zaterdag, 1 november 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ben jij overheid of onderheid?


Als je “overheid” bent, dan ben je op de een of andere manier lid van de nomenclatura. Ook daar zijn rangen en standen in. De hoogste zijn de koningin en de premier en de ministers. Daarna volgen de parlementariërs en de Raad van State en de burgemeesters van de grote gemeentes, en nog wat staatsinstellingen als DNB en AFM en dergelijke. Groeiende mogelijkheden zijn nu EU-connecties. 
 
Daarna volgen er nog een aantal, vanaf ambtenaren (in standen) tot parkeerwachters en dergelijke.
Neerkomend op personen die op de een of andere manier de dienst uitmaken, gesteund doordat bij verkiezingen heel veel burgers hun mandaat hebben overgegeven aan deze overheidsgroep. En deze overheden worden bovendien door de werkende productieve burgers betaald.

Als je niet tot die overheid behoort, dan ben jij ONDERHEID. Als onderheid ben je ondergeschikt aan die overheid. Als onderheid mag je werken, moet je een groot deel van je verdiensten afstaan aan hen die over je gesteld zijn, (met je eigen toestemming) en moet je voldoen aan de wensen, verlangens, wetten en voorschriften die over je worden uitgestort. Vroeger noemden ze dat slaven.

Deze studie is nog niet gereed met het bepalen waar de grote hoeveelheid “profiteurs” thuis hoort. Dat is een enorme horde van personen die allemaal iets toegeworpen kunnen krijgen van de overheid. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel de een of andere “Subsidiemogelijkheid” of de een of andere “uitkeringsmogelijkheid”. Bij voorbeeld als je ergens op de wereld geen inkomsten kunt verdienen, dan vlucht je naar Nederland. Dan krijg je woonruimte, eten, huisraad, TV, en ook nog wordt je gratis “ingeburgerd”(Amsterdam). En dat alles moet de onderheid produceren.

Deze groep is bijzonder nuttig voor de overheid omdat die bij verkiezingen veel stemmen opleveren en dan ook nog om “meer” vragen.

Als je bij de onderheid hoort, mag je er dus echt wel trots zijn dat jij help dit alles te verwezenlijken.
Maar je moet je toch ook eens afvragen of je niet hartstikke gek bent om je zo te laten uitbuiten. En daarna, wat je er tegen kunt doen

Want je hoeft je natuurlijk niet zo te laten uitbuiten. Het enige dat je hoeft te doen is: “NEEN ZEGGEN”.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Educatie, Libertarisme, Overheid, Rechten, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jjvandinges schreef op : 1

    Neen zeggen betekent dat de politici hun knokploegen op je afsturen om je te beroven en/of op te sluiten en/of te mishandelen als je je verzet. Zo makkelijk is het nog niet, tenzij je een paar miljoen mensen kan mobiliseren.

    Nederlanders zijn overheidsjunkies met weinig uitzicht op herstel. Junkies overtuigen van het tegendeel vergt veel moeite en geduld.

    Hub Jongen reageerde op deze reactie.

  2. M. van den Heuvel schreef op : 2

    Hoe groter de geest, des te groter is het beest.

  3. Hub Jongen (auteur van dit artikel) schreef op : 3
    Hub Jongen

    @jjvandinges:
    “Zo makkelijk is het nog niet, tenzij je een paar miljoen mensen kan mobiliseren.”
    Dat klopt. Alles heeft zijn consequenties, en in deze collectiviteit neen zeggen kan nare consequenties hebben.
    Maar het moet beginnen met hartgrondig neen zeggen en dan wegen vinden om de nare consequenties te vermijden.
    Die paar miljoen mensen mobilizeren is een lange termijn oplossing waar we wel aan kunnen werken.
    Via de Vrijspreker proberen duidelijk te maken dat vrijheid de enige morele oplossing is en dat die nog meer welvaart brengt ook.
    Wil ik wel eens met je over praten. Als jij dat ook wil, mail naar hub@vrijspreker.nl

    Johnny reageerde op deze reactie.

  4. NvdBeek schreef op : 4

    De analyse beperkt zich ten onrechte tot de overheid / staat, dat wil zeggen de op publiekrecht gebaseerde organisaties.

    In principe is iedere groep c.q. gemeenschap die dwang kan uitoefenen op een volwassen en rationeel individu daarom gevaarlijk. Denk aan vrouwen in een conservatief religieuze omgeving zoals de bible belt of wahabistische gemeenschappen. Die wordt ook alles tegen hun zin afgenomen, inclusief de mogelijkheid om zich aan de gemeenschap te onttrekken.

    Hoe zou je het onderscheid maken in dit soort situaties? Machthebbers? En hoe definiëren we deze groep dan? Je kan immers ook macht krijgen door vrijwillige samenwerking.

    Hub Jongen reageerde op deze reactie.

  5. Johnny schreef op : 5

    @Hub Jongen: Er zijn nog genoeg andere fora waar in grote lijnen dezelfde zaken aan de orde zijn. Iets van een verbinding daartussen zou al weer een stap zijn. Lijstje met links maken?

  6. Henk Monkey schreef op : 6

    Onzin, er zijn zat mogelijkheden om je te ontrekken aan de roverheid. Stap 1 is altijd je “normale” baan opzeggen, in loondienst kan je werkelijk geen kant op en wordt je zeker uitgekleed. Daarna kan je zelfstandige worden (ZZP) waarbij je maar een beperkt aantal uren (wit) werkt. Parkeer geld in buitenland, stop met betalen pensioen, waar ik als jonge man op mijn 65 toch niet meer van kan profiteren. Verder kan je denken aan zelf een subsidiespons te starten, neem een uitkering, en/of ga zwartwerken.

    Hub Jongen reageerde op deze reactie.
    Saartje reageerde op deze reactie.

  7. Hub Jongen (auteur van dit artikel) schreef op : 7
    Hub Jongen

    @NvdBeek:
    Inderdaad speelt gebruik (initieren) van geweld (dwang of fraide) daarbij een rol.

    “Denk aan vrouwen in een conservatief religieuze omgeving zoals de bible belt of wahabistische gemeenschappen.”
    Natuurlijk niet eenvoudig je daar aan te onttrekken. Maar het kan wel, zeker uit de bible belt. Het is dan een afweging van je eigen waardes.

    Bij dergelijke overwegingen is het goed om duidelijk onderscheid te maken tussen politieke macht (geweld) en economische macht (door prestatie en productie)

    NvdBeek reageerde op deze reactie.

  8. Hub Jongen (auteur van dit artikel) schreef op : 8
    Hub Jongen

    @Henk Monkey:
    Ja je moet creatief (en voorzichtig) zijn.
    Een deel van jouw adviezen kan zelfs heel legaal worden uitgevoerd.

  9. NvdBeek schreef op : 9

    @Hub Jongen:

    Je “voting with the feet” argument is iets te makkelijk, omdat het voorbij gaat aan het de ability to pay problematiek. Om te kunnen stemmen, moet je wel voldoende mobiliteit hebben. Zonder geld voor een treinkaartje, kleding, huur etc. is dat wel moeilijk. Mocht je ook nog een keer getrouwd zijn, dan ben je echt de pineut want een uitkering zit er, vanwege het inkomen van je echtgenoot, niet in!

    Overigens kan je het argument ook toepassen op het niveau van de overheid: Omdat je altijd weg kan, heeft de staat maar zoveel macht over jou als je zelf toestaat. Je voelt al dat er nogal wat haken en ogen aan deze these zitten.

    Het maakt m.i. niet uit of een collectief dat individuen onderdrukt zichzelf staat noemt of niet. Dat is enkel een label. Zie ook de strijd tussen kerk en staat om de macht over de burger, in beide gevallen ging het om een collectief. Diezelfde strijd speelt op lokaal niveau en kan zelfs binnen families plaatsvinden. Maakt het label echt uit? Ik denk het niet. Het gevolg van dit inzicht is dat je de verhoudingen staat-burger e.d. ook kunt analyseren aan de hand van die bredere klasse van vergelijkbare problemen.

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  10. Saartje schreef op : 10

    @Henk Monkey:

    “Verder kan je denken aan zelf een subsidiespons te starten, neem een uitkering”

    Maar dan maak je toch óók gebruik van de roverheid?
    Ik weet dat er libertariërs zijn die het op die manier gebruik maken van overheidsgeld goedpraten, omdat je uiteindelijk terugpakt wat er eerst van je is afgenomen. En als je nog zo jong bent dat je nog niet in die mate belasting hebt betaald, dan hebben je ouders dat wel gedaan.

    Naar mijn mening maak je echter nog steeds gebruik van gestolen geld, want niet jij, maar een ander betaalt er op dit moment voor.
    Wat ik echter principiëler acht, is dat je op die manier het systeem in stand houdt.
    De overheid kan dan namelijk mooi zeggen: “Zie je wel, er is een enorme behoefte aan subsidies, het is ondenkbaar dat we dat kunnen afschaffen.”

  11. Alwin schreef op : 11

    De Staat is totaal onder controle gekomen van Jesuiten.

    Luther heeft via de Fuggers gezorgd dat de geldstroom, direct uit het volk niet meer mogelijk was te incasseren via aflaten. Hiermee werd religie gekoppeld aan de bankiers. Hiermee kregen de jesuiten de macht over de kerk in het geheim.

    De jesuiten zijn bankiers op het hoogste niveau en beheersen via Basel. Weet dat momenteel Basel II wordt uitgerold en dat dit de top bank is, overigens onderleiding van Nout wellink???

    De bank van England kwam voort uit de bank van Amsterdam(de eerste moderne bank op basis van zilver)

    Zwitserland(protestants bolwerk) maar een tool van de Jesuiten om de roomse kerk te beheersen.

    Jesuiten zijn Appolyon

  12. R. Hartman (NI) schreef op : 12
    R. Hartman

    @NvdBeek: Goed uiteengezet, en ik ga heel ver met je mee. Waar je betoog echter aan voorbijgaat is het grote verschil tussen de staat en de andere collectieven: het machts- en geweldsmonopolie van de staat. En dat maakt toch wel verschil.

    NvdBeek reageerde op deze reactie.

  13. NvdBeek schreef op : 13

    @R. Hartman (NI):

    Dank je.

    Het geweldsmonopolie van de staat is m.i. ook maar een theoretisch construct. Er zijn genoeg situaties waarin geweld door private partijen niet vanuit de staat gesanctioneerd wordt. Zie bijvoorbeeld de afrekeningen binnen de onderwereld. Sam Klepper? Geen dader gevonden. Endstra? idem. Ook op een minder drastisch niveau zoals lichamelijk geweld gaat dit op. Hoeveel vrouwen, zussen, vriendinnen hebben lichamelijk of geestelijk geweld moeten ondergaan zonder feitelijk een reëel antwoord daarop te kunnen geven?

    Ook in andere zin is het geweldsmonopolie non-existent: Het geweld vanuit de staat is veelal volgens de wet aan strenge voorwaarden verbonden, terwijl tegelijkertijd iedereen zich mag beroepen op de noodweer. Maar dat zijn meer theoretische punten, terwijl het mij hier meer gaat om de vertaling van regels naar de feitelijke situatie.

    Kan ik hiermee je ervan overtuigen dat het verschil kleiner is dan traditioneel gedacht?

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  14. R. Hartman (NI) schreef op : 14
    R. Hartman

    @NvdBeek: Niet helemaal. Vooral omdat de wet niet los staat van de staat. De Trias Politica bestaat al heel lang niet meer in NL, en daar waar de rechtbank nog wel eens een oordeel dreigt te gaan vellen dat tegen de staatsbelangen ingaat worden simpelweg de rechters vervangen voordat het tot een uitspraak komt (schrijnend, maar niet op zichzelf staand voorbeeld: Chipshol).

    Onderwereld heeft een eigen code, die vaak strikter wordt nageleefd dan de wet. Daarbij is het vrijuit gaan van criminelen niet helemaal los te zien van chantabele types bij het OM, die door de staat gewoon in functie gehouden worden (zoals Joris Demmink).

    De vrouwen, vriendinnen en zussen (de laatste misschien niet) zijn in hun situatie beland door eigen (foute) keuzen, niet door onderwerping aan/door een instituut (het “sociale contract” waarmee de staat haar criminele afpersing goedpraat) waaraan geen ontsnapping mogelijk is. Triest, absoluut, maar niet geïnstitutionaliseerd door een ‘geaccepteerd’ systeem.

    Bedenk ook dat als de ‘gewone’ burger meer vrijheid zou hebben hij of zij ook meer middelen ter verdediging van die vrijheid zou hebben. Waar criminelen per definitie de wet negeren beschikken zij over middelen waar de wetsgetrouwe burger niet over beschikt (bv. wapens). Het slachtoffer wordt in zijn/haar recht op zelfverdediging dus belemmerd door de wet.

    Daar waar een crimineel meer risico loopt op verzet van zijn slachtoffer zal de crimineel zich twee keer bedenken alvorens zijn voornemen in daad om te zetten. Los daarvan hebben we natuurlijk het Stockholm syndroom nog, dat garandeert dat niet alle slachtoffers zich zullen (willen) verzetten. Een vreemd fenomeen.

    Dat het gat mogelijk kleiner is dan traditioneel gedacht wil ik wel beamen. Maar dat de oorzaak daarvan grotendeels in dezelfde hoek, het geweldsmonopolie van de staat, gezocht moet worden staat voor mij als een paal boven water. Ik hoop dat je dat na deze toelichting toch ook minimaal deels met me eens zal zijn.

    NvdBeek reageerde op deze reactie.

  15. Anno schreef op : 15

    In wezen is het en corrupte bende, met dit verschil met Z.O Azie dat het hier gelegaliseerd is.
    Met roofridders en Alfa’ tiende penning wist je waar je aan toe was,in het ergste geval was je alles gewoon kwijt.
    Napoleon vebood de handel op Scandinavie en de Oost en stuurde zijn achterlijke broer naar Amsterdam, en wat er nu zit grenst aan het gelijkwaardige .
    Een brabbelede waterprins , sport Prins Willem, wel geld aanpakken van de gewone man die er hard voor moet werken.
    De staat besteelt de ena laagst betaalden (de meeste deelnemers hier ) , de echte slimmerikken zitten in Monaco of elders de rest is de klos.
    Feitelijk is er sinds Julius Civilus niets veranderd in de lage landen , en dat blijft zo.
    (ook na de volgende verkiezingen)

  16. Johnny schreef op : 16

    “we kunnen veilig stellen dat zeker 95% van onze zogenaamde volksvertegenwoordigers psychopaten zijn. dit is een ernstig probleem want deze halfmensen hebben met uw belang geen belang.” Uit de commentaren op :www.grenswetenschap.nl

    Political Ponerology: A Science on The Nature of Evil adjusted for Political Purposes :
    www.cassiopaea.org

  17. NvdBeek schreef op : 17

    @R. Hartman (NI):

    De wet is maar één vorm van instituties. Andere collectieven hebben ook “wetten”, of beter gezegd instituties. De spelregels waaraan men vindt dat men zich moet houden en waarvan de overtreding wordt gesanctioneerd door de groep. De vergelijkbaarheid van andere collectieve gemeenschappen verschilt ook hier niet. Sterker nog, sommige lokale instituties zijn flagrant in strijd met de geldende nationale wetgeving! Dus ook dat verschil is kleiner dan dat traditioneel gedacht wordt.Je geeft dat zelf al aan met je verwijzing naar de onderwereld, ook daar is er een wet.

    De trias politica heeft nooit bestaan. Montesquieu heeft het engelse systeem verkeerd geinterpreteerd. Volgens de huidige rechtswetenschappelijke consensus gaat het meer om een systeem van checks and balances. En veelal is zo een systeem niet perfect. Maar dat maakt voor onze discussie niet uit.

    Je voorbeeld met de vrouwen is mij niet duidelijk. Zou je het verder willen toelichten? Berust het op de veronderstelling dat het sociaal contract a Locke of Hobbes alleen op nationaal niveau toegepast kan worden? En vanwaar die beperking? Locke of Hobbes maakten die in ieder geval niet. En mocht je die berpeking niet toepassen, waarom is de situatie van de onderdrukte vrouwen anders dan die van burgers in een staat?

    Het verschil tussen lokale conservatueve gemeenschappen en de overheid berust m.i. niet op het geweldsmonopolie. Zoals ik zei: het bestaat niet. Het mag misschien een schending zijn van de nationale instituties, maar dat is juist illustratief voor de toepassing van lokale instituties.

    Het enige verschil lijkt mij schaal. De overheid kan c.q. wil over iedereen heersen, terwijl de macht van echtgenoten binnen de relatie blijft, die van kerkleiders beperkt blijft tot het gebied waar de volgelingen wonen, die van criminelen tot dat gebied waar ze geweld kunnen uitoefenen.

    R. Hartman (NI) reageerde op deze reactie.

  18. R. Hartman (NI) schreef op : 18
    R. Hartman

    @NvdBeek: “Het enige verschil lijkt mij schaal.”

    Precies! Daar doelde ik ook op met die ‘vrouwen’. Een vrouw die door haar echtgenoot wordt onderdukt is door eigen (verkeerde) keuze in die situatie beland, en kan daar ook door eigen keuze weer uitkomen. Hoewel sommige types daar niet zo goed tegen kunnen heft de echtgenoot in kwestie niet de macht die vrouw, desnoods met gesanctioneerd geweld, te dwingen bij hem te blijven.

    De staat heeft wel de macht een onderdrukte burger met geweld te dwingen zich te schikken. Zij maakt immers haar eigen wetten en sanctioneert haar eigen handelen. Die burger is daar (veelal) niet door keuze, maar door geboorte. Natuurlijk kan die burger emigreren, zijn geboorteland ontvluchten, maar dat is van een geheel andere orde dan een echtscheiding. Daarbij maken samenspannende overheden ook nog dat die burger vaak van de regen in de drup komt, tenzij hij bereid is de (relatieve) rimboe op te zoeken.

    De schaal maakt inderdaad alle verschil. Ik vermoed dat we het wel eens zijn, maar initieel een andere interpretatie van het geschrevene hadden. Bedankt voor je toelichting.

    NvdBeek reageerde op deze reactie.

  19. NvdBeek schreef op : 19

    @R. Hartman (NI):

    “Een vrouw die door haar echtgenoot wordt onderdukt is door eigen (verkeerde) keuze in die situatie beland, en kan daar ook door eigen keuze weer uitkomen.”

    Dat is m.i. geen schaal. Precies diezelfde argumentatie kan opgaan voor elk ander collectief: Als je het niet bevalt, kun je altijd weg. Dat is een voting with the feet argument. En die gaan niet altijd op, met name wanneer er een ability to pay probleem is (de vrouw in casu heeft geen bezittingen, geen opleiding en kinderen). Dan kun je wel roepen dat dat de consequentie van haar eigen keuze is, maar dat gaat ook voor iedere burger op.

    Je verschil in benadering zit hem voor zover ik kan zien dat je aanneemt dat mensen wat betreft de gemeenschap waar ze in geboren worden in een vacuum terecht komen, terwijl wat betreft de overheid ze al in een bestaand stelsel terecht komen. Consistentie vereist dat je bij beide gemeenschappen aanneemt dat men erin geboren wordt. Dan is de keuze van de vrouw, afhankelijk van de gemeenschap waarin ze wordt geboren, net zo vrij / onvrij als in het land. Daarnaast is er ook de mogelijkheid om in een land zonder belastingen te worden geboren. Nu misschien wat minder, maar vroeger kon dat wel.