zondag, 3 januari 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vraag, aanbod en wetenschap

Milieu_climate_afford futureVan wetenschap wordt gedacht dat het objectief is en boven twijfel verheven. Denk hierbij aan minister Cramer die het niet nodig vind om onafhankelijk onderzoek te doen naar het klimaat. De opwarming van het klimaat is immers al wetenschappelijk bewezen.
 
Er was twijfel gerezen over de objectiviteit vanwege Climategate. Met Climategate worden de gelekte e-mails bedoeld. Wat de impact hiervan is, is lastig te bepalen. In de e-mails bleek dat enkele wetenschappers doelbewust naar een bepaald resultaat toewerkten. En dat was laten zien dat het klimaat opwarmt. Daarvoor waren ze bereid om gegevens anders te interpreteren en de data wat aan te passen zodat de uitkomsten overeenkwamen met wat gewenst is. Dit is natuurlijk verwerpelijk. Maar het blijft onduidelijk of het hier gaat om een enkele wetenschapper of dat het gaat om een meer algemene trend. Toch moeten we kritisch blijven op wetenschappelijke resultaten.

Wetenschap en politiek zijn geen losstaande instituten. Zij beïnvloeden elkaar wederzijds. Dit houdt ook in dat wetenschap minder objectief dan het soms lijkt. De rapporten die IPCC uitbrengt worden gelezen en gecorrigeerd door politici. Dus hierin is zeker al sprake van een verwatering van de harde wetenschap. Ook vraag en aanbod spelen een belangrijke rol in het sturen van wetenschappelijke resultaten.

Wetenschap wordt gefinancierd door de overheid. Om geld te krijgen moeten wetenschappers aantonen dat zij nuttig onderzoek doen. De laatste jaren zijn de zorgen over het klimaat toegenomen. De overheid stelt dus extra geld beschikbaar om onderzoek te doen naar klimaat. Wetenschappers zullen hierop inspelen en meer aanvragen doen voor klimaatonderzoek.

Tot zover is er nog weinig aan de hand. Maar het blijkt dat wetenschappers die een onderzoek doen naar de opwarming van de aarde nu gemakkelijk aan geld komen. Wetenschappers die onderzoek doen dat erop gericht is op de verwerping van de hypothese dat de aarde opwarmt wordt gezien als oninteressant. Deze onderzoeken krijgen dus geen financiering. Daarmee zijn er al vanzelf meer resultaten die de opwarming bevestigen als verwerpen.

Maar voor het wetenschappelijke resultaat zijn juist deze onderzoeken ook van belang. Is er een hypothese zoals in dit geval de opwarming van de aarde dan is het voor de objectiviteit noodzakelijk dat wetenschappers proberen deze hypothese te ontkrachten. Dit heet het falsificeren van de resultaten. Je gaat het tegendeel proberen te bewijzen. Een wetenschappelijk resultaat staat pas echt stevig als er aan de ene kant bewijs is dat de hypothese klopt. En aan de andere kant moet het niet lukken om de hypothese te ontkrachten. Kun je iets aannemelijk maken en je kunt het ook niet verwerpen dan pas is er sprake van een betrouwbaar resultaat.

Wat er nu gebeurt, is dat er te weinig geld wordt geïnvesteerd in onderzoekers die de klimaatverandering proberen ontkennen. Er is dus een scheefgroei in de financiering. Vraag en aanbod zorgen er op deze manier vanzelf voor dat er meer wetenschappers komen die voor opwarming zijn als tegen.

Verder is het nog zo dat de onderzoeken die kritisch kijken naar de klimaatopwarming er goed in slagen om tegenargumenten te vinden. Bijvoorbeeld dat de opwarming al meer dan tien jaar stil staat. Verder is er ook een groep wetenschappers die wel uitgaat van opwarming, maar vervolgens zeer kritisch is op de invloed van de mens op deze opwarming. Deze wetenschappers worden nu afgeschilderd als vreemde zielen die niet bereid zijn om de veranderende wereld te accepteren. Daarmee wordt voorbij gegaan aan de zeer nuttige rol die deze wetenschappers spelen in het hele wetenschappelijke proces. Deze onderzoeken moeten niet simpel aan de kant worden geschoven. Ook naar deze onderzoeken moet op wetenschappelijk manier worden gekeken. Dus enerzijds kijken naar is het waar wat deze mensen zeggen en anderzijds kijken naar mogelijkheden om de stellingen te verwerpen.

Al dit kritische geluid zo over en weer hoort bij de wetenschap, maar is wel erg lastig voor de politiek. Zij presenteren liever een verhaal dat boven elke twijfel verheven is. En helaas de opwarming van de aarde heeft die status nog niet bereikt. Het is nu inderdaad aannemelijk dat de aarde opwarmt, maar er zijn ook kritische geluiden. Hier moeten we nuchter mee omgaan.

Er is onzekerheid in de wereld en de politici moeten ondanks dat toch keuzes maken. Ik zie liever dat ze eerlijk zijn over deze onzekerheid. Nu worden zaken onterecht verkocht als waarheden. Dan voel ik mij als burger niet serieus genomen. En ik denk dat ik niet de enige ben. Laat de politiek uitleggen wat de voors en tegens zijn en verdedig dan het beleid op basis van valide argumenten.

Ingezonden door Marcel Meijer, econoom.
op economiemeijer1973.blogspot.com

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie, Internationaal, Milieu, Overheid, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. MareJane schreef op : 1

    En de 30.000 wetenschappers die zeggen dat er integendeel een cooling down is worden belachelijk gemaakt. Het gaat helemaal niet om de “goede” bedoelingen van onze politici. Het gaat erom dat de belastingbetalers nog meer uitgeknepen gaan worden onder het mom van de CO2 vermindering. CO2 hebben we nodig om de flora te doen gedijen. De global warming scam wordt gebruikt voor de emissiehandel, niet voor een vermindering van die o zo gevaarlijke CO2. Zoals ik al eerder gezegd heb: laten ze maar eens de oceanen schoonmaken en ontdoen van alle rotzooi. En mevrouw Cramer is een puppet die met haar windmolens een Don Quichot is. Wanneer al dat geld besteed wordt aan gratis zonnepanelen dan kost het nog heel wat minder en je hebt meteen effectiviteit. En mevrouw gaat ook aan het feit voorbij dat de Chinezen nu de monopolie in de metaalhandel hebben, dus de grondstoffen voor de molens zullen ook nog eens extra duur worden.

  2. boncoeur schreef op : 2

    Als leek vallen je soms bevindingen in de wetenschap op die je aan het denken zetten. Neem bijvoorbeeld de middeleeuwse warme periode toen in Groenland graan werd verbouwd en er in Groot Brittanië een uitgebreide wijnbouw was. De temperaturen moeten toen flink hoger geweest zijn dan nu, immers Groenland is nu een minstens twee kilometer dikke ijsmassa en Groot Britannië heeft slechts een enkele amateur wijngaard. Ook boomringonderzoek en andere onderzoekingen tonen die hogere temperaturen aan niet alleen in de nordelijke maar ook in de zuidelijke hemispheer. Als je echter de landkaarten van Nederland in die periode bekijkt zie je geen esentiëel verschil met nu, geen door zeewater bedekt westelijk Nederland zoals men nu bij een temperatuurstijging van meer dan twee graden als waarschuwing ziet afgebeeld, maar een moerasgrond die hier en daat al ingepolderd werd. Men zou toch moeten verwachten dat het gesmolten ijs gedurende die warme periode het zeewaterpeil sterk zou hebben moeten doen stijgen, zoals nu de alarmerende voorspellingen voor de toekomst bij stijgende temperaturen zijn. Ik lees getallen bijvoorbeeld dat elke graad celsius verwarming een meter hogere zeespiegel betekent. In de warme middeleeuwen zou dat die dus tot twee meter hoger zijn geweest dan nu en half Nederland had onder water moeten staan. Niet dus.
    Van mensen in de geesteswetenschappen is het bekend dat zij hevig van mening kunnen verschillen over de juiste datum van de geboorte van bijvoorbeeld Shakespeare maar van wetenschappers in de exacte takken van wetenschap kan men dat minder pruimen. Meten is weten heeft men mij altijd geleerd. Als ik nu echter zie dat wetenschappers met de ene meting laten zien dat er geen enkele wijziging in het CO2 gehalte van de atmosfeer is de laatste 160 jaar en er anderen er met een hockeystick een grandioze verhoging laten zien, dan twijfel je toch aan de waarde van deze wetenschap. Als Russische wetenschappers zich beklagen dat er van al hun meetpunten alleen die zijn uitgekozen die voldoen aan de aspiraties van CRU en dat deze meetpunten juist in de urban heating zone liggen en de niet gekozen meetpunten in de pure natuur dan moet ik constateren dat men hier niet meer van wetenschap kan spreken. Peer review is tot vriendenkring beperkt en gegevens en rekenmodellen worden in tegenstelling met hoe het in wetenschappelijke kringen behoort niet openbaar gemaakt doch met alle macht bewaakt.
    Op zich misschien zelfs leuk het te merken door het uitlekken van vele e-mails en rekenprogramma’s ware het niet dat het om een zeer ernstige zaak gaat: de toekomst van onze wereld, onze welvaart en ons welzijn

  3. Eugenie schreef op : 3

    Volgens mij zijn ze helemaal niet onzeker. Ze weten heel goed waarmee ze bezig zijn alleen is dat iets anders dan ze ons vertellen.

  4. K.Kort schreef op : 4

    Het hele politieke systeem is incestueus,zodat wij nederlanders worden vergiftigd met arseen en chroomtrioxide VI, omdat de minister het verrekt om die criminelen aan te pakken en de tweede kamer zit te snurken en ziende blind blijft voor de waarschuwingen, die zij op hun bord hebben. Conclusie met 100% BEWIJZEN GAAT DE VERGIFTIGING GEWOON door! Een bananenrepubliek is nederland geworden door de Raad van State minister van VROM de tweede kamer en de burgemeesters die dit toelaten en niet handelend optreden. Bedankt voor de goede zorgen, dat wij ook aan de kanker mogen sterven door Uw goede zorgen van de handhaving waarop zij zichzelf de hemel in prijzen als aan het woord zijn!

  5. Marcel Meijer schreef op : 5

    @ Eugenie
    Je hebt inderdaad een punt dat het kan dat er kwade wil in het spel is. Maar voor de argumentatie vind ik het sterker om uit te gaan van min of meer goed bedoelende politici. Voor mijn betogen neem ik dat altijd als uitgangspunt.

    Ik wil een overtuigend betoog geven tegen de overheid. Ga ik uit van slechte politici dan zou je nog kunnen zeggen dat de overheid wel werkt als we goede politici zouden hebben. Maar als ik kan laten zien dat de overheid ook niet werkt als de politici het wel goed bedoelen. Dan werkt de overheid dus onder geen enkele omstandigheid en kan deze dus het beste afgeschaft worden.

    Bij mijn argumenten voor de vrije markt doe ik juist het omgekeerde. Daar laat ik zien dat de markt de beste uitkomsten geeft ook al proberen mensen misbruik te maken van anderen.

    Mijn stukken ogen daardoor gematigd, maar mijn eindconclusie is toch dat anarcho-kapitalisme de beste oplossing is.

    Eugenie [6] reageerde op deze reactie.

  6. Eugenie schreef op : 6

    @Marcel Meijer [5]: Mooi. Zo laat iedereen zijn eigen stem horen en krijg je in plaats van 1 toon, een heel orkest.