maandag, 18 mei 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Geldmeesters

,,Het is gemakkelijker om te stelen door middel van een bank op te zetten dan om een bankemployé te beroven.” – Bertolt Brechtde-geldmeesters1

Causaliteitsprincipe

Het causaliteitsprincipe houdt in dat niets zo maar gebeurt zonder een achterliggende oorzaak. Zo is het ook met ons geldstelsel. In de geschiedenis bestond geld uit diverse ruilmiddelen. Men verkocht bijvoorbeeld twee schapen voor een koe, of tien kippen voor een geit enzovoorts. Omdat dit natuurlijk een zeer omslachtige manier was van handelen ging men duizenden jaren geleden op zoek naar een middel dat aan alle voorwaarden van universele waarde voldeed en die tevens gemakkelijk te vervoeren en op te slaan was. Eerst was dat zout, omdat dat draagbaar was, terwijl in sommige gebieden men handelde in schelpen of (semi-)edelstenen. Echter, vanwege de niet-uniforme waarde of de uiteenlopende kwaliteit van deze middelen werden ze in de loop der tijd verlaten voor een ander fiduciair medium, zoals Ludwig von Mises het al noemde in zijn standaardwerk Human Action. Dit medium werd goud en zilver. Beide edelmetalen voldeden aan de essentie van een ruil- en handelsmiddel en werden vrijwillig gekozen door de handelslieden zelf.

Door de eeuwen heen werden deze edelmetalen afwisselend gebruikt in muntgeld en opslagplaats voor vermogen. Vrijwel mondiaal zag men de waarde van deze fiduciaire middelen, omdat ze draagbaar waren, onverwoestbaar bleken en een intrinsieke waarde bleken te hebben. Deze edelmetalen werden overal erkend alszijnde betaal- en spaarmiddelen. Nu was het wel zo dat overheden, of dit nu keizers, monarchen of andere heersers waren, zich steeds bemoeiden met dit universeel geldstelsel. Of dit was door de waarde van overheidswege vast te stellen, of de munten te ‘kortwieken’ door middel van de randen van de munten eraf te snijden, of het verbod op een bepaald gebruik van munten. Telkens is dit ‘interventionisme’ desastreus gebleken in de geschiedenis.

Papiergeld

In de 10e eeuw na Christus kwamen de Chinezen erachter dat ze ook papiergeld konden maken en dit in omloop te brengen om als vervanging te dienen voor het tot dan toe gebruikte edelmetaal. De uitkomst liet zich telkens raden, want de prijsinflatie als gevolg van de monetaire inflatie groeide enorm. De laatste keer dat het veelvuldig werd gebruikt was tijdens de Ming-dynastie, echter de Mantsjoe’s uit Mantsjoerije die China in de 16e eeuw veroverden schaften het papiergeld geheel af. Het heeft tot halverwege deze eeuw geduurd, voordat papiergeld onder het communistisch bewind van Mao-tse Tung opnieuw terugkeerde.

bank-of-englandDeze geldtruc werd later overgenomen door met name de Bank of England in de 17e eeuw onder leiding van onze Koning Willem van Oranje in Engeland. Om zijn schulden te financieren gebruikte hij tijdens de Glorious Revolution vanaf 1694 deze centrale bank om obligaties uit te geven die in de markt als waardepapier golden en bovendien dienden als betaalmiddel voor de betaling van alle andere schulden van de obligatiebezitters zelf. Al deze schulden werden gedekt door de Engelse overheid, waarvoor de belastingbetalers garant stonden. Door deze slinkse truc kroop het papiergeld het financieel systeem binnen. Vanwege het enorme succes van deze obligaties en de resulterende papieren betaalmiddelen werden de centrale banken over de gehele wereld opgericht gedurende de daaropvolgende eeuwen. Het laatste grote land dat een centrale bank invoerde was de Verenigde Staten van Amerika en wel in 1913 onder dubieuze omstandigheden.

De Nederlandsche Bank

De Nederlandsche bank werd in 1814 gesticht door Koning Willem I. Deze bank werd in het begin niet geaccepteerd door de kooplieden, omdat zij vrijwel alleen zaken wilden doen met de Amsterdamsche Wisselbank, die twee eeuwen daarvoor werd opgericht en als wisselbank diende voor de internationale handel. Koning Willem probeerde zijn commerciële bank te promoten, maar werd hierbij fel tegengewerkt, totdat de Amsterdamsche Wisselbank een aantal fouten beging op het gebied van ongeoorloofd verstrekt krediet aan de Vereenigde Oostindische Compagnie. Daar deze Compagnie niet meer aan haar financiële verplichtingen kon voldoen, waardoor de Amsterdamsche Wisselbank in de problemen raakte en hun uitgegeven bankgulden in diskrediet raakte in de rest van Europa.

De bankgulden was een giraal betaalmiddel.en heeft bijna twee eeuwen dienst gedaan als internationale reservevaluta. De Amsterdamsche Wisselbank stond via haar goud- en zilvervoorraden, gelegen in Amsterdam, garant voor de waarde van deze girale gulden. Er ontstond een persoonlijke oorlog tussen Koning Willem I, een absolute vorst, en de Amsterdamse kooplieden. Deze kooplieden trokken aan het kortste eind, omdat Willem zijn grip op de economie verstevigde en de kooplieden op allerlei wijze via staatsleningen kon dwarsbomen. Hij gaf bankbiljetten uit, net als zijn voorganger prins Willem III dat had gedaan in Engeland, waardoor deze biljetten gingen concurreren met de bankgulden. Dit was tevens het einde van de gouden eeuwen die Amsterdam als handelsstad tot grote bloei maakten.

willem_iDe koning werd alleenheerser, zodat staat en economie aan elkaar werden gesmeed. Tegenwoordig zou men Koning Willem I een aartscorporatist noemen in zijn verlangen om alles te kunnen beheersen en veelde derhalve geen concurrentie. De naam koning-koopman, zoals men het noemt blijkt alleen al om deze wetenschap een groot verzinsel te zijn en door aanhangers van de koning in het leven geroepen. De macht van het Nederlands koningshuis werd pas met de Grondwet in 1848 ingeperkt mede op financieel-economisch terrein. Helaas was het te laat voor de Amsterdamsche Wisselbank, want deze ging reeds in 1820 ter ziele en haar bezittingen werden overgenomen door de Nederlandsche Bank van Koning Willem I. Ook begon de Nederlandsche Bank met de uitgifte van obligaties en fungeerde als algemene kredietinstelling.

Financiële oligarchie

Het Nederlandse fiatgeld was geboren en is tegenwoordig zelfs uitgemond in een Europees fenomeen geleid door het stelsel van centrale banken binnen de Europese Unie. Een vorm van supercorporatisme is het gevolg geweest van de stap die al begin 19e eeuw werd gezet met alle ellende van dien.

Alle Europese banken zijn nu verzameld in een kartel tezamen met de centrale banken van de betreffende landen. Nu wil men dit kartel verder samensmelten, waardoor er meer consolidatie plaats gaat vinden, zodat er alleen enkele grote bankinstellingen over zullen blijven onder één centrale bank, de Europese Centrale Bank (ECB). Het doel is de economie zover te centraliseren, dat alles via één kanaal loopt. Concurrentie van onafhankelijke commerciële, krediet- of zelfs wisselbanken is dan onmogelijk geworden. Het net heeft zich gesloten en de Europeanen zijn overgeleverd aan een kleine financiële oligarchie, genesteld in Brussel en Frankfurt. Het probleem met het ontbreken aan concurrentie is dat fiatgeld als wettige betaalmiddelen worden opgelegd en de waarde daarvoor bepaald wordt door eerdergenoemde oligarchie. Via het systeem van wettige betaalmiddelen wordt dit fiatgeld opgedrongen aan de Europese bevolking, zonder dat daar een vermogensbescherming tegenover staat. We weten inmiddels dat de monetaire inflatie (M1) 10% per jaar groeit, welke betekent dat de achteruitgang in koopkracht de 10% per jaar benadert. Er is helaas geen alternatief meer, omdat alle munten heden ten dage gefiateerd zijn, zonder goud- of zilverdekking. Wanneer men de keuze zou hebben, dan is er geen twijfel over mogelijk dat de Europeanen massaal voor goud en zilver zouden kiezen, alleen al om de monetaire inflatie voor te blijven en er geen vermogensafkalving meer bestaat zoals nu met onze pensioenfondsen, beleggingsfondsen, depositorekeningen en andere investeringen.

Papieren welvaart

Sinds 2007 hebben we kunnen merken dat er een einde is gekomen aan deze papieren welvaart. Deze welvaart werd gefinancierd met fiatgeld en krediet via het kartel van centale banken en bankwezen. De waarde van dit fiatgeld verdwijnt zienderogen en doet zich voor als deflatie, dat wil zeggen alle bezittingen die gefinancierd zijn met papier dalen enorm in waarde. De aandelenbeurzen reeds vanaf 2000 en nu ook de huizenmarkt vanaf 2006. De obligatiemarkten zullen over circa twee tot drie jaar volgen. Feitelijk is het systeem van fiatgeld, opgedrongen door de overheid op een mislukking uitgelopen. Het grote probleem is dat men dit bij de overheid en politiek nog niet beseft. Panisch probeert men de verloren ‘welvaart’ weer te reanimeren, maar als eenmaal de zeepbel is gebarsten dan kan het niet meer worden hersteld, zoals Ludwig von Mises in zijn boeken Human Action (1949) en voordien Nationalökonomie (1940) duidelijk stelde. De economische crisis is hiervan een direct gevolg en men dient toch deze crisis te moeten uitzitten, alvorens de economie een herstel zal doormaken. De schulden, waarmee de wereld nu zijn opgezadeld dienen te worden gesaneerd en dat vergt een periode van economische inkrimping en een terugkeer naar de oorspronkelijke waarde, zodat de ‘gebakken lucht’ welke is opgebouwd over de laatste decennia eruit kan worden geperst.  Juist die ingrepen die overheden nu doen zorgen er voor dat de crisis veel langer duurt dan anders het geval is.

Nieuwe wisselbank

gouden-florijn1Om een economisch herstel mogelijk te maken moet men denken aan het heroprichten van een wisselbank, zodat er een onafhankelijke valuta ontstaat, geheel los van de centrale bank en die wordt gedekt door de monetaire metalen zoals goud en zilver. Te denken valt in Nederland aan de Rijksmunt te Utrecht die deze rol op zich zou kunnen nemen. De reden is dat dit al bestaat en niet valt onder de Nederlandsche Bank, maar als een volledig onafhankelijk instituut. Deze Rijksmunt kan voor aankoop zorgen van goud en zilver en de mogelijkheid creëren om deze edelmetalen op te slaan in de eigen kluizen. De Perth Mint in Australië fungeert reeds als zodanig. Het voordeel voor het Nederlandse volk is dat zij niet meer zijn overgeleverd aan een financiële oligarchie en een bancair kartel voor de garantie van hun beleggingen en pensioenen. De Rijksmunt zou ook haar deuren moeten openzetten voor de vermogens van rijke particulieren, bedrijven en overheidsinstanties. De girale munt wordt dan de gouden en zilveren florijn. Deze munten zouden ook fysiek kunnen worden geslagen en uitgegeven aan verzamelaars en spaarders, zoals nu al gebeurt met de gouden en zilveren dukaten.

Verder dient de macht van de Nederlandsche Bank behoorlijk aan banden te worden gelegd, zodat zij alleen verantwoordelijk is voor de uitgifte van de Nederlandse euro, of wellicht later, de papieren gulden. Deze valuta moet 100% zijn gedekt door de aanwezige goudvoorraad in de kluizen van de Nederlandsche Bank. Voor de periodieke audit moet een onafhankelijk auditsbureau zorgdragen wat de goudvoorraden binnen de Nederlandsche Bank zal herwaarderen. Het voordeel is dan dat de monetaire inflatie eindelijk tot staan wordt gebracht en de voortdurende geldontwaarding verleden tijd is geworden.

Er zijn nog meer concrete oplossingen voor de bancaire sector en deze economische crisis, maar daar wil ik het volgende keer over hebben.

Bronnen:

1609-1820: De historie van de Amsterdamse Wisselbank; Corry van Renselaar, DNB Magazine, februari 2009, Amsterdam
Ending the Monetary Fiasco-Returning to Sound Money; Thorsten Pollet, 17 april 2009, Ludwig von Mises Institute, Auburn AL, USA
Blowing Bubbels; Doug French, 6 april 2009, Ludwig von Mises Institute, Auburn AL, USA
Would Cleansing Banks’ Balance Sheets Kick-start the US Economy?; Frank Shostak, 1 april 2009, Ludwig von Mises Institute, Auburn AL, USA
The Yellow Brick Road of Gold, Peace and Prosperity; Darryl Robert Schoon, 13 april 2009, Financial Sense, San Diego, CA, USA
A Very Short History of Chinese Paper Money, Dave Ramsden, 17 juni 2004, Financial Sense, San Diego, CA, USA

Literatuur:

European Economic History; Elias H. Tuma, 1971, Harper & Row, New York NY, USA.
The Power of Gold; Peter L. Bernstein, 2004, John Wiley & Sons Ltd. Chichester, UK
10.000 Jaar Geschiedenis der Lage Landen, Klaas Jansma en Meindert Schroor, 1971, R&B Lisse
De Gulden; Geschiedenis van Nederlands Nationale Munt; Henk Povée, 2001, Uitgeverij Toth, Bussum

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Overnight schreef op : 1

    goed verhaal, kan zo gebruikt worden voor een scholieren werkstuk.

  2. sem schreef op : 2

    Goed artikel, het laat zien dat overheidsinvloed op het bank en geld systeem op lange termijn altijd negatief werkt. Helaas zijn we nu bezig met de overheid nog bevoegdheden geven, omdat volgens politici het banksysteem te “belangrijk” is om aan de markt over te laten.

    Even nog een off-topicvraag:
    Een paar dagen geleden stond er op vrijspreker een interessant artikel dat stelde dat het hebben een universeel ruilmiddel(geld) tegenwoordig achterhaalt is, omdat met de technologie met vandaag we iedereen van een redelijke levensstandaard kunnen voorzien. Het hebben van “geld” zorgt er volgens het artikel voor een enorm verschil tussen mensen die wel en geen geld hebben.
    Ik ben erg benieuwd naar uw reactie op het artikel.

    www.vrijspreker.nl

    Albert S. [6] reageerde op deze reactie.

  3. Peter schreef op : 3

    Wederom een zeer goed geschreven column.

    De vraag die bij mij bij het lezen van deze column opkomt is wat je als kleine particulier kunt doen tegen het verdwijnen van de waarde van papiergeld door de in vele landen toegepaste quantitative easing van dit moment. Je weet immers dat deze keuze uiteindelijk een doodlopende weg is. Bovendien devalueert de ene munt na de ander in de hoop meer export te genereren en waardoor op termijn meer koopkracht voor dat land zou moeten ontstaan maar als er tegelijkertijd veel landen voor dezelfde optie kiezen biedt dit niet veel soulaas. Een voor de handliggende oplossing zou zijn goud kopen (fysiek en goudmijnaandelen)maar wie zegt dat een nieuwe wisselmunt gebaseerd is op goud, het zou ook een grondstoffen mandje kunnen zijn zoals de Chinezen op dit moment bepleiten.

    Daartoe neemt China al de nodige stappen, evenals Venezuela, Zuid-Afrika, etc.

    Mocht de prognose van de beste goudanalist ter wereld Alf Field (googelen, december 2008) uitkomen dan zou goud een zeer belangrijke functie krijgen en loopt president Chavez op de zaken vooruit door de goudmijnen in zijn land te verplichten om 70% van het gedolven goud aan te bieden aan de staat Venezuela.

    Ondertussen heeft China de afgelopen jaren zijn goudpositie verdubbeld en verhoogd naar meer dan duizend ton.

    Zelfs Japan heeft opeens een goudvoorraad van 400 ton en dit tegen alle afspraken van het IMF in.

    Ook Nederlandse pensioenfondsen kopen opeens goud, van Eck/Mercer, etc.

    Dat er wat staat te gebeuren op goudgebied staat buiten kijf nu nog als kleine particulier je positie innemen, maarr..wat is hierbij de beste belegging naast goud, immers in een deflatoire omgeving zijn de mogelijkheden beperkt.

    Albert S. [7] reageerde op deze reactie.

  4. hugo uit Utrecht schreef op : 4

    Prima stuk, alleen niet geheel duidelijk op een essentieel punt. De centrale banken zijn particuliere instellingen. Zoals je terecht aangeeft kunnen overheden alleen obligatieleningen plaatsen bij een centrale bank maar niet het geld zelf drukken. Over die lening moet door de overheid vervolgens rente worden betaald terwijl dat geld er niet is. Bank leent 100 uit, wordt 100 geld gemaakt en er moet uiteindelijk zeg 110 terug worden betaald. Dat is de reden dat dit systeem instabiel is. Er zijn permanent meer schulden nodig dan dat er geld is. Dit is uiteraard een exponentiele factor. Nu zitten we aan het einde van de exponentiele kromme en klapt eea in.

    Oscar [5] reageerde op deze reactie.
    Albert S. [8] reageerde op deze reactie.

  5. Oscar schreef op : 5

    @hugo uit Utrecht [4]:

    “De centrale banken zijn particuliere instellingen.”

    Het zijn pseudo-particuliere instellingen. De euro’s die de ECB drukt gelden als wettig betaalmiddel. De ECB heeft van de staat het alleenrecht gekregen om dit wettige betaalmiddel te produceren.

  6. Albert S. schreef op : 6

    @sem [2]: Dank voor deze koppeling naar het artikel van Anarchiel Sem. Anarchiel heeft een paar aardige en doeltreffende voorbeelden en in een aantal gevallen ben ik het ook met hem eens. Maar ik zou dat niet willen afwentelen op het ‘monetair systeem’, maar mer op de invloed die de overheid uitoefent op de economie. Kartels en monopolies zijn alleen levensvatbaar als de overheid deze in stand blijft houden. Ons bancair systeem is zo’n kartel, zelfs geleid door een overheidsafdeling, in casu de centrale bank.

    Geld is niet uitgevonden, maar werd ontdekt in de natuur. Men zocht naar schaarse en draagbare middelen, zodat de handel kon geschieden op een simpele en efficiënte manier. Al in de laat 19e eeuw schreef de Oostenrijkse econoom, Carl Menger, over het feit dat geld altijd een ruilmiddel van intrinsieke waarde moet vertegenwoordigen en dat is met elke valuta geschied in het verleden. We kunnen wel met papier betalen of met digitale bits, maar feit blijft dat de onderliggende waarde een fysieke grondstof moet zijn. Met andere woorden een liquidateur van schuld en een bewijs van bezit. In de geschiedenis is dit ook gebeurd en zal weer gaan gebeuren als men de economie vrij zou laten. Goud en zilver blijven immer monetaire metalen, niets kan daar aan veranderen. Men heeft een vertrouwensmiddel nodig en een bank of computerfirma kan deze nooit garanderen.

    Om te stellen dat je geen monetair systeem nodig hebt is hetzelfde als te stellen dat je geen vertrouwen in elkaar meer nodig hebt, want alles is toch al gedigitaliseerd. Dit houdt in dat de handel bij het minste geringste stokt, omdat bij afwezigheid van een fysiek monetair middel het onderling vertrouwen heel snel verdwijnt en de economie in elkaar stort. Zie ons eigen fiatgeldsysteem en de gevolgen daarvan over de laatste paar jaar als bewijs.

    Derhalve zie ik zelf niets in het Venus Project, wellicht als een experiment interessant, maar als een grootscheepse monetaire hervorming mist het de essentie van wat een ruilmiddel dient te zijn en dat is fysiek en tastbaarheid.

    pien [10] reageerde op deze reactie.

  7. Albert S. schreef op : 7

    @Peter [3]: Ik geef zelf altijd advies om het fysiek metaal aan te kopen en te laten opslaan bij gerenommeerde instanties. In Nederland kun je bijvoorbeeld al goud- of zilverrekeningen openen bij Schöne Edelmetaal die het voor je in bewaring houdt. Ook het Bullion Fonds in de UK heeft een soortgelijke mogelijkheid.

  8. Albert S. schreef op : 8

    @hugo uit Utrecht [4]: Precies Hugo en dat is ook het feit waarom overheden en centrale banken inflatie prefereren boven deflatie, want bij inflatie kan men de schulden en rente gemakkelijk betalen. Bij deflatie echter is de kans groot voor een ‘default’ oftewel een faillissement van de overheid.

    Dat is ook de reden waarom een Keynesiaans blad als The Economist vertelt dat inflatie het ‘minste’ kwaad vertegenwoordigt, omdat dit het gemakkelijkst valt aan te pakken in ons monetair systeem. Deflatie aanpakken wordt onmogelijk als de rente op 0% staat. Minder dan 0% is geen optie, omdat je dan mensen rentegeld moet toegeven als ze bereid zijn te lenen. Dus hebben ze een schuld, maar de rente zouden dan aan leners moeten worden uitbetaald in plaats van dit te ontvangen. Zie hier het bankroet van het financieel systeem van de afgelopen 60 jaar, alsmede het pseudo-economisch denken a la Keynes.

  9. Niro schreef op : 9

    Hoe ga je echte goede ideeën financieren als er geen dekking is? Te gevoelig voor corruptie en machtsmisbruik in mijn ogen, er zou rekening mee moeten worden gehouden want we zijn geen dieren.

  10. pien schreef op : 10

    @Albert S. [6]:

    Een interessante film over de problematiek van nu (uitleg van geld creatie en het ontstaan van economische hitmen) en het venus project en hoe zij denken het te kunnen realiseren.

    video.google.nl

  11. Spy-Nose schreef op : 11
    Spy-Nose

    Prima helder artikel.
    Wat betreft het causaliteitsbeginsel is het misschien ook interessant op te merken, dat dit ook ten grondslag ligt aan de wet van aanbod en vraag.

    Vraag is een gevolg van aanbod van een produkt of een dienst. Als er geen produkt is, is er ook geen vraag. Als een produkt of een dienst niet (meer) geleverd kan worden en dus niet (meer) aan de vraag kan worden voldaan, valt de vraag automatisch weg. Aanbod creëert vraag, niet andersom.

    Wie probeert de zaak om te draaien is bezig met het uitvinden van de kwadratuur van de cirkel. Het is bijv. niet zo, dat een nieuw geneesmiddel op commando uitgevonden kan worden, laat staan binnen een zekere korte termijn.

    De overheid is op dit moment druk bezig met het opleggen van een vraaggestuurde economie aan de samenleving. Deze politiek doet zich vooral in de gezondheidszorg gelden, waar men via de Wet Marktordening Gezondheidszorg (WMG) het begrip “gereguleerde marktwerking” -een contradictio in terminis- tracht gestalte te geven.

    Het gevolg is, dat er allerlei vraag gecreëerd wordt, waaraan door de bestaande instellingen niet kan worden voldaan.
    Daarvoor in de plaats komen er onder leiding en toezicht van de Nederlandse Zorg Autoriteit (NZa) allerlei nieuwe instellingen, zogenaamde “zorggroepen”, bijv. voor diabetesbehandeling, om aan de nieuwe “vraag” tegemoet te komen.

    Daarbij is het maar helemaal de vraag of die “zorggroepen” in staat zijn de noodzakelijke continuïteit te garanderen. Het gevolg is, dat er zich een enorme chaos in de gezondheidszorg aan het ontwikkelen is, waarvan niemand weet waar die eindigt.

    Uiteraard is in de communistische heilstaat NL niemand daarvoor verantwoordelijk, en zeker de minister niet. Als het fout gaat, is de markt verantwoordelijk, niet hij.

  12. Albert S. schreef op : 12

    100% mee eens Spy-Nose. Wat ik reeds in een eerder artikel heb aangetoond is dat een reële vraag pas kan ontstaan nadat er een aanbod is. Keynesianen, en de meeste van de overheden zijn gebaseerd op het sprookje van Keynes, beweren dat je een ‘vraageconomie’ kan opzetten, maar dat gaat voorbij aan de ijzeren wet door jou geschetst. Dat is ook waarom elke ‘vraageconomie’ zal mislukken, zie de jaren 70 van de vorige eeuw als ultiem bewijs.

  13. Ruud N. schreef op : 13

    Beste libertarianen,

    Goed nieuws voor de geïnteresseerden: het door de heer Albert Spits vaak gerefereerde grootboek THE WEALTH OF NATIONS van Adam Smith is vanaf heden ook in de Nederlandse taal beschikbaar!

    ISBN13/EAN-nummer: 9789054875543, te bestellen via bijvoorbeeld www.azur.be (nog niet in NL).

    Albert S. [14] reageerde op deze reactie.

  14. Albert S. schreef op : 14

    @Ruud N. [13]: Dank je wel Ruud voor dit belangrijk nieuws.

  15. Ruud N. schreef op : 15

    Geen dank, ik deel het graag.

    Merk in mijn bericht op dat de namen ‘Albert Spits’ en ‘Adam Smith’ précies onder elkaar staan, waarbij van beiden de initialen ‘A.S.’ zijn en daarnaast de voornamen précies even lang zijn en de achternamen op 1 letter na.

    Toeval? 😉