
LP Bijeenkomst dinsdag 7 juli om 20.00 uur Den Haag
Aaron Russo’s documentaire “
“Aaron Russo’s AMERICA – FREEDOM TO FASCISM presenteert schokkende feiten over onze wetten, en stelt daarmee problematische zaken aan de orde waar het echt om gaat die Amerikanen – en Nederlanders!- onder ogen moeten zien als ze een vrij volk willen zijn.”
In 2006 maakte Russo, een jaar voor zijn overlijden een documentaire die de sluwheid van overheidsoptreden en -beleid aan de kaak stelde, met als belangrijkste thema de ongrondwettige wijze waarop de wetgeving over de Amerikaanse inkomensbelasting tot stand is gekomen.Veel uit de documentaire is ook voor Nederlanders behartenswaardig, zoals het omgaan met stemmachines, en de invoering van de plicht tot een identiteisbewijs. Veel van de kritiek die er geuit is op de documentaire, bijvoorbeeld wat betreft de gebruikte juridische argumenten tegen de wettigheid van de inkomenensbelasting, is makkelijk te weerleggen. Om tot invoering van een inkomensbelastingwet te komen moest een amendement op de Grondwet worden aangenomen. Daarbij is in de eerste plaats handig gebruik gemaakt van verwarring over wat er in de Grondwet met ‘directe belastingen’ bedoeld werd. Vervolgens is het amendement (het 16e) op foutieve wijze door veel staten geratificeerd, en is daarmee niet geldig. De tegenargumenten die gebruikt worden, zijn dat de twee voorgaande amendementen op nog dubieuzere wijze zijn geratificeerd, en dat deze ratificatie toch “allerwegen” zou zijn aanvaard; hier geldt het Engelse spreekwoord ‘Two wrongs don’t a right make’. Het is de werkwijze waarop totalitaire staten mede tot stand komen; het misbruiken door de overheid van termen, levende opvattingen en – overtuigingen om een systeem van wetten en maatregelen te introduceren die stukje bij beetje de vrijheid die er in de samenleving is, aantasten.
Over de regisseur [Met dank aan Silverbear Cafe]
Aaron Russo (14 februari, 1943 – 24 augustus 2007) was ondernemer in de amusementsbranche, filmmaker (de filmhits “Trading Places” en “The Rose” waren van zijn hand), libertarisch politiek activist, en 11 september- samenzweringstheoreticus. Hij is het meest bekend van de productie van de films Trading Places, Wise Guys, en De Rose. Russo werd in de vroege jaren 1990 betrokken bij de politiek toen hij de documentaire ‘Mad as hell’ produceerde en daarin acteerde, in welke hij kritiek uitte op het Noord-Amerikaanse Vrijhandelsverdrag NAFTA, The War on Drugs, het concept van een nationale identiteitskaart, en de overheidsregulering van de alternatieve geneeskunde.
Russo haalde een tweede plaats in de kandidaatsverkiezingen voor Republikeinse gouverneur van Nevada in 1998 met 26% van de stemmen. In januari 2004 kondigde hij aan als onafhankelijke kandidaat mee te doen met de presidentsverkiezingen maar besloot later mee te doen aan de strijd voor nominatie als presidentskandidaat voor de Libertarian Party. Met zijn media-ervaring zou hij voor een ernstige bedreiging in de verkiezingen kunnen zorgen voor George W. Bush. Pas in de derde en laatste stemronde werd Russo verslagen door Badnarik.
In 2007 zette Russo restoretherepublic.net op, een website gewijd aan het voortzetten van zijn werk en het verenigen van degenen die zijn overtuiging aanhangen.
Na zes jaar strijd met blaaskanker overleed Russo.
______________________________________________________
AGENDA20.00 u: Verwelkoming
20.15 u: Huishoudelijke mededelingen / Voorstelrondje / Kennismaking met medelibertariërs
20.30 u.: Vertoning van de documentaire
22.10 u: Pauze
22.20 u: Discussie
23.30 u: Afsluiting
_______________________________________________________________________________________________
Volgende LP Bijeenkomst dinsdag 4 augustus om 20 uur
Details volgen nog
_______________________________________________________________________________________________ Locatie en routes









Doorsturen
Printen








Ook in bovenstaand artikel van Aaron Russo wordt niet de werkelijke oorzaak van het ontstaan van fascisme besproken. Namelijk het negeren en opheffen van de publieke ruimtes, zoals dat in Nederland vanaf 1992 gaande is en welk tempo na de moord op Fortuyn is verhoogd. M.a.w. als wetswijzigingen en nieuwe wetten niet worden besproken en het volk in de publieke ruimte hierover niet worden geraadpleegd dan krijgt fascisme een kans dat altijd gepaard gaat met populisme, zoals dat nu gaande is. Populisme is dan ook niets anders dan over de hoofden van het gezag van de publieke ruimte de massa beroeren, halve waarheden vertellen en cruciale feiten verzwijgen.
De publieke ruimte is de enige plek waar het individu het debat kan beïnvloeden en waar zijn stem telt. In de publieke ruimte heeft het individu het recht om te zwijgen of te spreken. Rust de plicht om gehoord te worden en moet over het gesprokene een exemplarisch besluit worden genomen en aan de openbaarheid worden prijsgegeven. Pas dan kan het maatschappelijke of politieke debat in de openbare ruimte van de media beginnen. De publieke ruimte is dan ook het belangrijkste onderdeel van de politieke ruimte.
Stelling: ‘Publieke ruimte genereert automatisch burgerschap. Zonder publieke ruimte is er geen politieke ruimte’ (R.A.Verlinden) ‘Zonder politieke ruimte is vrijheid ondenkbaar’ (Hannah Arendt) ‘Laat ons waken voor de vrijheid van het spreken in de publieke ruimte’ (Pim Fortuyn) Een land teruggeven aan het volk, kan net zoals rechten en plichten van wetten met het publiek bespreken alleen binnen de publieke ruimte.
Zie voor mijn precisiering van de politieke ruimte mijn open brief aan Agnes Kant, in de rubriek ‘het kwartje is gevallen’ van http://www.burgersinactie.nl