
Twee koppen in dezelfde krant:
- Schoolleider voelt zich gewantrouwd
- Mensen met laag IQ, hulp opdringen.
Uit een onderzoek bij 2200 christelijke scholen blijkt dat 80% van de schoolleiders zich belemmerd voelt door de verantwoordingslast, de bemoeizucht, de nog steeds toenemende administratieve lasten en het subsidiecircus. Schoolleiders constateren dat zij leven in een schijnwerkelijkheid van papier, procedures, wetgeving en bedachte regels die niet nageleefd worden.
Tegelijk komt een bijzonder? hoogleraar Didden met het lumineuze idee om mensen met een laag IQ, tot 80, aan opgedrongen en verplichte hulpverlening te onderwerpen.
Vergelijk nu eens het succes van regelgeving en verplichte overheids bemoeienis bij die scholen, met de verplichte hulpverlening bij de zwakbegaafden. Ziet u de bureaucratie en formulierenstroom al aanzwellen? En wat dacht u dat die bureaucraat die vandaag 10 zwakbegaafden tot IQ 80 ‘onder’ zich heeft gaat doen? Natuurlijk, die geteste van IQ 81, zou eigenlijk ook ‘onder’ hem moet vallen en als we dan toch bezig zijn, als we die van 87 ook eens zouden hertesten, misschien valt die er dan ook wel onder en kan ik mijn afdeling en bestaansrecht verder vergroten.
En als ik er dan maar meteen even Orwell bij haal, dan is uiteindelijk een IQ van 187 natuurlijk net zo noodzakelijk om hulp aan op te dringen. Kortom, allemaal aan de verplichte hulpverlening. Om over de vrijheidsbeperkingen en hoe je in vredesnaam onder die verplichte hulpverling af moet kunnen komen maar te zwijgen.
De overheidscontroles op scholen werken zwaar belemmerend en frustrerend, maar we gaan wel zo’n zelfde systeem opzetten voor de zwakbegaafden. Alsof de al bestaande overheids-kinderbescherming, zo succesvol is! Heeft u daar vertrouwen in?









Doorsturen
Printen







Waaruit zou die “hulpverlening” precies moeten bestaan?
Wat gaat er nu verkeerd om deze “hulpverlening” te rechtvaardigen?