Meer macht, meer toezichthouders!

De privacy komt nog verder onder druk te staan.

Voor advocaten moet er een toezichthouder komen.

Tegenover deze nieuwe toezichthouder kan de advocaat zich niet beroepen op zijn beroepsgeheim.

Dat heeft minister Hirsch Ballin (Justitie) aan de tweede kamer geschreven.

De onafhankelijke toezichthouder, die binnen de Nederlandse Orde van Advocaten komt te werken, kan eerder in actie komen dan een tuchtrechter die afhankelijk is van klachten die tegen advocaten worden ingediend.

De toezichthouder zal jaarlijks een bepaald aantal advocaten onder de loep nemen en in actie komen bij signalen van incidenten.

Het toezichthoudend organen moet de informatie die advocaten vrijgeven, overigens wel vertrouwelijk behandelen.

De toezichthouder kan advocaten voor sommige overtredingen een bestuurlijke boete opleggen. Ook kan hij naar de tuchtrechter stappen.

Dit geldt ook voor toezicht op notarissen en gerechtsdeurwaarders.

Over deze beroepsgroepen moet er een wettelijk vastgelegde toezichthouder komen, die zich niet alleen richt op financiële voorschriften, maar ook kijkt of notarissen en gerechtsdeurwaarders zich aan allerlei andere regels houden.

Voor notarissen geldt dan eveneens dat ze zich tegenover de toezichthouder niet meer kunnen verschuilen achter hun beroepsgeheim.

Tot zover de media.

Controle en daardoor meer macht, of de mogelijkheid om meer macht uitoefenen, moet wel de achterliggende gedachte van dit voorstel zijn.

Want er is niets mis met de huidige mogelijkheid om ingeval van een dispuut met de advocaat of notaris, het door de tuchtrechter op te laten lossen.

Daarvoor zijn er dus geen nieuwe toezichthouders nodig, waarvan de onafhankelijkheid in twijfel getrokken kan worden, gezien de partijbelangen bij de huidige toezichthouders als bijvoorbeeld de AFM.

Als de werkwijze overeenkomt met die van de AFM, dan zal er sprake zijn van meer regels en willekeur en opent voor justitie de mogelijkheid om de haar niet welgevallige advocaten het leven zuur zo niet onmogelijk te maken.

Ook de privacy van de cliënt wordt geschonden, doordat de advocaat aan iedere willekeurige ambtenaar die werkzaam is bij de toezichthouder zich niet meer op zijn beroepsgeheim kan beroepen.

Die vertrouwelijkheid tussen cliënt en advocaat wordt dus door Hirsch Ballin teniet gedaan.

Het is dus een ordinaire uitbreiding van de macht want ik kan geen rationele gronden ontdekken waarom deze nieuwe toezichthouders gecreëerd moeten worden.

Eventuele mistoestanden zullen in elke beroepsgroep voorkomen, maar dat is nog geen reden om er een kosten verslindende toezichthouder voor te creëren.

Als Hirsch Ballin in het gunstigste geval zo weinig vertrouwen in zijn medemens heeft, en in het slechtste geval het hem alleen te doen is om de macht van de overheid te vergroten, dan rest hem nog maar één ding, het plaatsen van een toezichthouder achter elk individu en natuurlijk een toezichthouder achter elke toezichthouder.

Want hij zal er nooit zeker van zijn of hij toch nog niet alle informatie verkregen heeft.