woensdag, 7 januari 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

John Perkins, economic hitman

John Perkins was een economic hitman oftewel een john-perkinsEconomische Huur Moordenaar.  Hij opereerde veertig jaar lang undercover als een professional voor de Amerikaanse overheid en de banksector. Perkins moest buitenlandse projecten afdwingen, grondstoffen veilig stellen en  politieke gehoorzaamheid bevorderen. Over dit leven heeft hij een bestseller geschreven:  Confessions of an Economic Hit Man.

In de jaren zestig kwamen internationale bedrijven en multinationale organisaties zoals de Wereldbank en het IMF op. De laatste werden voornamelijk gefinancierd door de Verenigde Staten en Europa. Er ontwikkelde zich een symbiotische relatie tussen regeringen, ondernemingen en multinationale organisaties.  De Amerikaanse inlichtingendiensten, waaronder ook de NSA (National Security Agency), gingen op zoek naar talentvolle Economische HuurMoordenaars die dan ingehuurd konden worden door internationale ondernemingen. Deze EHM’s krijgen hun salaris niet uitbetaald door de regering, maar door de publieke sector. Zodoende zou hun werk, als dat aan het licht kwam, op rekening geschreven komen van de ‘graaizucht van bedrijven’ en zou de regering buiten schot blijven. Verder zouden de bedrijven die hen inhuurden, hoewel betaald door overheidsinstanties en multinationale banken (met belastinggeld), gevrijwaard zijn van toezicht door het Congres en onderzoeken van het Openbaar Ministerie, en beschermd worden door een toenemend aantal wetten.

Perkins: ‘ Dat is waar wij EHM’s het best in zijn: bouwen aan een wereldrijk. Wij vormen een select gezelschap van mannen en vrouwen die met behulp van internationale financiele organisaties omstandigheden creeren waardoor andere landen afhankelijk raken van de corporatocratie die leiding geeft aan onze grootste ondernemingen, onze regering en onze banken. Net als onze tegenhangers in de maffia delen wij EHM’s gunsten uit. Deze hebben de vorm van leningen voor de ontwikkeling van infrastructuur: electriciteitscentrales, snelwegen, havens, vliegvelden of industrieterreinen. Een voorwaarde bij deze leningen is dat de uitvoer van al deze projecten toegewezen wordt aan bouw- en constructiebedrijven uit Amerika. Het meeste geld verlaat feitelijk nooit de Verenigde Staten: het wordt in de kantoren van banken in Washington simpelweg overgeschreven naar bouwbedrijven in New York, Houston of San Francisco.

Ondanks het feit dat het geld bijna onmiddelijk wordt overgeboekt naar bedrijven die lid zijn van de corporatocratie (hier de crediteur), moet het ontvangende land alles terugbetalen, de geleende som plus een flinke rente. Als de EHM zijn werk goed doet, is de lening zo groot dat de debiteur na een paar jaar niet meer kan voldoen aan zijn betalingsverplichtingen. Wanneer dat gebeurt, komen we net als de maffia met forse eisen, die vaak een of meer van de volgende zaken behelzen: de bouw van militaire bases, toegang tot kostbare hulpbronnen als olie of logistiek en zeggenschap in de politiek.’

John Perkins werd gerecruteerd door de National Security Agency tijdens zijn laatste jaar op de Boston University’s School of Business Administration in 1968. Hij verbleef de volgende drie jaar bij het Vredescorps in Zuid Amerika en ging in 1971 in dienst van het internationale consultingbedrijf Chas.T.Main, een onderneming uit Boston met 2.000 man personeel. Als Hoofd Economie en directeur  Regionale Planning was het zijn taak om minder ontwikkelde landen te overtuigen dat ze leningen van meerdere miljarden moesten nemen om infrastructuurprojecten op te starten. Perkins nam in 1981 ontslag en richtte Independent Power Systems en de Dream Change Coalition op.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, Globalisatie, Internationaal
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Spy-Nose schreef op : 1
    Spy-Nose

    Zeer goed stuk. Een schoolvoorbeeld van het Amerikaans neo-kolonialisme, zoals dat georganiseerd is.
    Zo zie je hoe de hidden agendas functioneren en waar de Amerikaanse President in werkelijkheid voor wordt ingehuurd.

  2. Michel schreef op : 2

    Hij heeft een mooi licht laten schijnen op veel politieke moorden, coup de état’s en burgeroorlogen.

  3. Jan B. schreef op : 3

    Boek heb ik een jaar geleden al gelezen… waarom nu pas een bericht hierover?

    Inzake EHM: het zijn inderdaad frontmannen van de overheid.
    De overheid is het front van de bankiers… zijn beheersen de wereld. Ook terrorisme komt uit de duistere geesten van de bankiers.

    Hub Jongen [4] reageerde op deze reactie.

  4. Hub Jongen schreef op : 4
    Hub Jongen

    @Jan B. [3]:
    “waarom nu pas een bericht ..”
    Ja, waarom heb je toen niet een recensie aan de Vrijspreker gestuurd?

  5. Armin schreef op : 6

    Ach, dit soort kerels neem ik ook niet serieus. Immers, de vraag is of hij vroeger loog en nu eerlijk is, of liegt hij nu juist? Of toen én nu? Amerika is dol op conspiracy-dingetjes van deze aard en we hebben het hier wel over een boekpromotie voor precies dat land als doelgroep …

    Veel waarschijnlijker is dat een combinatie van machtswellust, politieke spelletjes, corruptheid, goedbedoelde maar oh zo domme ideologie en vooral heel veel bureaucratie en onbekwaamheid de puinhopen schept die hij aan een slim en doordrapte opzet wijt.

    Verreweg de meeste zaken die mensen wijten aan opzet, zijn heel goed verklaarbaar met grove onbekwaamheid en logheid van bestuursorganen.

    Spy-Nose [8] reageerde op deze reactie.

  6. Michel schreef op : 7

    @GB [5]:

    Ja

  7. Spy-Nose schreef op : 8
    Spy-Nose

    @Armin [6]:
    Instellingen als de Wereldbank en het IMF zijn niet opgericht voor de kat zijn k.t.

    Of Perkins “vroeger loog en nu eerlijk is, of hij nu juist liegt, of toen én nu” zijn vragen, die op deze wijze gesteld, niet voor zinvolle beantwoording vatbaar zijn.

    Jouw gezichtspunt doet bij mij dan ook enkele puntige vragen rijzen.

    Moeten schrijvers eerlijke mensen zijn? En hoe kan ik weten welke schrijvers leugenaars zijn en welke niet? En hoe eerlijk moeten ze zijn?

    Maar bovendien vraag ik mij af, welk doel jouw vragen dienen.

    Gaat het er i.c. niet om, dat Perkins in zijn boek iets meldt, dat de moeite waard is en of datgene, wat hij meldt, gestaafd wordt of kan worden?

    Het simpele statement, dat “Amerika dol is op conspiracy-dingetjes van deze aard” blinkt ook niet uit in helderheid, tenzij je duidelijk maakt, wat je er precies mee bedoelt en je aannemelijk maakt, dat er in Perkins boek bijvoorbeeld sprake is van ongerechtvaardigde mythevorming.
    Maar dat doe je niet, want jij hebt het boek niet gelezen en je zult het -gezien jouw vooroordelen- waarschijnlijk ook nooit lezen.

    Jouw bewering:

    “Verreweg de meeste zaken die mensen wijten aan opzet, zijn heel goed verklaarbaar met grove onbekwaamheid en logheid van bestuursorganen.

    is slechts een niet onderbouwde veronderstelling. Voor jou kennelijk voldoende reden om niet alleen Perkins boek, maar ook deze boekbespreking met louter cynisme af te doen.

    Voor jou is deze boekbespreking dan ook bepaald niet geschreven. Maar waarom dan zo’n cynisch commentaar?
    Lijkt het er niet erg op, dat jij niet alleen “verreweg de meeste” boeken, maar ook “verreweg de meeste” boekbesprekingen overbodig acht?
    Imre [10] reageerde op deze reactie.

  8. Indigo64 schreef op : 9

    Ik ben niet verbaasd, ik zeg altijd maar; denk het slechtste en het bestaat. Mensenkennis, heren.

  9. Imre schreef op : 10

    @Spy-Nose [8]:
    Wat een gelul, het gaat er juist om hoe betrouwbaar zo’n boek nu werkelijk is. Waaruit kunnen wij opmaken dat de verhalen echt gebeurd zijn? Zijn er historische gebeurtenissen gebruikt waarachter een mooi verhaal werd gemaakt of was hij werkelijk een economische hitman? En als het laatste een ja is, kunnen we dat dan ook opmaken uit een tweede of derde bron?