door Hans-Hermann Hoppe
De erkenning van democratie als een mechanisme van herverdeling van welvaart en inkomen onder het volk samen gaande met een van de meest fundamentele principes in alle economische theorieën – dat men uiteindelijk meer krijgt van hetgeen men subsidieert – verschaft de sleutel tot het begrijpen van de huidige tijd.
Alle herverdeling, ongeacht het criterium waar het op gebaseerd is, brengt het ‘nemen’ van de oorspronkelijke eigenaar en/of producenten (degenen die iets ‘hebben’) en het ‘geven’ aan niet-eigenaren en niet-producenten (degenen die iets ‘niet hebben’) met zich mee. De prikkel om de oorspronkelijke eigenaar of producent van het ding in kwestie te zijn wordt verlaagd en de prikkel om een niet-eigenaar en een niet-producent te zijn wordt verhoogd. Dienovereenkomstig, als resultaat van het subsidiëren van individuen omdat zij arm zijn, zal er meer armoede zijn. Door mensen te subsidiëren omdat zij werkeloos zijn zal er meer werkeloosheid worden geschapen. Alleenstaande moeders steunen van belastinggeld zal leiden tot een stijging van het aantal eenouderschappen, “onwettige kinderen” en echtscheidingen. Door kinderarbeid te verbieden wordt er inkomen overgedragen van gezinnen met kinderen naar kinderloze personen (ten gevolge van de beperking van het arbeidsaanbod zullen de loonkosten stijgen). Dienovereenkomstig zal het geboortecijfer dalen. Aan de andere kant, door het onderwijs van kinderen te subsidiëren, wordt het tegenovergestelde effect geschapen. De inkomsten worden overgedragen van de kinderlozen en degenen met weinig kinderen naar degenen met veel kinderen. Als gevolg hiervan zal het geboortecijfer dalen. Nochtans zal de waarde van kinderen wederom zakken, en de geboortecijfers zullen dalen ten gevolge van de zogeheten sociale zekerheid, want door gepensioneerden (de ouderen) te subsidiëren van belastingen opgelegd aan de huidige verdieners van inkomen (de jongeren) wordt het instituut gezin – de intergenerationele band van ouders, grootouders en kinderen – systematisch verzwakt. De ouderen hoeven zich niet langer te verlaten op de hulp van hun kinderen als zij niet gespaard hebben voor hun oude dag, en de jongeren (die minder rijkdom geaccumuleerd hebben) moeten de ouderen (die meer rijkdom geaccumuleerd hebben) steunen in plaats van andersom, zoals in families gebruikelijk is. De kinderwens van ouders en de ouderwens van kinderen zal dalen, het aantal gebroken gezinnen en probleemgezinnen zal stijgen en voorzorgsmaatregelen die men neemt – sparen en kapitaal opbouwen – zullen slinken terwijl consumptiegedrag aan zal zwellen.
Door de kwaadaardigen, de neurotici, de onvoorzichtigen, de alcoholisten, de drugsverslaafden, de Aids-geïnfecteerden en de fysiek en mentaal ‘uitgedaagden’ te subsidiëren door regulering van verzekeringen en gedwongen zorgverzekeringen zal er meer ziekte, kwaadaardigheid, neurose, onverschilligheid, alcoholisme, drugsverslaving, Aids infectie en fysieke en mentale retardatie zijn. Door niet-criminelen te dwingen, inclusief de slachtoffers van misdaad, te betalen voor de gevangenneming van criminelen (in plaats van dat criminelen hun slachtoffers compenseren en alle kosten van hun in hechtenis neming en gevangenschap betalen) zal de misdaad stijgen. Door zakenmensen te dwingen, door middel van ‘gelijke behandeling’ (‘non-discriminatie’) regels door meer vrouwen, homoseksuelen, zwarten en andere ‘minderheden’ in dienst te nemen dan zij willen zullen er meer minderheden in dienst zijn en minder mannen, heteroseksuelen en blanken. Door private grondbezitters te verplichten ‘bedreigde soorten’ die op hun land verblijven te subsidiëren (‘beschermen’) door natuur-en milieu wetgeving zullen er meer dieren zijn, die beter af zijn, en minder mensen, die slechter af zijn.
Bovendien zal er, door private eigenaren en/of verdieners van inkomen (producenten) te verplichten om ‘politici’, ‘politieke partijen’ en ‘ambtenaren’ te subsidiëren (politici en werknemers bij de overheid betalen geen belastingen maar worden betaald van belastinggeld) , minder welvaart geschapen worden, zullen er minder producenten zijn, zal er minder productiviteit zijn, zal er meer verspilling zijn, zullen er meer ‘parasieten’ zijn en zal er meer parasitisme zijn.
Vertaald, uit het Engels, door:
Oscar
Januari 2010









Doorsturen
Printen









En ik maar denken dat soort domkoppen alleen maar in Nederland rond lopen.
Succes, Ben
Janneke [2] reageerde op deze reactie.
Oscar [3] reageerde op deze reactie.