Door vele factoren, globalisering, individualisering en consumptisme is zoniet de halve wereld gericht op maximalisatie van voornamelijk materie.
Slechte en nog slechtere bedrijven komen in de malaise welke ook goede bedrijven en mensen daarbinnen treft, als eerste bovendrijven.
GM wordt gered, dit terwijl het al zeker een decennia haar eigenwijze koers rijdt en daarmee technologisch ver achter haar concurrenten aanzwalkt. Deze icoon uit een systeem dat schijndood is wordt nu weer gereanimeerd. Wat is er zo slecht aan de-constructie? Echte ondernemersgeest ontstaat zo niet er wordt door borduurd op de puinhopen. Jammer want uiteindelijk worden organisaties en ook elke mens beoordeeld op de toegevoegde waarde. en daarmee doel ik niet op de waarde van geld. Deze waarden zullen uiteindelijk de nieuwe richting zijn?

roger vaessen. [13] reageerde op deze reactie.

Ik zie maar een oorzaak, misschien vat ik het wel te bondig samen maar in mijn belevenis is het een “limiet van groei..!”

De oorzaken die in het prima artikel worden genoemd zijn alle wel relevant, maar zie ik meer als randvoorwaarden waaronder deze enorme groei van krediet heeft kunnen plaatsvinden.

In de nieuwe werkelijkheid die nu is ontstaan blijkt het geloof in terug betalen van schulden niet erg groot. De eerste voorbeelden van deze nieuwe werkelijkheid worden nu een beetje bekend. De volgende twee artikelen heb ik gister gelezen en geven samen een goed beeld van de huidige stand van zaken;

business.timesonline.co.uk

www.independent.co.uk

Naar nu blijkt is de handel in schuld tien keer groter dan de werkelijke economie. De huidige waarde van schuldpapier is nog geen 10%.

1) het feit da de FED niets deed anders dan nu.

Integendeel de Federal Reserve probeerde na de initiële monetaire inkrimping meer geld in de economie te pompen, maar de economie was al in een neergaande fase die niet meer te stoppen was. Monetaire stimulering in een crisis (wegvallen van vertrouwen) is onmogelijk, omdat banken niet meer willen uitlenen en particulieren en bedrijven niet meer willen of kunnen lenen. Het is als het ware een bloedtransfusie geven aan een lijk.

2) de staat de belastingen verhoogde (Je kunt het je bijna niet voorstellen dat men oprecht geen benul had van hoe dramatisch dat evident zou gaan uitpakken)

Mee eens, dat was een slecht beleid, want in feite ontrek je broodnodig kapitaal aan de markt en wordt het verkwanseld door de overheid.

3) wat de schrijver heel juist aangeeft: men ging allerlei wetgeving invoeren die financiele instellingen verplichte meer geld in kas te houden dan daarvoor. Financiele instellingen gingen toen in een tijd van monetaire krapte dus nog meer geld onttrekken uit de markt en nog minder uitlenen.

Dat is niet de oorzaak dat de crisis zo lang heeft geduurd, want juist in een recessie of depressie moet men spaarzaam omgaan met financiële middelen. Wij noemen dat ook bronkapitaal. Als dit zou worden uitgegeven ter stimulering van de economie door de overheid, dan is er minder kapitaal voorhanden dat een snel herstel mogelijk zou maken. Het is namelijk zo dat elke crisis een bodem moet vinden en die bodem kan beter zo snel mogelijk worden bereikt, zodat het noodzakelijke opgespaarde kapitaal kan worden gebruikt voor dit herstel. Hoe meer bronkapitaal voorhanden hoe sneller en sterker het herstel.

De werkelijke reden was dat de crisis zo lang had geduurd is vanwege de veelvuldige ingrepen van de overheid om de economie te ‘stimuleren’. In de VS ddeed men dat via de New Deal, zowel door president Herbert Hoover sinds 1931 als door president Franklin Roosevelt sinds 1933. Beiden dragen hiervoor volledige verantwoordelijkheid.

Hebzucht en inhaligheid is niemand vreemd, ook banken, bedrijven en particulieren niet, dat is met fiatgeld een automatisch gevolg, want er is geen goudstandaard die iedereen beperkt in zijn overspendeergedrag. Fiatgeld steken in waninvesteringen, zoals banken, hadgefondsen, verzekeraars etc. is net zoiets als olie op het al felbrandende vuur gooien.