Volksverlakkerij

hmm..
bij de burgers valt niet zoveel meer te halen..
oke pakken we de banken, (die ook ons geld gebruiken), en die laten we extra betalen voor een ‘spaarpot’ die we waarschijnlijk in de toekomst nodig gaan hebben omdat deze banken zelf grote risico’s namen en nemen. Maar deze spaarpot kunnen en mogen we ook voor hele andere zaken gebruiken (zoals vastgelegd in verdrag).

Jaaaaa ja…

Logisch gevolg:
Banken verhogen tarieven voor rekeninghouders
Rekeninghouders betalen banken belasting..

Over 2 jaar is die spaarpot ook opeens leeg en kunnen wij nogmaals betalen…

BEDANKT !

Geweldig… een fonds om te voorkomen dat de belastingbetaler moet betalen om banken overeind te houden.

Heren politici en financiële kwakzalvers, al eens nagedacht over de mogelijkheid banken als gewone bedrijven te laten functioneren zodat de belastingbetaler sowieso niet hoeft te betalen bij een faillissement? Oh nee, dan moeten we eerst nog depositogarantiestelsels, verplicht fiatgeld, centrale banken, garantieregelingen, verplichte pensioenfondsen etc. afschaffen.

We zijn inmiddels zo ver afgedwaald van een maatschappij gebaseerd op natuurrechten en zelfredzaamheid dat de oplossingen voor de huidige problemen nog complexer worden dan de problemen zelf. En altijd geldt, hoe meer contradicties, dure woorden en vage regelingen, hoe beter de elite er zelf van kan profiteren.

A [5] reageerde op deze reactie.

Verdisconteren is de bewerking die wordt uitgevoerd om te bepalen hoeveel opslag ik nú moet vragen aan de consumenten om een bepaald bedrag te ontvangen voor de te betalen bankFONDS !

sux6

”
Met het fonds moet worden voorkomen dat de belastingbetaler moet betalen om banken overeind te houden.
”

En het is wettelijk verplicht voor een werkgever om loon over te maken naar een bankrekening.
Dus Ergo, de burger betaald als nog want zit verplicht vast aan een dienst van een bank die vervolgens ondanks welk beleid dan ook gegarandeert klanten heeft.
ik heb wel een oplossing…..

Loonzakje! lekker net als vroeger je loon iedere maand handje contantje!. alleen gaan de kroegen op Payday dan weer overuren draaien heeh net als vroegah!

Da’s onzin natuurlijk, maargoed de overheid is ook onzin.
Heeft dan werkelijk niemand door dat als je een fonds maakt waar geld in moet, dat dat geld niet zomaar hellaluja uit de hemel komt vallen? maar ook daadwerkelijk door iemand betaald moet gan worden?
Idem Dito met “gratis” dingen van de overheid.

@Zacharias [2]: Helemaal eens Zacharias.

Maar wat gebeurt er nu eigenlijk als een bank failliet gaat? Stel: ik heb een hypotheekje als privé persoon of een lening als bedrijf. De bank ploft. Wat zijn dan de gevolgen voor mij?

Dat hoor ik nergens. Wat ik hoor is dat “dan de problemen niet te overzien zijn” (dat is de EU-mantra). Hoezo niet?

Doompie [6] reageerde op deze reactie.
Armin [13] reageerde op deze reactie.

@A [5]:

Dat is niet moeilijk:
Als u bij dezelfde bank ook een spaardepot heeft, worden openstaande schulden (ofwel in hypotheek vorm, of andersinds)verrekend met het geld wat daar nog beschikbaar is.
Als er nog schuld openblijft staan wordt voor u een andere bank gezocht !

Als u alleen spaargeld op de bank heeft staan:
Dit spaargeld wordt bij de Nederlandsche Bank geclaimed. tot de bekende 100.000 euro dus.

Als u beleggingsportefuiles hebt:
tot 20.000 euro gedekt bij fallisement.

Cijfers uit de collective garantie regeleing van Bos.

A [7] reageerde op deze reactie.

@Doompie [6]: Dank je wel Doompie.

Maar de situatie verslechterd dusdanig dat dit garantiestelsel komt te vervallen (stellen we even, for argument’s sake).

Is het dan een kwestie van plus (spaargeld) en min (hypotheek/lening) tegen elkaar wegstrepen en klaar?
Dan springt de consument er misschien nog eens gunstig uit, als ‘ie meer schulden heeft dan bezittingen. En dat zijn de meeste Nederlanders, aangezien onze schulden het BNP fiks overstijgen..

Kan dat ook?

Doompie [8] reageerde op deze reactie.

@A [7]:
Helaas kan dat niet.

Als er onder de streep vervolgens een negatief saldo overblijft geld:

“achtergestelde deposito’s vallen niet onder het depositogarantiestelsel”

Dat is dus zowiezo uitgesloten…met of zonder garantiestelsel

Vastgesteld is:

“Is de lening groter dan het spaarbedrag, dan zal door de curator worden bekeken hoe de rest van de lening bij een andere bank kan worden geplaatst.”

René [9] reageerde op deze reactie.

@Doompie [8]:

Off topic.

Ik vraag mij al lang af wat de echte rijken met hun geld doen. Je kunt toch moeilijk een aantal miljoenen euro’s gaan verdelen in porties van 100.000 bij allerlei banken om onder de garantie regeling te vallen?

Zij zullen vast niet alles beleggen.

Armin [14] reageerde op deze reactie.
.M [16] reageerde op deze reactie.

de écht rijken zijn soms eigenaar van banken, ze maken zelf geld uit het niets. Of ze hebben bedrijven zoals Halliburton die straks de cleanup in golf van Mexico mogen gaan doen, betaald door BP. En dat geld van BP is weer ons pensioengeld (en dat van de Engelsen), pensioengeld niet van de superrijken, nee, van de man in de straat.

Het is een spel wat de gewone man niet doorheeft en die is nou juist degene die altijd alles betaalt. Zo ben je slaaf zonder dat je het weet en kun je zelf steeds proberen in je miezerige bestaan te voorzien. mooi toch?!

gerelateerd nieuws..
de nieuwe zetel van de Europese President gaat 180 miljoen kosten.

http://www.brusselnieuws.be/artikels/economie/interbuild-cegelec-itb-bouwt-hoofdzetel-europese-raad

(‘ei-opperhoofden’ is een leuke vondst aangezien dit gebouw ook een ei vorm krijgt, of was dit toevallig?)

Tegelijkertijd staat er 20 miljoen m2 kantooruimte leeg (bericht vorig jaar) in Brussel en honderden prachtige gebouwen te verkrotten..

Klinkt me verdacht veel naar ‘beschermgeld’ dat de maffia in Italie wil hebben van ZIJN ondernemers/clientèle. Degene die niet meewerkt krijgt uiteindelijk een kogel. De banken zullen meewerken, omdat het een uitgemaakte zaak is waar ze beter van worden en de overheid wordt er al helemaal niet minder van, de burger krijgt uiteindelijk de kogel…Dit is één van de vele maatregelen die volgen als antwoord op de zogenaamde crisis. De crisis is natuurlijk helemaal geen crisis, maar gewoon een ordinair vooropgezet plan en de grootste roofpartij van de 21e eeuw, voortgebracht door de elite, de crème de la crème, de upper class en oorlogsindustrie…Kijk naar de verkiezingen, hoe je het ook wendt of keert, we worden geregeerd door links gristelijke smoelen die kruipen voor de Amerikaanse elite. Uiteindelijk maken de Amerikanen in Europa de dienst uit en verder niemand, de rest zijn voetvegen (Balkenende, Rompuy en nieuwe ster aan firmament Cohen enz.) zijn niet meer dan onderdanige onderkruipsels, de mensen die hun hachje proberen te redden voor als het later fout gaat en het overgrote deel van de wereldbevolking zal worden onderdrukt en geëlimineerd…Een god bestaat tussen de beide oren van de halfzachten,…lang leve de duivel (Amerika) en de rest van de verkankerde kutzooi! Een schrale troost is voor mij altijd weer de gedachte dat ooit de Leden der Elite net zo zullen creperen als ieder doorsnee mens.

@A [5]: Maar wat gebeurt er nu eigenlijk als een bank failliet gaat? Stel: ik heb een hypotheekje als privé persoon of een lening als bedrijf. De bank ploft. Wat zijn dan de gevolgen voor mij?

Als een bank bankroet gaat zal in 99,99% van de tijd jouw hypotheek doorverkocht worden. Er verandert niets behalve het logo op de brieven die je krijgt en eventueel het bankrekeningnummer.

Merk op dat alvorens dat gebeurt eerst al je bezit (spaargeld etc) verrekend wordt. Dat kan vervelend zijn, want je bent je kasgeld kwijt en je renteaftrek igv een hypotheek woren minder.

Mocht er niemand jouw hypotheek overkopen, vervalt die en is het huis van jou. De kans dat dat gebeurt is echter zo goed als nihil, want er hoeft maar iemand 1 euro te geven voor de hypotheek aan de curator. Men koopt het recht op vorderen.

In dit licht nog twee leuke opmerkingen: Lakeman en zijn SNS verhaal is precies gericht op dat laatste. Hij heeft een claim gelegd op de eigenaren van de hypotheken. Dus wie de hypotheken opkoopt krijgt die claim er juridisch bij. Nu moet men wel met hem praten over die claim. Vooralsnog lijkt echter niemand trek te hebben en zijn er expliciet daarom geen gegadigden voor de hypotheken. Nu zal een bankroet jaren duren, maar er is dus een theoretische kans dat niemand de hypotheken wil opkopen uit angst voor de claims. Men zou een rechtzaak kunnen afdwingen en zo de claim toetsen en kwantificeren, maar dat is ook weer een risico dat de claim toegewezen wordt en de hypotheken daadwerkelijk niets meer waard worden. Puik pokerspel van Lakeman.

Tweede opmerking: hypotheken worden doorverkocht. Dus als jij een hypotheek bij maatschapij X hebt, kan het zijn dat bij een bankroet jouw hypotheek al lang niet meer bij die maatschapij zit. Dat komt veel vaker voor dan mensen denken én er is geen meldingsplicht. Sinds een paar jaar is er wel een recht om het op te mogen vragen maar vrijwel niemand weet uberhaupt dat hypotheken doorverkocht kunnen en vaak ook worden. Dus het kan zomaar zijn dat juw hypotheek niet in de inboedel zit of juist wel.

@René [9]: Ik vraag mij al lang af wat de echte rijken met hun geld doen.

De echte rijken hebben dan ook zelden hun geld liquide.

Logisch, want anders wordt je niet rijk, want geld op de bank levert niets op. Rijkdom is vrijwel altijd papieren rijkdom. Het zit in je bedrijf, aandelen, grond, etc.

Het is niet anders dan een huis bezitten. Je kunt steenrijk zijn, maar nog geen cent cash te makken hebben.

Overigens schijnt iedereen te missen waar deze bankbelasting om gaat. Het heeft niets te maken met risico en de gegevens miljarden.

Het is veel simpeler. Het westen is in ontzettende problemen. Men had al een slechte uitgangspositie, na jarenlang geld lenen en verzorgingstaat die meelifte op een demografische meewind (die nu dus tegenwind wordt). En toen kwam de crisis.

Ik denk dat de gemiddelde Nederland geen flauw benul heeft hoeveel geld er geleend is. Neem Nederland – die er in Europa relatief goed voor staat: Voor de crisis hadden we rond de 50% staatschuld van het BNP. Nu is dat in iets meer dan een jaar gegroeid naar rond de 75% BNP. In cijfers van zo’n 250 miljard naar 400 miljard. En momenteel komt daar per jaar zo’n 20 miljard bij. Al dat geklets over die 3% norm verhult dat het heel hard gaat.

En landen als Belgie, Frankrijk, Duitsland en Italie staan er nog veel slechter voor. Ofwel omdat ze een hogeer schuld hebben, ofwel omdat ze een slechte demografie hebben in relatie tot hun ongedekte verzorgingstaat of beide.

Het westen heeft dus heel veel geld nodig. En de belastingen gaan dus omhoog. Het gros schijnt die onvermijdelijke bui nog niet te zien hangen.

Er wordt bezuinigd op AOW, zorg en uitkeringen. Er zal meer belasting geheven worden op pensioenen, meer belasting op loon, meer op energie, meer op wat men dan ook kan verzinnen. Er moeten letterlijk duizenden euro’s per jaar bijgeharkt worden, en aangezien vrijwel niemand voorstander is van bezuinigen …

Bij de bankbelasting was men vorodat men uberhaupt al onderhandeld had over wat men precies ging belasten, het al eens dat er een belasting zou komen. En met name de linkse partijen willen geen fonds, maar gewoon rechtstreeks de schatkist in, met die gelden.

De komende jaren staan in het teken van hogere lasten voor iedereen, en met name waar het geld te halen is.

@René [9]: Vraag is natuurlijk wat je bedoelt met echt rijk.
Miljardairs hun rijkdom bestaat doorgaans voor 90+% uit (hun aandeel in) hun bedrijf.
Maar ook voor de iets mindere goden is dit vaak het geval. Een succesvol ondernemer bezit vooral zijn zaak die enkele miljoenen waard is. Vaak heeft hij naast zijn huis en een buitenhuis relatief weinig ander vermogen (gezien hij winsten meestal herinvesteert teneinde verder te groeien). Misschien wel meer dan u en ik, maar als perecentage van het geheel is het vrij weinig.
Iemand met 1 mln. roerend vermogen, 2 huizen van in totaal 1,5 miljoen en een bedrijf van 7,5 mln zit dus maar voor 10% in roerend vermogen.
Maar dan heb je nog een categorie: degene die hetzij ondernemer waren en hun zaak verkochten, of erfgenamen. Deze hebben vaak naast hun huis (en eventueel een 2e) vooral roerend vermogen wat dan belegd is in een mix van deposito’s, aandelen, obligaties, vastgoegfondsen en eventueel goud en overige edele metalen.
In wezen kan je 2 subcategorieen onderscheiden.

1) Zij die nog (moeten) werken en a.g.v. hun full time baan, te weinig tijd hebben voor hun beleggingen, besteden het beheer meestal uit aan een bank of andere vermogensbeheerder. Dit is een ramp, simpelweg omdat deze lui a) vaak niet het belang van de klant voorop stellen (doch graag zoveel mogelijk provisie-inkomsten genereren) en b) onder toezicht staan van ambtenaren die niets bedrijpen van financiele markten (zoals die bij DNB en AFM die de crisis niet hadden zien aankomen) maar die de beheerders wel verbieden om “teveel risico te nemen” door bv. in goud te gaan en hem aanmanen om voor de helft in obligaties te zitten (terwijl de lange rente istorisch laag is en dit simpelweg wel mis moet lopen). Resultaat is dan ook, dat zelfs integere vermogensbeheerders helaas welhaast gedwongen worden je centen ondermaats te beheren. Binnen bepaalde marges kunnen ze wat schipperen om het zo relatief wat beter te doen, maar de beheerder die te extreem voor iets gaat wat de ambtenaren als risicovol beschouwen, kan zijn vergunning verliezen.

2) De 2e suncategorie zijn zij die geen andere beroepsactiviteit meer uitoefenen en die zichzelf full time met het beheer van hun vermogen kunnen inlaten. Deze komen in deze tijden van internet vroeg of laat met wat geluk wel in aanrakeing met contrarian ideeen die hen aan het denken zetten. Na een paar jaar lui als Marc Faber, Jim Rogers etc. te hebben gehoord en te hebben vastgesteld dat die WEL weten waarover ze praten -i.t.t. de mainstream lullo’s- zullen deze “rijken” vaak hun centen op zo’n manier beheren.
Momenteel zitten ze dus relatief fors in goud. Dat wil niet zeggen volledig, maar als iemand pakweg 15% in goud zit (en 5% in zilver en 5% in platina) en nog eens voor 15% in aandelen van goud- en zilvermijnen, dan is dat behoorlijk fors in vergelijking met de klant van de doorsnee private bank die tot voor kort 0,0% in goud en aanverwante zat en die sinds kort misschien in het uiterste geval 5% bullion heeft of 5% mijnbouwaandelen (of en dat is dan wel HEEL extreem: hoogstens 5% in beide).
Ik wil verder niet opnieuw een verhaal over goud schrijven, maar wat ik wilde aangeven is: de subcategorie rijken zonder full time baan die zelf belegt zit vaak relatief fors in edel metaal, ook al is het geen 100% doch slechts 40% (alles bij mekaar), dan nog is dat erg veel t.o.v. de gemiddelde private banking klant met een full time baan. Verder wordt vaak een relatief fors deel liquide aangehouden om op opportunities te kunnen inspelen of om alvast daarop geen koersverlies te leiden. En zo komen we dan bij je andere vraag:

“Je kunt toch moeilijk een aantal miljoenen euro’s gaan verdelen in porties van 100.000 bij allerlei banken om onder de garantie regeling te vallen?”
Is ook nergens voor nodig. Als je “cash” wil parkeren (d.w.z. niet in aandelen of langlopende obligaties of vastgoedfondsen etc. beleggen) kan je ook kortlopende overheidsobligaties kopen. Dat levert grosso modo evenveel op als geld op een 3 maands deposito maar je kan het makkelijk tussentijds liquideren. Maar het belangrijkste is: deze korte obligaties (tot max. 1 jaar) zijn effecten, die je bank voor je in bewaring houdt, maar net als aandelen in portefeuille zijn ze bankruptcy remote, d.w.z. ze vormen geen onderdeel van te te verdelen boedel. Je hebt je geld dus niet aan de bank geleend doch aan de staat.
Maar wat als de staat default? Kan gebeuren, maar doorgaans betreft dit alleen hun langlopende schuld. De zg. treasuries worden altijd wel terugbetaald (ja, ook in Ukraine, Argentinie etc.), simpelweg omdat dit de life line van de overheid is als ze snel geld nodig heeft. Als ze ook hierop default, wil niemand haar nog geld lenen -zelfs niet kortlopend- en dan zit ze pas echt in de penarie. Goed, voor alles is er ooit een eerste keer, dus wellicht hebben we binnenkort een primeur: Griekenland die haar 3-maands papier niet honoreert of zo. Maar die kans acht ik zeer gering. Dus heb je meer geld te parkeren dan de garantieregeling (die als puntje bij paaltje komt toch een lege doos zal blijken of dacht je nou echt dat de overheid het geld had om rekeninghouders te compenseren mocht een gigant als ING omvallen?) dekt, dan kan je best kortlopende staatsleningen kopen en dat hoeft niet van het eigen land te zijn, dus ben je Griek en vertrouw je het zaakje niet, koop dan Duits papier.

Succes ermee.

Armin [18] reageerde op deze reactie.

De EU en politiek zijn roversbendes.

Hoe dan ook u betaald alles, wat krijgt u ervoor terug ?

Controle ! Die hele elitaire laag zit er voor zich zelf.

@.M [16]: Als je “cash” wil parkeren (d.w.z. niet in aandelen of langlopende obligaties of vastgoedfondsen etc. beleggen) kan je ook kortlopende overheidsobligaties kopen. Dat levert grosso modo evenveel op als geld op een 3 maands deposito maar je kan het makkelijk tussentijds liquideren. Maar het belangrijkste is: deze korte obligaties (tot max. 1 jaar) zijn effecten, die je bank voor je in bewaring houdt, maar net als aandelen in portefeuille zijn ze bankruptcy remote, d.w.z. ze vormen geen onderdeel van te te verdelen boedel

Uitstekend advies!

Alles is uiteraard persoonlijk, dus iedereen moet zelf goed nadenken wat hij of zij belangrijk vindt, maar voor mij waren er 3 kriteria:

1) momenteel zijn veel beleggingen erg volatile (o.a. aandelen)
2) ik denk dat de lange termijn rendementen van aandelen zwaar overschat worden om diverse redenen. Zowel historisch, maar ook vooral voor de toekomst.
3) de rente gaat stijgen. Niet morgen, maar wel binnen een paar jaar. Langkopende staatsobligaties zijn dan risicovol.

Ik heb dus zelf inderdaad mijn vermogen in 3 delen ingericht. Ongeveer 50% in kortlopende staatsobligaties. Enige risico is een korte termijn rente risico waardoor de boekwaarde (niet nominale) waarde daalt.

Ik heb dat laatste afgedekt door de andere helft ongeveer 50-50 te verdelen in securities (die leveren momenteel rond de 0% op, maar stijgen juist bij stijgende rente) en om het rendementsverlies hierop weer te compenseren in middellange termijn obligaties te zitten. Of eigenlijk niet zozeer in de obligaties zelf, maar de afgeleiden (derivaten) daarvan. Deze leveren een rendement van 5% op, zijn expliciet crash bestendig (resp 15 en 7 rendement in 2008 en 2009). Risico’s hierop zijn de stijgende rente (waardoor het rendement inzakt tot de korte termijn obligaties) en afnemende vraag. Dat laatste zal de waarde doen dalen, doch zal er ook voor zorgen dat de uitgevers hogere rentes moeten bieden. Ik gok erop dat die elkaar redelijk in evenwicht houden.

Grote voordeel van deze 3 zaken is ook dat ze zo goed als geen “kosten” hebben. De producten zijn namelijk zo simpel, dat er geen droog brood mee te verdienen is door al die “vermogensbeheerders” waar jij ook al over sprak. Die figuren wil ik namelijk niet eens in de buurt hebben bij mijn vermogen. Maar inderdaad ik heb niet de tijd om het zelf actief te doen, dus moet het veilig en stabiel zijn.

.M [19] reageerde op deze reactie.

@Armin [18]: Hoi Armin,

Vooreerst dank voor het compliment.
Verder was ik erg geinteresseerd in jouw portefeuille.

Wellicht is er her en der wat begripsverwarring maar ofschoon je strategie intelligent lijkt (zoals de meest van je posts overigens) kan ik het niet helemaal volgen.
Zou je e.e.a. wat nader kunnen toelichten?
Ziehier mijn vragen/bemerkingen.

“Ongeveer 50% in kortlopende staatsobligaties. Enige risico is een korte termijn rente risico waardoor de boekwaarde (niet nominale) waarde daalt.”
Hoe kortlopend bedoel je die?
Immers 3 maands of 1 jaar’s papier heeft geen wezenlijk renterisico vanwege de korte looptijd en de relatief kleine renteopstoot in zo’n korte periode. Op het eind wordt je nl. toch wel tegen pari vergoed. Dat geldt als het goed gaat ook wel voor een 30 jaars lening maar da’s nog een tijdje wachten dus als na 5 jaar de lange rente inens 5% hoger is met nog 25 jaar te gaan, dan is je koers volledig geimplodeerd en “het uitzitten” duurt dan nog wel eventjes maar als je eenjaarspapier hebt en na 2 maand stijgt de korte rente ineens 2 volle procent en je hebt nog maar 10 maand restlooptijd, dan daalt je koers ca. 1,7% en na slechts 10 maand is er aflossing tegen pari. Dus als je looptijden ECHT kort zijn (3-maands is natuurlijk helemaal leuk) dan is er z.g.a. geen renterisico.

“Ik heb dat laatste afgedekt door de andere helft ongeveer 50-50 te verdelen in securities (die leveren momenteel rond de 0% op, maar stijgen juist bij stijgende rente)”
Securities? Euhm… wat voor securities bedoel je? In mijn Engels zijn securities effecten, dus alles van aandelen tot obligaties valt hieronder. De jouwe zouden evenwel stijgen bij stijgende rente. Dat intrigeert me. Zou je hier meer over kunnen vertellen?

“om het rendementsverlies hierop weer te compenseren in middellange termijn obligaties te zitten”
Wat versta je onder middellange termijn? 5 jaar? Ik zie hier 2 problemen: a) kredietrisico op zo’n termijn in tijden als deze (i.t.t. korte termijnpapier defaulten overheden wel af en toe op hun lange schuld) en b) zelfs als je geld terugkrijgt, dan ligt de rente vast (tenzij je inflation adjusted bonds zou hebben) en dat is jammer want met al dat gelddrukken is inflatie m.i. een zekerheid (zij het met wat vertraging), dus als je nu pakweg 5% rente haalt (vastgepind voor 5 jaar) en dadelijk krijgen we inflaties zoals in de jaren ’70 (van 10 tot 15%), dan is het wel jammer dat je rendement vastgepind is op 5%.

“Of eigenlijk niet zozeer in de obligaties zelf, maar de afgeleiden (derivaten) daarvan. Deze leveren een rendement van 5% op, zijn expliciet crash bestendig”
Derivaten … 5% … crashbestendig … Klingt erg interessant. Ik ben een en al oor…

Tot slot:
Zelf zit ik voor ca. 35% in bullion (4 metalen, waarvan ca. de helft goud doch exclusief mining stocks) en voor ca. 20% in “cash” (d.w.z. kortlopend staatspapier). De rest in aandelen. Over het algemeen verwacht ik van de markten dat ze zullen crashen (o.a. t.g.v. een sell off door pensioenfondsen als ze wegens het omslaan van de demografie ineens netto verkopers worden) maar niettemin kunnen enkele individuele aandelen het wel goed doen immers als hun bedrijfswinsten enorm zouden toenemen en hun koersen zouden blindweg mee dalen met de rest, dan zou op en bepaald moment hun waardering belachelijk laag zijn (denk aan een k/w van bv. 3 voor een berdijf dat zijn winsten nou net ziet exploderen), dus tenmidden van een algehele sell off gevolgd door een zijdelingse beweging, kunnen enkele goede bedrijven toch in koers stijgen, sommige vrij fors zelfs.

Daarbij denk ik enerzijds aan (junior) mining stocks en anderzijds aan breaking techology stocks (m.n. op gebied van nanotech, biotech en health). Beide zijn wel riskant, daarom is voldoende spreiding aangewezen maar als je 1 echte goeie ertussen hebt uit bv. 40 in totaal dan mag de rest zelfs compleet failliet gaan en heb je nog steeds een buitengewoon goed rendement.
Bedenk dat bv. DELL tussen 1/1/1990 en 31/12/1999 maar liefst 640 keer meer waard werd. Zelfs al doe je het iets minder goed, dan nog is een voltreffer die verhonderdvoudigd genoeg om op je hele protefeuille 150% rendement te hebben gehaald ook als alle overige 39 compleet failliet zijn. Dus stel even heel bescheiden dat mijn beste maar verveertigvoudigt en er 1 vertwintigvoudigt, 2 vervijfvoudigen, 4 verdubbellen en 2 pas op de plaats maken en dat de overige 30 (dus 3/4 van mijn speculatieve portefeuille) compleet failliet gaan, dan nog is er sprake van een verdubbeling.

En na in de opbouwfase flink wat tijd geinvesteerd te hebben in de selectie, denk ik dat mijn zg. “venture portfolio” het wel beter zal doen dan dat. Ik denk bv. dat er slechts 10 echt failliet zullen gaan en als er 1 extra winnaar bij zit (en het hoeft heus niet zo goed te zijn als DELL in de jaren ’90) dan kan het rendement fors hoger liggen.

Maar belangrijk is dus om dit te doen nadat je met cash goed zit om tussentijdse dipjes te kunnen uitzweten zonder gedwongen te worden aan lage koersen te verkopen en dat je anderzijds met bullion een hedge in huis hebt voor mocht de inflatie opnieuw de kop opsteken in jaren ’70 stijl.
Het is dus belangrijk om die “venture portfolio” in
zijn juiste context te zien.
Vermoedelijk zal mijn vernture portfolio het verder blijven goed doen -was de afgelopen jaren al aardig bezig overigens- maar ik zou het niet in mijn hoofd halen om 100% op die manier te beleggen. Eerst mijn “ass coveren” en slechts met de rest een reeks gediversifieerde berekende gokjes maken.

Maar om terug te komen op vermogensbeheerders: je zal er geen enkele vinden die 35% bullion aanhoudt, 20% in kortlopend staatspapier en vervolgens het restant in 40 a 50 volslagen onbekende startups gaat steken die geen analist coverage hebben op Wall Street. Dus op die manier beleggen moet je zelf doen (of in samenwerking met like minded lotgenoten dus samenwerkende doe-het-zelvers).

Groeten en prettige weekeinde.