
Net als overal moet er eerst geproduceerd worden voordat er iets geconsumeerd kan worden. Dat geldt voor voedsel en alle andere producten en diensten. Het is echter de vraag of een mens dat zelf produceert of een ander. Als hij/zij het zelf produceert, is het natuurlijk zijn eigendom en kan hij/zij het zonder meer consumeren (of gebruiken). Maar hij kan ook consumeren wat door een ander geproduceerd is.
De vraag alleen is, hoe hij er dan over kan beschikken om het te consumeren.
Daar zijn twee principieel verschillende wegen voor:
De eerste, en rechtvaardige weg is dat hij het vrijwillig krijgt van de producent. Als cadeau of door te ruilen (betalen) met zaken of diensten die hij zelf op rechtvaardige wijze verkregen heeft.
De tweede, onrechtvaardige, weg is door de producten te stelen.
Dat kan door het product gewoon weg te pakken. Een methode die algemeen wordt afgekeurd en diefstal wordt genoemd.
Het kan echter ook op een veel gewiekstere manier. Namelijk in een verzorgingsstaat via een overheid. De overheid dwingt dan productieve mensen om een (groot) deel van die productie af te geven. En laat dan de mensen stemmen hoe het verdeeld moet worden.
Dat is een geweldige manier om producten en diensten te krijgen die jezelf niet verdiend hebt. Tot en met geld om feestjes te organiseren!
Door dit systeem geleidelijk in te voeren, en door mensen constant te brainwashen, ervaren veel mensen niet eens meer dat dit een oneerlijke, onethische, immorele samenleving is. Of ze onderdrukken, verdringen, het denken daarover.
Iedereen kan zien dat dit steeds erger wordt. Een soort éénrichting weg die naar een afgrond leidt.
Het CBS, Centraal Bureau voor de Statistiek, maakt vandaag bekend dat alleen al aan “sociale uitkeringen” 30 % van wat alle Nederlanders verdienen, wordt uitgekeerd aan sociale zaken. 169 miljard euro in 2009. Gemiddeld 10.000 euro per persoon.
(Let wel dit onderdeel gaat alleen nog maar over sociale uitkeringen en los van oorlog in Uruzgan, missies, klimaat, onderwijs etc. etc.)
Nederland hoort bij de top 3 landen en er zijn grote verschillen. Uit een artikel van het CBS is te zien dat het nog erger kan. Luxemburg is nog 40 % hoger en in Roemenië zijn die uitkeringen slechts 15 % van de Nederlandse!
Dit ziet er dreigend uit. De politici zullen met hulp van de EU er beslist naar streven om Nederland op het gelijke niveau van Luxemburg te brengen en tegelijk de burgers te laten betalen om de Roemenen (en anderen) op een hoger plan te brengen.









Doorsturen
Printen


(5 votes, average: 4.20 out of 5)




Gemiddeld per gezin is dat dan dus € 35.000 per jaar dat er rondgepomt wordt.
Stel nu dat we al die uitkeringen en de daarmee bezig zijnde ambtenaren afschaffen, zou dat gemiddelde gezin, inclusief uitkeringstrekkers, dan niet veel goedkoper uit zijn?
Ik bedoel: dan kan ik van die 35.000 best de ongesubsidieerde ziektekosten betalen en een werkloosheidsverzekering.