Doorsturen
Printen
Symboolpolitiek, het demotiveert en het is contraproductief als het gaat om crisisbestrijding. Ik ben het daarmee eens, maar ik ken een belasting die pas echt oneerlijk is, verkeerd gedrag uitlokt, en de overheid al jaren een gemakkelijke miljardeninkomst oplevert. Ik bedoel de vermogensrendementheffing.
De overheid eist 30% belasting over uw fictieve spaar- en beleggingsinkomen. Dat is een pittig tarief, maar zou te rechtvaardigen zijn als de werkelijk genoten winst daarbij een doorslaggevende rol zou spelen. Dat is niet het geval.
artikel van Marcel Tak uit IEX.nl
In al zijn wijsheid heeft de overheid uw beleggingsinkomsten vastgesteld op 4%. Dat betekent dat u jaarlijks 1,2% van het vermogen aan de fiscus afstaat, ongeacht het werkelijke beleggingsresultaat. De enige verlichtende factor is de vrijstelling van circa 20.000 euro per persoon.
Stel u bent een hardwerkende Nederlander, de stijlfiguur die de komende maanden niet uit de mond van politici zal zijn te branden. U heeft geen zin, kennis of gewoon geen tijd om zich met beleggen bezig te houden. U besluit uw zuur verdiende geld bij een bank uit te zetten. Om wat extra zekerheid te creëren zet u het spaargeld een jaartje vast.
Effectief 85%
Bij “onze” grootbanken zult u het moeten doen met een gemiddelde rente van om en nabij de 1,4%. Geen vetpot, maar de netto opbrengst na 1,2% heffing van de fiscus is een zielige 0,2%. Dat betekent een effectief belastingtarief van 85%. Over toptarieven gesproken! Natuurlijk kan een wat hogere rente worden behaald door goed de markt af te struinen naar spaarrekeningen met speciale voorwaarden en daaraan gekoppeld een wat hogere rente.
Maar het kan nog erger. De vermogensrendementheffing wordt letterlijk ondraaglijk als u zou kiezen voor deelname aan een kortlopende staatslening. Afgelopen vrijdag haalde de toen nog als minister van Financiën fungerende Wouter Bos 365 miljoen uit de markt voor een obligatie met een resterende looptijd van bijna twee jaar. Hij betaalt op deze lening een effectieve rente van 0,96%.
De vermogensrendementheffing leidt ertoe dat in deze situatie de risicomijdende belegger van elke 1000 euro geen cent rentevergoeding overhoudt en zelfs 2,40 euro inlevert. Het werkelijke tarief ligt zo boven de 100% waardoor beleggen in (kortlopende) staatsleningen zo een negatief inkomen oplevert.
Tobtarief
De consequentie is dat spaarders gedwongen worden meer risico te nemen om in ieder geval hun vermogen in stand te houden. Dat geldt nog sterker als rekening wordt gehouden met de inflatie. We weten dat de kredietcrisis is ontstaan doordat marktpartijen te veel risico namen. Overheden en toezichthouders hebben er de mond vol van dat beleggers onnodige risico’s moeten vermijden.
In ieder geval moeten prikkels worden weggenomen, en regels worden ingevoerd, om onverantwoorde risico’s tegen te gaan. Tegelijkertijd hanteert de overheid een belastingsysteem op winst uit vermogen dat (onverantwoorde) risico stimuleert en zelfs noodzakelijk maakt.
Bij alle problemen die de komende maanden de aandacht verdienen, zou het niet slecht zijn als partijen kritisch het huidige systeem van vermogensrendementheffing heroverwegen. Want met een belasting van meer dan 100% is er voor de beleggers sprake van een echt tobtarief.
Nvdr: en dan hebben we het nog niet eens over de inflatie, die officieel jaarlijks een paar procent , maar in feite vele procenten meer verlies oplevert
Marcel Tak is zelfstandig beleggingsadviseur en was hiervoor werkzaam op het ministerie van Financiën. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op tak@iex.nl.
Loading ...
Over “woekertarief” gesproken!!