vrijdag, 25 maart 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Leerzaam NOS-bericht over collectivisme in de EU

 Het geeft overduidelijk aan dat het hebben van een eigen mening niet gewaardeerd wordt. Je hoort je aan te sluiten bij de groep, of je gelijk hebt, doet niet ter zake. Dit verklaart, illustreert, waarom de NL-politici dan ook elke keer van dit soort vergaderingen terugkomen met lekker stoere berichten. Berichten dat ze niet 100 % hebben toegegeven aan verdere onderwerping aan de EU , maar slechts 80 of 90 procent. (Het restant komt dan de volgende keer of bleek toch wel al toegegeven)

Zelfs niet alleen de Duitse hotemetoten zitten er mee in hun maag, maar ook veel van hun slaven.

De drang “om er bij te horen” overheerst kennelijk de individuele beoordelingen. En het zelfrespect!!

 Ook de politici in de EU spelen graag dat ze zogenaamd “solidair” zijn, en als iemand buiten de boot valt door een eigen mening, kan hij rekenen op wraak van zijn “vriendjes”.

 Een collectivistisch-altruïstische eigenschap die  libertariërs ook heel vaak tegenkomen in gesprekken met anderen .

 Het NOS bericht, (vet toegevoegd):

 Duitsers in hun maag met ‘alleingang’ in Libië 
 Door buitenlandredacteur Achille Prick

“Angela Merkel zal hier nog heel lang de prijs voor betalen”, citeert dagblad Le Parisien een Franse topdiplomaat. Hij doelt op de Duitse weigering om mee te doen aan de militaire operatie tegen Libië. Internationaal hebben de Duitsers zich buitenspel gezet. Daar lijken ze nu best spijt van te hebben. Zeker nu ook in Duitsland zelf steeds meer kritiek komt op de Duitse alleingang.

 De Duitse minister van buitenlandse zaken Guido Westerwelle is niet de ster van de regering. Integendeel, de liberaal heeft eigenlijk nooit kunnen overtuigen. Toen kwam de Arabische lente. Westerwelle hoorde bij de eerste politici die het verzet in onder meer Tunesië, Egypte en ook Libië van harte ondersteunden. Het deed zijn imago geen kwaad. Hij pleitte meteen voor militaire maatregelen in Libië.

Groot was de verrassing dan ook, toen de Duitsers zich in New York onthielden van stemming over VN-resolutie 1973. De resolutie voor een vliegverbod boven Libië en een wapenembargo. “Er is geen duidelijk einddoel, we willen niet in een eventuele grondoorlog betrokken worden”, luidde het verweer van Westerwellle en bondskanselier Merkel.
Duitse deelname aan de operatie was al helemaal onbespreekbaar.

 Schande
“Een grote schande”, reageerde Joschka Fischer, partijcoryfee van de Groenen. Onder zijn bewind als minister van buitenlandse zaken werden voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog Duitse troepen ingezet bij gevechtshandelingen in het buitenland. Dat was in 1999 in Kosovo. Fischer begrijpt niets van de terughoudendheid van de huidige regering.  

Hij is niet de enige. Inmiddels heeft een leger van politici, diplomaten en oud-militairen kritiek op de Duitse regering van CDU/CSU en FDP. “De Duitsers hebben wapens geleverd aan Kadhafi en met die wapens bedreigt hij nu zijn onderdanen“, bepleit parlementslid Omid Nouripour (Groenen)

Duitse deelname aan de operatie tegen Libië. 
 Kritiek op Merkel en haar regering komt ook uit eigen kring. “We staan nu in het rijtje China, Rusland”, zei het prominente CDU-parlementslid Ruprecht Polenz. Die landen onthielden zich ook van stemming. “En dat is het verkeerde rijtje”, voegde Polenz daar aan toe. Ook uit de liberale FDP klinkt veel kritiek. “We laten onze partners in de kou staan“, aldus een prominente FDP’er.

 Verkiezingen
Hoe is de regering-Merkel dan tot haar besluit gekomen om zich te onthouden van stemming over militaire actie tegen Libië? Er lijkt geen andere verklaring dan dat er belangrijke regionale verkiezingen op het programma staan. CDU en FDP staan op zwaar verlies, er heerst blinde paniek.
Een meerderheid van de Duitsers is tegen de Duitse inzet in Afghanistan, dus ‘een nieuwe militaire operatie in Libie zal ook wel niet populair zijn’, moeten de strategen van CDU en FDP hebben gedacht.

 Afgezien dat het zelfs binnenlands niet zo simpel blijkt te liggen (veel Duitsers vinden dat er moet worden opgetreden tegen “de schurk uit Tripoli”) heeft de Duitse regering met dit standpunt een puinhoop gemaakt van haar buitenlandpolitiek. Het naoorlogse Duitsland heeft nog nooit zo alleen gestaan. Dat is schrikken, want een alleingang in de buitenlandpolitiek is een taboe.

 Met twee wereldoorlogen in het achterhoofd weten de Duitsers als geen ander waar dat toe kan leiden.
Als goedmakertje heeft de Duitse regering nu besloten extra Awacs-vliegtuigen en manschappen naar Afghanistan te sturen. Om de NAVO-landen die daar opereren, en nu ook actief zijn bij Libië, te ontlasten. Maar dat besluit lijkt het allemaal nog erger te maken. Waarom wel oorlog voeren in Afghanistan en niet in Libië? De Duitse regering lijkt verstrikt geraakt in de altijd nauw luisterende verhouding tussen actuele buitenlandpolitiek en haar nog immer drukkende oorlogsverleden.

 Geplakt uit <nos.nl>

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. vrijeradikaal schreef op : 1

    “Een grote schande”, reageerde Joschka Fischer, partijcoryfee van de Groenen. Onder zijn bewind als minister van buitenlandse zaken werden voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog Duitse troepen ingezet bij gevechtshandelingen in het buitenland. Dat was in 1999 in Kosovo. Fischer begrijpt niets van de terughoudendheid van de huidige regering.

    Ach onze Joschka ….zulks een bereidheid van het groene (CO2?) front.
    Tja van ” den groenen ” moet u het maar hebben.

    Kosovo ??????

    THE WEIGHT OF CHAINS

    The true story behind NATO intervention in the Balkans

    The Weight of Chains is a Canadian documentary film that takes a critical look at the role that the US, NATO and the EU played in the tragic breakup of a once peaceful and prosperous European state – Yugoslavia.

    The film is a poignant first-hand look at why the West intervened in the Yugoslav conflict, with an impressive roster of interviews with academics, diplomats, media personalities and ordinary citizens of the former Yugoslav republics, including Professor of Economics Michel Chossudovsky, author and political scientist Michael Parenti, renowned writer Srdja Trifkovic, Former Major-General Lewis MacKenzie, and many others!

    Malagurski offers a unique look into the current state in which the new Balkan countries are – powerless to choose their own government or write their own laws.

    The Weight Of Chains | Clip 1 | Economy

    www.youtube.com

    Weight of Chains | NEW TRAILER

    www.youtube.com

    www.mefeedia.com

    vrijeradikaal [2] reageerde op deze reactie.

  2. vrijeradikaal schreef op : 2

    @vrijeradikaal [1]:

    Noam Chomsky on Serbian Death Camps and British Liable Laws

    www.youtube.com

    Left-Liberal…….?

    Noam Chomsky on U.S. Propaganda and Yugoslavia – The New World Order Part 13 (1998)

    www.youtube.com

    PS. Komt je het bekend voor ?

    Vooral de lach op de achtergrond…is zeer uitnodigend.

    www.thedailyshow.com

  3. wout eenhoorn schreef op : 3

    Ben totaal geen fan van Merkel maar ditmaal ben ik het volkomen met haar eens. Het is niet door bommen te gooien dat je een regime wel of niet omverwerpt. Daar zijn toch andere middelen voor. Al die landen die meedoen schreeuwen om het hardst ,,nooit meer oorlog”. En waarom? Ik word vervelend als ik zeg dat het alleen om olie gaat en om hun Islamitische vriendjes niet voor het hoofd te stoten maar ik doe het toch nog maar een keer. Vragen nu al die landen hun wapens terug die zij dit land hebben verkocht? Het is voor mij duidelijk de Islam is de baas. Maar dat doeot de elite af als tokkiepraat. Sorry dat ik de familie Tokkie hierbij betrk.

  4. Reteip schreef op : 4

    Nee, het goede rijtje landen is het groepje wat altijd maar bommen gooit en landen kapot maakt, tuurlijk!
    Goeie zet om zich er niet mee te bemoeien, als ze dan ook maar aan de andere kant zich er niet mee bemoeien (wapens leveren). En toch weer zwichten voor de druk van mensen die allemaal pro-oorlog zijn (politiek en militairen). Ik heb er moeite mee om te geloven dat de meerderheid vd bevolking voor optreden is, en al helemaal niet inde vorm van de ‘no-fly zone’ waar al honderden gronddoelen zijn gebombardeerd en er wel één vliegtuig uit de lucht is geschoten (die notabene al was geland!)