maandag, 10 januari 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ingezonden: Pensioen, AOW… De redding nabij

Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

Mij is gevraagd om eens een artikel te schrijven over pensioenen. Dit naar aanleiding van de huidige onrust, de verhoogde AOW-leeftijd, maar ook de vergrijzing die doorgaan op deze voet onmogelijk maakt. Ieder artikel, alle reacties en alle suggesties die ik las, wezen op de ouderdom van ons huidige stelsel zelf. En: Hallelujah, de redding is nabij: kijk maar naar Chili, daar hebben ze een schitterende oplossing, dus we hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden.
Chili klonk inderdaad veelbelovend en lijkt, zeker in vergelijking met ons huidige stelsel, dé oplossing, maar… Ook het Chileense stelsel is inmiddels 30 jaar oud. Tijden veranderen en daarmee de inzichten. Heb ik de wijsheid in pacht dan? Nee. Maar toch wil ik jullie mijn voorzetje niet onthouden.

Vooraf wil ik de lezer er (wellicht ten overvloede) aan helpen herinneren dat we momenteel geen libertarische samenleving hebben. Mijn oplossing is dan ook niet puur libertarisch, maar een compromis waar per direct meer mensen voor te porren zouden moeten zijn J

Mijn idee in het kort

1.      De AOW wordt geschrapt, inclusief de bijbehorende premie.
2.      Iedereen is verplicht een percentage van 15% van zijn/haar bruto inkomen te sparen voor zijn eigen oudedagsvoorziening.
3.      Meer sparen mag, maar is niet aftrekbaar.
4.      Gouden handdrukken mogen belastingvrij worden gespaard.
5.      Iedereen dient zelf een pensioenoplossing te kiezen en mag deze keuze op ieder willekeurig moment herzien, zolang hij/zij maar voldoet aan regel 2.
6.      Het opgebouwde vermogen is vrijgesteld voor vermogensbelasting en valt tijdens de opbouwfase buiten eventuele faillissementen.
7.      Het uitgekeerde is vrijgesteld van inkomstenbelasting en sterftax.
8.      Bij vrijkomen van het vermogen door overlijden, komt het opgebouwde vermogen toe aan de langstlevende partner. Na zijn/haar overlijden komt het vermogen toe aan de erfgenamen.

Dan nu de toelichting.

1.      Momenteel betaalt iedereen 17,9% over de eerste 2 schijven voor de huidige AOW-ers. Dit is een omslagstelsel, maar wekt de valse verwachting dat men te zijner tijd ook recht heeft op een AOW. De overheid is echter niet bij machte een bindend contract te sluiten met de betaler, noch met de ontvanger, om de eenvoudige reden dat de nu zittende regering niet weet wat de toekomstige balans is tussen inkomsten en uitgaven.

Er zijn momenteel echter AOW-ers die IMHO recht hebben op een uitkering, al was het maar omdat zij niet beter wisten en dus niet in staat zijn gesteld voorbereidingen te treffen. Ook zijn er mensen (jaja, ik ook) die op of over de helft van hun werkzame leven zitten en dus onnodig hard getroffen zullen worden door mijn plan. Er zal dus een overgangsperiode moeten komen.  Zie mijn voetnoot voor een suggestie.

2.      Of je nu een uitkering hebt, inkomen uit arbeid of een zelfstandige bent: je bent verplicht 15% van je totale inkomen te sparen voor je eigen oudedagsvoorziening. We kunnen lang of kort praten over die dwang, voor nu is het de beste oplossing. Schep genoegen uit het feit dat je nu 17,9% betaalt aan AOW zonder dat je de zekerheid hebt dat je er iets voor terug krijgt. Daarnaast: mensen gaan er per direct 2,9% op vooruit. Het huidige stelsel ontneemt voor de meesten immers 17,9%.

Het betreft overigens niet alleen AOW, het is tevens pensioen, een totale oudedagsvoorziening dus. Daarover later meer. Dit systeem impliceert automatisch een middelloon. Immers: het grootste deel van het vermogen wordt opgebouwd in de beginfase van een carrière.

3.      Meer sparen mag, maar is niet langer aftrekbaar. Dat is ook niet nodig.  Immers, daar waar de 17,9% over de eerste  twee schijven (beheerd door Vadertje Staat) nu volstaat voor een WAO, geldt in het nieuwe plan een percentage van 15% over het gehele inkomen.  Iemand die meer verdient dan 32 mille hoeft dus geen aanvullende pensioenregeling meer te treffen.  De veelverdiener zal hier financieel amper iets van merken:  De door de werkgever betaalde premie wordt eenvoudigweg bij het inkomen opgeteld, waardoor de spaarder per saldo zelfs beter uitkomt.  De meer-sparen-mag clausule is dan ook met name bedoeld voor mensen die een aantal jaren in het buitenland hebben gewerkt.

4.      Het woord heeft een nare bijsmaak, maar gouden handdrukken komen niet alleen bij ambtenaren voor. Ook Jan Modaal kan bij ontslag een vergoeding meekrijgen. Daarover moet fiscaal worden afgerekend als hij dat geld uitgeeft. Niet als hij het voor zijn oudedagsvoorziening gebruikt. Dat blijft zo.

5.      Nederland kent momenteel een verplichte deelname aan een pensioenfonds. De tendens is momenteel dat veel (kleine) pensioenfondsen zich aansluiten bij verzekeringsmaatschappijen. Dit moet anders. Iedereen mag zelf weten bij welk pensioenfonds hij/zij zich aansluit. Ook een niet-ambtenaar mag zich dus aanmelden bij het ABP. Een ambtenaar mag zich aansluiten bij OHRA. Er is een verschil: de pensioenfondsen worden vermogensbeheerders en dienen zich aan nieuwe dwingende (excusez le mot) voorschriften te houden.

Geen Alt-A papieren voor Jan Modaal, tenzij Jan daar uitdrukkelijk voor kiest. Het moge duidelijk zijn dat meer risico meer rendement oplevert (in potentie). Dat is iets dat je jezelf aan het begin van je spaarplan kunt veroorloven, maar als je 65 bent, zie je liever niet dat 25% van je vermogen verdampt door een of andere crash.

Pensioenbanken (zo zullen we ze maar noemen) hebben  een prestatie-meldingsplicht. Chileens element dus. Een deelnemer is naar aanleiding daarvan vrij om te gaan waar hij of zij wil gaan. Zolang hij maar spaart. De pensioenfondsen kunnen dus blijven bestaan, alleen doen zij geen voorspellingen (!) meer over toekomstige uitkeringen, maar geven zij slechts het reëel opgebouwde vermogen weer.  Bij switchen dienen zij dit vermogen terstond over te schrijven naar de nieuwe beheerder.

Een gehoord argument is dat het voor werkgevers ondoenlijk zou zijn om voor iedere werknemer apart een pensioenregeling te treffen, zeker als hij 3 keer per jaar switcht. Dat probleem is echter zeer eenvoudig op te lossen. De werkgever maakt het geld over naar een uniek rekeningnummer. Het Sofi-nummer kan als rekeningnummer worden gebruikt door zowel werkgever als door de vermogensbeheerder en is  voor de eigenaar net zo portabel als een bankrekening-, of telefoonnummer.

6.      Het vermogen is vrij voor de vermogensbelasting. Maar wat als een spaarder tijdens de opbouw getroffen wordt door een faillissement? Ook dan valt het opgebouwde vermogen buiten de boedel, net als nu toekomstige AOW-rechten buiten de boedel vallen.  Echter, als de gefailleerde al over het vermogen beschikt, of over de vruchten daarvan (lees: de maandelijkse uitkeringen), dan vallen die gelden wel binnen de boedel.

7.      Momenteel betalen AOW-ers een klein percentage belasting. Onzin. Als ze leven van eigen vermogen, wat valt er dan nog te betalen? Schrappen dus die inkomstenbelasting! Bijkomstigheid is tevens dat eventuele aftrekposten daarmee ook geschrapt zijn. Mensen kunnen in de toekomst dus gratis wonen, mits ze niet hebben gekozen voor een aflossingsvrije hypotheek. Zo profiteren ze optimaal van een oude dag.

Gaat de spaarder dood? Dan vervalt een eventueel restant aan de erfgenamen. Ik zeg “eventueel”, want als het gespaarde bedrag vrijkomt, KAN de spaarder er een lijfrente van kopen die een (hoog) bedrag bij leven uitkeert, maar hij kan er ook voor kiezen telkens een beetje geld op te nemen van zijn “spaarrekening”. In dat laatste geval blijft er wellicht geld over aan het eind van de rit.

8.      Als er geld over is (wat bij voortijdig overlijden altijd het geval is) beschikt de langstlevende partner over het vermogen. Hij of zij kan er mee doen en laten wat hij/zij wil.  Opmaken, in termijnen opnemen: vrijheid, blijheid. Maar: op is op. Blijft er na het overlijden van de langstlevende partner geld over? Dan komt het geld ten goede aan de erfgenamen die met het vrijgekomen vermogen de economie mogen stimuleren. Zijn er geen erfgenamen en is er geen testament? Dan vervalt het vermogen aan de Staat die verplicht is daarmee de staatsschuld af te lossen. Zowel de pensioenbanken, als de Staat dienen daarover verantwoording af te leggen.
De vraag is natuurlijk: hoe lang moet iemand sparen? Iedereen moet dit natuurlijk voor zichzelf weten, maar er zijn grensgevallen:

  • Als iemand het voornemen heeft op zijn 60e te stoppen, maar hij gaat op zijn 58e failliet? Dan kan en mag zo’n persoon besluiten door te werken tot zijn 63e om het vermogen buiten de faillisementsboedel te houden.
  • Altijd gedaan wat God in de bijbel verboden heeft en dan toch 65 worden?  Opnemen dat half miljoen en de laatste dingen doen die niet in de bijbel stonden, al was het maar omdat ze 2000 jaar geleden nog niet uitgevonden waren J Nog steeds in leven? Mazzelaar: werken dus voor je geld, want AOW bestaat niet meer.  Een ding scheelt: de 15% spaarpremie hoeft niet meer te worden afgedragen. Anders: familie of de armenzorg.
  • Dementie. Of een andere ziekte waarbij de betrokken spaarder niet meer bij machte is rationele beslissingen te nemen over zijn/haar vermogen. Verpleeghuizen willen het onderste uit de kan (eenvoudige prooi). Erfgenamen willen beschikken over de nalatenschap. Dat houdt elkaar dus wel in evenwicht. Maar wat als er geen erfgenamen zijn? Mijn suggestie is dat dan wettelijk wordt geregeld dat een dan aanwezig zijnd vermogen in de vorm van een lijfrente wordt uitgekeerd aan het verzorgingstehuis die daarmee de plicht heeft op een menswaardige manier voor de patiënt te zorgen.
  • De moeilijkste: iemand zonder erfgenamen weet dat hij dementerend is en gaat zijn vermogen verbrassen. Voordat hij/zij dat heeft kunnen doen is hij het spoor bijster en komt in “de zorg”. Eigenlijk is er te weinig vermogen om hem te kunnen verzorgen, ook na liquidatie van de bezittingen. Mijn idee is dat de rijke renteniers uit het voorgaande punt dit risico compenseren.

Het belangrijkste vraagstuk is: wat is de minimumleeftijd tot wanneer gespaard moet worden? Er MOET iets komen. Dat zeg ik niet als een of andere Messias, maar omdat ik weet dat als je een man met een midlife-crisis zegt dat hij een kwart miljoen kan uitgeven in ruil voor zijn pensioenrechten, hij dit zal doen J

Aan de andere kant: als ik 65 ben en ik heb de beschikking over een half miljoen en mijn zoon van (dan) 38 heeft een briljant idee voor een eigen bedrijf, dan zal ik graag willen helpen. Waarmee ik zelf het risico loop dat ik zal moeten werken tot mijn dood.

Ook is het zo dat (net als nu) iemand die gepensioneerd is, nog lang niet afgeschreven hoort te zijn. Mijn vader is nu 68 maar hij heeft zijn leven pas op orde sinds hij een succesvol internetwinkeltje heeft.  Hem kennende werkt hij door tot hij dood neervalt.

De overgangsregeling

Zoals genoemd in de inleiding, zijn er mensen die de boot zullen missen met dit plan: mensen die nu al in de AOW zitten en mensen (als ik) die op de helft van hun werkzame leven zitten. Voor hen dient er een overgangsregeling te komen.

Laten we hierbij voor het gemak stellen dat mensen 40 werkzame jaren hebben. Mijn overgangsregeling is: Ieder jaar waarin AOW-premie is afgedragen is goed voor een half jaar WAO. De belastingdienst moet in staat zijn hiervan een persoonsgebonden staatje te produceren.

Die WAO wordt dan uitbetaald vanaf de dag dat men officieel te kennen geeft te stoppen met werken, zodat het zelf opgebouwde vermogen extra kan renderen.

De belangrijkste vraag: Wie gaat dat betalen? Mijn idee hierover is: De aardgasopbrengsten.

Het moge duidelijk zijn dat als van het volk een offer wordt gevraagd (iedereen wordt immers stante pede gevraagd na te denken over zijn pensioen), er tevens een offer gevraagd mag worden van de overheid. Zij hebben de aardgasbaten oorspronkelijk als extraatje gezien. Welnu, het wordt tijd dat ze dat weer gaan doen.

Aardgas is van ons allen en het toeval wil dat er nog ongeveer evenveel aardgas in de Nederlandse bodem zit als de duur van de overgangsregeling: 40 jaar.

Met een gemiddelde levensverwachting van (ik noem maar wat) 80 jaar en reeds 25 gewerkte jaren zou dat dus voldoende moeten zijn.  Besluit de betreffende persoon te stoppen op zijn 65e, dan impliceert dat een WAO van 12,5 jaar (de persoon is dan 77,5). Samen met het vermogen dat hij in de resterende 15 jaar zelf heeft opgebouwd, zou dat voldoende moeten zijn voor een onbezorgde oude dag.

Tot zo ver mijn praatplaatje. Verbeteringen zijn altijd welkom!

Ingezonden door Ron Arends

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen, Economie, Ingezonden, Overheid, Rechten, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Jhon schreef op : 1

    Klinkt bekend ! pensioen BV heeft jarenlang naar vole tevredenheid gefunctioneerd, dus is het snel afgeschaft.
    www.homefinance.nl
    www.dekeizer.eu

    Jhon

  2. Nico de Geit schreef op : 2

    Tegenover iedere aow’er staan nu vier werkenden. Over 20 jaar is dat 1:2. Tel daar de mislukte multiculturele samenleving bij op en trek je conclusies.

    Ik denk niet dat ik op termijn in Nederland kan blijven met mijn spaarpotje. Dat spaarpotje moet weg uit dit land.

    Straks gooien ze me nog in de isoleercel omdat ik niet wil zeggen waar mijn geld is. Ik word er gewoon bang van.

    Burnitall [13] reageerde op deze reactie.

  3. Nico de Geit schreef op : 3

    Even alles op een rijtje:

    – het systeem van aow wordt onbetaalbaar

    – iedereen met eigen geld krijgt niets

    – iedereen met eigen geld moet betalen voor anderen die niet hebben gespaard

    – dat is niet erg aantrekkelijk voor mensen die zelf gespaard hebben

    – iemand die voorgoed vertrekt kan zijn spaarpotje (nu nog)meenemen, maar krijgt ook nooit meer iets

    – je hebt dus voldoende spaargeld nodig tot je dood

    – het alternatief is in Nederland blijven en hoogstwaarschijnlijk in armoede leven

    – Per jaar heb ik zo’n 15k euro’s nodig, dus bij een vermogen vanaf 3 ton euro’s ben ik zelfredzaam (zonder inkomsten uit arbeid) In Azië zou ik van minder kunnen leven, ik schat de helft.

  4. Henk H. Jelgerhuis Swildens schreef op : 4

    Jaren geleden vertaalde ik het Chileense systeem, zoals dat was uitgegeven door “Cato’s Letters”.
    M.i. is het systeem eenvoudiger dan zoals hierboven voorgesteld.
    Mijn voornaamste bezwaar is het volkomen misplaatste meebetalen door de werkgever. Dat wordt in wezen op het loon/salaris ingehouden, d.w.z. het loon/salaris is lager.
    Als het werkgevers aandeel wordt geschrapt kan de werknemer meer loon/salaris krijgen en eventueel meer inleggen.

    Ron Arends [6] reageerde op deze reactie.

  5. Ron Arends schreef op : 6
    Ron Arends

    @Henk H. Jelgerhuis Swildens [4]:
    Mijn voornaamste bezwaar is het volkomen misplaatste meebetalen door de werkgever.
    Daarvan is in bovenstaand plan geen sprake. Er is slechts een alternatief aangedragen voor de huidige situatie, omdat een pensioenregeling vaak wordt afgesproken als secundaire arbeidsvoorwaarde.

    Voorbeeldje:
    Jan is in dienst en krijgt 4.000 euro bruto per maand. Zijn baas belooft tevens om maandelijks 500 euro aan pensioenrechten te betalen. Dit kost Jan 200 euro.

    Jan betaalt nu eerst 17,9% over de eerste 2 schijven aan AOW, zijnde zo’n € 5.751 (2009). Daarnaast betaalt de baas € 6.000 euro. Bij elkaar dus € 11.751

    In het nieuwe plan betaalt Jan 15% over 4500 euro = 675 per maand.

    Dat bedrag spaart hij gegarandeerd voor zijn eigen toekomst, ongeacht de politicus die in het pluche zit. Tegelijkertijd houdt Jan netto meer geld over, omdat de feitelijke afdracht lager is dan voorheen.

    Ik voorzie dat werknemers en werkgevers netto-salarissen gaan afspreken, zodat het rekenwerk naar de boekhouder gaat en de werknemer er nog een extra voordeeltje aan overhoudt: de 15% wordt betaald over een bedrag waar zijn aftrekposten nog niet van af zijn.

    Jan spaart dus zo’n 2 maandsalarissen per jaar. Keer 40 jaren, is 80 maanden (6,7 jaar) gespaard. En dat zonder rendement. Het moet wel heel raar lopen wil dit niet de weg naar welvaart zijn 😀

    @Eddie Willers [5]:
    Thanks.
    Peter de Jong [7] reageerde op deze reactie.

  6. Peter de Jong schreef op : 7

    @Ron Arends [6]: “Jan spaart dus zo’n 2 maandsalarissen per jaar. Keer 40 jaren, is 80 maanden (6,7 jaar) gespaard. En dat zonder rendement. Het moet wel heel raar lopen wil dit niet de weg naar welvaart zijn”

    Het is maar wat je onder welvaart verstaat. Tussen je 67e en je 80e heb je nog 13 jaar te gaan (met de huidige stijging van de levensverwachting wss zelfs 18 jaar!).

    Je pensioen is dan 13 jaar lang nog geen 52% van je gemiddelde salaris. Bij modaal dus 17,5 mille per jaar (rendement kan je vergeten ivm inflatie en belastingen). Dat noem ik geen vetpot.

    M. Brandenburg [8] reageerde op deze reactie.
    Ron Arends [10] reageerde op deze reactie.

  7. M. Brandenburg schreef op : 8

    @Peter de Jong [7]: Peter indien het systeem van de chilenen wordt gekopieerd met betrekking ot belegging, dan zou het wel eens het goed kunnen uitpakken. Zelfs tijdens de financiele crises werden daar winsten gemaakt. Gemiddeld ligt het nu nog op 7% per jaar. Inflatie of niet dat is een aardige compensatie. Daarbij, mag je altijd iets meer sparen. Dat bij meer inkomen steeds makkelijker wordt. Chileens model voorziet trouwens wel in een inkomen van de staat. Als het geld van je pensioen op is en je bent nog steeds in leven. Dan volgt er uit de stat een minimale uitkering. Het is niet veel maar je brood kan je er voor kopen.

  8. peetar schreef op : 9

    Hoezo verplicht pensioen opbouw in een pensioenfonds? Dat is juist waar je je geld niet wilt hebben. Als dit jaar ons iets gaat leren is het dat virtueel geld niets waard is zeker niet beheerd door pensioenfondsen of banken.

    De vorm van pensioenopbouw moet vrij zijn, voor elke Nederlander.

    Ron Arends [10] reageerde op deze reactie.

  9. Ron Arends schreef op : 10
    Ron Arends

    @Peter de Jong [7]:

    Wat M. Brandenburg al zegt: het is zeer waarschijnlijk dat je WEL rendement maakt. Daarnaast is er nog een belangrijk verschil: het betreft vermogen. Mijn plan voorziet in een netto uitkering van dat vermogen. De bedragen die jij als bruto ziet, zijn feitelijk netto.

    @peetar [9]:
    Helemaal mee eens. Nadat mijn stukje was ingepland, konden er geen wijzigingen meer doorgevoerd worden. Helaas, want ik had wat details toegevoegd nog. Het aangepaste verhaal kun je HIER lezen.

    Armin [12] reageerde op deze reactie.

  10. Armin schreef op : 11

    Oude wijn in nieuwe zakken.

    Let wel, ik vind het een goed idee, maar het is niet veel anders dan de USA IRA en 401(k) systemen.

    1) Wie geen inkomen heeft krijgt dus niets. Nu krijgt een niet-werkende partner gratis ruwweg 71% van de AOW (waarbij de werkende gestraft wordt door een korting omdat hij/zij een partner heeft).

    Let wel, ik heb het hier niet over de moraliteit (ik zou het een goede zaak vinden), maar we gaan hier naar het US stelsel van uitkering naar opbouw. Dat betekent ook dat wie niet opbouwt niets krijgt. Dat is iets wat veel mensen niet leuk zullen vinden. Met name zij die nu niets afdragen, maar wel krijgen …

    2) Beschikbare premie geeft verantwoordelijkheid voor de spaarder. Veel mensen willen die verantwoordelijkheid niet. Met name de grote machtsblokken zoals vakbonden.

    3) Waarom de gouden handruk belastingvrij, maar wel een verbod op bijsparen? Vanwege de fiscaliteit? Je vergeet dan dat nu de gouden handdruk wél belast wordt (pensionering stelt het enkel uit), en in jouw variant niet meer.

    Voorstel: versoepel het verbod op bijsparen tot:

    a) bijsparen mag via bepaalde bruto stortingen zoals gouden handdruk of lijfrenten. Deze worden echter belast bij uitkering.
    b) bijsparen mag ook met netto stortingen. De uitkering, maar ook de rente over het gespaarde, is dan uiteraard wel netto.

    4) Laatste stap. Stel je werkt van 25 tot 67, iets dat tegenwoordig gangbaar is. Dan heb je nog geen 7 jaar pensioen opgebouwd. Gaan we uit van 70% van het middenloon nog steeds maar 9 jaar gespaard.

    Vergelijk: Met de 17,9% AOW premie betaal je maar zo’n ruwweg 25% van je middenloon. (Uitleg: voor Jan Modaal is AOW ongeveer de helft van zijn pensioen en momenteel wordt slechts 50% van de uitkeringen betaalt uit de premies.)

    Zie hier:

    a) het probleem van de vergrijzing. Het is niet mogelijk weinig in te leggen (zoals de babyboom deed) en toch lang te leven tegen een relatief hoog pensioen (zoals de babyboom doet) zonder dat andere generaties dat moeten ophoesten.

    b) een mooi voorbeeld van de chronische onderschatting van de meeste mensen van hoeveel je moet inleggen voor een goed pensioen. Doorgaans dubbel zo veel als je gevoelsmatig denkt.

  11. Armin schreef op : 12

    @Ron Arends [10]: Wat M. Brandenburg al zegt: het is zeer waarschijnlijk dat je WEL rendement maakt

    Dé grootste denkfout in de pensioenwereld. Ook trouwens lijnrecht in strijd met de grondbeginselen van de Oostenrijkse school: rendement vervangt nooit sparen.

    Vermogen stijgt in waarde, maar voor de gemiddelde pensioenbelegger die niet anders kan doen dan de index volgen, zal het rendement niet meer stijgen dan de algemeen welvaart.

    Simpel gesteld: rendement op pensioenbeleggingen is genoeg voor welvaarts-behoud (hetgeen meer is dan dan inflatie!), maar geeft geen extra jaren.

    Anders gesteld: Wil je voor 20 jaar pensioen, moet je voor 20 jaar inleggen.

    Wie dus 70% van zijn gemiddelde loon wil hebben en uitgaat van laten we zeggen 18 jaar levensverwachting moet per jaar vanaf zijn 25 tot 67 elk jaar 30% inleggen.

    Verder, enkel de provisieslurpers bij de aandelenfondsen en verzekeraars geloven in structureel risicoloos 7% per jaar. Maar zelfs al zou je daar met geweldig rendement toch een % meer halen, zakt wellicht de vereiste inleg tot 25% van je inkomen.

    De conslusie is gewoon dat sprookjes niet bestaan. Je kunt niet en oud worden, én een hoog inkomen pensioeninkomen hebben, én weinig sparen. En 15% klinkt veel, maar is dus eigenlijk maar net minimumloon.

    De babyboom heeft zichzelf – en hun kinderen – voor de gek gehouden dat dat kan. Al 40 jaar lang hebben wij een AOW en pensioenstelsel dat impliciet het land voorliegt dat met 17,9% plus een paar % van je andere inkomen je een waardevast pensioen krijgt dat middenloon is. Dat is mathematisch niet mogelijk, en dat is wat we nu aan het ontdekken zijn.

    Michielsens [15] reageerde op deze reactie.

  12. Burnitall schreef op : 13

    @Nico de Geit [2]: ” Tel daar de mislukte multiculturele samenleving bij op en trek je conclusies.”

    Niet altijd de samenleving in een slecht daglicht zetten. Er zijn nu eenmaal een paar mafkezen die ze hier een kans probeerde te geven…Ondanks dat de meerderheid van het volk zich hier tegen heeft verzet. Dat Multiculilobbies hun zin hebbn gekregen kunnen zijn niet s aan doen..En daarbij zitter er ook hele goeie tussen…Die gaan zelf terug omdat ze onderkennen dat de multiculti (niet)willende theeslobberende witte kaaskoppen niet hun ding is…..

    Nico de Geit [14] reageerde op deze reactie.

  13. Nico de Geit schreef op : 14

    @Burnitall [13]:

    “Niet altijd de samenleving in een slecht daglicht zetten”

    De multicul heeft al wel 200 miljard euro gekost, alleen in Nederland al. Ieder jaar komt daar 7 tot 15 miljard bij. Over 20 jaar staan er tegenover iedere aow’er twee werkenden.

    Ik ben in principe voor vrije vestiging. Maar ik ben ook voor eigen verantwoordelijkheid. Nieuwkomers moeten dus hun eigen broek ophouden. En dat gebeurt onvoldoende, vandaar die 200 miljard.