zondag, 21 november 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Het Recht om Geweld tegen een ander mens te initiëren

Een aantal weken geleden discussieerden we hier over een “RECHT om geweld tegen een ander mens te initiëren”. Dit is echter geen “recht”, het is een “onrecht”. Een inzender verdedigde dat echter omdat hij vindt daar onder bepaalde voorwaarden inderdaad “recht” op te hebben. In de er op volgende discussies werd dat tegengesproken, of werden uitzonderingsvoorbeelden bedacht waarbij door geweld meer voordeel behaald zou kunnen worden.
Sinds het verschijnen van dat artikel heb ik een aantal mensen, waaronder “statisten” (overheidsaanhangers) concreet gevraagd om dat recht van geweld initiëren nu eens rationeel te beredeneren. Dat lukte van geen kant. Men kwam altijd, net als de schrijver van het vorige artikel zelf al schreef, tot:”het oordeel dat leedminimalisatie blijft natuurlijk in belangrijke mate subjectief”.

Dat betekent een subjectieve beslissing om geweld of dwang tegen één of meer andere mensen te initiëren. En dat keur ik (als libertariër) volledig af.

Daarvoor zijn een aantal redenen aan te voeren, zoals:

Om te beginnen waarover praten we: Een recht is een moreel principe dat de vrijheid van een mens om te handelen omschrijft en goedkeurt.
Er is één fundamenteel recht: Ieder mens heeft het recht op zijn eigen leven.
Door goed te keuren dat anderen daar aan kunnen tornen ontken je dit basisrecht, waaraan alle andere rechten gekoppeld zijn. Zonder dit recht is er geen ander recht meer.

Dat dit recht in de huidige maatschappij volledig uitgehold is, verandert niets aan het principe. Willen we ooit de huidige idiote toestand in de wereld, waarin mensen leven in een dwangmaatschappij, en groepen mensen zelfs bezig zijn met bommen op elkaar te gooien, dan is het nodig dit fundamentele recht weer te herstellen.

De basis van de argumentaties is terug te vinden in de vraag of een mens recht heeft op zijn eigen leven, lichaam en eerlijk verkregen eigendom.
Stel deze vraag eens aan een aantal mensen. Dan zal blijken dat het overgrote deel bevestigt dat natuurlijk iedereen recht heeft op zijn eigen leven. Als je dan door gaat vragen en wat voorbeelden noemt van allerlei dingen die moeten of die niet mogen, bvb over belastingen of democratie, dan blijkt dat ze vaak gaan twijfelen en vluchten in emotionele argumenten. Losmaken van de huidige dwangmaatschappij blijkt dan erg moeilijk. Zo vastgeroest is de eigenschap om zelfstandig rationeel te denken.

Aanhakend op het genoemde voorgaande artikel nog enkele opmerkingen:

-In veel gevallen waarvoor getracht wordt die noodzaak van dwang aan te tonen, is dat helemaal niet nodig. Daarvoor zijn vrijwillige oplossingen mogelijk, en zelfs beter.

-Democratische beslissingen zijn niet de zelfbeslissingen van “het volk” (van iedereen). In tegendeel, degenen die de meeste stemmen bij elkaar ritselen, dwingen dan de mensen die niet vrijwillig gehoorzamen of betalen willen  onder dreiging van het geweld. En dat is duidelijk immoreel.

-Er komen zoveel reacties met argumenten om zwakken te helpen, (leedminimalisatie) dat geconcludeerd kan worden dat mensen sociale wezens zijn, die het belangrijk vinden dat er in noodgevallen wordt geholpen en die daar ook vrijwillig toe bereid zijn. Door het socialistische systeem is bij velen die bereidheid verminderd of teruggedrongen of zelfs verdwenen. Deze welwillende houding weer terugbrengen is natuurlijk een hele ontwikkeling, maar als voldoende mensen dat willen en de resultaten zien, zal deze natuurlijke hulpvaardigheid weer beter worden.

De eerste stap die noodzakelijk is, is dat veel meer mensen dit rechtsprincipe begrijpen en oplossingen willen zoeken om het weer in te voeren.

Als je weer eens een nieuwe mens ziet, een baby, hoe zie je die dan?

-Als weer een bedreiging van iemand die vanuit het collectivisme van jou komt profiteren?

-Als een nieuwe mens die opgezadeld wordt met duizenden euro’s staatsschuld en die straks nog gedwongen wordt het overgrote deel van zijn productie in de collectieve kas te storten?

-Of als een nieuwe mens die het recht heeft om in vrijheid te leven. Die zelf mag beslissen over zijn eigen leven?

————————————————-
*) www.vrijspreker.nl

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Cultuur, Filosofie, Overheid, Politiek, Rechten, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Peter de Jong schreef op : 1

    ”leedminimalisatie blijft natuurlijk in belangrijke mate subjectief”

    Het ligt volgens mij iets fundamenteler. Overheden hebben de gewoonte het algemeen belang boven het belang van individuen te plaatsen.

    Zo stierven in 2002 ten minste 33 Islamitische terroristen en 129 gijzelaars bij de bestorming door de Russische Spetsnaz van het theater in Moskou. Er waren ruim 700 gewonden. En tijdens WOII liet Churchill 75.000 onschuldige Duitse kinderen verbranden toen hij de Duitse steden liet bombarderen om het moreel van de Duitse troepen te breken. Ook bij de oorlog in Irak blijken de meeste slachtoffers onschuldige burgers te zijn.

    Nu zijn oorlogssituaties altijd extreem, maar overheden blijken hetzelfde te doen in hun dagelijks beleid. De Chinese Drie Kloven Dam dekt ca. 5 % van de Chinese elektriciteitsproductie. Daarvoor zijn echter 1,3 miljoen burgers gedwongen verhuisd. Denk ook aan de CO2 opslag onder Barendrecht, waarbij de overheid het belang van CO2 reductie in het algemeen stelde boven de schade die men bij de mensen in Barendrecht zou aanrichtten.

    Zolang mensen weigeren een principiële opstelling te kiezen en men het acceptabel blijft vinden dat de rechten van individuele burgers met voeten worden getreden (zolang men zelf maar gespaard blijft!) zie ik zo gauw geen verbetering.

    Een goede grondwet die burgerrechten onder alle omstandigheden beschermt zou natuurlijk al veel schelen. Maar daarvoor heb je een republiek nodig. 🙂

    ===

    Fletcher: One civilian dead for every ten terrorists. That’s an acceptable ratio.
    Frank Murphy: Unless you’re one of the civilians.

    – Blue Thunder (1983)
    www.youtube.com

  2. jhon schreef op : 2

    Arseen en chroom IV genocide in NL nu 50.000 slachtoffers in 2020 2 miljoen

    sites.google.com

  3. The Red Pill schreef op : 3

    Het boek “Het fundamenteel rechtsbeginsel” van Van Dun is imho een aanrader voor iedereen die serieus geïnteresseerd is in de vragen naar recht, onrecht en de legitimering van wet en staat

    gratis in pdf op:

    rothbard.be

  4. beek schreef op : 4

    Alweer: het kernprobleem is niet dat mensen tegen initierende agressie zouden zijn: dat zijn ze (vooral indien christelijk en beschaafd) over het algemeen wel. Die duscussie hoef je helemaal niet aan te gaan.

    DE kernvraag is of burgers elke overheid (ongezien) beschouwen als initiatoren van geweld. DAAR splijten de geesten zich.
    En zelfs minarchistische libertariers zien het niet als algemeen geldende wet dat elke overheid vanzelf crimineel is.

    beek [5] reageerde op deze reactie.
    Doompie [6] reageerde op deze reactie.

  5. Doompie schreef op : 6

    @beek [4]:

    Dat hangt er vanaf wat jij beschouwt als overheid.

    “Overheid: lichaam dat de dagelijkse gang van zaken bij een instelling of bedrijf leidt ”

    Is niet per definitie een geweldsinitiator.

    maar

    “Overheid:
    alle instellingen die het recht hebben om burgers verplichtingen op te leggen en juist rechten toe te kennen, de overheid is onder te verdelen in de rijksoverheid, dat wil zeggen de centrale overheid zoals regering en ministers, en in de lagere overheden zoals provincies en gemeenten”

    wel.

  6. Jan schreef op : 7

    Ziet:

    Life in Prison for Posting DVD?

    tinyurl.com

    7/7 Ripple Effect

    tinyurl.com

  7. Doompie schreef op : 8

    @beek [5]:

    Dit heeft meer te maken met het afschuiven van verantwoordelijkheid.

    “hij begon” als dit de waarheid is: ik reageerde op zijn uiting

    “hij begon” als het niet waar is, ik ontloop mijn verantwoordelijkheid en geen “hem” de schuld.

  8. Robert schreef op : 9

    Geweld op de ander toepassen vindt ik een verkeerde bewoording. Je hebt wel altijd het recht om voor jezelf op te komen. Geweld is een uiting van macht of onmacht. Maar macht en onmacht houden elkaar in balans. iemand kan alleen maar macht uitoefenen als er ook iemand is die zich onmachtig voelt. Macht is altijd geweld. Het hoeft niet fysiek te zijn, het kan ook heel subtiel, psychologisch, emotioneel. Maar als degene met onmacht het een keer zat is dan kan zich dat geweld wel een keer fysiek uiten. Maar dan verandert er op zich nog steeds niets. Iemand met macht heeft echter geen vat op iemand die in zijn ‘kracht’ staat. De regering, gemeentes enz hebben alleen maar macht omdat de bevolking zich onmachtig voelt. Die onmacht is individueel en dus denkt iedereen dat we niets tegen het beleid kunnen doen. Individueel niet nee maar samen kun je heel veel bereiken, met of zonder geweld.

  9. Artikel 7 schreef op : 10

    Als samenleving hebben we lang geleden ooit eens besloten om bestuur, rechtspraak en het daarbij behorende geweldsmonopolie uit te besteden aan een aantal gespecialiseerde onderaannemers.
    Deze mensen noemen we tegenwoordig regering, rechters, OM enz.

    Op zich een verstandige stap want het brengt structuur en overzichtelijkheid aan in het hele systeem.

    Maar wat als deze onderaannemers hun werk niet meer goed doen?
    Dan hebben wij als autonome mensen het recht hen te ontslaan en de taak zelf ter hand te nemen.
    Dat betekent dat het geweldsmonopolie weer terug komt bij diegene welke het oorspronkelijk uit handen heeft gegeven, namelijk U en ik.

    Per slot als we een loodgieter of een advocaat inhuren en hij doet zijn werk niet goed, ontslaan we hem en huren we een nieuwe in, of we gaan het zelf doen.

    Dus hebben U en ik het recht om voor eigen rechter te spelen en geweld te gebruiken?

    Het antwoord daarop is ja, mits de door ons aangestelde “onderaannemers” hun werk goed doen.
    Doen zij tegenwoordig hun werk goed?
    Dat is een vraag die U zelf moet beantwoorden.
    De burgemeester van Zaltbommel schijnt het antwoord al te hebben.

    Peter de Jong [12] reageerde op deze reactie.

  10. Doompie schreef op : 11

    Helaas hebben deze zelfde monopolisten in de tussen tijd dit “recht” teniet gedaan door allerlei regeltjes te verzinnen.
    En zijn wij nu machteloos gesteld.

  11. juliusjoker schreef op : 13

    Als samenleving hebben we lang geleden ooit eens besloten om bestuur, rechtspraak en het daarbij behorende geweldsmonopolie uit te besteden aan een aantal gespecialiseerde onderaannemers.
    Deze mensen noemen we tegenwoordig regering, rechters, OM enz.

    Wat een kolder dat je denkt dat dat samen besloten is..
    Men neemt de macht!

    Als het volk gaat morren wordt er net zoveel toegegeven als minimaal nodig is (bvb grondwetwijziging in 1848), later de koning een zogenaamd ceremoniele rol (in de praktijk niet helemaal waar en vooral bezig met veel bezit verzamelen ten koste van anderen die het moeten betalen)

    Maar nu is dit systeem zover over de top dat er echt iets nieuws kan komen.
    Help je mee?!

  12. juliusjoker schreef op : 14

    @Peter de Jong [12]:
    Stem voor moord!
    www.telegraaf.nl

    deze discussie is hier al vaker gevoerd.
    toch gaat het er vooral om de OORZAKEN weg te nemen.
    Deze liggen vooral in de taboesfeer: doordat er onvoldoende overleg is, laat men het te vaak maar gaan
    met zwangerschap als gevolg.

    Er zijn meerdere oorzaken maar de meest onderschatte is dit (religieuze) taboe om openlijk over sex te spreken.
    Dat zit bij veel mensen in hun onbewuste ingebakken.

    De taak is dus om de taboes aan te pakken om daarmee abortus te voorkomen, niet om je hard te maken voor symptoombestrijding.