maandag, 1 juni 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De heilloze weg van meer macht

 

Ik bepaal.

Ik bepaal.

De afgelopen week waren er twee opvallende voorbeelden hoe de macht van de overheid werkt en wordt uitgebreid.

Ten eerste waren er artsen en verpleegkundigen van de GGD die niet wilden meewerken aan het toedienen van de zogenaamde vaccinatie tegen baarmoederhalskanker. Daar hebben deze functionarissen veel reden toe want het middel en de (bij)werking zijn op z’n minst dubieus. Ook de meerderheid van het volk heeft geen fiducie in dit programma. 
 
Als arts ben je aan je eed verplicht om gezondheid te bevorderen. En als deze eed op gespannen voet staat met het vaccinatie-initiatief van de overheid, heeft de overheid een simpel antwoord: je doet het toch of je wordt ontslagen. Wanneer je op de loonlijst staat van de overheid ben je extra kwetsbaar. Jouw levensonderhoud kan je immers worden ontnomen wanneer je niet meewerkt ook al is dat in strijd met je eigen ethiek.

De spanning tussen uit persoonlijk belang onethisch handelende ambtenaren en de benadeelde burgers kan hierdoor oplopen. Het volk is niet gek en heeft een onderschat maar feilloos gevoel voor wat reëel is en wat niet. Het volk heeft echt wel in de gaten dat het massaal strippen van gezinsauto’s op zoek naar een bekeurbare overtreding, niet reëel is. Maar de ambtenaren worden persoonlijk met ontslag bedreigd dus daar sta je met je gezin aan de A12 in de kou. Alles draait om macht. De macht van de ambtenaren om de burger te onderzoeken en te beboeten. De macht van de overheid om niet-meewerkende ambtenaren eenvoudigweg te ontslaan.

 Het ‘nadeel’ van het uitoefenen van brute macht is het afnemen van draagkracht, begrip en respect van diegenen die aan deze macht worden onderworpen. Het gebrek aan respect van menig burger voor het handelen van overheidsmedewerkers wordt door de politiek verfoeilijkt maar schijnbaar niet begrepen. Integendeel. Er moet meer macht bij.

 Deze week stelde de overheid (ten tweede) voor om elke vorm van agressie of zelfs disrespect jegens ambtenaren, DUBBEL TE BESTRAFFEN. Het is naïef om te denken dat het respect hiermee wordt teruggewonnen. Het zal er eerder verder door verdwijnen. En wat voor machtsmiddelen zijn dan nodig?

 Hoewel het zeer de vraag is of dubbele straffen worden ingevoerd, geeft het wel aan op welke heilloze weg de overheid is beland.

Ingezonden door Sen Huwa

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid, Politiek, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Paul Martens schreef op : 1
    Martens Paul

    Goed artikel. Tot zover onze “vrijheid” en de goede bedoelingen van onze volksvertegenwoordiging die het beste met ons voor heeft (?).

  2. Juriaan schreef op : 2

    Omdat ik benieuwd ben naar de argumenten van het kabinet voor hun plannen (die er toch wel moet zijn?), hier een mogelijke argumentatie die misschien goed bedoeld is maar niet zal werken.

    Bij dit soort artikelen denk ik vaak terug aan het begrip ‘meten = weten’ uit ‘De Intensieve Menshouderij.’

    Hoe bestuur, managers, overheid steeds meer in cijfertjes denken: aantal afgehandelde aangiften, aantal inentingen, vermindering geweld tegen ambtenaren. Als de cijfers het laten zien, dan zit het goed.

    Maar de gevolgen van dit soort administratie: tijdverlies voor echt werk, het niet administreren van lastige aangiften bij de politie, eventuele bijeffecten van inentingen bij de GGD en verlies aan draagvlak voor de overheid door discriminerende wetten wordt genegeerd.

    Ik plaats graag een NEE NEE NEE sticker op mijn deur: ik wil niet worden verplicht om behandelingen te ondergaan die schadelijk voor mij kunnen zijn, ik wil niet dat iemand (in dit geval de ambtenaar) wordt gedwongen onethisch te handelen onder dreiging met ontslag en wil verder dat iedereen gelijk is voor de wet.

    Een zeer kwalijke zaak dat hier wel op wordt aangestuurd.
    A Sierts [6] reageerde op deze reactie.

  3. Michel schreef op : 3

    Een regering van en voor het volk was het toch? Misschien heeft de regering een andere definitie van volk die wij hier niet begrijpen.

  4. Ernest schreef op : 4

    Onze regering denkt dat wij (het volk) er voor hun zijn en niet andersom en daar wringt ‘m precies de schoen…

  5. Peter de 1e schreef op : 5

    Helaas, die arme agenten van tegenwoordig. Ze krijgen geen respect meer. Het uniform (wat daar van over is) wordt bespot… Tegenwordig lopen ze in gele hesjes ipv. lederen jackers

    Hadden de agenten met hun strak glimmende laarzen en zwarte uniform van vroeger geen last van.

    De tijd is verandert, en het gezag is ondermijnd. Toch zie ik die uniformen van vroeger eens weer een keer terugkomen in deze gezag ondermijnende politiestaat.

  6. A Sierts schreef op : 6

    @Juriaan [2]:

    Eigenlijk is het heel simpel en heel algemeen: een bestuurd systeem bestaat uit het systeem dat ‘het werk’ feitelijk ‘doet’, plus een regelsysteem dat waaarneemt en waar nodig bijstuurt.

    Wat je onder invloed van het ‘management-denken’ steeds vaker ziet, is dat ‘de regelaars’ volledig over het hoofd zien dat het ‘echte werk’ niet bestaat uit meten en regelen, maar uit het doen van het echte werk! Zodra er problemen ontstaan, denkt ‘de regelklasse’ dat die vanzelf opgelost worden als je maar voortdurend meet en regelt. Dus niet. Het oplossen van problemen gebeurd niet met meten en regelen, maar met het concreet oplossen van het probleem.

    Natuurlijk is meten en regelen daarmee niet volkomen zinloos; integendeel. Maar een goed regelsysteem vereist per definitie een perfect model van het geregelde systeem bij de regelaar. En daar gaat het fout, want cijfers vormen per definitie een zeer beperkte afspiegeling van het bestuurde. En daar gaat het fout bij de ‘moderne regelaars’, want als je als regelaar geen goed beeld hebt van het te besturen systeem, dan kan je ook niet adequaat sturen. Ziehier ook het besturingsprobleem dat de financiele crisis heeft veroorzaakt…

  7. Bloeme schreef op : 7

    Het gaat wel heel erg mis als politici denken dat ze meer verstand hebben van gezondheidszorg dan artsen…

    Iets met schoenmakers en leesten was ’t toch?