dinsdag, 1 juni 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Wat is er mis met rijkdom?

“Rijkdom moet verboden en bestreden worden!” Daar lijkt het wel op als je zo om je heen hoort. 65% belasting en een collectieve strijd tegen graaiers en hebzuchtigen. De rijken hebben het gedaan. Laat de rijken de crisis betalen.

Erg kort door de bocht.

De ene rijkaard is de andere niet. Ik pleit er voor rijkaards te beoordelen op basis van hun gelijk speelveld (level playing field) gehalte. De GS-factor.

Level playing field volgens Wiki

Een level playing field is een rechtvaardigheidsprincipe, waarbij niet noodzakelijk is dat elke speler evenveel kansen heeft om te slagen, maar wel dat alle spelers het spel spelen volgens dezelfde regels.
Een metaforisch speelveld (playing field) is vlak (level) als geen externe factoren invloed hebben op de mogelijkheid voor de spelers om het spel te spelen in complete eerlijkheid.

Er zijn rijkaards die rijk zijn geworden binnen het gelijke speelveld, en er zijn rijkaards die rijk zijn geworden door het speelveld juist te manipuleren.

Bankiers en zichzelf bevoordelende politici manipuleren het speelveld zodanig dat hun macht en voordelen beschermd en vergroot worden. Zij hebben een bedroevend lage GS-factor. Dat geldt ook voor bepaalde bedrijven zoals het beruchte Monsanto dat ook in Nederland is gevestigd. Hun rijkdom is afhankelijk van de mate waarin de ruimte en mogelijkheden van anderen worden afgenomen.

Daar tegenover staat de rijkaard die handelt binnen de kaders van het gelijke speelveld. Deze rijkaard benut de ruimte en mogelijkheden die voor hem/haar bestaan zonder de ruimte en mogelijkheden van anderen te beperken. Niet iedereen heeft dezelfde ruimte en mogelijkheden maar deze verschillen zijn niet bewust gecreëerd door de één om de ander te beperken. Deze rijkaard heeft daarom een hoge GS-factor.

Dit is een belangrijk verschil dat in het maatschappelijke debat over de crisis verloren lijkt te gaan.

Alle rijkaards over één kam

Nu de crisis zich heeft aangediend, lijkt rijkdom een verdacht en verwerpelijk fenomeen te worden. Hierbij wordt gemakshalve bitter weinig onderscheid gemaakt in de GS-factor van deze rijkaards. Er lijkt zelfs een collectieve jaloezie te ontstaan tegen iedereen die het financieel goed heeft. Politieke partijen zoals de SP spelen daar op in. Rijkdom en succes worden laakbaar en bijna asociaal en dienen afgestraft te worden met extreme belastingen. Een ondernemer die op eigen kracht succesvol is zonder anderen te beperken, wordt opeens een ordinaire graaier.

Rijkdom en succes zijn niet laakbaar en asociaal mits deze een hoge GS-factor hebben.

Het eerlijke succes van iemand met een hoge GS-factor levert de samenleving veel op: banen, het merendeel van de inkomstenbelasting en bovendien een inspirerend voorbeeld. Deze mensen moeten niet afgestraft worden. Dat is het kind met het badwater weggooien.

Streven naar een gelijk speelveld

Het is niet wijs om alle rijkaards te veroordelen en te bestraffen. Het appelleert wellicht makkelijk aan de frustraties van velen die het minder hebben, maar het biedt geen oplossing voor de crisis omdat succes nu juist zo belangrijk is.
Het is ook niet wijs om alle rijkaards te beschermen aangezien veel burgers de lage GS-factor van bepaalde rijkaards heel goed aanvoelen. Dit zet slechts kwaad bloed en bevordert het gevoel van onrechtvaardigheid.

In het huidige verkiezingstheater lijkt zich een scheiding te ontwikkelen tussen pro en contra rijkaards. Deze scheiding leidt slechts tot verstarring en polarisatie. Het gaat er niet om of iemand rijk is of arm. Het gaat erom hoe deze rijkdom is verworven.

De aandacht zou moeten uitgaan naar een gelijk speelveld.

Welke politicus heeft een goed (filosofisch en economisch) besef van een gelijk speelveld? Welke politicus stelt ongelijke speelvelden aan de kaak? Een gelijk speelveld is niet hetzelfde als gelijke kansen. Het is onzinnig om te denken dat iedereen dezelfde kansen zou moeten hebben. Iedereen heeft eigen kansen. En die dienen gerespecteerd te worden.

Het heeft ook geen zin om kansen te creëren want dat gaat veelal ten koste van de kansen van anderen en verstoort juist het gelijke speelveld.

De politiek mist deze dimensie. Politici struikelen over elkaar heen om elkaar te beschuldigen dat zij voor of tegen de rijkaards zijn. Het begrip gelijk speelveld is lastig uit te leggen. Vooral aan mensen die zich gefrustreerd, bang en misdeeld voelen. Dat kost mogelijk stemmen. Mensen willen horen dat er voor hen gezorgd gaat worden en als dat niet lukt, in ieder geval de succesvollen gestraft worden.

Hierbij mijn oprechte waardering voor alle Nederlanders die op een eerlijke wijze succesvol zijn. Van jullie zullen wij het moeten hebben. Werk, bouw en creëer vanuit je eigen kracht en wees daarmee een inspirator voor anderen.

En houd de politiek uit de buurt.

Sen Huwa

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Scrutinizer schreef op : 1

    ’t Is eigenlijk heel simpel.
    Rijkdom zou helemaal geen issue moeten zijn.
    Fraude(*) en (ander)crimineel gedrag wel. Immers als dit succesvol bestreden wordt, dan is iemand verworven rijkdom altijd eerlijk verworven en dus ontbreekt het aan redenen om hier “iets aan te moeten doen”.

    (*) wellicht ten overvloede doch om misverstanden te vermijden: zg. “belastingfraude” valt hier uiteraard niet onder, immers je eigendom beschermen tegen de graaizucht van derden (al dan niet in uniform gestokenen) is geen fraude doch verdediging van je eigendom.

  2. Sen Huwa (auteur van dit artikel) schreef op : 2
    Sen Huwa

    Inderdaad!

  3. Civil Servant schreef op : 3

    “Erg kort door de bocht.”

    En onzinnig. Rijken hebben veel personeel in dienst en generereren een hoop winst(belasting).

    “Ik pleit er voor rijkaards te beoordelen op basis van hun gelijk speelveld (level playing field) gehalte.”

    Pas op dat je niet vaag wordt. Zoals bij je onderscheid tussen managers en leiders. Niemand kan aangeven wanneer 2 personen zich op exact hetzelfde playing field begeven.

    GS-factor=Goldman Sachsfactor 😉

    Sen Huwa [5] reageerde op deze reactie.

  4. Civil Servant schreef op : 4

    “(*) wellicht ten overvloede doch om misverstanden te vermijden: zg. “belastingfraude” valt hier uiteraard niet onder, immers je eigendom beschermen tegen de graaizucht van derden (al dan niet in uniform gestokenen) is geen fraude doch verdediging van je eigendom”.”

    Dat is natuurlijk onjuist. Je hebt gekozen voor een bepaalde woonplaats, je dient dan ook datgene te betalen wat die woonplaats je factureert. Als je een auto koopt, moet je ook gewoon de rekening te betalen.

    Sen Huwa [6] reageerde op deze reactie.
    A [36] reageerde op deze reactie.

  5. Sen Huwa schreef op : 6

    @Civil Servant [4]:
    De vrijheid die je hebt om wel of niet een auto te kopen, is heel wat anders dan de plicht om belasting te betalen in welke woonplaats dan ook.

    Of ken jij een woonplaats waar deze vrijheid wel bestaat?

    Civil Servant [8] reageerde op deze reactie.

  6. Civil Servant schreef op : 8

    @Sen Huwa [6]: “De vrijheid die je hebt om wel of niet een auto te kopen, is heel wat anders dan de plicht om belasting te betalen in welke woonplaats dan ook.”

    Ben ik het niet mee eens. Je kiest ervoor om in een bepaalde woonplaats te wonen. Dat brengt bepaalde belastingen met zich mee. Niet mee eens? Vertrekken.

    Sen Huwa [10] reageerde op deze reactie.
    Armin [29] reageerde op deze reactie.

  7. Sen Huwa schreef op : 9

    @Civil Servant [7]:
    Nu trek je deze gelijk, terwijl ik een onderscheid maakte.

    Leiders zijn mensen met visie die anderen kunnen inspireren.

    To manage betekent: regelen, klaarspelen.

    Managers moeten iets klaarspelen, een opdracht, een target. Hun acties zijn gericht op het voltooien van hun opdracht.

    Leiders hebben niet zozeer een opdracht maar een ideaal.

    Er zijn naar mijn mening weinig leiders. Kijk naar de gemiddelde minister. Die heeft een opdracht. En die moet uitgevoerd worden. Balkenende heeft ook een opdracht.

    Sommige managers doen zich graag voor als leiders. Zien zichzelf graag zo. Ze zijn het niet.
    Civil Servant [13] reageerde op deze reactie.

  8. Sander schreef op : 11

    Er valt veel te zeggen over je betoog. Toch is het ook wat erg kort door de bocht.

    Waar wordt de burger mee geconfronteerd?

    Instituten die door alle tijden als ‘het gezag’ werden gezien, worden vandaag aan de lopende band ontmaskerd als ordinaire laaienlichters, cq. oplichters. Bij ‘gezag’ hoort (hoorde?) in automatisme ook financiele/economische rijkdom.

    Het zijn niet enkel de (bank)bonusgraaiers. ‘De burger’ wordt vandaag ook geconfronteerd met compleet corrupte regeringen, zoals de Griekse. Ergo: dezelfde burger mag opdraaien voor de schade die genoemde criminele partijen hebben aangericht.

    Een groter onrechtvaardigheidsgevoel kun je welhaast nergens anders mee oproepen.

    Maar daar blijft het niet bij.

    Denk aan graaiende (stelende) en opportunistische individuele politici als de ex-minister Kramer (PvdA), Rosemuller (GL) en Kok (PvdA), en wat daar allemaal over naar buiten kwam, in dit verband.

    Maar denk ook eens aan de bank van de Rooms Katholieke kerk in Italie, die blijkens berichten vandaag, in sterke mate wordt verdacht van het witwassen van crimineel verkregen geld.

    Resumerend:

    We zien vandaag dat alle ‘machtsinstituten’ van oudsher: individuele politici, regeringen, banken en kerken, een voor een, een knieschot krijgen. Langzaam maar zeker klettert de boel (de oude waarden) in elkaar.

    En helaas pech, die ‘oude waarden’ waren ook altijd gerelateerd aan grote(re) financiele rijkdom.

    Onze opdracht de komende tijd:

    Een onderscheid maken tussen macht en geld/bezit. En dat is welhaast een onmogelijke opgave. Daarvoor moet er iets veranderen in ‘onze’ hoofden.

    Het is m.i. daarom geen jalouzie t.a.v. financiele rijkdom dat zich van de gemiddelde Nederlander meester maakt, maar veeleer het besef dat hij op onbeschrijflijke wijze is opgelicht door -noem het maar- ‘de elite’, door de oude machten.

    Sen Huwa [12] reageerde op deze reactie.

  9. Sen Huwa schreef op : 12

    @Sander [11]:
    Laat alle instituten en organisaties die op oneerlijke wijze rijkdom hebben vergaard, maar instorten.

    Waar het mij om gaat is dat in het proces van het wakker worden t.a.v. al die oneerlijke graaiers, de eerlijke bouwers ook doelwit worden.

  10. Civil Servant schreef op : 13

    @Sen Huwa [9]: Maar dat is mijn punt. Je maakt een kunstmatig onderscheid. Een goede leider is een goede manager, en omgekeerd. Jij lijkt een leider meer als een soort kunstenaar te zien. Maar ook leiders hebben operationele verantwoordelijkheid.

    Sen Huwa [15] reageerde op deze reactie.

  11. papaloe schreef op : 16

    En ach, wat is rijkdom nu helemaal?
    Na 17 jaar zwoegen gaat je bedrijf op de spiezen van het kapitalisme. Dan raak je door frauderende curatoren aan de bedelstand en dus echt alles kwijt, en dan, en dan………
    En dan ga je als eerzuchtig mens helemaal naar de klote.
    Je nieuwe status is die van een armoezaaier.
    En dan ontdek je heel voorzichtig al die helpende handjes (uit onverwachte hoeken en gaten) met kleine en groote gebaren om het leed te verlichten.

    En dan opeens besef je, dat je al maanden lang, elke avond, met een gelukzalige glimlach in slaap bent gevallen.
    De goedheid van de medemens is werkelijk indrukwekkend.

    Niets meer te verliezen is mijn onbetaalbare rijkdom geworden.

    A [33] reageerde op deze reactie.

  12. IIS schreef op : 17

    Rijk worden? Wordt overheidslijkenpikker en staatsstruikrover of zorg dat je diep door de overheid in je kont laat nemen! Arm worden? Wordt een individuele zelfstandige en je zult merken dat je geen stuiver waard bent, vooral als je het vertikt te huichelen met de gevestigde (overheids)elite. Tegenwoordig likt iedereen indirect of direct aan de aars van de overheid en dat is de enige manier om rijkdom te vergaren en te behouden. Ken en voeg je naar de regels en de wetten van de ‘heren’ en ja, je mag prijsschieten over de rug van de burger en die niet kruipende en likkende ondernemers. Al het tuig dat vreet en rooft uit de staatsruif tegen de muur zetten, het geld terug naar degene die het ooit bezaten, pas dan zullen mensen rijk zijn/worden die het werkelijk verdienen.

    Sander [18] reageerde op deze reactie.

  13. Rob ter Horst schreef op : 21

    Misbruik van rijkdom zou veboden moeten worden. Dus rijkdom gebruiken om anderen arm te houden, te manipuleren etc…

    Oscar [22] reageerde op deze reactie.

  14. IIS schreef op : 23

    @Oscar [22]:

    Het zijn de foute rijken (overheid) die de onderdanen dom en kort aan de lijn houden. Geef iedere burger zijn vrijheid en geld terug en je zult zien hoe de overheid krimpt en zal functioneren zoals iedere normale, gezonde onderneming. De burger kan dan beschikken over zijn eigen geld en zal zelf kunnen bepalen waaraan ze het geld (rijkdom) wil uitgeven. Geen onderneming in deze wereld die zo kan werken als de overheid, doet ze het wel dan zal een faillissement onafwendbaar zijn. De overheid (dit land) zou normaal gesproken al vele malen failliet geweest zijn als ze niet in staat was geweest de burger arm te maken en te houden. De overheid is m.i. een kwaadaardig gezwel met een patiënt (burger) die constant in leven moet worden gehouden, de patiënt moet niet genezen, maar ook niet sterven, de patiënt is de voedingsbodem voor het eeuwenoude gezwel. Het gezwel zal nooit verdwijnen, net zo goed zal de patiënt nooit sterven, de patiënt is zelfs onderdanig aan het gezwel en kan intussen al lang niet meer zonder het gezwel, de patiënt weet niet beter en wil en durft ook niet meer beter te worden. Het gezwel zorgt voor u, omdat u, u allen ziek bent!…Alleen dat het gezwel de ziekte is ziet men gemakshalve over het hoofd en wil men gewoon niet voor waar hebben.

  15. Het Front schreef op : 24

    Sen jongen :-), grootendeels mee eens. Maar wat is rijk? 1 miljoen? 10 miljoen? 1 miljard?

    Alles is relatief in deze wereld. En ik ben van mening dat meer geld bij de een in de porto resulteert in minder geld bij de ander. In directe zin kun je dus op een legitieme manier rijk zijn geworden, maar indirect is dat onmogelijk. Waar komt de zucht naar deze gelddrang eigenlijk vandaan? Is deze ons vakkundig ingegoten middels het daarop afgestemde huidige schoolsysteem? Zijn we een stel veredelde apen met een groot ego?

    Graag zou ik zien dat niemand meer ene moer gaf om geld (uiterlijke, materialistische rijkdom) maar meer om innerlijke rijkdom. Je kwam met niets, en je gaat met niets. Maar dat is nog een lange weg te gaan.

    De functie van geld zou niet meer moeten zijn dan slechts een ruilmiddel. Helaas hebben machtige mensen hier misbruik van gemaakt en dit geld tot ziekte nummero uno gemaakt. Om geld wordt gemoord, verkracht, geplunderd, oorlog gevoerd, gelogen, bedrogen, etc, etc.

    En we slapen vrolijk verder, tot een individu het aan den lijve ondervindt, dan gaan de kijkers open en wordt men wakker.
    Wil men dit werkelijk in stand houden? Sommige mensen blijven gewoon, ook met een dikke porto, maar weegt dit op tegen al het leed wat door geld (de manier waarop het nu gebruikt wordt) wordt veroorzaakt. 9 van de 10 verliest zichzelf, dat kan het gewoon niet waard zijn.

    Er is genoeg voor iedereen, maar alleen als iedereen dat ook wil.

    BewustZIJN.

    www.nieuw-nederland.nu

    Oscar [26] reageerde op deze reactie.
    Sen Huwa [27] reageerde op deze reactie.

  16. Sen Huwa schreef op : 27

    @Het Front [24]:

    Tja, wat is rijk. Geld alleen geeft geen rijkdom.

    Als er een samenleving mogelijk is zonder geld, zou ik daar voor kiezen. Maar zover zijn we nog niet.

    Er is een leuk boekje te koop met de naam: Geld, kracht en liefde. Daarin wordt gesteld dat dit dezelfde energie is. Een mens die in zijn kracht staat en zichzelf liefheeft, trekt inherent aan deze toestand geld aan.

    Andersom: mensen met een negatief zelfbeeld kunnen moeilijk geld aantrekken.

    Wij hebben in de wereld collectief een groot probleem met de begrippen geld en rijkdom. Of we streven het na of we doen stoer en zeggen dat het niets voor ons betekent. Beide zijn een vorm van onbalans. Het afwijzen van geld, is indirect het afwijzen van jouw eigen kracht.

    Rijkdom is de logische weerspiegeling van iemands kracht en zelfliefde. Niets meer en niets minder.

    Mijn persoonlijke bescheiden rijkdom is nooit mijn doel geweest, maar ik vind het in overeenstemming met mijn houding in het leven.

    Onbewust herinneren mensen met succes anderen aan hun uitdagingen. Dat is niet altijd leuk en daarom worden succesvollen soms bejegend.

    De huidige crisis maakt dit alleen maar erger. Inplaats dat een ieder vanuit eigen kracht gaat bouwen, gaat men anderen veroordelen omdat zij een bepaalde vorm van rijkdom hebben.

    Een leven in overvloed is een natuurlijke staat van zijn.
    Civil Servant [28] reageerde op deze reactie.
    Libertus [31] reageerde op deze reactie.

  17. Civil Servant schreef op : 28

    @Sen Huwa [27]: “Een leven in overvloed is een natuurlijke staat van zijn.”

    Gelukkig zijn met het zijn.

  18. Armin schreef op : 29

    @Civil Servant [8]: Niet mee eens? Vertrekken.

    In de praktijk echter is dat niet zomaar mogelijk, want de andere locaties laten je niet binnen …

    Verder geldt natuurlijk dat belastingen veranderen. Immers ik kan het beste eens zijn met de belastingen op moment van vestiging, maar de meerderheid besluit dan opeens om nog meer van mijn geld uit te geven aan henzelf. Zo werkt democratie helaas maar al te vaak.

    Ik ben het wel met je eens dat belastingfraude immoreel kan zijn onder bepaalde omstandigheden. Indien je bijvoorbeeld wel met volle teugen vrijwillig geniet van de zaken die daaruit betaald worden.

    Ik zeg vrijwillig, want ik houd dan wel rekening met het feit dat je praktisch verplicht wordt te betalen voor veel zaken. Maar als je belasting wilt ontduiken moet je bijvoorbeeld niet tegelijkertijd subsidie gaan aanvragen of de gemeente vragen om dit en dat voor je te doen etc.

  19. Rob ter Horst schreef op : 30

    @Oscar [22]: Iets wat vooral in Amerika gebeurt. Met een legertje advocaten minder bedeelden op kosten jagen, zodat ze of moeten toegeven of het niet meer kunnen betalen en moeten opgegeven. Het gaat hier niet meer om wie gelijk heeft, maar om wie het meeste geld heeft…