zaterdag, 11 september 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ingezonden: Tendentieuze onjuiste voorlichting

Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

Koppen van berichten in bvb  NOS, CPB (Centraal Planbureau),en zelfs Financieel Dagblad schreeuwen om het hardst dat “marktwerking” niet werkt.  De vrije markt is slecht voor u, net als privatisering. Dat proberen de meeste politici u aan te smeren.

Het tegengestelde is waar, en dat zie je ook als je na die tendentieuze koppen verder leest.

Het artikel van Ron A te A   gaat er dieper op in.

De misleidende Kreten bvb :
CPB en NU.nl : ‘Geen betere zorg door concurrentie’
NOS
: Zorg niet beter door marktwerking.
FD: Patiënten worden niet gezonder van concurrentie

Ron A. te A. ontmaskert dit:

Patiënten worden niet gezonder van concurrentie (??)

De toegenomen concurrentie tussen ziekenhuizen heeft vooralsnog geen effect op de gezondheid van patiënten. Wel leidt concurrentie tot snellere diagnoses en een efficiëntere planning van de operatiecapaciteit.

Concurrentie tussen ziekenhuizen zorgt vooralsnog niet voor gezondere patiënten. Dat concluderen onderzoekers van het Centraal Planbureau (CPB). De uitkomsten van hun onderzoek zijn donderdag bekend geworden.

Volgens Michiel Bijlsma, Pierre Koning, Victoria Shestalova en Ali Aouragh leidt de vrije marktwerking in de gezondheidszorg tot ‘’snellere diagnosestellingen en een strakkere operatieplanning”. Op de kwaliteit van de zorg heeft het evenwel geen effect.

Het artikel zegt dus: de vrije marktwerking in de zorg heeft geen nadelige effecten op de kwaliteit van de zorg, maar de snelheid van diagnosestellingen en operatieplanning is er behoorlijk op vooruit gegaan. Ook zijn de kosten naar beneden gegaan.

De conclusie die je uit dit artikel mag trekken is dus: zelfs het microscopisch kleine beetje vrije marktwerking dat er in de zorg is, leidt dus al tot lastenverlagingen, zonder dat de kwaliteit er op achteruit gaat. Privatiseren werkt dus!

Ter vermaak zou je eens de reacties moeten lezen op NuJIJ.nl. De meesten hebben niet de verstandelijke vermogens om een stukje tekst te begrijpen en beginnen direct met foeteren, blijkbaar zonder dat ze zich van bovengenoemde voordelen bewust zijn.

Marktwerking in de zorg
Laten we duidelijk zijn: een vrije zorgmarkt is vooralsnog een utopie. Dat bepaalde behandelingen nu qua prijs worden losgelaten leidt weliswaar tot een hogere behandelingssnelheid tegen een lagere prijs, maar door de vele duizenden wetten en regeltjes is het gewoon onmogelijk om van een vrije markt te spreken.

Administratieve druk
Het is al vaker gezegd: binnen een normaal bedrijf geldt een maximum van 5% voor administratieve lasten. Stijgen ze er boven, dan breekt er paniek uit en worden er automatiseringsstappen genomen. Door de enorme wirwar aan wetten, voorschriften, regels en eisen is de administratieve last binnen ziekenhuizen echter gestegen tot zo’n 30% van de behandelingskosten. En laten we eerlijk zijn: een ziekenhuis is een bedrijf, gespecialiseerd in zorg.

Die hoge lasten komen niet in de laatste plaats doordat medisch specialisten zich verenigen in een maatschap, waardoor je een bedrijf in een bedrijf krijgt. Er valt dus veel winst te behalen door alleen al de administratie centraal (binnen een ziekenhuis) af te handelen. Daarnaast moet er natuurlijk behoorlijk worden gesneden in de hoeveelheid regels die van buiten af worden opgelegd.

Regels van buitenaf…
Die duizenden regels, voorschriften en wetten én de handhaving daarvan (inspectie) wordt uitgevoerd door vele duizenden ambtenaren. Daarnaast heeft iemand een ingewikkeld systeem bedacht waarbij mensen éérst zorgpremie betalen en daarna weer een beetje terugkrijgen middels de zorgtoeslag. Ook dit omslachtige systeem houdt duizenden ambtenaren aan het werk. Het werk dat deze tienduizenden ambtenaren verrichten is geen vrijwilligerswerk. Ook werken ze niet op straat (een paar anti-rook controleurs daar gelaten),  maar in dure, grote en moderne gebouwen, voorzien van de nieuwste apparatuur.

Al met al kost deze kliek ambtenaren zo’n 15 miljard euro. Dat is nog eens zo’n30% van de zorgkosten!

Laat bovenstaande feiten even rustig op je inwerken. Zelfs als we de zorg NIET zouden privatiseren (wat overigens sowieso het beste is dat de zorg kan overkomen), maar gewoon het administratieve stalkgedrag van ’s lands ambtenaren zouden schrappen, alleen dan al kan de rekening met de helft naar beneden! Wie heeft er nog zorgtoeslag nodig als datgeen wat van je salaris of uitkering wordt ingehouden al meer dan toereikend is om de rekening te dekken?

Door het afschaffen van de numerus fixus overigens en het verder privatiseren door bijvoorbeeld kleine ziekenhuisjes die zich op een niche-markt richten toe te staan, kan de zorg qua kosten met zeker 70% naar beneden. Zonder dat de kwaliteit er op achteruit gaat. Dat is nog eens goed nieuws!

Ingezonden door Ron A te A

www.libertaris.me

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Cultuur, Ingezonden, Overheid, Politiek, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Anoniem schreef op : 1

    OM maar niet te spreken van het OV.
    Goedkoper en efficienter?
    Duurder en slecht georganiseerd eerder.

  2. wim bierman schreef op : 2

    Al met al kost deze kliek ambtenaren zo’n 15 miljard euro. Dat is nog eens zo’n30% van de zorgkosten!

    Kijk, en dat zul je dus heel moeilijk kunnen veranderen. Maar, besef je dat die kliek dus 30% opsoepeerd van de pot.

  3. Nico de Geit schreef op : 3

    Ik was pas bij de kaakchirurg. Wachttijd drie maanden. Verdoving, even snijden in het tandvlees, wortelpunt schoonmaken en vullen. Hechtingen erin en klaar. Totaal 20 minuten werk.

    Waarom moet dat via het staatsziekenfonds in een staatsziekenhuis? Waarom is zoiets verplicht verzekerd?

    Een wortelpunt schoon laten maken is niet noodzakelijk. Je kunt de kies ook gewoon laten trekken.

    Wachtrijen zijn een symptoom van communisme.

  4. Peter de Jong schreef op : 4

    Het grote probleem in de zorg is de prijsvorming.

    Daar is een centraal orgaan voor in het leven geroepen, de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), die de prijzen vaststelt aan de hand van DBCs (diagnosebehandelcombinaties). De ziekenhuizen krijgen van de minister een budget en de artsen voeren hun verrichtingen (de DBCs) in het systeem in (ingevoerde DBCs komen vaak niet overeen met de werkelijk uitgevoerde behandeling!). Die worden dan automatisch vergoed door de zorgverzekeraar (fraudegevoelig! veel spookverrichtingen want artsen worden per DBC betaalt). Voor het eind van het jaar zijn de meeste budgetten al op en dan moeten afdelingen tijdelijk worden gesloten.

    De communisten uit het voormalige Oostblok hadden hun zaakjes nog beter op orde! 😉

    De rampzalige numerus fixus voor de artsenopleiding werd al genoemd. Voor specialistische apparatuur geldt hetzelfde. Een MRI scanner is een duur apparaat. Maar als hij efficiënt wordt ingezet (bijv op 24-uurs basis en in ploegendienst) dalen de kosten per scan aanzienlijk. De vraag naar scans neemt dan toe en steeds meer klinieken zullen een scanner aanschaffen. De scanners worden dan in grotere aantallen geproduceerd zodat hun prijs omlaag kan, waardoor de verkoop verder stijgt, etc. Het is een sneeuwbaleffect. Uiteindelijk zal iedereen zich een scan kunnen veroorloven.

    Mensen, bedden en middelen worden in NL structureel onderbenut, terwijl de wachtlijsten enorm zijn. Jaarlijks sterven er duizenden (!) mensen die op een wachtlijst staan.

    Bijv. voor orgaantransplantatie. Men kan niets beters bedenken om het chronisch tekort aan donororganen te verminderen dan door regelmatig in grote tv acties een moreel beroep te doen op de samenleving: laat je als donor registreren! Maar dit helpt geen zier, want slechts 1 op 25.000 (!) geregistreerden wordt ooit daadwerkelijk donor.

    Men weet dat de zorgverzekeraar de hele operatie betaalt (vooronderzoek, OK met apparatuur, chirurg en staff, revalidatie). Het ENIGE dat de zorgverzekeraar NIET betaalt is het donororgaan! Notabene het belangrijkste onderdeel! Als de orgaandonoren dan wel hun nabestaanden normaal worden betaald voor wat het donororgaan waard is, is het tekort in no-time uit de wereld en blijven er jaarlijks duizenden mensen méér in leven.

    ===
    A socialist, a capitalist and a communist agreed to meet. The socialist was late. “Excuse me for being late, I was standing in a queue for sausages.”
    “And what is a queue?” the capitalist asked.
    “And what is a sausage?” the communist asked.

  5. Devidas schreef op : 5

    Tendentieuze onjuiste voorlichting:

    Publieke omroepen (altruisme/socialisme propaganda draaiend op gestolen geld)

    -NOS

    -VARA
    -VPRO
    -AVRO

    Kranten & Opinie bladen (oplage daalt van allen al jaren)

    -De Volkskrant
    -Trouw

    -HP/De Tijd
    -Vrij Nederland
    -De Groene Amsterdammer

  6. Peter de Jong schreef op : 6

    Er zijn nog twee mislukte ‘privatiseringen’: de rechtbanken en rijkswaterstaat.

    Rechters worden nu door het rijk per zaak en per minuut betaald (zgn. Lamicie model):

    content1d.omroep.nl

    De rijksplanning is echter zeer krap en de vergoeding vrij schamel (nog geen 100 euro voor een civiele zaak). Dit leidt er toe dat rechters geen mogelijkheid meer hebben een zaak goed te bestuderen. Juridische medewerkers schrijven vaak het vonnis ipv de rechter.

    Ingewikkelde zaken die voor een meervoudige kamer met drie rechters verschijnen worden vaak opgedeeld, zodat iedere rechter een deel van het dossier voor zijn rekening neemt. Geen van hen heeft dan de hele zaak bestudeerd en een diepgaande discussie over de zaak om fouten te vermijden (de oorspronkelijke bedoeling van de meervoudige kamer) is niet meer mogelijk.

    www.telegraaf.nl

    Bij rijkswaterstaat is het probleem dat dit afgeslankt is tot een soort veredeld projectbureau. Alle ontwerp-, bouw- en onderhoudswerkzaamheden worden uitbesteed aan het bedrijfsleven. Doordat rijkswaterstaat het geheel niet meer in eigen hand heeft en aanbestedingen vanuit de politiek steeds het goedkoopste en niet perse het beste contract voor die prijs opleveren, lopen grote projecten steeds vaker in het honderd (veel te duur, veel te laat opgeleverd, functionele storingen etc). Een typisch voorbeeld zijn de nieuwe tunnels (bij A’dam en Roermond). Die kampen al heel lang met storingen in de automatische beveiliging en een oplossing zit er voorlopig niet aan te komen.

    Verder hebben de meeste gemeenten ook de parkeercontrole uitbesteed. Parkeerdienst Cition in A’dam houdt er zo een eigen business op na:

    www.telegraaf.nl

    Peter de Jong [8] reageerde op deze reactie.

  7. Armin schreef op : 7

    De toegenomen concurrentie tussen ziekenhuizen heeft vooralsnog geen effect op de gezondheid van patiënten. Wel leidt concurrentie tot snellere diagnoses en een efficiëntere planning van de operatiecapaciteit.

    De kern van het probleem is dan ook, dat de meeste mensen geen idee hebben wat marktwerking is. Zelfs diverse (media)economen en ‘rechtse’ politici schijnen concurentie en marktwerking te verwarren.

    Marktwerking is een gevolg van concurentie. Het is het gevolg van vrije keuze. Je hebt namelijk ook marktwerking zonder concurentie en kunt concurentie zonder marktwerking hebben. Dat laatste is onze zorg sinds 2006.

    In de zorg is in 2006 ons zorgstelsel genationaliseerd. Daarvoor had men een privaat en non-privaat deel van de zorgverzekeraars. De privaat verzekerden hadden redelijke keuzevrijheid betreft waar ze geholpen wilden worden en hoe. Toen zij gedwongen werden deel te nemen in de staatsverzekering, is voor hen die keuzevrijheid abrubt afgenomen. Immers, de vrijheid je zorg te kiezen is grotendeels bepaald door de vrijheid zelf je vergoedingen te kunnen kiezen.

    Voor de nationalisatie van de zorg, kon je als privaat verzekerden vrij je huisarts kiezen. Je hoefde je niet in te schrijven en de arts kreeg betaald per bezoek. Je ging gewoon naar de drogisterij en betaalde je medicijnen, welke je declareerde bij je verzekeraar.

    De politiek beoogde via concurentie lagere prijzen te bewerkstelligen. Dat is ook gelukt, al is het deels overschaduwt door de toegenomen bureaucratie. Echter de lagere prijs is ook
    bereikt door lagere kwaliteit te beiden. De huisarts is minder bereikbaar, de wachtlijsten zijn grote dan ooit en de zorgverzekering is meer een inkomensinstrument dan verzekering geworden.