Doorsturen
Printen
Doordat het vierde kabinet Balkenende is gevallen zijn er al in het laatste deel van de komende lente verkiezingen. Dan bepalen de niet onder curatele staande personen van boven de achttien jaar met de Nederlandse nationaliteit weer welke belangengroepen de achterban van andere belangengroepen de komende vier jaar gaan dwarsbomen en plunderen in de EU-deelstaat Nederland. Het is campagnetijd en de vertegenwoordigers van politieke partijen buitelen over elkaar heen en beschimpen malkander als waren zij verongelijkte kinderen. Zelden valt er iets inhoudelijks te melden. De plannen en programma’s van politieke partijen. De wensen van politieke belangengroepen om wetten aan te nemen, wetten te veranderen en wetten af te schaffen. De komende tijd zal ik, in aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer, alle partijen die deelnemen toetsen op libertarisch gehalte. Dit doe ik aan de hand van 24 punten uit de partijprogramma’s. Voor elk vrijheidlievend punt, of punt waaruit eerbied voor natuurrecht spreekt, ken ik één karaat toe. Voor elk punt dat vijandig is ten aanzien van vrijheid, of een voorstel inhoudt waarbij rechten worden verleend ten koste van de rechten van een ander, trek ik er een karaat af. Theoretisch kunnen de partijen maximaal 24 karaat scoren (puur libertarisch) en minimaal – 24 karaat (pure dwang). Tussen de 18 en de 24 karaat is er sprake van een klassiek liberale partij. Scoort een partij tussen 12 en 18 karaat dan is er sprake van een (neo-)liberale partij. Partijen die tussen 0 en 12 karaat halen noem ik niet liberaal meer. Want zulk een partij heeft te veel standpunten die vrijheid beknotten, ook al zijn er ook standpunten die vrijheid willen bevorderen, en dan kan er onmogelijk sprake zijn van een liberale partij. Politieke bewegingen en partijen die uitkomen tussen de 0 en 12 karaat staan de bevolking een bepaalde mate van vrijheid toe, maar de vrijheidbeknottende regels zijn hinderlijk aanwezig en gooien roet in het eten. Politieke partijen die meer standpunten hebben die anti-liberaal zijn dan liberale standpunten komen onder de 0 uit. Voorbeeld: partij A heeft 14 anti-liberale standpunten en 10 liberale standpunten en scoort -4. Partijen die minder dan 0 scoren zou je links-autoritair, radicaal-links, danwel extreem-links, kunnen noemen. Partijen die natuurrechten veelal met voeten treden en waarbij het implementeren van dwang in het bestuur de overhand heeft.
Tot aan de verkiezingen zal regelmatig, en in ieder geval elke week, een politieke partij die in een van de kiesdistricten mee gaat doen op de libertarische toetssteen komen. Deze week: de Staatkundig Gereformeerde Partij.
Oscar
februari 2010
Loading ...
Leuk initiatief, maar getoetst worden de programma’s van de partijen. Inmiddels weten we allemaal wel, dat de inhoud van de programma’s weinig te maken hebben met de daadwerkelijke uitvoering van zo’n partij.
Aardig zou zijn om naast het libertarische gehalte van de programma’s, de programma’s te toetsen aan stemgedrag van deze partijen in het verleden, in combinatie met vroegere beloften en gerealiseerde aspecten daarvan.
Hub Jongen [3] reageerde op deze reactie.