geld verdienen en belasting betalen.”

    Waarom helpt ‘belasting betalen’? Juist die belasting gaat weer voor een groot deel naar ‘ontwikkelingshulp’, of naar de hobbies van hen die toevallig (?) aan de macht zijn.

    Het enige dat helpt is kapitalisme, waarbij de overheid zich er niet mee bemoeit, want bemoeienis frustreert het vrije marktmechanisme, met desastreuze gevolgen, zoals de huidige kredietcrisis maar weer eens aantoont.

    Waarom kapitalisme het antwoord is op armoede wordt door Johan Norberg helder uiteengezet in zijn documentaire Kapitalisme werkt.

    Alice reageerde op deze reactie.

  7. Alice schreef op : 7

    @R. Hartman (NI): .
    Wat ik bedoel met belasting betalen is, betalen in het land waar men werkt. Dus die gaat naar de regeringen van Afrika en niet naar Nederland.
    Kapitalisme werkt natuurlijk maar ook in Afrika moet er belasting betaald worden om scholen en ziekenhuizen en wegen te onderhouden.
    Dus het enige wat werkt is een bedrijf opzetten in Afrika, banen creeën en daar belasting betalen. Het moet wel een regering zijn die niet de helft in zijn zak stopt. Dus geen hulp.

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  8. R. Hartman (NI) schreef op : 8
    R. Hartman

    @Alice:
    Dank je voor deze uitleg. Ik vreesde al dat je dit bedoelde, vandaar de opmerking over de hobbies.

    Scholen, ziekenhuizen en wegen zijn bij voorkeur NIET aan de overheid over te laten, maar aan de markt. Staatsonderwijs is propaganda onderwijs, zoals hier te lande in overvloed aanschouwd kan worden (denk alleen al aan de ‘lesbrieven’ waarin de staat vastlegt wat ze graag onderwezen wil hebben, los van de te behalen prestatienormen).

    Staatsziekenhuizen leiden tot de veel te dure maar kwalitatief belabberde gezondheidszorg zoals je die eveneens in Nederland kunt aanschouwen. En wegen, ach; in NL betalen we zo’n 18 miljard per jaar voor aanleg en onderhoud van onze wegen, en daar besteedt de staat dan nog geen 2 miljard van aan die wegen.

    Je maakt zelf al het voorbehoud: “Het moet wel een regering zijn die niet de helft in zijn zak stopt.” En dat bestaat dus niet, helaas. Daar zijn al vele boeken over volgeschreven. Uiteindelijk wordt een staat gewoon een baantjesmachine voor vriendjes, die allen boven de markt en de wet staan, en jou vertellen wat je wel en niet mag.

    Dus ja: bedrijf opzetten en banen creëren is prima, maar om het te laten werken moet je ook het eigendomsrecht respecteren. En dat betekent dus o.a. dat je niet iemands loon mag afpakken, al dan niet gedeeltelijk. Als iets nuttig genoeg is zal iemand daarvoor vrijwillig ook willen betalen. Dwang is kwaadaardig.

    Zaken van algemeen nut, zoals wegen en de vuilophaaldienst regel je op community niveau. Wil je in die community wonen, dan ga je accoord met die regelingen. Grote voordeel is dat de community zaken kan doen met concurrerende bedrijven en zo de prijs/kwaliteit verhouding in de hand houden. En zo concurreren communities weer met elkaar, om de gunst van de huizenkoper.

    Er is maar bitter weinig waarvoor je een staat (en daarmee inherent een monopolie) nodig hebt, zo je die al nodig hebt. Vrijwillige samenwerking en concurrentie in een vrije markt brengen vele malen meer welvaart. Maar alle rechten en daarmee alle vrijheid vloeien voort uit het respecteren van andermans eigendom.

    Zie ook het hoofdstuk Rights vs. Privileges uit Michael Badnariks Good to be King.