
Gisteren kwam het nieuws naar buiten, dat 3 baby’s overleden zijn nadat ze onder het Reichsvaccinations-Programm zijn gevaccineerd.
Het artikel vermeldt, dat er blijkbaar 5 tot 10 baby’s per jaar overlijden nadat ze met Prevenar zijn ingeënt onder het Rijksvaccinatieprogramma (met de hoofdletter R van Respect voor de Staat). Geweldig toch, zo’n sociaal gezondheidsprogramma, iedereen heeft er toch recht op ?
Omdat er 3 sterfgevallen waren in oktober, werden er een paar bureaucraten wakker. Blijkbaar zijn de statistische bureaucraten van mening, dat 5 tot 10 sterfgevallen per jaar ‘normaal’ zijn; het zou me niet verbazen als ze dat door 12 delen zodat de limiet voor sterfgevallen op 0.42 tot 0.84 per maand of zo komt te liggen. Makkelijk om een alarmniveau op hun PC in te kunnen stellen, ja toch ?
De broek zakt je vervolgens helemáál af, als je leest dat die verrekte bureaucraten van het RIVM het gore lef hebben om te zeggen dat ze er duizenden baby’s mee hebben geinjecteerd, terwijl “er nog nooit meldingen van ernstige bijwerkingen zijn geweest“.
HUH ?!? 5 tot 10 (of zijn het er meer ?) sterfgevallen per jaar geen ernstige bijwerking ?!?
Hebben die pennenlikkers geen brein ? Vragen is weten. Mensen met een goed functionerend brein wensen zich niet in te laten met de moordenaars, dieven, afpersers en criminelen waaruit de overheid is samengesteld.
Welkom in de wereld van het RIVM – het Rijks Instituut Voor Mentaal zwak begaafden.








Doorsturen
Printen








Dezelfde vragen als hierboven gesteld zijn ook door mij heen gegaan. 5 – 10 doden, geregistreerd dus misschien veel meer, liggen binnen de geaccepteerde marges. Ieder medicijn heeft immers ‘bijwerkingen’ is het excuus.
Jammergenoeg heb ik goede kijk op en inmiddels flinke ervaring met dezelfde gang van zaken in onze allereigenste psychiatrie waar vaak gedwongen ‘behandeling’ met neuroleptica (abusievelijk antipsychotica genoemd) middels de enorme vergiftiging door dit soort ‘medicatie’ een sneltrein is naar een vroege dood. Psychiaters echter krijgen het aldoor weer voor elkaar om op het overlijdenscertificaat te zetten dat het om een natuurlijke dood gaat.
Hoe gaan ze daar om met intense vergiftigingsverschijnselen (die ze daar bijwerkingen noemen)?
Een patiente die na 14 maanden Clozapine geslikt te hebben 40 pond was aangekomen kreeg te horen dat ze verkeerd at en meer moest bewegen.
Dat het medicijn chemische honger veroorzaakt die door geen enkel voedsel te stillen is schijnt niet belangrijk te zijn.
Dat het medicijn het hele spijsverteringssysteem ruineert schijnt niet zo belangrijk te zijn.
Patiente krijgt door medicijn neurologische schade waardoor ze de hoge stap van een trein in en uit niet meer durft/kan maken.
Oplossing: de psychologe gaat een paar keer met haar mee om te oefenen want het ‘zit tussen haar oren’. Vergiftiging is zeker niet de oorzaak en wordt niet aangepakt.
Pre-psychotische episodes, een overbekende ‘bijwerking’ van het medicijn worden afgedaan als ziekteverschijnselen en het liefst ‘behandeld’ met verhoging van dezelfde gifstoffen die de conditie hebben veroorzaakt.
Op vragen over de medicatie wordt net als bij vragen aan Klink over de ingredienten van de vaccins categorisch geen antwoord gegeven.
Altijd wordt de patiente fout gemaakt, alle bijwerkingen zitten tussen haar oren. Nooit wordt de oorzaak aangepakt.
Dat het lichaam en het leven van de patiente naar de gallemiese schijnt er niet toe te doen.
De voordelen zijn in hun ogen groter dan de nadelen.
Acceptabel risico net als bij de 5 – 10 doden door vaccinatie.
Ik spreek hier over ‘geestelijke’ gezondheidszorg, mentale gezondheidszorg dus want met de geest heeft het niets te maken.
Patienten worden hier gezien als de mentaal gestoorden.
Wie echter zijn de echte gestoorden, ook hier? Wie handelen ook hier zeer zwakbegaafd?
HJ [2] reageerde op deze reactie.