Guusjes elite-opstand en het failliet van de autoriteit, deel 2

Vervolg van deel 1, door Jim Beame voor anarchiel.com.

Guusjes strijd tegen de wensen van het schorriemorrie en gevecht voor de eliteprivileges
Ter Horst is net als Donner voorstander van doorwerken na je 65ste en heeft een duidelijke visie op de arbeidsvoorwaarden en beloning van de niet-elite (fiscalistenoneliner 08-28-08. Als Guusje de salarissen van haar politieagenten wil gaan korten blijken zij tot overmaat van ramp ook al behept te zijn met ‘korte lontjes’ en geïnfecteerd met het onderbuikvirus. Waarom begrijpen zij niet dat ze geld moeten inleveren? Het is een gunst zo tegen de elite aan te mogen schurken en hun helpertjes te zijn. De brave dienders snappen Guusje niet: ‘allerlei woede steekt zomaar de kop op!’ Guusje heeft weldra haar bekende diagnose gesteld:‘symptomatisch voor de maatschappelijke verruwing’. En diagnoses zijn haar specialiteit. Niet voor niets is zij afgestudeerd in de sociale tandheelkundologie met haar dubbeldikke proefschrift over bange tandartsklanten, ontegenzeggelijk de ideale opmaat voor een politieke carrière. ‘Heel erg teleurgesteld’ druipt Guusje af (Gooi en Eemlander 15-03-08).

Voor de elite-inkomens en -privileges gelden daarentegen heel andere regels. Guusje verwerpt het plan om de topinkomens in de semi-publieke sector terug te dringen. De Balkenende norm van een karig jaarinkomen voor topmanagers tot slechts 178.000 euro, vindt zij uiteraard onbespreekbaar (p&o actueel 19-12-2008). Gemeente Nijmegen schenkt haar de 65.000 euro die zij moet betalen aan de belastingdienst voor het gebruik van de dienstauto voor privé-ritten en nevenfuncties die niets met haar baan als burgermeester te maken hebben gehad (De Gelderlander 16-04-08). Voor Guusje is dit slechts een fooi. Voor de gewone Nederlander – die vaak nog niet eens in staat is zijn peperdure ziektekostenpremie te betalen – een droombedrag. Ook nu zij minister is laat de bewindsvrouw zich riant bedienen. Door listig gebruik te maken van voorschriften en uitzonderingsbepalingen is zij een van de minimaal vijf ministers die zich in een twee keer zo dure dienstwagen laten chaufferen dan gebruikelijk: kosten dienstwagen 90.000 euro voor de aanschaf alleen (Elsevier 29-04-09).

Guusje vraagt nooit naar het waarom en antwoordt standaard met repressieve maatregelen
Guusje heeft kritiek op de politierechter die het voor de onderbuikbeesten opneemt. Hij vindt dat (verbale) agressie of geweld onderdeel is van het politieberoep. De politie moet daar eenvoudig mee kunnen omgaan, stelt de rechter zelfs plompverloren.

Waar is zijn loyaliteit? ‘Het feit dat agenten vaak worden uitgescholden of agressief worden bejegend, wil niet zeggen dat dit gerechtvaardigd is’ zegt zij op 2 juni aan het juiste adres: EO’s actualiteitenprogramma ‘Knevel en Van den Brink’ met Godzelf als haar getuige (Elsevier 3 juni 2009). Leert de Bijbel ons niet dat de overheid door de HEERE is aangesteld? Wat de reden ook moge zijn, al gebruikt de diender grof geweld – zij blijken eerder in dit betoog immers korte lontjes te hebben – de burger dient alles slechts vol ontzag en in dankbaarheid, lijdzaam te aanvaarden. Guusje laat een landelijk protocol voor correcte omgang met overheidsdienaren opstellen en de politie krijgt 1 miljoen euro voor camera’s (almerevandaag.nl 13-11-08).

Hoe Guusje omgaat met afvallige ex-elite die hun voormalige nest bevuilen
Klokkenluider Ad Bos van de bouwfraudezaak die werkloos jaren met zijn vrouw in een caravan woont, ontvangt van de staat geen schadevergoeding voor zijn kapotte leven, ondanks dat de rechter hem in het gelijk heeft gesteld.

In het jaaroverzicht van Zembla op 28 december 2008, zegt Guusje – zich na het interview onbespied wanend – ‘altijd over die klokkenluiders… dat is altijd een minder prettig onderwerp. Ze geven altijd problemen.’ Wel biedt zij de een-en-zestigjarige Bos per brief met een genereus gebaar min of meer een sollicitatiecursus aan. De journalist zegt dat ze dat vernederend vindt waarop Guusje haar eerder besproken diagnosevaardigheid voor de dag haalt en concludeert dat deze ‘belachelijkmaking haar verantwoordelijkheid is’ en dat zij met haar sollicitatiehulp voldoende handreiking heeft geboden. Guusje geeft verder aan geleerd te hebben smerige zaakjes voor de publiciteit te verdoezelen (video Zembla 28-12-08 na 32 min.).

De overheid heeft vele miljarden profijt gehad nu de prijsafspraken in de bouw tot 50% boven de werkelijke kosten aan de kaak zijn gesteld. Maar dat ervaart de overheid gezien haar reactie blijkbaar zelf geheel anders: deze praktijk is namelijk jaren uiterst lucratief voor topambtenaren die zich gretig met steekpenningen verrijken. Bos heeft dat alles verpest. Na druk van publiciteit en grote maatschappelijke verontwaardiging krijgt Bos eindelijk in april dit jaar ‘bij hoge uitzondering’ en na acht jaren armoede een vergoeding om zijn schulden te betalen. Ter Horst voelt zich niet verantwoordelijk ondanks het grote aandeel van de topambtenaren: ‘eigenlijk had de bouwsector deze kwestie zelf moeten oplossen’, vindt ze (Zembla, 24-04-09).

Het failliet van de ‘autoriteit’ en de allang begonnen elite-oorlog
Guusje ter Horst blijkt een schoolvoorbeeld van gebrek aan integriteit. Zij is een toonbeeld van vriendjespolitiek, verachting van het volk, normen- en waardenloosheid gelijk de overige leden van het kabinet: een potsierlijke carnavalsstoet van wereldvreemde geloofsfundamentalisten, geschiedvervalsende Calvijndwepers, volksverraders, geslepen bedriegers van bankcliënten, medeplichtigen aan genocide en ranzige schaamhaarfetisjisten. In haar gehele ministerscarrière heeft zij zich nog nooit een luttele seconde afgevraagd waarom het volk reageert zoals het reageert. Waarom het volk steeds minder intimidatie pikt van haar politie en klassejustitie. Waarom het volk genoeg heeft van de burgerrechten berovende maatregelen. De waarom-vraag van het volk doet zij simpel af met ‘onderbuikgevoelens.’ Weerstand beantwoordt zij met repressie.

Steeds meer Nederlanders ervaren dat hun vrijheden in toenemende mate zijn afgenomen sinds de ‘terreuraanslagen’ van 9/11 en dat de ‘opstand van de elite’ tegen de doorsnee aardse stervelingen met de kredietcrisis en de grootschalige diefstal van hun pensioenen, beleggingen, spaargeld, van belastinggeld, lonen, banen, huizen, nutsvoorzieningen, burgerrechten, van hun privacy, zelfbeschikkingsrecht, democratie en nationale soevereiniteit allang is begonnen.

En nóg vragen de gevestigde partijen, beangstigd door machtverlies, zich af hoe de politieke aardverschuivingen zijn ontstaan. De meeste grotere politieke partijen tonen nauwelijks enig onderling verschil en vertegenwoordigen dezelfde politiek correcte opvattingen. Zij zijn slechts een ander gezicht van dezelfde entiteit die ook de reguliere media en het bedrijfsleven beheerst: Guusjes elite, het oude Romeinse patriciaat. Zodra ze groter worden, worden kleintjes als de Christen Unie ingelijfd en onschadelijk gemaakt, gedwongen als ze zijn om hun oorspronkelijke principes te laten varen. De bedrogen kiezer vlucht en zet zijn pionnen in op een ‘andere’ partij, denkend dat hij iets te kiezen heeft. In feite kiest hij steeds voor dezelfde club.

Guusje was al jaren terug het contact met de doelgroep waar ze voor zou moeten werken – maar die ze eigenlijk te min acht – volledig kwijt. Nu heeft zij aan haar geloofwaardigheid definitief een einde gemaakt. Net als de minister president is zij al geruime tijd de risée van de internetfora: een groteske clown. De premier vindt dit soort uitingen van frustratie en ongenoegen niet kunnen en zou ze eigenlijk het liefst verbieden (NU 08-06-09). Dat zal helpen… Respect is iets wat je verdient. Guusje en consorten eisen het op.

Guusje ter Horst ervaart het als ‘een klap in het gezicht’ dat het onderbuikvolk van Nederland het beleid van de regering maar niet wil waarderen en daarom niet meer op de nette partijen stemt. Vooral op het gebied van – en ik kan het vieze woord niet meer over mijn lippen krijgen – ‘v e i l i g h e i d’, zou de regering grote vooruitgang hebben geboekt, verzekert de minister. En inderdaad de vooruitgang is zó groot dat niet alleen bij dieren‘activisten’ en plofmoslims, maar nu bij alle andere Nederlanders preventief is vastgesteld dat zij mogelijke terroristen zijn: per 21 september komt iedere inwoner van dit glorieuze VOC-land met zijn vingerafdrukken in een preventief politiedossier. De onnozele onderbuikers snappen deze vooruitgang maar niet en daarom zou de regering zich in haar uitleg moeten richten op een kleiner aantal onderwerpen, meent Guusje (Leeuwarder Courant 06-06-09).

Guusje ervaart uw ondankbaarheid als een klap in het gezicht. Het is echter meer de vraag wanneer zij deze klap gaat voelen en daaruit haar conclusies trekt.

Het Nederlandse volk heeft veel te lang autoriteit als waarheid geaccepteerd in plaats van waarheid als autoriteit.

1 Zie Anarchiel.com ‘Macht en Religie, de sublieme combinatie.’