dinsdag, 6 oktober 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Dialoog met een politicus – deel 7

Dialoog met een politicus7a< Voor de verandering hebben we vandaag geen tijdgebrek. Dus we kunnen het nu eindelijk over geld hebben.

 

> Eindelijk. Een goed gesprek met een politicus over geld. Van katoenpulp pers je vellen, die je snijdt totdat het kleine dunne velletjes zijn. Je drukt er een getal op en je dwingt mensen om het als betaalmiddel te accepteren. Maar eigenlijk is dat drukken niet eens nodig. Je zorgt gewoon dat mensen betaald krijgen in cijfertjes, natuurlijk nadat je eerst wat cijfertjes hebt ingehouden, en dat deze cijfertjes betaalmiddel worden. De cijfertjes staan op de banken, en die banken mogen van de overheid die cijfertjes gerust vertienvoudigen.

 

< Ja. Daar help je namelijk de economie mee.

> Neemt u mij niet kwalijk, maar met alle respect….ik geloof niet dat de economie met een zware crises geholpen is.  

< Dat komt door de banken, niet door de overheid. Maar wij dienen ook de hand in eigen boezem te steken. Er had meer toezicht moeten zijn. 

> Toezicht? Die banken mogen, toezicht of geen toezicht, van de overheid hun geld vertienvoudigen. Meer geld, terwijl het aantal producten gelijk blijft. Dat kan op termijn alleen maar leiden tot inflatie en uiteindelijk een economische meltdown.

 < Geld moet rollen. Doordat er meer geld is krijgen de producten meer opdrachten en zullen ze meer produceren waardoor de economie gaat groeien.

 > Ja, totdat er ontdekt wordt dat het niet gaat om gedekt geld, maar om spookgeld dat uit dunne lucht is gemaakt…

 < Daarom is het van belang dat het vertrouwen weer hersteld wordt.

 > Vertrouwen? Vertrouwen in geld dat geen bestaansrecht heeft?

 < Weet u wie nog meer schuldig aan de crises zijn? Mensen als u! Mensen die de burgers een gevoel van wantrouwen aanpraten wat betreft geld.

 > Maar is dat wantrouwen niet geheel terecht aangezien het gaat om geld dat uit het niets geschapen is en op geen enkele manier gedekt wordt?

 < Door daar op te wijzen gaat het fout. Zolang de meeste burgers daar niet van doordrongen zijn zal het goed blijven gaan.

 > Dus niet het frauduleuze systeem zelf, maar degenen die er op wijzen dat het systeem frauduleus is zijn schuldig aan de crises? Ah, vandaar dat u in het laatste kwartaal van 2008 toen het ook voor de reguliere media duidelijk was dat er sprake was van een economische crisis er geen voorstellen waren om de crises op te lossen, maar om het vertrouwen te herstellen.

 < Als het vertrouwen is hersteld dan zal de crises worden opgelost.

 > Voor hoe lang? Het is een systeem van roofbouw.

 < De lange termijn ontneemt alleen maar het gezicht op de huidige zaken…

 > Ja, in the long run we are all dead, zei Keynes.

 < Hadden we het dan aan de grote klok moeten hangen? Als wij het als overheid zouden toegeven hoe het gesteld is met de financiële economie en de rol die wij daar in gespeeld hebben dan was het vertrouwen helemaal weg geweest.

 > Ja, en terecht. Dan zou er eindelijk eens een einde komen aan dit bedrog.

 < Dan was de economie in elkaar geklapt en had mijn partij een historische nederlaag geleden bij de verkiezingen. En nu hebben we de boel nog kunnen lijmen, geloven mensen dat wij de crises gaan oplossen, ja, de mensen schreeuwen om meer toezichthouders en dat de overheid de zelfverrijkers en graaiers moeten aanpakken en geven enkel de banken de schuld.

 > Onterecht. Zonder de overheid hadden die zelfverrijkers en graaiers namelijk helemaal zichzelf niet kunnen verrijken of kunnen graaien. Zonder de overheid zouden banken die geld scheppen uit het niets en fractaal reserve bankieren worden gezien als fraudeurs, als dieven, als criminelen. Zonder overheid zou elke bank die ongedekte briefjes uitgeeft failliet gaan.

 < Gelukkig is meer dan 99% van het kiezersvolk hiervan niet op de hoogte. Als ik voor een televisiecamera zeg dat er meer toezichthouders nodig zijn bij financiële instellingen dan knikt de journalist instemmend en stelt verder geen vragen meer die ons in een lastig parket zouden kunnen brengen. Net of de man in kwestie instinctmatig begrijpt dat als hij moeilijke vragen zou stellen, als hij daar al toe in staat zou zijn geweest – die expertise ontbreekt hem gewoon – dat hij dan als het ware een dominosteen zou aantikken dat een proces op gang zou helpen dat uiteindelijk zijn eigen salaris omver zou gooien. Publieke omroep, niet waar. Als je maar lang en vaak genoeg de boodschappen “De crisis komt door de banken”, “Er zijn meer toezichthouders nodig” de wereld in zendt dan blijft het wel hangen bij de mensen.

 > Het is smeerlapperij! Het is fraude!

  Het is allemaal legaal! Dus fraude is het niet. Wij praten volgende week verder hierover. Ik moet naar een vergadering.

 > Over de economische crisis?

 < Nee, partij perikelen….de plaatsen 60, we blijven immers hopen op 60 zetels omdat we de kredietcrisis maar mooi opgelost hebben, 58, 56, 54, 52, 50, 48, 46, 44 en 42 op de kieslijst voor de eerstvolgende verkiezingen van de Tweede Kamer zijn nog niet gevuld. Gelukkig zijn er genoeg vrouwelijke politieke talenten binnen onze partij.

 > Ah, maar als dat zo is dan begrijp ik niet waarom al die plaatsen dan nog gevuld moeten worden…

 < Tot volgende week!

 > Nou, tot volgende week!

(Wordt vervolgd)

 Oscar

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid, Politiek, Politiek gesjoemel
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Liberty 5-3000 schreef op : 1
    Liberty 5-3000

    Ik leg het altijd uit als een monopoly-spel waarin altijd economische prikkels bestaan aangezien dat een van de drijfveren is van de mens.
    De staat geeft als “regelgever” aan 1 speler een extra “gouden” dobbelsteen die ervoor zorgt dat hij onevenredig bevoordeeld wordt onder protectie van diezelfde regel.
    Mensen worden dan jaloers op die ene persoon die als graaier bestempeld wordt, maar eigenlijk alleen maar zijn zeer menselijke prikkels volgt.
    De individuen binnen de staat profiteren van deze regel totdat de luchtbel klapt.
    Dan zijn ze er als de kippen bij om de “gouden” dobbelsteen uit het spel te halen en de vinger te wijzen naar de speler die hem hanteerde.
    Er zijn maar bar weinig mensen die inzien dat de regelgever achter het nevelgordijn hier de schuldige is.
    De meeste mensen kunnen niet verder kijken dan het verloop van het spelletje en zullen de persoon met de “gouden” dobbelsteen als schuldige aanwijzen.

  2. TaLoN.NL schreef op : 2

    De persoon aan de rechterkant in het schilderij heeft wel een erg raar hoofd zeg!

  3. Ratio schreef op : 3

    Ik vond “dialoog met een anti-fascist” heel goed en een adequate weergave van de redenatie van anti-fascisten. Op het feit dat 99% van die mensen na een halve minuut al stopt met inhoudelijk reageren en/of begint te schelden na. Maar dat heeft dan ook niets met redenatie te maken.

    De “dialoog met een politicus”-serie vind ik echter te onrealistisch. Een gemiddelde politicus zal nooit toegeven dat de overheid het gehele volk bedriegt en beliegt. Net zoals de rest van de “politicus” serie. Ik ben geïnteresseerd in wat de politicus daadwerkelijk zou redeneren, in plaats van wat de indirecte implicaties van die redenaties zijn. Al is dat wellicht meer “preaching to the choir”, omdat iemand die zich niet verdiept heeft in de implicaties van de strekkingen van politici niet in zou zien wat die politicus nou fout zegt.

    Het is te proberen om in jouw vorm van een nagebootste discussie de werkelijke implicaties van bepaalde strekkingen te laten zien, wat niet makkelijk is, al dat wel in “dialoog met een anti-fascist” gelukt is.

    Oscar [4] reageerde op deze reactie.

  4. Oscar (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Oscar

    @Ratio [3]:

    Juist omdat een politicus nooit openhartig is, heeft de serie dialogen met een politicus een hoger fictiegehalte dan dialoog met een anti-fascist dat samengesteld is uit een greep van discussies die ik in de loop der jaren met zelfverklaarde anti-fascisten en anti-racisten heb gehad. Deze serie dialogen is een soort kruising van politiek drama en milde satire. Een hoger fictiegehalte, maar het is zeker niet onrealistisch. Ik heb zo mijn bronnen.

    Nog drie afleveringen en er zullen artikelen van mij verschijnen in een andere stijl.

    Trouwens, Ratio, zou je artikelen voor de Vrijspreker willen schrijven?

    LvM [5] reageerde op deze reactie.

  5. LvM schreef op : 5

    @Oscar [4]:
    Dat dan wel weer.

    Ik zou eens moeten zien of ik de onmisbare inspiratie kan vinden, want ik ben wel geïnteresseerd in het schrijven van artikelen.

    Oscar [6] reageerde op deze reactie.

  6. Oscar (auteur van dit artikel) schreef op : 6
    Oscar

    @LvM [5]:

    Dat is goed om te vernemen. Helaas laat inspiratie zich niet afdwingen. Hopelijk vindt je de nodige inspiratie.

    Groet,

    Oscar