vrijdag, 3 december 2010
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Altruïsme, wat is het werkelijk?

Altruïsme, wat is het eigenlijk?

Volgens de kerk is dit het grootste morele goed wat men maar kan uiten.

Volgens de Staat is het een noodzakelijkheid voor mensen om met elkaar te kunnen leven.

Maar wat is het nu werkelijk, en bestaat het wel als een op zichzelf staande doctrine, of is het een eufemisme voor iets anders.

Deze vraag heeft mij enkele weken bezig gehouden, en trek hier mijn conclusie

Naar mijn mening is altruïsme een term die gebruikt is om te misleiden, het wijkt af van de basis beginselen voor een bepaalde situatie en komt uit de bus als iets goed, wanneer mensen het woord horen.

Echter zit er een bepaalde verwarring in het begrip altruïsme, wat er voor zorgt dat mensen er niet zo hard mogelijk van weg rennen of schrikken. Het begrip krijgt echter een hele andere betekenis waneer we emotionele waarde beter kunnen omschrijven.

Er zijn enkele zaken die ik moet bespreken en toelichten voor ik op altruïsme in kan gaan, dus lees rustig verder.

Persoonlijke waardering

Een mens handelt naar mijn mening, naar de hand van zijn eigen morele en emotionele waarde. Deze waarde zal deze persoon altijd voor zichzelf zo aantrekkelijk mogelijk maken, voor zichzelf en in de directe omgeving.

Wanneer iemand bijvoorbeeld enorm veel waarde hecht aan het welzijn van zijn echtgenoot is dit begrijpelijk, en zal deze persoon er ook naar handelen om deze persoonlijke waardering van een emotie te versterken of te uiten. Of iemand hecht bijvoorbeeld waarde aan een bepaalde diersoort, waar hij/zij een bepaalde waardering voor heeft. Zo heb ik zelf een positieve waardering voor honden, en zou hondenleed mij ook kunnen overtuigen om te geven aan een goed doel met als doelstelling, het beëindigen van hondenmishandeling.

De waardering van een mens kan zowel positief als negatief zijn, zo ben ik verzot op honden maar ziet iemand anders het liefst al die beesten verdwijnen uit zijn omgeving. Een verbod op honden zou deze persoon dan ook steunen, wat ook zou kunnen is dat deze persoon een “ goed doel” steunt wat mensen afraadt honden te bezitten en deze met geld afkoopt om er vanaf te zien.

Noem het een soort anti-honden subsidie.

Zoals je ziet in simpele voorbeelden die op iedereen van toepassing zijn, heeft een mens een bepaalde waarde voor diverse zaken, en deze zijn per persoon verschillend.

De handelingen die ik gebruik zijn uitingen van die waarde of correcties op negatieve waarden, die we positief willen maken naar onze eigen persoonlijke waardering van zaken, zoals de honden hater dat deed.

Zo hecht ik een negatieve emotionele waarde aan het leed van andere mensen, daarom zou ik iemand ook helpen bij een auto ongeluk, niet alleen voor de persoon, maar ook omdat ik leed iets negatiefs vind. Zou een tamelijk ziek persoon het beeld van een auto ongeluk emotioneel positief vinden, zal deze er ook niets aan doen tenzij hij/zij hier in gedwongen wordt.

Als we nog een situatie schetsen, waarin ik als hondenliefhebber onder dwang een honden mishandelaar moet steunen in het uitvoeren van zijn positieve waardering (namelijk het mishandelen van honden) terwijl dit tegen mijn eigen positieve emotie is tegenover honden, dan kan men spreken van altruïsme.

Eigen belang.

Ayn Rand omschrijft in dit youtube filmpje(skip naar 6:28)een bepaalde vorm van wat velen altruïsme noemen, als het uitwisselen van kerst cadeaus, echter kan hier geen spraken zijn van altruïsme. Het is een daad die verricht wordt met de verwachting dat deze persoon iets terug doet voor deze daad.

Dit is geen altruïsme, maar een duur etentje met je leverancier in de hoop dat hij je vervolgens een flinke korting geeft in de toekomst.

Dit is een onderhandeling op emotionele en ook zakelijke basis, die de een bij de ander in het krijt zet.

Of zoals Publilius Syrus eens zei: “ Beneficium accipere, libertatem est vendere / Wie een gunst accepteert, verkoopt hiervoor zijn vrijheid”. Het is een daad die iets terug verwacht in het belang van de gever van de eerste gunst. Dit staat geheel los van altruïsme gezien het met eigen belang is dat men “ goed doet”. Daarbij kan de ontvanger van die gunst ook nog eens onder sociale druk worden gezet wanneer hij/zij niet een gunst terug wenst te doen die deze persoon zelf als negatief waardeert.

Het verkrijgen van status, eer of aanzien

Enkele voorbeelden hiervan zijn;

– Kijk eens hoe goed ik voor mijn moeder zorg.

– Dankzij mij hebben die zwervers te eten/onderdak

– Ik heb 50 euro gegeven aan Haïti, hoeveel heb jij gegeven? Ik ben de weldoener

Een daad die gedaan is, in de eerste instantie als “ goede wil”, waar men zichzelf een bepaalde status, eer of aanzien mee toekent. Iedereen maakt zich hier schuldig aan vroeg of laat.

Het kan simpel zijn als een gesprek onder familieleden bij een reünie, waar men opschept over hoeveel men gegeven heeft aan een goed doel, en hier een bepaald aanzien van verwacht. Of het kan groots zijn als een politicus die stemmen en status verwacht omdat hij/zij zoveel mensen aan een baan heeft geholpen.

Ook hier kan geen spraken zijn van altruïsme omdat de persoon zelf handelt volgens een waardering die in zijn ogen positief is en daarbij ook nog eens, dit kan persoonlijk zijn of van anderen, status of eer verwacht. Op persoonlijk vlak uit dit zich in het geven van een persoonlijk schouder klopje in de zin van “ dat heb ik toch maar mooi geflikt”. Dit gaat natuurlijk gepaard met de persoonlijke waardering voor de daad die gedaan is, iemand beloont zichzelf niet op emotioneel vlak voor het doen van iets wat tegen de persoonlijke waardering in gaat.

Altruïsme is…

Zoals ik in een eerder artikelal duidelijk heb proberen te maken, helpen mensen elkaar nooit zonder eigenbelang of eigen beloning. Onze hersenen handelen op een manier zodat we een beloning krijgen wanneer we iets nastreven wat voor ons een positieve waardering heeft.

Of dit nu andere mensen helpen is, of een daad verrichten die een persoon beter over zichzelf laat voelen. Alle voorbeelden die ik hier boven noemde zijn niet te koppelen aan de letterlijke definitie van altruïsme, het mist namelijk altijd het stukje “ onzelfzuchtigheid”. Gezien onze hersenen ons zelfs belonen wanneer wij een goede daad verrichten of handelen op een manier tegen een ander zoals wij zelf ook behandeld zouden willen worden, is er altijd een persoonlijk aspect aanwezig om in overweging te nemen alvorens het als een altruïstische daad te zien.

Vandaar dat naar mijn mening een mens onmogelijk altruïstisch kan zijn, tenzij er een vorm van dwang aanwezig is. Een mens zal namelijk nooit handelen tegen zijn waardering voor de daad in, zonder zichzelf emotioneel te belonen, of eer of status toe te kennen. De enige situaties waarin zich dit echter wel voor doet is wanneer er een vorm van dwang aanwezig is.

Dit kan sociale dwang zijn in de vorm van angst, bijvoorbeeld om buitengesloten te worden door de gemeenschap, of dwang van een staat of iemand die van jou verlangt deze daad te verrichten.

En dan komen we op een definitie die ik voor mijzelf gemaakt heb, waar het sterk mee overeen komt.

Slavernij: Onder dwang of dreiging, onvrijwillig zonder wederzijdse overeenstemming, het afstaan van goederen en/of vrijheid ten behoeve van een ander.

Onder dwang of dreiging handelen naar de wil van een ander die de persoon die de handeling verricht als eigendom bezit.

Conclusie:

Ik concludeer dat altruïsme een onnatuurlijk fenomeen is wat enkel en alleen afgedwongen kan worden op een manier zoals slaven gedwongen worden te handelen ten dienste van hun meester of anderen. Het woord op zich lijkt sterker op een eufemisme voor dwang en slavernij dan dat het in de buurt komt van een daad uit goede wil.

Het liefst zie ik daarom ook het woord geschrapt als begrip in het handelen van mensen, omdat de basis er van altijd neer komt op dwang of een vorm als slavernij wanneer een staat of kerk van je verlangt dat jij jezelf ten dienste stelt van en ander zonder enige vorm van zelfzuchtigheid.

Dus hoe kunnen we de lading beter dekken met wat vele mensen nu kennen als altruïsme?

Naar mijn mening is dat simpelweg “goede wil tonen”, maar heb geen illusies dat deze onzelfzuchtig zal zijn, gezien de daad anders nooit verricht zou worden.

En laten we het eufemisme van dwang, altruïsme genaamd, alstublieft nooit en te nimmer als iets goeds beschouwen.

Het begrip wat wij nu zien als altruïsme, komt eigenlijk neer op een goede daad die zijn basis vindt in egoïsme, you scratch my back, i’ll scratch yours.

De rest is slechts een uiting van de persoonlijke waardering, zowel emotioneel als materieel, voor deze daad, situatie, persoon of wat dan ook in kwestie.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Filosofie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jhon schreef op : 1

    Door het toenemende openlijke misbruik van overheden om hun controle te handhaven, moet het verzet zich niet laten tegenhouden.
    Verzetsdaden zijn morele daden. Men begint ermee omdat gewetensvolle mensen de morele noodzaak begrijpen om het systeem van misbruik en despotisme in twijfel te trekken. Het moet gebeuren niet zozeer omdat het effectief is, maar omdat het juist is. Het is altijd een klein groepje die daarmee begint, en ze worden tegengewerkt door de hen die hun lafheid achter cynisme verbergen. Maar verzet, hoe marginaal ook, blijft de bevestiging van het leven in een wereld die overspoeld is met corruptie. Het is de hoogste geloofsdaad, de hoogste vorm van spiritualiteit en alleen daardoor blijft hoop mogelijk. Zij die de grote daden van verzet verrichten, offeren vaak hun veiligheid en comfort op, zitten dikwijls gevangen, en worden in enkele gevallen gedood. Zij begrepen dat leven in de breedste zin van het woord en het bestaan als vrije onafhankelijke menselijke wezens, zelfs onder de zwartste nacht van de staatsrepressie, overeenkomt
    met opstandigheid tegen onrecht.

    Beter sterven voor IETS dan leven voor NIETS
    Jhon

    Igor [38] reageerde op deze reactie.

  2. Ratio schreef op : 2
    Ratio

    Een staat gevestigd op altruïsme is inderdaad een staat die tot slavernij voert. Het gaat uit van een onnatuurlijk fenomeen. De enige manier om dan vorm te geven aan altruïsme is door dwang. De burger mag niet langer voor zichzelf leven maar wordt gedwongen voor anderen te leven. Altruïsme is een levensgevaarlijk begrip dat voor onnoemelijk leed heeft gezorgd. Iedere dictatuur beroept zich hierop.

    Altruïsme is de morele rechtvaardiging voor het opgeven van individuele vrijheid en is dus een van de grootste bedreigingen voor de vrijheid. Helaas zien velen het als iets positiefs.

  3. beek schreef op : 3

    Staatsaltruisme bestaat niet en is een contradictio in terminis.
    De kern van evangelisch altruisme is het feit dat men zich uit liefde opoffert voor een ander.
    Er is dus niets om tegen te strijden, in beide gevallen.
    Stromanverhaal.
    Wat de staat doet is zorgen voor gemeenschappelijke randvoorwaarden en voorzieningen die in principe iedereen ten goede kunnen komen. Het is onzin te beweren dat de aanleg van en het meebetalen aan riolering, wegen, parken, een aardgasnet, dijken, AOW zouden voortkomen uit altruisme.

    JanC71 [4] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [5] reageerde op deze reactie.

  4. JanC71 schreef op : 4

    @beek [3]:

    “Wat de staat doet is zorgen voor gemeenschappelijke randvoorwaarden en voorzieningen die in principe iedereen ten goede kunnen komen. Het is onzin te beweren dat de aanleg van en het meebetalen aan riolering, wegen, parken, een aardgasnet, dijken, AOW zouden voortkomen uit altruisme.”

    Maar dan toch wel met het idee dat de zwakkeren in de samenleving ook toegang hebben tot deze diensten. Het lijkt mij dat daar wel een component altruïsme in kan zitten (in de betekenis van: “iets doen waar een ander ook baat bij heeft”). Niet dat iedereen in de politiek daar zo bewust mee bezig is (heavens, no!), maar ik hoor wel iets te vaak dat de regering alleen maar uit boeven bestaat. Dat mag wel wat genuanceerder wat mij betreft.

  5. Hoc Voluerunt schreef op : 5
    Hoc Voluerunt

    @beek [3]:
    Raad je aan eens te kijken naar de verzorgingstaat.
    Daarbij in religieuze zin zoals je het zelf verwoord ” uit liefde opoffert voor een ander” is al niet onzelfzuchtig… immers heeft die persoon of die daad een positieve waardering op emotioneel vlak.
    Dus doe je het ook voor jezelf omdat je het waardeert.

    Meebetalen aan riolering en what not is gewoon dwang, hoe je het ook wend of keert of mooi probeert te verwoorden.
    Immers heb je niet de keuze.
    Wanneer je geen keuze hebt maar moet… dan is er dwang.
    Dit is de juiste definitie van altruisme wat gelijk staat aan dwang en slavernij.
    immers wordt ik gedwongen in het geval van AOW om solidair te zijn voor de ouderen en moet gedwongen mijzelf opofferen voor dit doel waarbij de methode door mij negatief gewaardeert wordt. Dus iemand legt mij op tegen mijn wil in om mijzelf op te offeren voor doel X,Y of Z

    Denk dat je toch eerst even de argumenten duidelijk moet lezen en vooral begrijpen, voor je zo’n opmerking maakt.

    JanC71 [6] reageerde op deze reactie.
    beek [7] reageerde op deze reactie.

  6. JanC71 schreef op : 6

    @Hoc Voluerunt [5]:

    “Dus iemand legt mij op tegen mijn wil in om mijzelf op te offeren voor doel X,Y of Z”

    Dat klopt allemaal wel, maar ik raad jou toch aan om oog te blijven houden voor de intentie waarmee mensen dingen doen. Veel socialistisch ingestelde mensen zijn nu eenmaal oprecht van mening dat het goed is waar ze voorstaan. Ze denken dat ‘onze oplossing’ totale chaos tot gevolg zal hebben. Zelfs als ze inzien dat ze gebruik maken van dwang om hun doel te bereiken, dan nog zijn ze van mening dat het alternatief veel erger is.

    Hoc Voluerunt [10] reageerde op deze reactie.

  7. beek schreef op : 7

    @Hoc Voluerunt [5]:

    Het seculier geworstel over altruisme leidt tot merkwaardige conclusies. Enerzijds doet men z’n best aan te tonen dat altruisme in feite gewoon egoisme is, ergo: egoisme is DE drijfveer van de mens, en altruisme kan dan worden geschrapt uit het woordenboek. Anderzijds pleit men hier voortdurend voor het handelen vanuit egoisme: als altruisme voortkomt uit egoisme, hoef je altruisme dus helemaal niet bestrijden, want dan bestrijd je het egoisme dat ten grondslag zou liggen aan altruisme. Zit je jezelf tegen te spreken.

    Evangelisch altruisme past uitstekend in het evangelie en hoeft niet uit het woordenboek te worden geschrapt. Dat men zich uit liefde kan opofferen is iets anders dan zuiver egoisme. Maar liefde is een zaak van het hart, daar kan de ratio vaak helemaal niet bij.

    @Hoc Voluerunt [5]:
    Ik zei: staatsaltruisme bestaat niet.
    Dus dat moraliserende praatje is nergens voor nodig. En natuurlijk wordt u gedwongen te betalen voor uw riolering.

    Hoc Voluerunt [10] reageerde op deze reactie.

  8. beek schreef op : 8

    Onder egoisme verstaan we een eigenbelang dat geen enkele rekening met de naaste omgeving wenst te houden. Dat is toch echt iets anders dan een al of niet gedeeld eigenbelang.

    Als libertariers stellen dat egoisme de beste drijfveer is, krijgen ze daarmee natuurlijk geen vrienden.
    Als ze ook nog gaan beweren dat altruisme gewoon egoisme is, slaan ze de plank nog meer mis. In beginsel doet altruisme een beetje pijn; er is sprake van een pijnlijk offer, en heel misschien komt er later een ‘goed gevoel’ bij. Maar het krijgen van een goed gevoel is niet hetzelfde als een eigenbelang dat geen enkele rekening met de naaste wil houden.

    Laat verder het begrip altruisme gewoon liggen op het kerkelijk erf en blijf er verder vanaf als je niet gelooft in het evangelie.

    Peter de Jong [9] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [10] reageerde op deze reactie.

  9. Peter de Jong schreef op : 9

    @beek [8]:

    “Onder egoisme verstaan we een eigenbelang dat geen enkele rekening met de naaste omgeving wenst te houden. Dat is toch echt iets anders dan een al of niet gedeeld eigenbelang.”

    Gedeeld eigenbelang bestaat niet. Als mensen iets voor een ander doen, doen ze dat altijd 100% voor zichzelf. Al is het maar om een goed gevoel over zichzelf te krijgen. 😉

    Het misverstand ontstaat, doordat de zuivere egoïst zich altijd in de ander lijkt te verdiepen. Dit doet hij echter uit puur eigenbelang. Als hij de ander goed kent kan hij die ander zodanig van dienst zijn dat deze ook hem zijn gunsten schenkt.

    En daar gaat het om. Als de egoïst die gunsten had kunnen krijgen zonder zich in de ander te verdiepen zou hij dit net zo goed doen. De ander interesseert hem feitelijk geen zier.

    “Als libertariers stellen dat egoïsme de beste drijfveer is, krijgen ze daarmee natuurlijk geen vrienden. Als ze ook nog gaan beweren dat altruïsme gewoon egoïsme is, slaan ze de plank nog meer mis.”

    Welnee. Het beste bewijs is Sint Maarten. Die gaf de koude zwerver DE HELFT van zijn mantel. Hij gaf de helft om zelf ook nog warmte te hebben. Puur egoïsme dus.

    Als hij werkelijk een altruïst was geweest had hij zijn HELE mantel gegeven. Hij was zelf dan wss van kou omgekomen, maar de overlevingskansen van die zwerver waren veel groter geweest.

    ===

    “It is not from the benevolence of the butcher, the brewer, or the baker, that we expect our dinner, but from their regard to their own interest. We address ourselves, not to their humanity but to their self-love, and never talk to them of our necessities but of their advantages.”

    ~ Adam Smith (1723-1790) in The Wealth of Nations, Book I, Chapter II
    beek [11] reageerde op deze reactie.
    beek [12] reageerde op deze reactie.

  10. Hoc Voluerunt schreef op : 10
    Hoc Voluerunt

    @JanC71 [6]: Inderdaad, hun hanelen voor wat hun een positieve waardering heeft, echter wordt er met dwang verwacht dat andere dit ook doen, en dan is het voor de ander altruisme, tevens ook een vorm van slavernij omdat dit met dwang bewersteligt wordt. daarom zijn de 2 zowat aan elkaar gelijk

    @beek [7
    wil je aantonen waarin ik mezelf tegenspreek dan, want het principe wat ik hanteer is naar mijn mening van toepassing op iedere situatie.
    De evangelische zin komt eveneens voort uit egiosme, immers ga je weer uit van persoonlijke waardering van dat evangelie, dus is het niet onzelfzuchtig dit te doen.
    Altruisme verlangt volgens de definitie onzelfzuchtigheid, en in geen van de situaties is dit het geval.
    Door o.a. de 3 motivaties om een goede daag te doen.
    Wanneer de criteria voor 1 van de 3aanwezig is is er nooit spraken van altruisme volgens de officiele definitie.

    Daarbij komt het inderdaad voor uit een vorm van egoisme.

    Maar graag zie ik dat je aantoont dat ik mezelf tegen spreek, doe een citaat.

    @beek [8]:
    Slaan ze de plank mis, maak je geen vrienden mee, nu graag een objectief oordeel zonder een argument te leveren uit emotie.
    Zie hem graag.

    Egiosme is overigens wel de drijfveer, wat jij bedoelt is egocentrisch, hoewel dit weer afhankelijk is aan de positieve of negatieve waardering van iets. wanneer je eige belang of waardering het helpen van anderen is handel je uit eigen wil en ook voor jezelf.

    beek [11] reageerde op deze reactie.

  11. beek schreef op : 11

    @Peter de Jong [9]:

    Natuurlijk bestaat gedeeld eigenbelang. Bij elke transactie wil de ene partij zoveel mogelijk ontvangen en de andere partij zo weinig mogelijk betalen. Hun onderhandelingen eindigen ergens daartussen, zodat beide partijen nog tevreden kunnen zijn. Maar ze hebben beiden moeten inleveren.
    Egoisme wenst geen rekening met anderen te houden; zo verstaan we het in het dagelijks leven. En zo kan het gebeuren dat overheden moeten afdwingen dat dieren niet wreed worden behandeld, met voedsel niet wordt geknoeid, bedriegers worden vervolgd en egoistische verkrachters worden gestraft.

    @Hoc Voluerunt [10]:

    Je zegt dat altruisme gewoon egoisme is. Tegelijk vind je egoisme een goede zaak. Zou je altruisme ook een goede zaak moeten vinden.
    Maar dat doe je niet: je verwerpt het omdat het egoistisch zou zijn, terwijl je egoisme aanprijst. Semantisch klopt het niet.
    Verder haal jij alleen wat ‘emotionele’ delen uit mijn reactie. Mijn opvatting over wat egoisme is, is geen aanbeveling. Mensen die eigenbelang nastreven zonder met anderen rekening te houden, dat zijn vaak criminelen.

    Hoc Voluerunt [13] reageerde op deze reactie.
    Peter de Jong [14] reageerde op deze reactie.

  12. beek schreef op : 12

    @Peter de Jong [9]:

    Als St. Maarten zou sterven, waren alle mogelijkheden anderen te helpen daarmee voorgoed afgesneden. Helpt hij op een wijze die hemzelf nog in leven houdt, kan hij vaker iets voor anderen betekenen.
    Maar jouw voorbeeld is een gelegenheidsvoorbeeld natuurlijk.
    Opofferingsgezindheid ten behoeve van anderen bestaat.

    Peter de Jong [17] reageerde op deze reactie.

  13. Hoc Voluerunt schreef op : 13
    Hoc Voluerunt

    @beek [11]:
    Egiosme is enkel het nastreven van eigenbelang.. de toevoeging criminelen slaat werkelijk nergens op .

    Daarbij prijs ik egiosme wel aan, maar maak juist duidelijk omdat er een stuk egiosme zit in wat in de volksmond als altruisme wordt erkened, GEEN ALTRUISME IS!!!
    Lees het stuk nog eens een keer door en lees het goed door deze keer.

    ik ga je er niet meer bij helpen.

    Daarbij is wat de staatin jou voorbeeld doet ook egiostisch, Zij vinden dit namelijk onacceptabel en nauurlijk zouden zij zelf beter voedsel willen hebben en ook andere.
    Dit heeft weer een persoonlijke waardering die nagestreefd wordt…. uit eigen doelen voor henzelf dus

    beek [18] reageerde op deze reactie.

  14. Peter de Jong schreef op : 14

    @beek [11]: “Bij elke transactie wil de ene partij zoveel mogelijk ontvangen en de andere partij zo weinig mogelijk betalen. Hun onderhandelingen eindigen ergens daartussen, zodat beide partijen nog tevreden kunnen zijn. Maar ze hebben beiden moeten inleveren.”

    Nee, van inleveren is geen sprake. Uitgangspositie is immers dat beiden NIETS hebben van wat ze willen.

    Bij iedere transactie in de vrije markt gaan partijen alleen uit van hun eigenbelang. De klant is bereid een bedrag X te betalen voor product Y omdat hij daar voldoende voordeel van heeft. Hoe de aanbieder daar over denkt interesseert hem niet, want is de prijs hoger dan X dan koopt hij het niet.

    De aanbieder van product Y hoeft alleen maar na te gaan hoe groot het bedrag X is en of hijzelf voldoende voordeel heeft als hij zijn product daarvoor levert. Hoe de klant daar over denkt is niet van belang, want als de prijs X te laag is dan verkoopt hij zijn product niet.

    Het misverstand ontstaat, omdat niet alle klanten vanzelf het voordeel van product Y inzien. Daarom moet je als aanbieder soms net doen of je in de behoeften van je klant geïnteresseerd bent en ze die voordelen uitleggen. 😉

  15. Rien schreef op : 15

    Altruïsme bestaat gewoon niet. Het is een zinloos woord.
    Een mens kan geen beslissing nemen die hijzelf als negatief voor hemzelf ondervind. Altruïsme zou bij definitie negatief voor de eigen persoon moeten zijn, en dus is altruïsme een onmogelijk begrip.

    Natuurlijk kan het voor de buitenwereld lijken alsof iemand een besluit neemt die negatief is voor hemzelf. Maar dat is enkel een gebrek aan informatie. Met meer informatie (die de persoon mogelijk niet wil geven) zou elke als altruïsme bestempelde actie ontmaskerd worden als een egoïstische actie.

    Ik betaal bv mee aan de ‘redding’ van Ierland. Dat is geen altruïstische daad, het is in mijn zelfbehoud dat ik niet probeer de belasting te ontduiken. Indien ik deze betaling zou weigeren dan volgt daaruit een dusdanig zware consequentie voor mij dat ik dan maar liever meebetaal.

    Ik neem dus een besluit waarvan ik verwacht dat deze voor mij de best mogelijke consequenties heeft.

    Dat is alles wat ik, en wij kunnen doen. In dit verband moet worden opgemerkt dat deze vraag uiteindelijk naar de vraag van “vrije wil” gaat. Ik ben dan ook van mening dat vrije wil evenmin bestaat. Want om een vrije wil te hebben moet je kunnen beslissen om voor jezelf een andere keuze te maken dan die met de best verwachte uitkomst. En dat, zoals al gezegd, is onmogelijk.

    beek [20] reageerde op deze reactie.

  16. Peter de Jong schreef op : 17

    @beek [12]: “Als St. Maarten zou sterven, waren alle mogelijkheden anderen te helpen daarmee voorgoed afgesneden. Helpt hij op een wijze die hemzelf nog in leven houdt, kan hij vaker iets voor anderen betekenen.”

    Ja, als hij die eerste zwerver de helft geeft, kan hij de tweede een kwart geven, en de derde een achtste, enz. Een meervoudig plezierig gevoel voor Maarten ahw. 😉

    Maar als je met de helft in dat koude weer nauwelijks in leven blijft, dan red je het zeker niet met een kwart, laat staan een achtste. Een dergelijk zinloos gebaar is pure symboolpolitiek voor de bühne.

    Dit bewijst des te meer, dat Maarten het uitsluitend voor zichzelf deed. Echt altruïsme is je opofferen voor de ander, dus je hele mantel geven. Niemand die goed bij zijn hoofd is, doet zoiets.

    ===
    www.bibleprobe.com
    beek [19] reageerde op deze reactie.

  17. beek schreef op : 18

    @Hoc Voluerunt [13]:

    De zuivere egoist is een crimineel.
    Er is een schaal tussen zuiver egoisme en zuiver altruisme. Het leven beweegt zich ertussen. De basis is dat een mens in leven wil blijven, maar het zelfs de vraag of dit egoistisch is. Hij kan dood willen, maar zijn leven als een opdracht beschouwen of als een verplichting jegens zijn gezin.
    Je kunt echt niet je seculiere ‘visie’ in de plaats stellen van een evangelische visie. Je wens een idee te schrappen is een zinloze aanval op wat mensen vinden.

    Als altruisme hetzelfde is als egoisme, en egoisme is goed, is altruisme daarmee ook goed. Het is louter subjectief het ene (egoisme) wel in het spraakgebruik te willen handhaven, en het andere (altruisme) niet.
    Mensen kunnen menselijker worden van een beroep op altruisme.
    Een beroep doen op egoisme bevordert de medemenselijkheid niet. En daarom blijft altruisme als begrip gewoon bestaan.

    Peter de Jong [21] reageerde op deze reactie.
    Hoc Voluerunt [39] reageerde op deze reactie.

  18. beek schreef op : 19

    @Peter de Jong [17]:

    Idiote voorbeelden geven idiote ‘conclusies’.

  19. beek schreef op : 20

    @Rien [15]:

    Deze redenering houdt alleen stand als je ‘visie’ is dat de mens wil leven en dat dat egoistisch is. Willen leven = egoisme.
    Semantische truc om het libertarisme tot een totale levensfilosofie te maken.

  20. Peter de Jong schreef op : 21

    @beek [18]: “De zuivere egoïst is een crimineel”

    Bestaat niet. Als iedereen zich alleen met zijn eigen zaken bemoeide zijn er nooit conflicten.

    Het zijn juist de mensen die zich onder het mom van naastenliefde meer met anderen bemoeien dan met zichzelf die de grootste problemen veroorzaken.
    www.vrijspreker.nl

    ===

    “Most of the major ills of the world have been caused by well-meaning people who ignored the principle of individual freedom, except as applied to themselves, and who were obsessed with fanatical zeal to improve the lot of mankind-in-the-mass through some pet formula of their own.”

    ~ Henry Grady Weaver, author of a classic book on freedom, The Mainspring of Human Progress

    beek [22] reageerde op deze reactie.

  21. Peter de Jong schreef op : 23

    @beek [22]: “Voor de crimineel staat 1 ding voorop: zijn eigen belang.”

    Ja, en? Voor iedere mens staat het eigenbelang voorop (ook voor de dieven die voor hun gezin stelen ;-). Dat is geen bewijs voor het crimineel zijn van de zuivere egoïst.

    Iedere crimineel is een egoïst dus iedere egoïst is een crimineel, is net zo onzinnig als iedere man is een mens dus iedere mens is een man.
    beek [24] reageerde op deze reactie.

  22. Mavado schreef op : 25

    My piece of cake:

    Zelf heb ik altruïsme altijd beschouwd als iets wat je doet om een ander te helpen zonder er zelf (ooit) beter van te worden.
    Voorbeelden:
    – Een oud vrouwtje overeind helpen als ze gevallen is.
    – Iemand die bedelt (op wat voor manier dan ook) mee nemen naar een restaurant en zich laten volvreten.
    – Iemand die bedelt (op wat voor manier dan ook) 5 euro’s geven.
    – Enz.

    Maar voor mezelf heb ik toch 2 redenen gevonden waarom ik er beter van wordt en het dus niet voor niets doe:
    1) Als ik er achteraf over nadenk vind ik mezelf best wel een prima gozer.
    En dat voor de rest van m’n leven. Beste investering.

    2) De hoop dat als ik op mijn 85e uitglijd, er een net zo’n sukkel in buurt is om me overeind te helpen.

    Goeddoen zonder er zelf, op wat voor manier dan ook, beter van te worden, bestaat niet.

    Ook al is het alleen maar om in de hemel te komen.
    Al is het alleen maar om in de hemel te komen.

    Mavado [26] reageerde op deze reactie.
    beek [27] reageerde op deze reactie.
    beek [64] reageerde op deze reactie.

  23. beek schreef op : 27

    Mensen die in de oorlog anderen lieten onderduiken en daarmee ook hun eigen leven in de waagschaal stelden, schuiven al behoorlijk op richting altruisme. Zo ervaart de burger deze begrippen.

    @Mavado [25]:

    Je eerste reactie doe je uit een gevoel van medeleven denk ik.
    Misschien krijg je er wat later een ‘fijn gevoel’ van (als het vrouwtje je niet verrot heeft gescholden maar zich innig dankbaar toonde), maar dat kan een onverwacht extraatje zijn, niet de eerste motivatie.
    Medemenselijkheid kan een zelfstandige emotie zijn, zonder dat men verlangt er iets ‘fijns’ voor terug te krijgen.

    Maar als je het leven zelf beschouwt als egoisme, dan houdt discussie op. Het leven is een gegeven en we hebben er zelfs niet eens voor gekozen, net als de zwaartekracht en onze spijsvertering.
    Egoisme/altruisme zijn waardeoordelen die mensen geven aan menselijk gedrag. Ze zijn niet het leven zelf.

    Mavado [32] reageerde op deze reactie.

  24. Peter de Jong schreef op : 28

    @beek [24]: “Wie wel rekening met anderen wil houden schuift op de schaal al een eindje op.”

    Schuift op waarheen? Richting zwaar crimineel?

    Socialisten houden als geen ander rekening met hun doelgroep die zij rijkelijk van geld voorzien. Dat zij dat geld rücksichtslos wegnemen van anderen schijn je geen bezwaar te vinden, alles voor het goede doel.

    Libertariërs daarentegen, bemoeien zich helemaal niet met anderen. Zij laten mensen net zo makkelijk aan hun lot over als dat zij weigeren anderen geld af te persen.

    Beide situaties zijn zuiver egoïsme. De socialisten houden rekening met anderen om er via gekochte steun zelf beter van te worden, en de libertariërs houden rekening met anderen door ze geen aandacht te schenken en zo zelf ook een prettiger leven te hebben.

    In het laatste geval is iedereen tevreden, in het eerste niet.

    ===
    www.youtube.com
    beek [30] reageerde op deze reactie.

  25. Oscar schreef op : 29
    Oscar

    @Mavado [26]:

    Sorry, het editen lukte niet helemaal (Oscar?) vandaar het gestotter; vergeet de laatste zin.

    Het is mij een raadsel wat ik hiermede te maken zou hebben… 😕

    Maar goed, zoals u gebiedt zal ik de laatste zin vergeten.

    Mavado [41] reageerde op deze reactie.

  26. beek schreef op : 30

    @Peter de Jong [28]:

    Staatsaltruisme bestaat niet. De staat cijfert zichzelf niet weg.
    De overheid kan hooguit de wens hebben de beschaving te bevorderen door het aanleggen van goede voorzieningen en het beschermen van burgers tegen criminelen.
    Onverschillige libertariers als in jouw voorstel, die alleen eigen belangen zien, kunnen banken doen ontsporen (bonuscultuur), omgevingen vervuilen, klanten bedriegen enz.

    Peter de Jong [33] reageerde op deze reactie.