Doorsturen
Printen
Juli Zeh en Ilija Trojanow, twee Duitse schrijvers, stellen de privacyinbreuk en ongecontroleerde dataverzamelwoede van de overheid aan de kaak. In hun boek ‘ Angriff auf die Freiheit’ (Aanval op de vrijheid) noemen ze het optreden van de overheid sinds september 2001 eenvoudig Kontrollwahn (controlewaanzin). Zeh en Trojanow waarschuwen voor de uitholling van de rechtstaat door de continue inbreuk op de privacy. In Duitsland worden alle computer- en telefoongegevens sinds begin dit jaar bewaard en opgeslagen.
Puur verzamelen om het verzamelen, het middel is doel geworden. De staat verzamelt constant informatie over haar burgers en spreekt daarmee een diep wantrouwen jegens hen uit. Juli Zeh en Ilija Trojanow willen het publiek informeren en mobiliseren tegen Big Brother. Zij willen de valse veiligheid die de overheid ons voorspiegelt doorbreken en de mensen duidelijk maken dat onze burgerrechten op het spel staan.
In Nederland is het nog slechter gesteld dan in Duitsland. En Engeland spant weliswaar de kroon met cameratoezicht maar Nederland is druk bezig met de inhaalslag. De politie houdt automobilisten met camera’s permanent in de gaten. Alle politiekorpsen (op drie na) beschikken over camera’s die automatisch alle kentekens registeren.
Boven de snelwegen hangen camera’s die alle kentekens scannen, los van trajectcontrolecamera’s. Met dit ANPR-systeem worden gegevens gekoppeld aan namen en adressen. Naast politiekorpsen maken ook andere instanties gebruik van dit systeem zoals de Belastingdienst, het Openbaar Ministerie, Rijkswaterstaat en gemeenten.
De privacywetgeving in Nederland is een lachertje. ‘ Er zijn geen scherpe wettelijke voorwaarden,’ zegt Corien Prins, hoogleraar recht en informatie aan de universiteit van Tilburg. Gegevens mogen worden verzameld en bewaard zolang het ‘ noodzakelijk is voor een bepaald doel’. De politie kan bijvoorbeeld zeggen de gegevens nodig te hebben voor later onderzoek. Dan hoeft de informatie niet direct te worden vernietigd.
Met de huidige lakse houding onder de bevolking van ‘ ik heb toch niets te verbergen’ heeft de overheid vrij spel. Binnenkort kunt u inderdaad niets meer verbergen.
Loading ...
Het is niet alleen de Duitse staat die voor Big Brother speelt. Ook winkels proberen allerlei informatie te hamsteren aan de kassa, zoals je postcode, die ik weiger te geven. Hetgeen op onbegrip stuit. “Mijn postcode is 89 Euro 95, wil je geld verdienen of wil je dat ik het bij je buren uitgeef?” Dan kiest men toch voor optie 1…
De overheden hanteren sluwe trucs om iedereen te besponeren, zoals “veiligheid” en “sociale rechtvaardigheid”. Domme schapen vinden het allemaal best, maar de tegenstanders (waaronder ondergetekende) mogen zich best wat activistischer opstellen dan alleen maar wat gereageer op internet. En als het eenmaal in de database zit, dan mag iedereen er in snuffelen, zoals laatst in het nieuws was.