woensdag, 4 november 2009
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vrijheid en voorspoed

Een nieuwe studie toont aan dat welvaart en de mate van vrijheid nauw met lielkaar verbonden zijn. De onderzoekers van het Legatum Institute verwerpen het idee dat vooruitgang ligt bij autocratische en repressieve regimes. Zij onderzochten nauwgezet vele aspecten van economische mogelijkheden, opleiding en gezondheid tot veiligheid, vrijheid van meningsuiting en maatschappelijk welzijn. Hieruit ontstond de Legatum ‘ Prosperity Index’ dat een krachtig bewijs is voor de combinatie vrijheid en voorspoed.

Het onderzoek betrekt zowel welvaart als welzijn en stelt dat de meest rijke naties in de wereld niet noodzakelijk diegene zijn met het hoogste BNP maar juist de landen met gezonde, vrije en positieve mensen.

In de top 10 staan landen als Zwitserland en Denemarken. Op nummer 18 staat Hong Kong, hoewel nu onder Chinees bestuur is het nog een stuk vrijer dan de rest van China. De volgende semi-autocratische staat op de lijst is Singapore op 23 -een andere Confusiaans autocratie met grote economische en menselijk kapitaal fundamenten. 

De link van vrijheid en welvaart met welzijn is het meest significante aspect van het onderzoek. Andere succesfactoren zijn o.a.:  kleine democratische landen doen het in verhouding beter, onder de grote landen doen de Verenigde Staten het nog het best en de snelste stijgers zijn de voormalig communistische landen als bijvoorbeeld Tsjechie, Polen en de Baltische staten.

Autocratie lijkt op de korte termijn winstgevend maar de geschiedenis bewijst dat na een snelle groei door het gebrek aan persoonlijke vrijheid en slecht bestuur lange termijn groei ernstig beperkt. De heersende dictatoriale klasse heeft geen boodschap aan de noden van de bevolking en zal slechts mondjesmaat toegeven om rebellie te voorkomen.

Onderaan de lijst staan landen als Kameroen (nr.100), Jemen (nr.101) en bijvoorbeeld Iran (nr.94), een land met enorme natuurlijke reserves, een redelijk opgeleide bevolking en een rijk cultureel verleden. Een vrijer Iran zou normaal gesproken een plaats rond nummer 30 kunnen bereiken i.p.v. deze slotnotering.  Zelfs de hekkesluiter Zimbabwe had een bloeiende agricultuur en grote minerale schatten. Hier heeft despotisme overtuigend bewezen dat het een gigantische vernietiger is van economische vooruitgang.

Als democratische landen nu de top 10 van de Prosperity Index uitmaken, wat een geweldige sprong voorwaarts moet het dan wel niet worden als er minarchistische of libertarische samenlevingsvormen opkomen ?!

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, Internationaal, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. John schreef op : 1

    “onder de grote landen doen de Verenigde Staten het nog het best”
    No kidding…

  2. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    Heel interessant. Kun je echt een tijdje op studeren. Grote overeenkomst met de “Index of Economic Freedom”. Zie het 2-minuten filmpje www.youtube.com
    en/of www.heritage.org

    Ook het LEGATUM INSTITUTE is interessant. Uit hun “Principles” pluk ik bvb:
    “Principles before Profits
    We have repeatedly declined profitable business opportunities because of concerns about the conduct and reputation of a prospective partner, or the detrimental impact on third parties, even if otherwise entirely legal. Our response to any situation must always be to choose the honest path of integrity, even if it is at the apparent expense of our own interests.

  3. Ivor Biggun schreef op : 3

    Wordt hier ook uitvoering behandeld.

    Arm & Rijk
    Davis S. Landes
    ISBN10 – 902749598X
    ISBN13 – 9789027495983

    Nico(II) [4] reageerde op deze reactie.

  4. Nico(II) schreef op : 4

    @Ivor Biggun [3]:
    Inderdaad een uitstekend boek die een goede liberale visie tegenover het huidige paradigma stelt.

    De subtitel van het boek luidt “Waarom werd het westen rijk en bleef de rest arm ?” Hiermee wordt al aangegeven dat de rest niet arm is gemaakt, maar een bepaalde ontwikkeling heeft gemist.