vrijdag, 9 april 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Alsjeblieft ontsla me!

Laatst ontmoette ik iemand die zijn arbeidscontract wilde beëindigen, maar zelf geen ontslag nam om in plaats daarvan zich in goed overleg te laten ontslaan om enkele maanden de WW in te kunnen a €2.819 per maand. Plus vakantiedagen, uiteraard. De WW is namelijk enkel bedoeld voor degene die ‘niet verwijtbaar’ werkloos is geworden. Als je ontslag neemt, is dat natuurlijk verwijtbaar. Vanuit de werknemer bezien, is het begrijpelijk dat hij zijn best doet om in aanmerking te komen voor de WW. Hij heeft er immers forse premie voor betaald.

De WW is echter typisch een voorbeeld van alles wat abject is aan de staat:

  1. De WW-verzekering is verplicht. Als werknemer betaal je er verplicht premie voor. Er is dus sprake van dwang met agressie als finale. Draagt de werkgever niet af aan de overheid, dan wordt er geweld gebruikt en wordt de premie gerooft door premiejagers.
  2. Het is ook nog eens een slechte verzekering. Goede kans dat iemand die  al 20 jaar premie afdraagt er straks, na het verplichte bezuinigen van de overheid, nauwelijks aanspraak op kan maken. Het loont beter om deze ‘verzekering’ in eigen beheer te doen.
  3. Er wordt een oerwoud van regels geplant om de WW te reguleren. Legers ambtenaren worden ingezet ter handhaving. Deze gehele organisatie wordt gefinancierd middels gestolen geld. Verder liften op de bagagedrager weer talloze schijn-productieven mee als advocaten, consulenten, rechters en HR-functionarissen. De productiviteit van de samenleving als geheel gaat naar beneden. De beschaving, die we hebben ondanks en niet dankzij de overheid, verslijt verder.
  4. Moreel gevaar neemt toe alsmede de tijdspreferentie van werknemers. In een ethisch juiste samenleving gebaseerd op non-agressie, eigendom en vrijwilligheid zou een arbeider meer gestimuleerd worden om na te denken over zijn toekomst dan in de huidige. De toekomstige vraag en aanbod naar producten, zijn kansen op de arbeidsmarkt, hij zou het allemaal in overweging moeten nemen. In de hedendaagse samenleving is het gerust mogelijk dat een werknemer bij een tot sterven gedoemd bedrijf als Videoland of PCM blijft werken en daarna voor de WW in aanmerking komt omdat hij ‘niet verwijtbaar’ werkloos is geworden. Als je werkloos wordt, ben je in principe altijd verwijtbaar, omdat je op een bepaalde manier tekortkwam. En zul je op zoek moeten naar wat anders. Wil je wel proberen zeker te zijn van een inkomen, bijvoorbeeld in het geval je ziek wordt, dan kun je op zoek gaan naar private verzekering. Kun je aan een inkomen noch aan een verzekering komen omdat je om welke reden ook tekortkomt, bijvoorbeeld omdat je gehandicapt bent, dan moet je hopen op vrijgevigheid van de morele medeburger. In een anarcho-kapitalistische samenleving vertrouw ik erop dat deze bereidheid er zal zijn, meer dan ooit. Het betreft in een dergelijke samenleving immers maar een klein aantal mensen dat werkelijk geen inkomen kan genereren. Maar zolang de overheid bestaat en uitdijt zal deze bereidheid helaas wel verminderen. Als je mensen ziet en behandelt als onverantwoordelijk, asociaal, zwakzinnig of stom, dan worden ze dat ook.
  5. De WW leidt tot een verslaving aan democratie en institutionele roof, zelfs voor degenen die eigenlijk een voorkeur hebben voor productiviteit en vrijheid. Door iedereen maar een beetje te laten meedrinken, houden de bureaucraten het systeem gekunsteld in leven. De gegijzelde, gehersenspoelde burger begint de overheid zelfs te waarderen en leidt aan het Stockholm-syndroom. Een bureaucraat verder weet wel dat als iedereen maar blijft parasiteren, de gastheer uiteindelijk sterft, maar hij zal niet de eerste zijn die stopt met drinken. Er is sprake van een prisoner’s dilemma. Uiteindelijk leidt het tot de totale ineenstorting van een samenleving, hetgeen Ayn Rand correct voorspelde, en de regelmatige bezoeker van de Vrijspreker reeds lang beseft.

Afschaffen dus die WW en hopen dat er uiteindelijk verstandige mensen op gaan staan in Nederland die werk gaan maken van het afbouwen en op termijn afschaffen van de staat.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, Politiek, Rechten, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. R. Hartman (NI) schreef op : 1
    R. Hartman

    …zelf geen ontslag nam om in plaats daarvan zich in goed overleg te laten ontslaan…

    Wel benieuwd hoe dat dan geregeld is, want als je geen bewaar aantekent tegen je ontslag ben je akkoord en dus wordt er niet uitgekeerd. Tenminste, zo was het 20 jaar geleden. En ik kan me niet voorstellen dat een werkgever het hele kantonrechter-circus ingaat alleen om een frauderende (want daar komt het toch op neer) werknemer plausibiliteit te verschaffen.

    Overigens volledig eens met de inhoud van dit artikel; goed stuk. Afschaffen die WW en zeker de ‘luxe-variant’ ervan, het wachtgeld, waarvoor de profiteurs ervan zelf nota bene nooit een cent ‘premie’ betaald hebben. Zelfde geldt overigens voor AOW, WAO en nog zo wat zaken die men gewoon zelf dient te regelen.

    Zacharias [3] reageerde op deze reactie.

  2. Hoc Volearunt schreef op : 2

    Help graag aan de afbouw en afschaf mee maar toch Gaat de schrijver hier een beetje snel door de bocht.
    voorbveeldje van mijzelf.
    Ik werd ontslagen omdat de branch ineens door de crisis kromp en betere Engineerd vrij kwamen en op de bank gezet werden, geen werk of project maar wel loon.

    Ik moest er toen uit en dit ging in goed overleg met waar ik recht op had. Gezien ik onbepaalde tijd was moest de werkgever dit contract afkopen voor het gangbare bedrag van een maand salaris per dienstjaar.

    Toen kwam ik in de WW terrecht. waar ik zelf voor betaald heb.
    Ik heb ongeveer een werkverleden van 10 jaar!.
    In die 10 jaar heb ik minimaal 30% van mijn inkomsten afgestaan aan de staat onder dwang.
    Laten we dan zeggen dat ik maar al te graag op kosten van de staat 3 Jaar even wat anders ga doen.
    Gewoon zwart werken of mezelf opleiden, beetje meer Counterstriken of gewoon in me nest rotten maakt dan niet uit .
    Je hebt er gewoon moreel recht op.

    Nu zit ik op een redelijk salaris en mocht ik om de een of andere manier toch werkeloos raken.

    Dan ga ik echt uit de ruif van de staat vreten

    Zie het als dit:
    Iemand steelt structureel jou geld uit je kluis die je in huis hebt.
    Iedere maand is het zelfde percentage van je bedrag af gehaald .
    Vervolgens heb je geen inkomsten en ook geen spaar geld omdat ja.. er is constant gestolen van je.
    Je breekt vervolgens in bij de Dief en vreet zijn koelkast leeg en kijkt tv en speelt PS3 die hij van jou centen gekocht heeft.
    Of hij het nu wil of niet.
    Het is immers NOOIT!! zijn eigendom geweest

    Zacharias [3] reageerde op deze reactie.
    Ron A te A [6] reageerde op deze reactie.
    Armin [9] reageerde op deze reactie.

  3. Zacharias schreef op : 3
    Zacharias

    @R. Hartman (NI) [1]:

    Handige jurist inschakelen die een ontbindingsovereenkomst voor je opstelt met behoud van WW. Regels hieromtrent zijn soepeler geworden. Dat is het zieke eraan, dat daar weer mensen geld aan verdienen.

    @Hoc Volearunt [2]:

    Daarom geef ik ook aan dat ik het begrijp vanuit het standpunt van de werknemer. Hij heeft immers onder dwang premie betaalt en wil er dus van genieten. Terugnemen wat van je gestolen is, is defensie en geen agressie. Echter dit gebeurt op zoveel overlappende deelgebieden momenteel dat het leidt tot een samenleving waarbij iedereen van elkaar wil nemen.

  4. Rob ter Horst schreef op : 7

    @Hub Jongen [5]: Verwijderd…

  5. .M schreef op : 8

    Goed artikel en ik groot voorstander van -naast andere maatregelen!- de volledige afschaffing van de WW.

    Echter met 1 passage ben ik het -in de huidige context- niet eens:
    “Als je werkloos wordt, ben je in principe altijd verwijtbaar, omdat je op een bepaalde manier tekortkwam.”

    Dit zou kloppen indien een arbeidsmarkt geheel vrij is, dus zonder ontslagbescherming etc.
    Nu heerst er echter een situatie waarbij het duurder is om bv. een afdelingshoofd met 17 dienstjaren en een hoger loon te ontslaan dan een jonge medewerker met nog geen 2 dienstjaren en een lager loon.
    Als de directe leidinggevende de jonge medewerker weg wil (bv. omdat die juist heel goed is en teveel schittert en de leidinggevende hem als een bedreiging voor zijn eigen positie ervaart), dan hoeft ie maar wat leugens over de jonge knaap te verkondigen bij HR en als de ander zich verzet dan wordt het een welles-nietes verhaal waarbij de jongeling wellicht gelijk heeft, maar waarom zou HR moeite doen om zich hierover te buigen? De baas ontslaan is ca. 17 keer zo duur en zou tonnen kosten, dus weg met die jonge gast.

    Zo overkwam het een bekende van me dat hij op die manier werd weggestuurd, terwijl het helemaal zijn fout niet was (hij voorspelde in 2001 bij zijn toenmalige bancaire werkgever een vastgoedcrisis die de bank zuur zou opbreken maar de baas had voorheen al de ene vastgoed deal na de andere gedaan en wilde niet dat dit critische geluid de directie bereikte want dan zou die aan hem gaan twijfelen. Conclusie: de jonge gast werd ontslagen en enkele jaren later leidde de kleine bank grote verliezen op allerlei vastgoedfinancieringen in m.n. Latijns-Amerika).
    In 2008 mocht de baas -na jarenlang nog wel zijn hoge salaris te hebben genoten- eindelijk het veld ruimen.
    De vooruitziende jonge kerel darentegen had een probleem bij sollicitaties immers in deze samenleving meent men nu eenmaal (net als de auteur van dit artikel) dat “Als je werkloos wordt, ben je in principe altijd verwijtbaar, omdat je op een bepaalde manier tekortkwam.”
    Resultaat is dan ook dat ie er niet meer in geslaagd is nog aan de slag te komen.
    Gelukkig had ie voorheen (ook bij vorige werkgevers) goed geboerd en door zuinig te leven, steeds ruim 50% van zijn loon gespaard waardoor ie op een flinke spaarpot zat (van enkele jaren salaris en dus van 2 keer zoveel jaren consumptie omdat ie maar 50% van zijn salaris uitgaf) en gezien zijn superieure economische inzichten, kan hij door goed beleggen (o.a. in goud) het hoofd al jaren boven water houden en is ie nu zelfs rijker dan toen hij eind 2001 ontslagen werd.

    Maar zolang er een pervers mechanisme bestaat waarbij het 17 keer zo duur is om de domme baas te ontslaan als de getalenteerde jonge (“Austrian”) medewerker, wordt bedrijven en hun zg. neutrale HR-afdeling elke prikkel ontnomen om zich over een conflict te buigen en desnoods de incompetente chef (die in bovenstaand geval ook op talloze eerdere en latere vastgoedtransacties miljoenen heeft verloren – het was dus structureel) de laan uit te sturen en de jongeling met zijn verfrissende kijk op de zaken te promoveren.
    Zolang ontslag van de een 17 keer zo duur is als van de ander, zal er geen sprake zijn van een degelijk personeelsbeleid en derhalve macro-economisch van een efficiente arbeidsmarkt (a.k.a. meritocratie) en dus moet naast de WW ook dit mechanisme op de helling.
    Pas dan, kan je concluderen dat als iemand ontslagen werd, hij wel iets verkeerd gedaan zal hebben. Nu is die conclusie voorbarig.

    Veroordeel in de huidige context een ontslagene dus niet zomaar, als je niet alle feiten en omstandigheden kent.
    In een echt vrije arbeidsmarkt zal je dat ooit wel kunnen, maar in de onze kan je dat niet zomaar zonder meer.

    Armin [11] reageerde op deze reactie.
    Rob ter Horst [13] reageerde op deze reactie.

  6. Armin schreef op : 9

    @Hoc Volearunt [2]: In die 10 jaar heb ik minimaal 30% van mijn inkomsten afgestaan aan de staat onder dwang.
    Laten we dan zeggen dat ik maar al te graag op kosten van de staat 3 Jaar even wat anders ga doen.

    Als iedereen zijn eigen aandeel uit de verzekering zou terugkrijgen, zou elke verzekering per definitie onrendabel zijn …

  7. Armin schreef op : 10

    @Rob ter Horst [4]: Klop top papier. In de praktijk is er geen verschil tussen werkgeverzs en werknemerspremie. Het is in beide gevallen gemist loon.

    Die denkfout maken veel mensen. Inclusief schokkend werkgevers en ondernemers. Dus het is geen schande. 🙂

    In realiteit is er loonkosten. Na aftrek van de kosten van werkomgeving en apparatuur, is er wat besteed wordt aan de werknemer. Dat is de loonruimte en wat de werkgever jou aan loon kan en ook best wil uitbetalen.

    Dan gaat eraf kerstpakketten, ARBO en werkgeverspremies.

    En dan pas ziet de werknemer het, doch er is reeds tienduizenden afgehaald in veel gevallen van de loonruimte.

    Werkgeversvergoedingen zijn altijd sigaeren uit eigen doos.

  8. Armin schreef op : 11

    @.M [8]: Maar zolang er een pervers mechanisme bestaat waarbij het 17 keer zo duur is om de domme baas te ontslaan als de getalenteerde jonge

    Meer generiek ouderen ontslaan is duurder dan jongeren. Niet alleen ivm dienstjaren, maar ook ivm leeftijdsdiscriminatie van jongeren in CAO’s en wetgeving.

    Integenstelling tot mytes zijn diegene die het meest ontslagen zijn tijdens de laaste crisis dan ook jongeren.

    De prijs wordt betaald door jongeren en ouderen die reeds werkloos zijn. Die laatste groep omdat de ouderen die nog wel werken via wetgeving beschermd worden tegen concurentie van hun werkloze leeftijdsgenoten.

    .M [12] reageerde op deze reactie.

  9. .M schreef op : 12

    @Armin [11]: Inderdaad. Reden waarom die wetgeving dringend afgevoerd moet worden, om alzo een echte vrije -meritocratische- arbeidsmarkt te creeren. Dat zeg ik al jaren, maar ik vrees dat het niet zal veranderen. Wel zal men op uitkeringen gaan bezuinigen, maar de onstalgwetgeving met zijn ingebouwde leeftijdsdiscriminatie zal overind blijven, vrees ik. Met alle gevolgen vandien.

  10. Rob ter Horst schreef op : 13

    @.M [8]: ‘Als je werkloos wordt, ben je in principe altijd verwijtbaar, omdat je op een bepaalde manier tekortkwam.’

    Alsof ontslagen worden via bijv. een reorganisatie verwijtbaar is. Wel erg kort door de bocht. Heb vaak indirekt en enkele keren direkt reorganisaties meegemaakt, en het eerste wat opviel was de vriendjespolitiek, en daarna de willekeur, maar ja, wat wil je.

    Gaat er ook vanuit dat er absoluut genoeg werk is voor iedereen, wat ook niet klopt…

    Opvallend is dus dat men allerlei belastingen, zoals de WW wil afschaffen, maar dat de redenering waarom niet klopt, en men zeker onvoldoende heeft nagedacht over oorzaak en gevolg.

    Ik ben bijvoorbeeld in staat om de helft van mijn loon apart te zetten als reservepot. Dat heb ik kunnen doen door te bezuinigen op onder andere mijn energieverbruik. Opvallend genoeg kreeg ik hier, op deze website, daar ook verwijten over. Had iets te maken met pensioenen of zo. Bezuinigen was zowiezo slecht voor de economie.

    Zo ben ikzelf voorstander van het volledig afschaffen van de kinderbijslag. Als men kinderen wil, moeten ze daarvoor zelf maar volledig voor opdraaien. Anders neemt men maar geen kinderen. Ook aan tweeverdieners moet men maar iets doen. Tenslotte heeft een van hen al een inkomen, en werkt die ander alleen maar om die tweede auto, of dat te dure huis te kunnen bekostigen, of omdat men de kosten voor de kinderen niet kan opbrengen, maar intussen leggen zij wel beslag op een baan, waardoor iemand anders werkeloos is, dus geen inkomen heeft, met alle gevolgen…

    Ach, het is nooit goed…

    .M [14] reageerde op deze reactie.

  11. .M schreef op : 14

    @Rob ter Horst [13]: Ik denk dat u mijn post moet herlezen.

    Ik gaf nl. zelf aan dat de quote van de auteur “Als je werkloos wordt, ben je in principe altijd verwijtbaar, omdat je op een bepaalde manier tekortkwam” IN DE HUIDIGE CONTEXT niet zonder meer opgaat en illustreerde dit aan de hand van een voorbeeld van een bekende.

    Overigens is er in een vrije markt wel degelijk werk voor iedereen daar de prijs zich zou aanpassen aan de vraag- en aanbodverhoudingen. Maar -wederom- IN DE HUIDIGE context waarin allerlei wetgeving de vrije markt buiten spel zet, is er inderdaad geen werk voor iedereen.

    “Opvallend is dus dat men allerlei belastingen, zoals de WW wil afschaffen, maar dat de redenering waarom niet klopt, en men zeker onvoldoende heeft nagedacht over oorzaak en gevolg.”
    *zucht* herlees mijn posts: ik geef net aan waar het schoentje wringt en zeg juist dat de hele arbeidsmarktverstoring op de schop moet omdat die juist de oorzaak is. Eerlijk gezegd: als ik moet kiezen welk van de 2 opgeven, WW of de combo CAO’s+minimumloon+ontslagrecht, dan kies ik voor dat laatste. Maar idealiter verwijnt OOK de WW.

    “Ik ben bijvoorbeeld in staat om de helft van mijn loon apart te zetten als reservepot. Dat heb ik kunnen doen door te bezuinigen op onder andere mijn energieverbruik. Opvallend genoeg kreeg ik hier, op deze website, daar ook verwijten over. Had iets te maken met pensioenen of zo. Bezuinigen was zowiezo slecht voor de economie.”

    Opniew: herlees mijn post: de “held” uit mijn voorbeeld spaarde zijn hele (amper 5 jarige) carriere de helft van zijn salaris (en spaarde destijds zelfs al als student) en overleeft daardoor inmiddels al jaren van de superieure rendementen op zijn in korte tijd bijeengespaarde vermogentje.
    Van mij zal je dus zeker geen kritiek krijgen!
    En overigens zou het me ten zeerste verbazen als anderen je wel zouden becritiseren met het argument dat bezuinigen slecht zou zijn voor de economie, aangezien dit wel een erg Keynesiaanse gedachte is, die juist op deze site haast niemand aanhangt. Libertariers zijn vaak financieel vooruitziend (“gierig” – maar om goede redenen).
    Misschien dat de kritiek kwam van 1 van de niet libertarische trollen op deze site.

    Het onderwerp was ontslag en WW, dus daar focusten we op. Uiteraard ben ik -om dezelfde redenen als jij- ook voor afschaffing van kinderbijslag (en zowat alle andere subsidies), net als vermoedelijk 99% van de mensen die hier post. Je hoeft ons dus zeker niet te overtuigen.

    Maar tweeverdieners daar moet men uiteraard niets aan doen. Het staat eenieder vrij zelf keuzes te maken of ie wel werken en waarvoor, cq. waaraan het inkomen wordt uitgegeven.
    Ik deel je menig weliswaar dat het zinloos is als iemand gaat werken en a.g.v. zware fiscaliteit amper voldoende verdient om er een auto mee te bekostigen die ie niet eens nodig zou hebben als ie zonder die baan ook niet het bijkomende woon-werkverkeer had. Zelf ga ik altijd vanuit een zero based budgetting na of ik zaken echt wel nodig heb en waarom. Maar het feit dat jij en ik het onzinnig vinden, is geen reden om het anderen te verbieden. Als zij graag 40 uur per week zwoegen (en 10 uur in de file staan) om aan het eind van de rit een auto te hebben die ze voor geen enkele andere reden nodig hebben dan om er mee te gaan werken, dat is dat hun goed recht. Ieder heeft het recht zelf zijn geld te verkwisten op de manier die hem zelf het beste lijkt. Het creert alvast een werkplek voor een ander in de autoindustrie en bij garagisten.

    Niemand legt beslag op een baan. Als iemand anders werkloos is, dan is dat omdat hij kennelijk niet de voorkeur genoot op de arbeidsmarkt. Althans … in een vrije markt. Dat DE HUIDIGE nogal vierkant draait, daar zijn we het over eens. Vandaar ook mijn pleidooi om de marktverstorende vakbondsinvloed en overheidsregeltjes af te schaffen (tesamen met de WW).

    Rob ter Horst [15] reageerde op deze reactie.

  12. Rob ter Horst schreef op : 15

    @.M [14]: Ik vraag me af hoe je erbij komt dat er in een vrije markt genoeg werk is voor iedereen. Of bedoel je dat als je geen werk kunt vinden, je zelf maar wat moet gaan verzinnen, zoals de tussenhandel nu doet, en waardoor vele produkten duurder zijn dan ze moeten zijn…

  13. Freebird schreef op : 16

    @Ron A te A [6]:

    Dat heb ik ook eens gedaan. Ik werkte in een schema van 6 weken op 4 af en raakte daarna even in de WW. Daarna ging ik werken in een 2 weken op 2 af schema in vast dienstverband en ging de WW dus opzeggen. Krijg ik later bericht van ze dat ik nog steeds recht heb op WW omdat ik uren had verloren ten opzichte van mijn vorig dienstverband.
    Ik kon er met m’n verstand niet bij maar dacht wel gelijk pakken wat ik pakken kan en heb zo drie jaar lang een aanvullende WW uitkering gehad dus heb de gestolen premies toch enigsinds terug gejat.
    Op een gegeven moment moest ik meewerken aan re-integratie terwijl ik gemiddeld meer dan 40 uur in de week werkte. Dit systeem is natuurlijk behoorlijk ziek..