donderdag, 6 januari 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ingezonden: Gedwongen solidariteit

Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

Onlangs was ik bij een debat tussen Emile Roemer van de SP en Doekle Terpstra van het CDA. Aangezien Terpstra nogal de linkervleugel van het CDA vertegenwoordigt en het CDA bepaald niet bekend staat om rechtse sympathieën bleef echt vuurwerk uit. Roemer bleef echter keer op keer hameren op ‘solidariteit’ in de samenleving.

‘Nu wil ik het weten ook!’, dacht ik. Er stond een doos waarin de bezoekers vragen konden deponeren. Ik nam een papiertje en een pen ter hand, krabbelde ‘Vindt u dat solidariteit iets is dat mensen opgelegd moet worden?’ en een moment later was deze vraag in de doos verdwenen. Niet alle vragen zouden aan bod komen, maar deze werd gelukkig tot het laatst bewaard. Ik moet bekennen dat Roemer niet probeerde de vraag te ontwijken, het was een volmondig ‘ja!’. Solidariteit moet aan mensen opgelegd worden. Het is vreemd genoeg nog niet doorgedrongen in verkiezingsslogans van de SP.

Solidair ben je met mensen die dicht bij je staan. Je kan solidair zijn met klasgenoten, collega’s, vrienden, buren, mensen in je straat, je familie, feitelijk met iedereen die je wil. Je zal niet snel solidair zijn met figuren die je in de kou laten staan. Als je gedonder hebt met je baas en je collega’s proberen alleen maar om zelf de dans zoveel mogelijk te ontspringen zal je niet snel voor iemand opkomen die hetzelfde meemaakt. Idem voor mensen in je straat. Als je iemand bijvoorbeeld helpt met verhuizen en je belt hem later om iets voor je te betekenen en hij prefereert  in zijn luie stoel te blijven hangen zal hij bij zijn volgende verhuizing ongetwijfeld op zoek moeten naar iemand anders. Solidariteit kan zelfs over de grenzen reiken. Giro 555 loopt immer vol met klinkende euro’s die mensen doneren aan anderen die een ramp hebben meegemaakt. Zelf wil je in zo’n situatie ook niet in de kou blijven staan. Bij deze vorm van solidariteit zullen zowel de gevers als de ontvangers zich prettig voelen.

Gedwongen solidariteit leidt echter bepaald niet tot gelukzalige gevoelens bij degene die de ander helpt. Als ik een pistool grijp en dat in iemand z’n nek zet en hem fijntjes mededeel dat hij zeg 1000 euro moet overmaken naar de aardbevingsslachtoffers in Haïti zal hij beslist niet blij zijn en de scheldwoorden zullen niet van de lucht zijn als ik weer buiten gehoorsafstand ben. Helemaal een gotspe zou zijn als ik me dan een weldoener zou voelen in plaats van een ordinaire afperser. Toch is dit wel de essentie van ‘gedwongen solidariteit’, zoals de SP voorstaat – ze zeiden het zelf.

De doelgroep van deze solidariteit was in het voorbeeld de Haïtiaanse aardbevingsslachtoffers wie de term ‘solidariteit’ gebruikt om belasting te heffen zal zijn doelgroep eerder binnen het stemvee zoeken dan erbuiten. Het is nogal gemakkelijk om voor solidariteit te zijn als dat betekent dat je in andermans zak mag graaien en je er niet eens meer schuldig over hoeft te voelen.
Daar waar onder echte solidariteit met oprechte gevoelens van medeleven de helpende hand wordt gereikt, wordt je onder deze vorm solidariteit stomweg regelrecht bestolen. Bovendien wordt je de mogelijkheid ontnomen om het geld – dat je immers maar één keer kan worden afgenomen – te geven aan degenen die het het hardste nodig hebben.

Aan uitkeringen worden miljarden uitgegeven aan relatief welvarende landgenoten terwijl andere in de wereld nauwelijks te eten hebben, aan ziektes lijden of geen dak boven hun hoofd hebben. Solidair zijn met mensen die hier niet mogen stemmen, dat wil geen enkele partij opleggen. Je moet wel solidair blijven met hun kiezers!

Vraag het iemand die in de problemen zit: ‘zal ik iemand dwingen solidair te zijn met u’? Alleen een crimineel kan hier ‘ja’ op antwoorden.Deze criminaliteit is echter overheidsbeleid, een der redenen waarom wij libertariers de overheid beschouwen als criminele organisatie.

Gedwongen solidariteit is gebaseerd op hypocrisie, het vernietigt sociale verbanden tussen mensen omdat het niet meer noodzakelijk is deze te onderhouden. Waar mensen vroeger konden terugvallen op familie, de kerk, vrienden, dorpsgenoten en vakbonden is nu de staat het centrale loket geworden. Dat is geen solidariteit uit menslievendheid, het gaat om het verkrijgen van macht door mensen van je afhankelijk te maken.

Ingezonden door Paul van Leeuwen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Cultuur, Ingezonden, Libertarisme, Overheid, Politiek, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Albert S. schreef op : 1

    Solidariteit kan alleen vrijwillig zijn, nooit verplicht, want dan moet het onder de eigenlijk naam worden genoemd en dat is dwang en afpersing. Ben je solidair met de maffia, hoezeer deze ook arme en zieke mensen in sloppenwijken helpt, wat daadwerkelijk gebeurt in Sicilië. Natuurlijk niet.

    Dwang is overigens altijd een socialistisch gegeven geweest en deze ideologie is immer gebaseerd op geweld of de dreiging met geweld. 180 miljoen doden over de afgelopen eeuw getuigen daarvan. Wat dat betreft verschillen socialisten niet veel van de maffia. Roemer en de SP zijn dus een vorm van maffiaclan, zo blijkt.

  2. Schele Henk schreef op : 2

    Verbaast me niets van de Maoïstische Partij. De partij verliest wel z’n naam maar niet z’n ideologie.

  3. Rob schreef op : 3

    Beste Paul,

    Kun je mij één voorbeeld noemen van een land waar werklozen, gehandicapten en ouderen niet in armoede vervallen, juist doordat solidariteit niet wordt afgedwongen?

    Mijns inziens is het zo dat de landen met een goed vangnet, de landen zijn waar mensen aan de onderkant van de samenleving nog enigszins meekomen. In landen zonder dit vangnet, vallen duizenden mensen in diepe armoede. En zo was het ook in de tijd dat men nog afhankelijk was van kerk, vrienden, familie etc.

    Deze gedwongen solidariteit heeft ervoor gezord dat Nederland relatief weinig armoede kent, relatief hoog opgeleid is, goede zorgvoorzieningen kent en zoveel meer.

    Het nadeel is inderdaad dat enkele rijke mensen, gedwongen worden iets in te leveren. So be it.

    robbrecht [5] reageerde op deze reactie.
    Vilseledd [7] reageerde op deze reactie.
    Duke [8] reageerde op deze reactie.
    Alex [9] reageerde op deze reactie.
    Paul [10] reageerde op deze reactie.
    GB [12] reageerde op deze reactie.

  4. Conrad schreef op : 4

    Rob,

    Ben het met je eens dat het goed is dat er een vangnet is voor die paar die echt niet anders kunnen maar of dit vanuit de overheid moet is een andere vraag. Wat wel duidelijk is is dat de trigger om (weer) te gaan werken vaak minimaal is.

    dat enkele rijke iets inleveren ben ik het niet mee eens, iedereen die boven modaal verdient betaald zich groen en geel. Hard werken wordt amper beloond.

    Ron A te A [11] reageerde op deze reactie.

  5. robbrecht schreef op : 5

    @Rob [3]:

    Ik ken genoeg mensen waar ik niet solidair mee wil zijn. Zo ken ik mensen die niet willen werken en toch maar steeds uitkeringen blijven trekken. Of mensen die steun trekken en in het zwart gaan werken, waardoor ze een loon hebben dat 2 of 3 keer zoveel is dan het gemiddelde loon.
    Ik moet met de trein naar het werk want mocht ik met de auto gaan dan verspeel ik zoveel geld (benzine, tax, onderhoud, verzekering,…) dat ik minder zou verdienen dan iemand die gewoon thuis blijft en steun trekt.
    Toch moet ik van mijn loon elke maand een hele hap afstaan voor de sociale zekerheid van mensen die ik niet ken en niet kan uitstaan. Lijkt mij niet echt eerlijk en wat nog meer is; De meeste mensen waar wij solidair moeten voor zijn zullen nooit solidair zijn met ons. Niet omdat ze niet kunnen maar omdat ze niet willen.

  6. Vilseledd schreef op : 6

    “Solidair ben je met mensen die dicht bij je staan. Je kan solidair zijn met klasgenoten, collega’s, vrienden, buren, mensen in je straat, je familie, feitelijk met iedereen die je wil. Je zal niet snel solidair zijn met figuren die je in de kou laten staan.”

    Maar daar kun je natuurlijk geen staatsbestel op bouwen. En word je privé ook niet gedwongen door collega’s, die iets leuks willen kopen, terwijl jij geen zin hebt om de beurs te trekken. Ik heb geen zin om voor iedere verjaardag te gaan betalen; gelukkig dacht mijn cheffin er ook zo over, maar er zijn afdelingen, waar je daar niet onderuit kan.

    “Aan uitkeringen worden miljarden uitgegeven aan relatief welvarende landgenoten terwijl andere in de wereld nauwelijks te eten hebben, aan ziektes lijden of geen dak boven hun hoofd hebben.”

    De grootste uitkeringen gaan echter naar de chefs lege dozen van de Diensten Overbodige Informatie in dit land en daar ageert de SP fel tegen, zoals Claudia de aankomend Prorailbestuurster. Ik dacht overigens, dat ze verstand had van gezondheidszorg; als ik met ervaring in de pensioensector in de hypthecaire sector ga solliciteren, word ik afgewezen.

  7. Vilseledd schreef op : 7

    @Rob [3]:

    Maar er zitten ook veel mensen onnodig in een uitkering, terwijl ze gezond van lijf en leden zijn. En dan heb ik het niet over mensen, die dat willens en wetens doen, maar over mensen met een goed arbeidsmoraal, die iets kunnen en willen bijdragen, maar niet aan de slag komen. Ze worden gestigmatiseerd door de gedwongen solidariteit, terwijl ze in een armoedige situatie misschien nog minder hadden dan hun uitkering, maar wel de trots van het zelf verdiend te hebben. Uitkeringsafhankelijkheid is het gevolg van het dichtgooien van de natuurlijke bestaansmiddelen door de overheid, waardoor de mens gereduceerd wordt tot bezitloze consument-werknemer. Het beetje, dat hij zou kunnen verdienen, wordt voor zeker de helft afgeroomd door de belastingdienst, zeker als hij niet alleen inkomstenbelasting maar ook BTW moet betalen.

    Ook hier, maar zeker in België en Duitsland, vervallen werklozen en ook werkenden tot de bedelstaf; deze gaat gepaard met sociale uitsluiting, omdat de staatspropaganda keihard “Werk! werk! werk!” uitschreeuwt.

    In landen met een goed vangnet wordt dit vangnet gebruikt door degenen, die het handigst daarin zijn, niet door de meest behoeftigen. Door de toetsing van objectieve criteria en het verbod “aan je water te voelen, dat er iets niet klopt”, weten veel mensen het uitkeringscircus handig voor hun karretje te spannen. De onhandigen, die niet weten op welke knopjes te moeten drukken, krijgen niet, waar ze wel recht op hebben. Dus ik ben wel voor terugkeer naar de bedeling en de armbesturen (en het armenhuis), waardoor de voorziening wordt wat ze moet zijn: een noodvoorziening. Weduwen en wezen worden tegenwoordig niet meer zo met de nek aangekeken, dat voor deze een staatsregeling nodig is; ook dezen kunnen gewoon werken.

  8. Duke schreef op : 8

    @Rob [3]:
    Alle landen van Europa en de VS gedurende de periode 1840 tot 1914, de industriele revolutie, de ongelooflijke welvaartsgroei in die periode, voor de opkomst van de afpersingsstaat.

    Die enkele rijke mensen betalen al het grootste deel van die afpersingsgelden : video.elsevier.nl

    Belasting is roof.

  9. Alex schreef op : 9

    @Rob [3]:

    Beste Rob,

    Ik werk en door de afpersing van de Overheid, hou ik amper genoeg over om van te leven. Elk jaar ga ik erop achteruit en dat is met name dankzij de Overheid, die elk jaar wel weer wat verzint om meer te kunnen incasseren en dat in naam van de solarideit.

    Als ik werkloos zou zijn, dan zou ik netto meer overhouden dan nu, dankzij uitkeringen en subsidies die ik zou kunnen krijgen en het mooiste is dat ipv 60 uren per week bezig te zijn met werk en naar werk gaan, ik de tijd aan mijn gezin en mezelf zou kunnen besteden.

    Door de gedwongen solarideit wordt een groot gedeelte van de werkend volk (vooral een verdieners) onder gehouden en het is een groep van nabij 2 miljioen die er profijt van hebben, en dat zijn de ambtenaren en uitkering trekkers.

    Ik ben liever arm en vrij, dan dat ik slaaf ben en net niet arm.

  10. Paul schreef op : 10
    Paul van Leeuwen

    @Rob [3]: Het is zeker niet zo dat alleen de rijken veel belasting betalen. Een modaal wordt ook voor vele tientallen procenten afgeperst. Ga eens bijhouden hoeveel belasting je betaalt als je een huis koopt, in een auto rijdt, rookt of drinkt. De belastinginkomsten over de afgelopen paar jaar ligt op honderden miljarden en als de SP vindt dat er nog steeds te weinig is is hetgene wat ze er mee willen kopen misschien gewoon niet te koop. Belasting veroorzaakt eerder armoede dan dat het het oplost.

    In landen met minder overheidsvangnet zijn bijvoorbeeld familiebanden veel sterker. Het ligt dan ook voor de hand dat hulp alleen maar gaat naar mensen die het nodig hebben en niet – zoals in Nederland – naar veel meer mensen. Armoede wordt veroorzaakt door een gebrek aan welvaart en nauwelijks door een foutieve verdeling. Onder het communisme is getracht de welvaart van de rijken te herverdelen en in korte tijd was alles op maar waren de armen nog steeds niet rijk.

    In vroeger tijden zorgden vakbonden voor sociale voorzieningen voor arbeiders. De hoeveelheid misbruik is dan natuurlijk veel kleiner omdat mensen vrijwillig lid zijn van een vakbond en natuurlijk niet gaan betalen als de hulp niet deugt.

    Deze gedwongen solidariteit heeft ervoor gezord dat Nederland relatief weinig armoede kent, relatief hoog opgeleid is, goede zorgvoorzieningen kent en zoveel meer.

    Armoede wordt niet opgelost door mensen geld te geven. Opleidingen en zorg zouden in elk geval privaat moeten kunnen bestaan naast het huidige systeem. De vrije markt werkt perfect voor zaken die nooit zijn overgenomen door de staat. En zeg nou zelf Rob, zou jij iemand die dicht bij je staat ten onder laten gaan? De mens is niet zo slecht als de SP denkt.

  11. Ron A te A schreef op : 11
    Ron Arends

    @Conrad [4]:
    dat enkele rijke iets inleveren ben ik het niet mee eens, iedereen die boven modaal verdient betaald zich groen en geel. Hard werken wordt amper beloond.

    Iedere werkende betaalt zich groen en geel! Iemand met een minimumloon betaalt al snel 200 euro loonbelasting. Daar bovenop komen de tientallen anderen soorten “solidariteitsbijdragen”. De belastingdruk voor iemand met het minimumloon ligt uiteindelijk al snel op zo’n 50% en loopt op tot “slechts” 70% bij de echt rijken.

    Omdat er domweg veel meer mensen met een laag inkomen zijn, is het obvious dat juist de gewone man zich scheel betaalt. Het verhogen van de de belastingen van topinkomens heeft dan ook weinig zin (ja: symboolpolitiek), want er zijn er maar enkele duizenden van en dat zet dus niet veel zoden aan de dijk.

    Solidariteit is volgens Van Dale een saamhorigheidsgevoel. Een gevoel dus. En net zo als ik iemand niet kan dwingen verliefd op me te zijn, kan een ander mij niet dwingen solidair te zijn met een willekeurig doel.

    Gebeurt dat toch, dan is de situatie het beste te vergelijken met een gedwongen huwelijk. Het KAN werken, maar of beide partijen er werkelijk gelukkig van zijn is een tweede.

  12. GB schreef op : 12

    @Rob [3]:

    *Kun je mij één voorbeeld noemen van een land waar werklozen, gehandicapten en ouderen niet in armoede vervallen, juist doordat solidariteit niet wordt afgedwongen?*

    Nee dat kan ik niet.
    Hiernaar streven is ook compleet utopisch. Het gaat erom bij welk systeem deze toestanden het minste voorkomen.

    Ik kan je landen uit het verleden en in het heden noemen waar de gehele bevolking in armoede is vervallen door gedwongen solidariteit. Hedendaags voorbeeld; Cuba.
    Iedereen gelijk, niemand mag uitblinken en zo’n 84% is (binnenkort; was) in overheidsdienst.
    Gelukkig is bij Raul Castro (uit pure noodzaak) het kwartje ook gevallen;

    www.trouw.nl
    Wie lijden daar denk je het meest onder de nijpende economische omstandigheden? Zouden dat niet vooral de ouderen en gehandicapten en als het systeem onvermijdelijk klapt de werkelozen kunnen zijn?

    Binnenkort zijn er nog meer voorbeelden te noemen a la Cuba.
    De hele socialistische heilstaat EUSSR zal namelijk klappen als we de afgedwongen solidariteit naar luie Grieken (1/3 ambtenaar) en corrupte Italianen blijven betrachten.

    Het meest sociale systeem is op langere termijn altijd het compleet vrije marktsysteem.
    De overheid wordt gefaciliteerd door mensen die meer vertrouwen hebben in dit instituut dan in zichzelf en zijn directe medemens.
    En de overheid staat wel klaar om jou centen in ontvangst te nemen en te “herverdelen” naar eigen inzicht.

    Socialisten zijn op dit vlak vaak bange en wantrouwende mensen.

    Rob ter Horst [13] reageerde op deze reactie.

  13. Rob ter Horst schreef op : 13

    @GB [12]: ‘Socialisten zijn op dit vlak vaak bange en wantrouwende mensen.’

    Op het ogenblik zie ik de VVD, het CDA en gedoodpartij de PVV niks anders doen, dan uit de portemonee van de burger de overheidstekorten aanvullen…

    In beide gevallen, zowel bij de linkse danwel de rechts hobbyisten zie ik hetzelfde verschijnsel. Alleen verdeeld de linkse hobby het onder de mensen en organisaties, en verdeeld de rechts hobby het onder zichzelf…

    GB [14] reageerde op deze reactie.
    Armin [15] reageerde op deze reactie.

  14. GB schreef op : 14

    @Rob ter Horst [13]:

    Er zijn geen rechtse partijen in het politieke bestel in mijn optiek.
    Nooit geweest ook. Tenminste als je rechts vertaald met klassiek liberaal zoals ik doe.
    Rutte en de VVD zijn op z’n best sociaalliberaal te noemen en dat staat zeer ver af van écht liberaal.
    CDA is christelijk-sociaal/conservatief
    En de PVV steekt op economisch terrein de SP naar de kroon.
    En immigratiestop zie ik niet als een exclusief links of rechts standpunt. Dat het huidige links dit zo wel altijd heeft benoemd en i de bruine hoek heeft geduwd is een slimme marketingtruc geweest die zich nu echter tegen hen heeft gekeerd.

    Het plunderen van de portemonee van de werkende burger is vooral een linkse hobby en ik vind dat het tot nu toe nog meevalt met dit conservatief-socialistische kabinet.
    Dat men bij PvdA, Groenlinks e.d. het geld gedwongen van het werkende deel afpakt en vooral herverdeelt naar aan hen gelieerde organisaties en mensen is voor mij het summum van opkomen voor het eigenbelang.

    Rechts verdeelt het misschien over zichzelf maar de linkse gutmensch is hier toch echt kampioen in en verpakt het ook nog eens heel hypocriet in een sociaal jasje.

    Armin [15] reageerde op deze reactie.

  15. Armin schreef op : 15

    @Rob ter Horst [13]: het grote verschil tussen ‘rechtse’ partijen als de VVD en linkse partijen als de PvdA is meer de mate van staatsgroei. Bij de VVS gaat het wat langzamer en verstandiger. Met verstandiger bedoel ik houdbaar. De PvdA plannen zijn dorogaans zo ver vanb realiteit dat ze zichzelf binnen een paar jaar opblazen. De VVD is meer een houdbare verzorgingstaat, of zo u wilt een houdbare PvdA variant.

    Uiteraard als echte liberaal zijn beide varianten niet wat je wilt.

    Ik stem altijd VVD als vertraging van het leeghalen van mijn zakken. Niet omdat ik de illusie heb dat ze zaak echt gaat veranderen. PvdA beleid betekent voor mij echter structureel een nog grotere roof van geld.

    Ik sluit mij volmondig aan bij:

    @GB [14]:

    waarbij het inderdaad reuze meevalt bij dit kabinet in relatieve zin. Zaken worden niet terugegraaid, maar er worden tenminste niet op voolle kracht nieuwe herverdelingsplannen bijgemaakt.