dinsdag, 12 april 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Slaven van 2011: lijden zij meer of minder dan de plantageslaven uit de 19de eeuw?

Om  niet geschokt te zijn  wanneer je leest  over het leven van de  19de-eeuwse plantageslaaf moet je wel beschikken over een hart van steen.

Lange werkuren , erbarmelijke   omstandigheden,  uiteengereten  families  : er is weinig dat  deze mensen bespaard is gebleven.

Maar  is het lot van de 21ste eeuwse belastingbetaler wel zoveel beter?

Het percentage van zijn inkomen dat  wordt verdeeld onder mensen die hijniet kent en gebruikt wordt voor doeleinden waar hij niet mee instemt,  zou  wel eens hoger  kunnen liggen dan bij een plantageslaaf het geval was.

De   21ste eeuwse slaaf  ziet het grootste deel van zijn inkomsten naar de overheid vloeien. Maar de overhead heft amusante  trucs  bedacht om dit te maskeren.

Zo  zijn een aantal dwangverzekeringspremies gesplitst in een werknemersaandeel en een werkgeversaandeel.

Uiteraard is dit grootse volksverlakkerij.

Gegeven het totaalbedrag van de premie is het  irrelevant of deze bij de werkgever of de werknemer geboekt wordt.  De splitsing  vindt alleen plaats om bij de goegemeente   de illusie te wekken, dat een deel van de premie op de werkgever afgewenteld wordt.  

Gegeven het totaalbedrag dat de werkgever per uur voor de werknemer uittrekt, maakt het voor de werknemer niets uit of die premie in de overheidsboekhouding  in de verhouding  10/90 , 50/50 of   0/100  geboekt wordt. Men kan hoogstens opmerken dat het splitsen van de premie in meer componenten de administratieve kosten verhoogt.

Door het toepassen van verschillende premiehoogten voor  personen met verschillende inkomens  wordt  een inkomensverdracht bewerkstelligd.

Bij het segment van de bevolking met een inkomen hoger dan het gemiddelde bestaat een deel van de   zogenaamde premie uit   een bedrag dat overgedragen wordt aan anderen.

Waarom ook dit deel van de premie wordt genoemd en niet inkomensoverdracht, zal de overheid zelf wel het beste weten.

Dit deel van de premie wordt geheven bij slaven die een nog groter percentage dan de rest van de bevolking voor de slavenexploitant ( de overheid) moeten werken.

Kon een  plantageslaaf gestraft worden voor weglopen,  de macht van de   19de  eeuwse slavenhouder verbleekt  bij  de rechten die de Nederlandse overheid zich aanmatigt, wanneer de eigenaar van een bedrijf met bedrijf en al wegloopt.

Er bestaan namelijk in Nederland  bepalingen  die de slaaf  tenminste tien jaar in de greep van de Nederlandse overheid houden.

Op de slaaf zijn namelijk tot  tien jaar na zijn vertrek de bepalingen van het Nederlandse  successierecht  en het Nederlandse schenkingsrecht van toepassing!

Hoewel de slaaf er nimmer voor opteerde in Nederland geboren en  uitgemergeld te worden, beschouwt de overheid dit als haar onvervreemdbaar recht, zoals menige  ex-slaaf in spe al  tot zijn schande heeft moeten ondervinden.

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. peetar schreef op : 1

    Je kan de erfenis in een buitenlands trust onderbrengen dat uitkeerd bij overlijden of de Nederlandse belasting gewoon niet betalen.

    Even goed heel erg ziek dat ze tien jaar later nog geld komen halen.

  2. Alex schreef op : 2

    Ik vraag me echt af wat ze wel kunnen doen als je ze niet betaald. Ik denk niet veel, waarschijnlijk afhankelijk waar je naar toe verkast.

  3. henk schreef op : 3

    de mensheid schijnt te genieten als het zomervakantie is geen rekeningen of politiek enzovoorts je bent vrij om te doen wat je wilt.van mij part rot de politiek op met alle onozele wetten en regels zodat het het hele jaar vakantie lijkt, de politiek houd ons gevangen ik ben het zat.ik hoop in godsnaam dat iemand de petitie tegen de politiek start zodat we kunnen overwinnen en onze vrijheid terug krijgen.

  4. Ratio schreef op : 4
    Ratio

    Successie rechten kunnen inderdaad zeer vervelend uitpakken.

    Door successie rechten voor een erfenis waar ik zelf nog niets aan heb (vruchtgebruik is voor langst levende partner) mag ik waarschijnlijk 30 k euro aftikken, en derhalve betaal ik dit jaar 80 procent van mijn bruto inkomen aan belasting. En dan heb ik het nog niet gehad over wegenbelasting, BTW en accijns. Ik moet netto na successie rechten dit jaar van 15 k rond komen.

    De jaaromzet die ik als consultant genereer ligt meestal rond of boven de anderhalve ton. 90 tot 95 procent van mijn economische waarde verdwijnt dit jaar in andere zakken. Het deel van de detacheringsfirma is mijn keuze, maar het is wel extreem zuur dat deze maatschappij me dit jaar maar 5 tot 10 procent van mijn economische waarde laat behouden om van te leven.

    (ik wil geen rentedragende lening aangaan om de successie rechten op een later moment te voldoen)

    Vilseledd [5] reageerde op deze reactie.

  5. Ratio schreef op : 6
    Ratio

    @Vilseledd [5]: Verklaar wat ik fout doe. Ik kan het niet helpen dat een familielid is gestorven en die 30 k moet ik toch dit jaar betalen. Zonder dat ik enige baat heb van de erfenis. Of ik moet wachten totdat het vruchtgebruik trekkende familielid gestorven is en dan met rente aan de fiscus de 30 k betalen. Dat schijnt ook mogelijk te zijn. Ik gun die fiscus geen rente dus dat wordt dit jaar 30 k aftikken, dan blijft er dus 15 k netto over om van te leven.

  6. peetar schreef op : 7

    Extra belastingadvies vragen. Misschien kan je wat wegsluizen of een aftrekpost aanmaken, creatief denken.

    Heerlijk Nederland, belasting op belasting tot je dood en daarna. Je kan hier vrijspreken, maar niet vrij zijn.

  7. Marc Evers schreef op : 8

    De toch al extreem hoge belastingdruk in Nederland pakt in jouw geval inderdaad wel heel erg zuur uit.

    Het goede nieuws is dat het voor jou als free-lance consultant lonend is om belasting te ontwijken, net als voor iedere ondernemer die een winst van meer dan 20000 euro per jaar verwacht.

    Je kunt je activiteiten onderbrengen in een vennootschap die je onderbrengt in een holding op Cyprus, die is ondergebracht in een stichting op Cyprus. Je ontwijkt dan de volgende belastingen:

    belasting op waardestijging van de onderneming: 0% in plaats van maximaal 45,76%
    aanmerkelijkbelangheffing: 0% in plaats van 25%
    belasting op inkomsten uit vermogen: 0% in plaats van maximaal 44%
    winstbelasting: 20-25% in plaats van maximaal 45,76%
    belasting op inkomsten uit TBS: 1,2% in box 3 in plaats van maximaal 52% in box 1
    erfbelasting: 0% in plaats van maximaal 40%

    Als je meer wil weten dan kun je aan het gratis seminar “Belastingontwijking voor ondernemers” deelnemen. Voor meer informatie zie:
    www.HollandsJuristenCollege.nl

    Ratio [14] reageerde op deze reactie.

  8. peetar schreef op : 9

    Er zitten echter ook nadelen aan het ontwijken middels een belastingstructuur.

    Je betaald nog vennootschapsbelasting
    Je hebt meerdere bv’s nodig
    De kosten van de structuur
    De complexiteit van de structuur
    De bemiddeling die je nodig hebt
    De eventuele juridische kosten
    De macht op papier weggeven aan een trust
    Het risico dat de belastingdienst ooit een wet maakt die je structuur kwetsbaar maakt

    Belastingontwijken is niet makkelijk, anders deed iedereen het.

    Ben jij van het voormalig HaagsJuristenCollege Marc?

    Marc Evers [20] reageerde op deze reactie.

  9. Peter de Jong schreef op : 10

    Gelukkig zijn er altijd mazen in de wet. Geen ambtenaar die het echte leven in regeltjes kan vangen! 😉

    ===
    “Now my advice for those who die: declare the pennies on your eyes”
    ~ The Taxman

    Carla Howell – How Could I Live Without Filing Taxes? (2001)
    www.centerforsmallgovernment.com

    Burning Spear – Slavery Days (1975)
    www.youtube.com

    The Beatles – Taxman (1966)
    www.youtube.com

  10. beek schreef op : 11

    Kent Hugo de loonslaven van weleer?
    Loonslaven die slechts dankzij dwangmaatregelen recht kregen op vergoedingen bij ziekte/bedrijfsongeval, op weekends, vakantiedagen, beperkte werktijden en een slaafloze kindertijd.
    En het gekke is: het is met de welvaart allesbehalve achteruitgegaan sinds dergelijke menswaardige dwangmaatregelen van kracht werden.

    Richard [18] reageerde op deze reactie.

  11. Caspar Mulders M.A. schreef op : 12
    Hugo J. van Reijen

    Bewering na bewering, maar geen enkele vorm van bewijsmateriaal. Ik citeer: “Het percentage van zijn inkomen dat wordt verdeeld onder mensen die hij niet kent en gebruikt wordt voor doeleinden waar hij niet mee instemt, zou wel eens hoger kunnen liggen dan bij een plantageslaaf het geval was.” Dit is een logische onmogelijkheid, aangezien de betreffende landen bij wet uitgesloten waren van het hebben van eigendom. Het was dus niet alleen toegestaan om een slaaf zonder betaling te laten werken, het was zelfs strafbaar een slaaf voor arbeid te betalen. De uitzonderingen op deze regel zijn zeldzaam – alleen tijdens de laatste jaren van de Braziliaanse slavernij valt er enig spoor van eigendomsrechten te bespeuren. Tegelijkertijd is jouw onderbouwing “De 21ste eeuwse slaaf ziet het grootste deel van zijn inkomsten naar de overheid vloeien.” – zelfs als dit waar is, en ‘het grootste deel’ is een rekbaar begrip, is het niet hebben (en niet *mogen* hebben) van enige inkomsten nog altijd iets anders dan het moeten betalen van zware belasting over een inkomen.

    “Kon een plantageslaaf gestraft worden voor weglopen, de macht van de 19de eeuwse slavenhouder verbleekt bij de rechten die de Nederlandse overheid zich aanmatigt, wanneer de eigenaar van een bedrijf met bedrijf en al wegloopt.” En opnieuw een zeer tendentieuze claim, aangezien de macht van een 19e eeuwse slavenhouder (ik neem aan dat je een Amerikaan bedoelt, aangezien Engeland in 1832 de slavernij al afschafte, en de meeste andere landen al daarvoor. Nederland volgde in 1863) zo goed als onbeperkt was – de rechten van de slaveneigenaar werden opgenomen in zogenaamde Slave Codes. Zoek er maar wat op. Enkele belangrijke en algemeen gedeelde onderdelen zijn:
    * geen enkele vorm van letsel toegebracht door de wettige eigenaar van een slaaf kan ooit misdadig zijn
    * een slaaf mag niet tegen een blanke getuigen, ook niet wanneer de slaaf zelf de aangeklaagde partij is
    * een ieder die een slaaf doodt of invalide maakt wordt bestraft met een geldboete gelijk aan de waarde van de slaaf, te betalen aan de eigenaar (en een provisie aan de staat)
    * geen enkel burgerrecht verstrekt onder de grondwet geldt voor slaven
    * wat bij een blanke vrouw “verkrachting” zou worden genoemd is bij een slavin geen misdrijf, want een slavin is bezit en dus kan de wil van de eigenaar niet onwettig zijn

    Bekijk bijvoorbeeld de bezwaren van de noordelijke staten tegen de slavencodes van 1850 eens. Ik verwacht natuurlijk niet dat je dit ook echt doet – volgens mij is het geen toeval dat je je rare claims niet bewijst.

    Caspar Mulders, M.A.

    ——————————————————————————–

    hugo van reijen [13] reageerde op deze reactie.

  12. hugo van reijen schreef op : 13
    Hugo J. van Reijen

    @Caspar Mulders M.A. [12]:
    Heb je wel eens onderzocht hoe hoog de winst was op het houden van slaven? En hoe liggen die cijfers?
    Neem nu eens een slaaf die bij voorbeeld 100 dollar per week oplevert.
    Als je 70 dollar per week nodig hebt om die slaaf van voedsel en onderdak te voorzien, dan betaalt die slaaf een belasting van 30 procent.
    Hugo van Reijen

    Liberaal [15] reageerde op deze reactie.

  13. Ratio schreef op : 14
    Ratio

    @Marc Evers [8]: Ik ben nog steeds loonslaaf omdat ik goede uitdagende opdrachten wil en mijn netwerk nog net te beperkt is die zelf te verkrijgen. Buitenlandse BV,s holdings en stichtingen helpen mij dus niet verder. Daarnaast is mijn flatje afbetaald en kan ik dus ook geen hypotheekrente aftrekken. Ik voel er niets voor een duurdere woning te kopen om fiscale redenen. Ik wordt gewoon genadeloos uitgeknepen. Mij is slechts 5 tot 10 procent van mijn economische waarde gegund dit jaar. Noodgedwongen interen op het vermogen dus…..

    Marc Evers [19] reageerde op deze reactie.

  14. Liberaal schreef op : 15

    @hugo van reijen [13]:

    Het verschil is dat de plantageslaaf, van de 30% winst van de eigenaar, 100% af moet dragen.

    De belastingslaaf mag een klein deel van de winst van de slavendrijver houden.

    In beide gevallen gaat er natuurlijk een ongeloofelijk deel naar de eigenaar.
    Bovendien hebben de plantageslaaf en de belastingslaaf beiden geen zeggenschap over wat er met het afgedragen geld mag gaan gebeuren.

    Maar nog een verschil.
    De slavendrijver van de belasingslaaf laat zijn slaven iets meer zelf houden van zijn opbrengs dan de plantageslaaf die niets zelf mag houden.
    Dat is slim!
    Dan kan hij in de toekomst met de nog efficientere productie van zijn slaaf nog meer geld binnen halen.

    De belastingslaaf ploegd verder voor zijn baas terwijl de plantageslaaf terecht al veel eerder in opstand kwam.
    hugo van reijen [16] reageerde op deze reactie.

  15. hugo van reijen schreef op : 16
    Hugo J. van Reijen

    @Liberaal [15]:
    Het is nog maar de vraag of de vergelijking op het economische vlak uitvalt in het voordeel van de huidige loonslaaf.
    Als de plantageslaaf 200 dollar per week waard was en 140 euro per week nodig was voor zijn woning en voor voedsel en kleding, bedraagt zijn inkomstenbelastingspercentage 30 procent.
    Hugo van Reijen

  16. ziggy schreef op : 17

    ik denk dat de 19e eeuwse slaaf wel de (weliswaar late) erkenning kreeg voor zijn harde zwoegen. Langzamerhand zijn we toch wel zover om ons verleden in het juiste daglicht te plaatsen en hebben we in ieder geval al een monument voor de slaven van destijds opgericht. Dat zie ik met de huidige generatie slaven nog niet zo snel gebeuren.

    Monument voor de belasingbetaler ook ergens op de dam en zo, en een minuut stil voor de gevallen. Zal nog lang duren voordat die er komt ..

  17. Richard schreef op : 18

    @beek [11]: Dergelijke maatregelen waren al ingevoerd door bepaalde bedrijven voordat de overheid zich er mee ging bemoeien. De x-urige werkdag en y-urige werkweek bijvoorbeeld. Vrijheid was al bezig zijn werk te doen. Er waren echter mensen die vonden dat iedereen recht had op dergelijke zaken. Een van de problemen is dat men nooit objectef kan vaststellen op hoeveel vakantiedagen iemand recht heeft en hoeveel uren hij maximaal zou mogen werken. Daaruit blijkt al dat het geen rechten kunnen zijn.

    “Loonslaven die slechts dankzij dwangmaatregelen recht kregen op vergoedingen bij ziekte/bedrijfsongeval, op weekends, vakantiedagen, beperkte werktijden…”

    Dan zijn het dus geen rechten maar privileges die mensen kregen door de rechten van andere mensen (in dit geval dus de ondernemers) te schenden. Rechten vloeien alleen voort uit hetgeen mensen vrijwillig overeengekomen zijn.

    “En het gekke is: het is met de welvaart allesbehalve achteruitgegaan sinds dergelijke menswaardige dwangmaatregelen van kracht werden”

    Dat zegt op zich natuurlijk niet veel. Ten eerste is welvaart geen algemeen doel op zich. Ten tweede moet men welvaart per individueel geval bekijken en vergelijken met hoe die welvaart zou zijn geweest in het geval deze maatregelen niet genomen waren. Iemand betaalt uiteindelijk de prijs. Dit kan bijvoorbeeld door lagere dan wel minder snel stijgende lonen, minder arbeidsplaatsen, slechtere producten/service, minder ondernemers die een bedrijf willen beginnen etc. Uiteindelijk betaalt iemand de prijs voor dergelijke maatregelen. Dat zijn de dingen die niet gezien worden, maar wel degelijk plaatsvinden. De 19e eeuwse econoom Bastiat schreef daar het volgende over:

    www.econlib.org

    Overigens hadden ook veel ondernemers in de 19e eeuw overheidsprivileges, waardoor ze mensen konden uitbuiten. Vooral lokale overheden spanden vaak samen met rijkere ondernemers door hen bijvoorbeeld een regionaal monopolie te verschaffen. Zo kwam het vaak voor dat een concurrerende ondernemer zich niet in dezelfde gemeente mochten vestigen. Daardoor konden ondernemers de lonen (en secundaire arbeidsvoorwaarden) kunstmatig laaghouden. Ook kwamen ondernemers destijds vaak weg met ongelukken op de werkvloer die te danken waren aan bijvoorbeeld ondeugdelijk materiaal.

    Er is overigens niemand die je dwingt te werken voor een baas. bevalt het je niet, dan ga je naar een andere werkgever. Kun je die niet vinden, kun je voor jezelf beginnen. Als ook dat niet lukt, kun je trachten zelfvoorzienend te worden. Als zelfs dat niet lukt, kun je trachten hulp te vinden bij private partijen (ik neem aan dat jij dergelijke mensen graag geholpen had, Beek?). Mensen kozen er voor om toch te gaan werken omdat zij hun positie ermee konden verbeteren. Zij waardeerden het geld en de slechte arbeidsomstandigheden om zo een bestaan op te kunnen bouwen hoger dan de overige opties waarvoor zij vrijelijk konden kiezen.

  18. Marc Evers schreef op : 19

    @Ratio [14]:

    Je schreef: “Ik ben nog steeds loonslaaf omdat ik goede uitdagende opdrachten wil en mijn netwerk nog net te beperkt is die zelf te verkrijgen.”

    Volgens mij haal je twee dingen door elkaar. Dat je zelf geen opdrachten kunt of wil zoeken betekent niet dat je bij de detacheerder in loondienst moet blijven. Je kunt hen toch op een andere manier belonen voor het vinden van opdrachten, bijvoorbeeld doordat zij een factuur krijgen van de BV waarvoor je gaat werken?

  19. Marc Evers schreef op : 20

    @peetar [9]:

    Je schreef:

    > Er zitten echter ook nadelen aan het ontwijken middels een belastingstructuur.
    > Je betaald nog vennootschapsbelasting

    Dat klopt, maar 20% is minder dan 52%. Dit is dus geen nadeel maar een voordeel.

    > Je hebt meerdere bv’s nodig

    Dat klopt, maar die heb je meestal zowiezo nodig als je je prive-vermogen wil afschermen zonder teveel belasting te betalen.

    > De kosten van de structuur

    Dat klopt, maar daarom ligt het omslagpunt bij een verwachte jaarwinst van 20000 euro.

    >De complexiteit van de structuur

    Dat valt wel mee. Maar zelfs al vind je het complex: Je gaat toch ook niet geen auto kopen zolang je de techniek van de motor etc. nog niet beheerst?

    > De bemiddeling die je nodig hebt

    Dat klopt, maar dat zit al in voormelde kosten.

    > De eventuele juridische kosten

    Dat klopt, maar de kans dat je meer kosten moet maken dan voormelde kosten, is klein.

    > De macht op papier weggeven aan een trust

    Dat klopt, maar er zijn methoden om dit goed te regelen.

    > Het risico dat de belastingdienst ooit een wet maakt die je structuur kwetsbaar maakt

    Dat klopt, maar dit is een schaakspel dat meestal niet door de fiscus wordt gewonnen: De fiscus voert hoge belastingen in, juristen vinden mazen in de wet, de fiscus voert reparatiewetgeving in, juristen vinden nieuwe mazen in de nieuwe wet, enz. Per saldo verandert er meestal niet zo heel erg veel.

    > Belastingontwijken is niet makkelijk, anders deed iedereen het.

    Dit argument doet me denken aan de tijd van de dienstplicht. Toen zeiden velen: “Als het zo gemakkelijk was om de dienstplicht te ontwijken, dan zou iedereen dat wel doen.”
    Dit is een drogreden. Iedere maas in de wet moet ooit door iemand worden ontdekt, en zolang de maas niet daadwerkelijk wordt gedicht, kunnen diegenen die de maas ontdekt hebben er gebruik van maken. Je argument lijkt er van uit te gaan dat niemand ooit mazen in de wet zou kunnen ontdekken omdat overheden alleen belastingwetten maken die mazenvrij zijn. De overheid is er echter nog nooit in geslaagd om een belastingstelsel te maken dat waterdicht is (en dat gold ook voor de dienstplicht).

    > Ben jij van het voormalig HaagsJuristenCollege Marc?

    Dat klopt. Voor meer informatie zie www.HJCgroup.net

  20. Caspar Mulders schreef op : 21

    Nog even los van het feit dat slaven verondersteld werden in de tijd dat ze niet op het veld werkten hun eigen voedsel te kweken, maak je (zoals gewoonlijk) weer een denkfout. Zie je, berekent ‘belasting’ op basis van de opbrengst voor de eigenaar. Helaas vergeet je daarbij voor het gemak maar even dat de belasting die een werknemer betaalt, niet over zijn productiviteit voor zijn baas wordt berekend, maar over zijn eigen inkomsten. Een slaaf heeft geen eigen inkomsten, en dus stort je modelletje in.

  21. Caspar Mulders schreef op : 22

    — On Wed, 13/4/11, Caspar Mulders:

    From: Caspar Mulders
    Subject: RE: slaven

    Verder verbied ik je bij deze om enige tekst van mij zonder voorafgaande toestemming waar dan ook te publiceren. Ik wijs je er verder op dat het doorplaatsen van mijn reactie op jouw vorige mail op zich al een schending van mijn auteursrecht is, en daarmee een strafbaar feit. Begrijp je dit?

    Caspar Mulders, M.A.

    hugo van reijen [23] reageerde op deze reactie.
    Mavado [24] reageerde op deze reactie.

  22. hugo van reijen schreef op : 23
    Hugo J. van Reijen

    @Caspar Mulders [22]:
    Neen, dat begrijp ik niet, breng maar een dagvaarding uit!!!
    hugo van reijen

  23. Michiel schreef op : 25

    Caspar zegt ook

    “rechts is er niet voor u tenzij u meer dan 200 000 euro per jaar verdient.”

    en

    “Het is niet voor niets dat de VVD in Nederland met alle plezier cultuur en onderwijs doodbezuinigt, maar weigert om de al tijden bekende (en in 2009 uitgebreid gepubliceerde) miljardenfraude in belastingen door multinationals aan te pakken, met als enig argument dat deze bedrijven dan misschien wel zouden vertrekken.”

    en

    “bij rechts krijgen mensen die iets doms doen wat ze verdienen. Bij links worden deze mensen tegen zichzelf beschermd. Dat is heel jammer wanneer een snuggere en volledig immorele zakenman bent die zo van een inkomstenbron beroofd wordt, maar goed wanneer je ook maar over enig fatsoen en solidariteitsgevoel beschikt.”

    Caspar lijkt me een kretenslaker.

    Hugo J. van Reijen [26] reageerde op deze reactie.

  24. Hugo J. van Reijen (auteur van dit artikel) schreef op : 26
    Hugo J. van Reijen

    @Michiel [25]:
    Mijns inziens kunnen deze multinationale maatschappijen in de praktijk voor een groot deel zelf bepalen hoeveel en waar zij wat betalen, want zij beschikken over mogelijkheden om factureringen van het ene land naar het andere tot het door hen gewenste niveau aan te passen.
    Hugo van Reijen