vrijdag, 21 mei 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

USA overheid heeft ook schuld aan olieramp

Het is een  hoopgevende zaak dat een krant als de NRC dit durfde te publiceren. Vooral omdat de essentie niet alleen de Amerikaanse, maar ook de Nederlandse/Vlaamse overheid in gelijksoortige gevallen schuld hebben. (Bvb “war on drugs”) Doen alsof het bescherming is maar wat in werkelijkheid zeer negatieve resultaten oplevert. Het laat ook blijken dat in een vrije maatschappij dergelijke rampen mogelijk veel minder of veel kleiner zullen zijn.
Het artikel in de NRC is “Amerikaans toezicht deelt schuld voor olieramp

Interessant is in verband hiermee een brief die door de stichting “Downsizer” gestuurd is aan het Amerikaans Congress

Deze geeft duidelijk aan dat zelfs zogenaamde overheidsbescherming (net als alle overheidsbemoeienis) averechts werkt, en dat er veel beter een vrije maatschappij kan zijn waarin iedereen en ieder bedrijf verantwoordelijk is voor zijn eigen daden.

De essentie van de Brief:

The BP oil spill is another example of the destructive nature of government guarantees and bailouts.

I know that BP has agreed to pay more of the clean-up costs, beyond the government-provided liability cap. I also know that they’ve been threatened by Congress and the Administration if they don’t. But this is hypocritical, because Congress created the liability cap and the clean up fund in the first place!

In 1990, Congress passed a law that . . .
* capped oil company liability for spills at $75 million
* set up a fund, paid for by the oil companies, to pay for the rest of the clean-up

In effect, this is a government-run oil spill insurance program, but without the risk management incentives provided by real insurance companies. This whole scheme was a terrible idea from the start, and has been used to bail out companies that cause oil spills a whopping

51 times! www.nytimes.com

Because of the liability cap, BP may have been less cautious than it would have been if its own money had been at risk.

In addition, a lack of regulation has been blamed for the BP spill.

But government regulators . . .

* don’t have the profit and loss incentive that private insurance companies do; they don’t go out of business for their mistakes
* tend to impose one-size-fits all rules that don’t work as well as the site-specific requirements that insurance companies impose
* and often act as partners in the industry they regulate, not as watchdogs www.thefreemanonline.org

But imagine if we had a free market in energy . . .

* Oil companies would be liable for ALL the damage they cause

* And this would compel them to seek liability insurance in the private market

In turn, insurance companies would . . .

* demand the strictest standards to prevent accidents and spills because, unlike government regulators, they would be financially responsible for any mishaps
* and, if the risks are too great, they would deny coverage

If off-shore drilling is too risky, that means no one in a free market will invest in it, and entrepreneurs would then have a huge incentive to develop less-risky energy alternatives. This would be a good thing! This is what you politicians claim to want!

This means that a true free market in energy would actually reduce accidents and CREATE A CLEANER ENVIRONMENT.

I therefore demand that you put an end to government meddling in energy production.

1) Instead of raising the liability cap for oil spills, remove all government liability caps on all forms of energy production

2) Instead of inefficient and counter-productive government regulations, allow private insurance to set requirements for off-shore oil drilling and other forms of energy production, such as nuclear, which is also currently protected by government liability limits

3) Get rid of all subsidies, tax breaks, and tax penalties so that we can benefit from free and fair competition among all energy producers

Once these three market-based policies are in place, energy companies will bear the true capital expense of their projects — instead of the taxpayers. Risky and dangerous projects will flop. But profitable projects should be allowed to proceed — including drilling for oil.

END LETTER

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Bud schreef op : 1

    Nu nog een linkje erbij om artikeltjes te delen op Facebook, Hub?

  2. .M schreef op : 2

    ’t Is net als bij banken: a.g.v. depositogarantie, namen klanten risico’s met hun centen (bv. door ze bij Icesave te stallen voor een percentje extra rente) die ze niet genomen zouden hebben zonder zo’n garantie.
    Bovendien concurreerden in zo’n omgeving banken met mekaar op rente en niet op bv. soliditeit (omdat klanten hier omwille van de overheidsgarantie toch geen oog voor hadden) en om zo’n hoog mogelijke rente aan te kunnen bieden, moesten banken zelf de hen toevertrouwde middelen steeds risicovoller beleggen. We hebben gezien waartoe dit geleid heeft. Ook hier ligt in wezen overheidsingrijpen in de markt aan de basis van roekeloos gedrag en speculatie die tot bubbles leidde die vroeg of laat uiteenspatten met alle bekende gevolgen van dien.
    Ook hier moet de overheidsgarantie afgeschaft worden om uiteindelijk een gezondere situatie te hebben met meer incentives en daardoor minder roekeloos gedrag en minder rampen tot gevolg.

  3. Armin schreef op : 3

    Yep, net als bijvorobeeld kencentrales zjin ook oliebedrijven vrijgesteld per wet van het betalen van alle schade. Dit houdt hun verzekeringspremies en daarmee kosten laag.

    Hier profiteren alle mensen van … behalve zij die werkelijke schade lijden bij een ramp.

    Er is natuurlijk wel een aanvullend probleem. In de meeste gevallen zullen bedrijven bij een ramop de gehele schade niet kunnen betalen.

    Als Borselle bijvoorbeeld ooit zou knallen, gaat het bedrijf failliet en de resterende schade wordt gewoon niet vergoed doro het bedrijf. (En staat de staat garant.) Zou je vooraf een fonds eisen, zou Borselle nooit gebouwd zijn. In een libertarische wereld zou schade dus waarschijnlijk geheel niet vergoed worden, want men zou dat ding gewoon bouwen zonder verzekering en het risico voor lief nemen. Bij klappen, zou men bankroet gaan. Jammer, helaas, volgende keer beter.

  4. Dennis Snel schreef op : 4

    Het verbaast me al weken dat Obama, stampvoetend als een klein kind dat snoep wil, staat te roepen dat BP volledig verantwoordelijk gehouden zal worden. De eerste keer dacht ik nog: “ach, Obama heeft zoveel kritiek gehad op Bush in de Katrina-aftermath, dat hij nu even een punt maakt”, maar na een week begon het vermoeiend te worden en nu we een maand verder zijn heeft Obama voor mij elk laatste restje geloofwaardigheid verloren door dit gejank.

    Nu stukje bij beetje in het nieuws komt dat de overheid een niet gering aandeel heeft in het hele verhaal (dit artikel hierboven staat daar nog los van maar ook de gouverneur van Louisiana, Bobby Jindal, heeft al het nodige geroepen), begin ik langzaam maar zeker te begrijpen waarom Obama zo hard de andere kant op wijst. Stel je voor dat iemand zichzelf realiseert waardoor het probleem echt zo groot heeft kunnen worden.

  5. pcrs schreef op : 5
    pcrs

    Molyneux heeft hier ook wel een interessant filmpje over gemaaakt.
    essentie: “De amerikaanse overheid vermoordde 13 miljoen mensen, de huidige president is OK met het martelen van gevangenen, ZE GEVEN NIETS OM JOUW VISSEN EN ZEESCHILDPADDEN”
    www.youtube.com

  6. Chantal schreef op : 6

    Olie-ramp welke geen olie-ramp is.
    Crude oil is een dikke-trage-stroperige stof, die NIET in de zee stroomt:

    www.youtube.com

  7. beek schreef op : 7

    Geen enkele oliemaatschappij verlangt naar de enorme schade die een ongeluk met zich mee brengt. Nog afgezien van de reputatieschade: ook die wil een grote oliemaatschappij niet.
    Daarnaast heeft een overheid er geen enkel belang bij dat er ongelukken zouden gebeuren bij olieboringen.

    BEIDE partijen hebben dus geen enkel belang bij een ramp als deze.
    Dat er toch voorzieningen zijn getroffen ‘voor het geval dat’, is dan ook vanuit het besef dat er ALTIJD risico’s worden gelopen, bij veel risicovolle ondernemingen.
    De suggestie dat dergelijke ongelukken zouden worden bevorderd door een overheid, is dan ook absurd, want gebaseerd op de veronderstelling dat garanties zouden maken dat bedrijven ongelukken zouden willen. Dat een bedrijf meer risico aandurft heeft vooral te maken met technische ontwikkelingen. U denkt toch niet dat een overheid zonder voorwaarden te stellen, garanties wil aanbieden?

  8. Scrutinizer schreef op : 8

    “De suggestie dat dergelijke ongelukken zouden worden bevorderd door een overheid, is dan ook absurd, want gebaseerd op de veronderstelling dat garanties zouden maken dat bedrijven ongelukken zouden willen.”

    Neen, niemand veronderstelt dat een bedrijf een ongeluk zou willen. Maar een garantie zorgt er wel voor dat de negatieve impact van bv. de kans van 1% op een ramp ineens minder zwaar doorweegt, waardoor een beslissing om anders toch maar van een project af te zien, kan omslaan in er toch maar mee doorgaan.

    Dit is makkelijk in te zien door de parallel met banken. Banken willen niet graag verlies maken. Ik denk ook dat niemand dit ooit zou veronderstellen, maar als de kans op verlies van bv. 1% onveranderd zou zijn doch de impact (faillissement i.g.v. miljardenverlies) beperkt zou worden d.m.v. een bailout, dan zullen banken ineens anders aankijken tegen bv. hypotheekverstrekking aan een stel subprime borrowers. Resultaat is dan dat ze i.g.v. (expliciete of vermeend impliciete) garantie nu volop gaan voor business die in 99% der gevallen lekker oplevert en die a.g.v. de garantie nu ineens geen noemenswaardige downside meer kent. Maar hoe meer ze het doen, hoe groter de waarschijnlijkheid dat het vroeg of laat wel eens misgaat. Dus de garantie cq. vooruitzicht op een bailout, heeft het nemen van risico’s wel degelijk in de hand gewerkt ook wanneer banken er niet op uit zijn om bewust verliezen te willen maken.

    Zo is het ook met olieboringen. Als een project winstgevend is indien alles vlot verloopt maar een enorme kater zou opleveren i.g.v. een technisch mankement met bv. een kans van 1% dan zou een bedrijf er wellicht van afzien. Wordt a.g.v. een ramp de financiele impact echter gedecimeerd doordat de overheid belooft 90% van de kosten te dragen, dan verandert dit het plaatje voor het bedrijf en besluit zij ineens wel om door te gaan met dit project wat niet heel gevaarlijk is maar ook niet geheel gevaarvrij. Hoe meer zulke projecten doorgang vinden (door dit BP of sectorgenoten die met soortgelijke beslissingsbomen geconfronteerd worden), hoe hoger de kans dat het vroeg of laat ergens wel eens misloopt. En de toevallige operator die die overkomt, wordt dan natuurlijk met de vinger gewezen. OK het was BP, maar het had natuurlijk net zo goed Shell kunnen overkomen of Exxon. Af en toe gaat er nl. wel eens ergens iets mis. Dat kan de beste overkomen. Je kan er dan ook de donder op zeggen dat het nog wel zal gebeuren. Dat kan misschien wel een aantal jaren duren (net zoals de Exxon Valdez ook jaren geleden is maar daarom niet de laatste ramp) en het hoedft niet opnieuw in de golf van Mexico te zijn, maar uiteraard zullen er de komende 20 jaar heus nog wel een aantal olierampen voorkomen in de wereld, ook door kwalitatief degelijke bedrijven (genre BP of Exxon).

    beek [9] reageerde op deze reactie.

  9. beek schreef op : 10

    @beek [9]:

    BP was trouwens ook gewoon verzekerd; het boorplatform, eigendom van Transocean, was verzekerd voor 560 miljoen dollar. De verzekering, waar het theoretisch verhaal zo van opgeeft, heeft de ramp dus ook niet kunnen voorkomen.
    Dan speelt nog mee of BP als schuldige kan worden aangewezen. Bij geen schuld kan BP terugvallen op een potje gereserveerd voor dergelijke rampen, en zijn de maximale kosten voor BP 75 miljoen dollar. Maar is BP schuldig, dan kan de schade voor BP oplopen tot maximaal 10 miljard dollar.
    Die overheid verleent dus niet zomaar garanties, en is daarmee natuurlijk ook niet zomaar medeschuldig aan deze ramp. Dan zouden de verzekeringsmaatschappijen ook medeschuldig moeten worden bevonden, omdat zij kennelijk te soepel zijn geweest, en hun waarborg aanleiding voor onzorgvuldig handelen zou zijn geweest.