zaterdag, 27 juni 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Iran in vuur en vlam, Waarom eigenlijk?

land_iran2Iran wordt nu al enige tijd geteisterd door rellen en straatgeweld. Aanleiding voor deze open oorlog tussen het ultra-conservatieve regime van Mahmoed Ahmadinejad en de iets minder conservatieve oppositie was de uitslag van de Iraanse presidentsverkiezing eerder deze maand. Die werd met 63% van de stemmen ruimschoots gewonnen door de zittende president. 
 
Omdat de eerste uitslagen vrij snel na sluiting van de stembureau’s al bekend gemaakt werden en Ahmadinejad ook in bepaalde oppositiegezinde steden met ruime voorsprong won, stak bij velen het buikgevoel de kop op dat Ahmadinejad de stembusslag vervalst zou hebben. Maar is dat wel zo? Volgens onze pers bestaat er geen twijfel over, maar ik ben er niet zo zeker van.

Ahmadinejad is een radicale gek die we beter kwijt dan rijk zijn, daar bestaat geen twijfel over, maar dat betekent nog niet dat we hem van misdaden moeten betichten die hij waarschijnlijk niet gepleegd heeft. Dit staat trouwens los van het gebruik van excessieve macht achteraf in de nasleep van de verkiezingen.

Wie de democratie wil gebruiken om dingen in beweging te zetten, moet ook bereid zijn om de consequenties van het democratische proces te aanvaarden. Het is niet omdat de Westerse pers ingebed leefde in het kamp van Mir-Hossein Moussavi en zij daar natuurlijk een enorme pro-Moussavistemming detecteerden dat die analyse ook opgaat voor de rest van de samenleving.

Het sprak bijvoorbeeld boekdelen dat de twee andere verliezende kandidaten, Mehdi Karoubi (1%) en Mohsen Rezaee (2%), aanvankelijk de uitslag wel aanvaardden en daar pas zeer recentelijk, o.a. door de niet aflatende Westerse druk, op zijn terug gekomen.

De Iraanse blogger Reza Aslan had deze week misschien nog wel de juiste analyse tijdens zijn optreden in “The Daily Show” van Jon Stewart. Aslan legde uit dat de rellen van vandaag al lang niets meer te maken hebben met de eigenlijke verkiezing maar gewoon de lang verwachte uitbarsting zijn van een kritische onderlaag in de Iraanse samenleving die modernistisch ingesteld is en eindelijk gehoord wil worden.

De rellen waren nog maar net begonnen of de VRT voerde in haar middagjournaal de Irankenner Dirk Thieleman op. Die noemde de verkiezingen eerlijk. Het werd dan ook zijn enige televisieoptreden in deze crisis. Zo laag is het journaille dat vandaag ons nieuws brengt gevallen, men muilkorft de analisten die het niet eens zijn met de consensus van de redactie. Het gaat al lang niet meer om objectiviteit of de Waarheid, maar gewoon om het alsmaar bevestigen van het eigen Grote Gelijk, wars van de realiteit der dingen. Ik mag Thieleman wel en geloof best dat hij het bij het rechte eind heeft.

Volgens Dirk Thieleman zijn alle Westerse reporters gestationeerd in Noord-Teheran, het rijkste en meest Westersgezinde deel van de stad én het land. Noord-Teheran is Moussavi-land, en de journalisten maken de fout om hun lokale ervaring daar te extrapolleren naar het ganse land. Ook de betogingen zelf werden door Thieleman genuanceerd. Marsen van één miljoen mensen op een bevolking van 70 miljoen zielen zijn immers te vergelijken met gewone manifestaties bij ons. Zij zijn helemaal niet de voorbode van een volksrevolutie, maar gewoon de allerhaast opgetrommelde militanten van Moussavi.

Iran is een land met een lange voortvarende geschiedenis waarvan wij in het Westen veel geleerd en overgenomen hebben. Sinds de Islamitische Revolutie is het open Perzië van de kunst en cultuur het gesloten Iran van de Ayatollah’s geworden, maar niet omdat het van bovenhand opgelegd werd. De Iraniërs hebben daar zelf voor gekozen. Zij zijn evenmin Westersgezind en progressief.

Enkel onder de vrouwen in Iran lijkt er echt iets te bewegen, zoals ook “Forbes Magazine” deze week wist te vertellen. Die worden in de islamrepubliek achteruitgesteld en zijn echt wel uit op drastische hervormingen, maar daar stopt het ook. De nadrukkelijke aanwezigheid van vrouwen in de manifestaties bewijst helemaal niet dat de opstand door het gros van de bevolking gedragen wordt, maar gewoon dat vooral de vrouwen hopen op verandering met een andere president aan het roer. Puur eigenbelang dat door de Westerse journalisten als een collectieve strijd gepercipieerd wordt.

In “The Colbert Report”, een andere Amerikaanse talkshow, mocht vorige week een Iraanse medewerker van het “Carnegie Endowment for Peace” zijn zeg komen doen. En ook de uitleg van deze Karim Sadjapour hield in mijn ogen steek. Zelf een hervormingsgezinde, doorprikte hij de illusie van onze pers dat Moussavi wel degelijk een hervormer zou zijn. Moussavi en Ahmadinejad waren (en zijn) nauw met elkaar bevriend. Beide waren voetsoldaten in de Khomeini-revolutie en beide delen dezelfde visie op Iran, enkel via andere wegen.

Moussavi wil misschien enkele lijfstraffen lichtjes aanpassen en vrouwen iets meer rechten geven, aan de sharia of de religieuze grondslag van de islamrepubliek zal ook hij niet raken. Moussavi is ook anti-Amerikaans en anti-Israël, alleen is hij een beetje voorzichtiger in speeches. En Moussavi, hoewel gesteund door de jonge rijke Iraniërs, is al evenmin een hervormer als het op uitreisvisa of economie aankomt. Idem voor het kernprogramma.

En dat is ook net de reden waarom Moussavi door het regime lange tijd gedoogd werd, tot op vandaag. Ahmadinejad gebruikt bruut geweld om de rellen in de kiem te smoren, maar geen haar op zijn hoofd dat er maar aan denkt om Moussavi rechtstreeks te kortwieken. Daarvoor zijn de onderlinge verschillen, ofschoon opgeklopt in onze pers, veel te klein. De Raad van Hoeders van Khamenei zit ook geklemd tussen beide. Hij houdt Ahmadinejad de handen boven het hoofd, maar zet tegelijkertijd Moussavi uit de wind.

Dit is typerend voor deze toestand waarbij twee karakters met min of meer dezelfde ideeën én nauwe onderlinge banden het land verwoesten voor een politieke strijd die toch geen echte winnaar zal hebben. Dit neemt natuurlijk niet weg dat het gedrag van het regime de laatste dagen en weken, bijvoorbeeld het met scherp laten schieten op betogers of het met motors inrijden op manifestanten, totaal onaanvaardbaar is en geen enkele rechtvaardiging behoeft.

Wel weet ik zeker dat moest het Westen zich in deze zaak afzijdig gehouden hebben, en opnieuw: geen enkele van de twee is “onze” kandidaat, dan zou dit nooit ontaard zijn in de ravage die we vandaag in het nieuws kunnen zien. De Westerse pers draagt hier een verpletterende verantwoordelijkheid door ongenuanceerd de kant van één partij te kiezen.

Net alsof zij niet wisten dat het gebruik van IT-snufjes zoals Twitter, YouTube en Facebook echt niet wijd en zijd verspreid is in Iran en ze dus per definitie al naar een extreemkleine minderheid van jonge welstellende pro-Westerse Iraniërs aan het luisteren waren…

De honderden doden bewijzen dan ook maar één ding: Ron Paul, het libertarische Congreslid dat als enige tegen de Iranresolutie stemde, had andermaal gelijk!

Hopelijk kan de pers, eens alle lijken geborgen zijn, zich eens bezinnen over de eigen rol die ze gespeeld hebben, en misschien, heel misschien, kan dat onze bemoeizucht temperen en het herstel zijn van een vorm van non-interventionisme. Iran voor de Iraniërs, is dat nu zo moeilijk? Hun interne problemen zijn eigenlijk toch ook gewoon onze zaken niet.

Ingezonden door Vincent De Roeck, beheerder van Libertarian.be

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Internationaal, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Spy-Nose schreef op : 1
    Spy-Nose

    Het lijkt inderdaad weer niets anders dan collectivistische bemoeizucht, waarmee de Westerse media hun hysterische socialistisch-imperialistische opdringerigheid kracht willen bijzetten.

    Zodra er ergens ter wereld al een locaal conflict dreigt of de kop opsteekt begint het Westerse Rode Tuig te brallen om in troebel water te kunnen vissen.
    Hub Jongen [2] reageerde op deze reactie.

  2. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    @Spy-Nose [1]:
    Wat zou nu de hoofdoorzaak zijn dat het merendeel van het volk dit alles voor zoete koek slikt, zo weinig kritisch nadenkt en haar meesters zo slaafs volgt?
    Domheid? Angst? “murw-heid”? ….

    En wat kan de (te langzaam) groeiende groep die respect heeft voor individuele personen nu nog meer doen?
    Wij denken het educatief nog beter te kunnen doen.
    Wat kunnen we nog meer doen?

  3. wim bierman schreef op : 3

    Klink misschien cru, maar dat had hier ook niet moeten gebeuren na de moord op Pim? Wat gebeurt er als de PVV ineens niet gekozen wordt maar toevallig de PVDA met grote meerderheid wint. Zouden wij dan ook niet eens in opstand moeten komen ?

  4. HoerenSloep schreef op : 4

    Het gaat allang niet meer over de verkiezingen, of over de verschillende kandidaten. Zoveel verschillen die niet. Keuze tussen erg en erger.
    Het gaat over de fascistische dictatuur van de ayatollahs en de mullahs tegenover een volk wat vrij wil zijn.
    Ahmedinejad en Mousavi zijn allebei stro-mannen van de “Slagers van Allah”.
    En waarom zien we hier niets van in de MSM? Iran is het vriendje van de Palestijnen en tegen Amerika. Het socialistische stokpaardje van de linkse moskee. En hé, na de Deense cartoons zit de schrik er in: “Niet tegen de haren strijken! We kijken wel even de andere kant op, richting een dode zanger M.J.”

    www.joostniemoller.com

  5. jip gulzen schreef op : 5

    Er zijn personen, Bottehond op joostniemoller, die hysterisch worden als ze zich ergens mee kunnen bemoeien. Wat een geilheid!

    Nuchterheid is een intellectuele karakteristiek.

  6. tamso schreef op : 6

    Ben het wel eens met de stelling dat de iraanse verkiezingen wel dergelijk eerlijk zijn verlopen,allee n dat het westen de boel loopt op te fucken om er tweespalt te zaaien.
    In de hoop een soort burgeroorlog te creeeren.
    Waar ik niet mee eens ben is wat er gezegd word dat hij een extreme fanaat is.
    Hij zegt gewoon de harde waarheid.
    Hij is niet tegen het joodse volk of israel.
    Hij is enkel tegen het zionisme.
    Niet vooor niks kwam de naturei karta op bezoek bij hem en werden eervol ontvangen.
    Ook deze groepering is tegen het zionisme in israel.
    Ben je dan anti-joods.
    Dacht het niet he.
    Bespreek je de wortel niet van al het kwaad,alles maar blijft sudderen.
    Gaan we het hebben over die extremen,we eens een hand in eigen boezem mogen gaan steken.
    Die gristen fundalisten in de Vs zijn pas erg.
    Met hun zionistische aanhang.
    Of je nu de democraten heb of de republikeinen.
    2 handen op 1 buik.
    Dat gristenvolk in europa volgt allemaal braaf dat gristenvolk in amerika.
    En Israel bepaalt wat er gebeurt.
    Het is niet dat ze wat vragen aan amerika,maar eisen.
    Ze willen Iran maar voor 1 ding.
    Dat is hun olie en gas en dat ze hun olie en gas niet in euro’s of een andere munteenheid gaan verkopen dan de dollar.
    Dat is het spel waar het om gaat.
    In 1953 werd ook een democratische gekozen leider om zeep geholpen door de CIA en kwam er een dictator wat duizenden mensen martelden en ombracht.
    Waar was het westen toen.
    Die hadden deze marionet er zelf geplaats.
    Toen was het goed.
    Saddam hoessein idem dito toen hij aan de macht kwam door het westen.
    Toen was het een good guy.
    Totdat hij zich keerde tegen het westen.
    Onze democratie is ook een farce.
    Er valt niks te kiezen.
    Er is geen ene partij wat openlijk de echte macht wilt aanspreken.
    Dat is de economie met hun corperatie’s.
    Niet die lui die voorgeschoven worden voor 4,8 of 12 jaar.
    Die dienen ook allemaal de economie.
    Wilders is ook een oproerkraaier wat verdeeld.
    Pim Fortuin wist hoe het zat.
    Die hebben ze tot de grond toe af willen branden.
    En eigenlijk niemand snapte wat hij bedoelde.
    Alleen dat hij de Islam een achterlijke gedachtegoed vond.
    Dat is het jodendom en het gristelijke gedachtegoedje ook.
    Achterhaald allemaal.
    We leven anno 2009.
    Niet in het jaar 0.

  7. speetjens schreef op : 7

    Ha die libertariërs,

    tja ik zag de verkiezingsuitslag à la Moussavi en dat scheelt ENORM! Ik ben bang dat libertariërs de geopolitieke aspecten van een land als Iran niet begrijpen op het kruispunt van Ruslan— India en Turkije- Centraal Azië… En een gas dat me daar zit en ook oli!
    Maar ik ken libertariërs intussen een beetje als oud-kolonialen die enorm aan navelstaren en hobbyisme doen. Maar nauwelijks uit hun torentje iets anders zijn dan het achterlicht van de europese auto die intussen met een noodgang opweg is naar een groot gat… Hoezo? Jongens ga wat spelen!

    Leon Speetjens, erg van vrijheid gecharmeerd maar nog meer van DE CONDITIES OM DIE TE BEHOUDEN. Stelletje OENEN.

  8. bottehond schreef op : 8

    LOL! Vincent de Roeck snapt het niet.