Dat er navenant inkomensverschillen zijn binnen een verdienmodel lijkt me de normaalste zaak van de wereld, immers men moet worden gestimuleerd om iets te bereiken. Maar in de medische wereld is de inkomensbalans zoek mede doordat een ziekenhuis omzet MOET draaien krijg je allerlei onnodige onderzoeken die gedeclareerd worden bij de verzekeraars. De artsen passen steeds hun beloning aan in deze declaraties. De verzekeraars zitten nu met een probleem dat ze de premies niet meer kunnen verhogen omdat de gemiddelde premiebetaler compleet is uitgemolken.

Kortom de salarissen van de heren/dames medici zullen moeten worden aangepast aan gematigder bezoldigingen…

Maar als niemand dat wil, behalve de managers zelf, waarom krijgt niemand ze dan weg?

En terwijl vroeger artsen doorwerkten tot diep in de nacht, heeft datzelfde management gezorgd voor wachtlijsten. EN worden er tevens operatiekamers gesloten wegens gebrek aan personeel!
Hoe krankzinnig kan het worden, dankzij die dicterende en onbekwame ‘managers’.

Vilseledd [11] reageerde op deze reactie.

Managers hebben zich ingevreten in de zorg en in het onderwijs.
Hun babbels deden alles.
Waar ooit de vakmensen (die zeer goed waren opgeleid) zelf de koers konden uitzetten, begonnen managers die van het vak geen enkel verstand hadden maar die zogenaamd wetenschappelijke analyses van procedures inbrachten (babbeldebabbeldebabbel) zich te bemoeien met de gang van zaken, pretenderend dat zij het allemaal veel beter zouden weten te organiseren.
En zeer velen trapten in al die babbels van die onkundige managers.
Door DIE babbelaars die technisch niets wisten van geneeskunde en onderwijs, zijn deze sectoren onnodig duur geworden en is er een enorme bureaucratie ingeslepen in deze instituten. Allemaal tijd- en geldverspilling.
De echte deskundigen, de artsen, kunnen het heel goed doen zonder die theoretiserende managers die denken dat zij processen kunnen verbeteren.
Al vele jaren toont dr. Smalhout dit aan. Laten we hopen dat zijn inzichten EINDELIJK gaat doordringen bij de ‘beleids’makerds.

“Hoe hebben artsen zich de leiding van een ziekenhuis kunnen laten afpakken door managementblabla’ers?”

Artsen zouden gewoon ondernemers moeten zijn en met elkaar concurreren op prijs en kwaliteit. De een wil naar een groot ziekenhuis, de ander naar een rustige privékliniek.

Gewoon zelf afrekenen. Als ik mijn auto kapot rijd dan kost dat ook vele duizenden euro’s, dat betaalt de staat ook niet. Het overgrote deel van de bevolking is heel goed in staat haar eigen broek op te houden, keuze’s te maken en haar eigen rekeningen te betalen.

Zoals het nu gaat met overheidsbemoeienis: duur en een slechte kwaliteit.

Als ik doodziek ben wil ik door capabele mensen van mijn eigen soort geholpen worden – mag het?

Nico de Geit [9] reageerde op deze reactie.
beek [10] reageerde op deze reactie.

Begrijp ik nu dat het financieringssysteem de schuld van de problemen krijgt en niet het mismanagement?

Volgens mij is dat wat Hub stelt.

Dat klopt. Dat staat namelijk in het NOS bericht.

Dat mismanagement daar nog overheen, of onderdoor, komt, maakt het alleen maar erger.

nicodegeit.wordpress.com

De artsen niet meer zo’n idioot hoog loon kunnen betalen duidt op ineenstorting van het systeem.

De verziekte managerscultuur die prof. Smalhout al jarenlang in de Telegraaf (msm) hekelt.