zaterdag, 4 juni 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Voor toekomstige lezers, een dag uit het collectivistische tijdperk

Dit artikel is niet voor jullie, huidige Vrijsprekerlezers, maar voor de toekomst. Laten we hopen dat er ooit een libertarische maatschappij gevestigd wordt. Met verwondering en een zekere afschuw zal dan worden teruggezien op de primitieve samenlevingsvorm waar we ons nu nog aan onderwerpen. Dit stukje beschrijft een dag uit het leven van een libertarier in een collectivistische maatschappij anno 2011.

Terwijl ik naar het werk rijd passeer ik een controle post van de staatspolitie die controleert of ik niet te hard rijd op de snelweg. Ze zijn niet herkenbaar als politie en hebben de nodige moeite gedaan om zich te verstoppen. Dit is bijna dagelijkse kost, en ik bel hun locatie door naar een website die iedere dag enkele tientallen van deze controles meldt.

Vanwege een file op de Ring Zuid ga ik via de Vijzelgracht en kom ik langs een werkplaats van de nieuwe metro. Ik zie schitterende 17 de eeuwse panden afschuwelijk verzakt. De metro kost naar schatting 3 miljard en is eigenlijk alleen maar goed voor de 100 duizend inwoners van Amsterdam Noord. De metro wordt gefinancierd uit de publieke middelen! Dit betekent de facto een vermogensoverdracht van ongeveer 30 duizend euro naar iedere bewoner van Amsterdam noord.

Ik probeer een parkeerplek te vinden en rijd een kwartiertje rondjes door de binnenstad. Niet goed voor het milieu, maar ja. De Amsterdamse gemeenteraad heeft planmatig het aantal parkeerplaatsen in de binnenstad vastgesteld en voor een groot gedeelte middels parkeervergunningen onder het grachtengordel stemvee, de bewoners verdeeld. De weinig resterende vrije parkeerplaatsen worden door de gemeente te goedkoop aangeboden, 5 euro per uur, of een voordeel kaart van 30 euro voor een werkdag tot 7 uur ’s avonds. Het parkeerprobleem is een politieke keuze. Gelukkig is er een 5 sterren hotel in de buurt met een kleine parkeergarage. Hier parkeer ik soms.

Het was een tijd waarin burgers verdiensten moesten opgeven aan de staat. Ten bewijze moest men administraties voeren met allemaal bonnetjes. In het dure hotel verdwijnt mijn geld soms in een geldkistje en krijg ik een handgeschreven bonnetje. Dat is dan waarschijnlijk geld dat het hotel niet opgeeft aan de belasting. Soms verdwijnt mijn parkeergeld in een echte kassa en krijg ik een computeruitdraai mee.

Het is de eerste dag van een nieuwe maand. Ik ben een externe consultant en dien mijn urenbriefje van de vorige maand in bij de klant. Ik zorg meestal dat het aantal uren per maand minder is dan 200, en ook dit keer kwam ik net iets lager uit. De totale kosten voor de klant (mijn economische waarde) zijn dan toch nog bijna 20 duizend euro. Hiervan houd ik netto rond de 3 duizend euro over. Ik ben in loondienst en in het socialistische tijdperk is er geen enkele partij die voor mij en andere productieve burgers opkomt. We worden totaal uitgekleed. Dezelfde socialistische partijen verdelen vol ijver mijn belasting geld over zogenaamde zielige mensen. En roepen keihard dat ze tegen onrecht zijn terwijl ze druk bezig zijn om de van mij gestolen inkomsten aan de kiezers te herverdelen. En onderling ruzie voerend welke groepen stemvee nu het meeste moeten krijgen. Ik zou als zogenaamde zelfstandige me kunnen proberen te vestigen, maar gezien de marktstructuur in mijn bedrijfstak met allemaal regeltjes is dat lastig.

Het hotel geeft me vandaag een mooie computeruitdraai mee. Ik vertrek van het centrum van Amsterdam naar Rotterdam. In deze planeconomie vergeven van regeltjes heeft men zomaar een snelweg over het hoofd gezien, de twee grootste steden van het land worden niet door een directe snelweg verbonden. De A3 liggende tussen de A2 en de A4, is er nooit van gekomen. Ik heb de keuze om een flink stuk om te rijden via Utrecht en dan in de flessenhals te komen van de A20 tussen Gouda en Rotterdam. Met maar 2 rijstroken per richting. Of ik kan omrijden via Den Haag en dan vaststaan bij de flessenhals van 2 rijstroken bij Leiderdorp. Vandaag kies ik voor Leiderdorp.

De politie controle van vanmorgen is vertrokken, kennelijk is het quotum voor vandaag weer binnengesleept. Ik doe ruim 2 uur over dit stukje Randstad. De belastingbetalers brengen 17 miljard per jaar op aan auto gerelateerde belastingen. De overheid besteedt jaarlijks minder dan 3 miljard uit aan wegenaanleg. Files zijn een politieke keuze. Met name de file tussen Den Haag en Rotterdam is een lastige. De snelweg ten westen van Delft is al meer dan een halve eeuw in de planning. Probleem is dat deze door een zogenaamd natuurgebied gaat bestaande uit weilanden. Een groot deel van de bevolking is nog naïef en kan zich niet voorstellen dat privé snelwegen mogelijk zijn. Terwijl ze toch dagelijks geconfronteerd worden met de onmogelijkheid van collectieve snelwegen.

Bijna een uur te laat arriveer ik op mijn afspraak. Het is 7 uur, er is voldoende parkeerplek. Zittende op een terras kijk ik uit op de Erasmusbrug en verorber spare ribs die ik wegspoel met een paar biertjes. Het collectivisme vernietigt niet alleen welvaart, maar is ook initiatief dodend. Dit blijkt wederom uit de vergadering van vanavond, we proberen de jonge consultants van ons bedrijf een goede toekomst te geven maar teveel van hun hebben een te passieve houding. Ik betrap mezelf daar ook wel op. Hoe prettig zou een maatschappij zijn die de vervlakking voorbij is. Die kwaliteit weet te waarderen. Waar vakmanschap regeert. Ook ik ontkom niet aan de gevolgen van de collectivistische doctrine. Ik word soms moe, besef dat ik niet dat leven kan hebben dat ik wil, en vertoon soms kinderachtig gedrag.

Om half tien, een half uur van huis, is het dan tijd om dat kinderachtige gedrag te tonen. Wederom zo’n 80 km zone die op de snelweg in het belang van het leefmilieu is aangelegd. Iedereen rijdt keurig 83 want anders krijg je een bonnetje thuis. Ik geef het milieu en mijn tijdperk een denkbeeldige dubbele middelvinger door aan het einde van de 80 km zone vol gas te geven. Dat trekt mijn dieselmotor niet, met als gevolg altijd 2 schitterende rookpluimen fijnstof die uit mijn dubbele uitlaten hun zwarte middelvingers opsteken tegen deze verrotte maatschappij.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Breinbrouwsels schreef op : 1

    Ja, vroeger was alles beter…

  2. pcrs schreef op : 2

    mooi verhaal, ik denk idd dat mensen later met verbazing terugkijken op de barbaarse uitbuiting die in deze tijd plaats vond. Net zo als wij nu met verbazing terugkijken op heksen die op de brandstapel werden gegooid en andere collectivisitsche en religieuze waanideeen, die mensen destijds heel gewoon vonden.
    Voordat we daar zijn moeten er waarschijnlijk nog een hoop irrationele genen verloren gaan in enorme bloedbaden, aangericht bij gevechten over de laatste restanten produktie.
    Vroeger zei de baas van de tuinderij waar ik werkte dat er volgens Indiase geschriften een generationele ontwikeling doorgemaakt werd:
    1.hard werken en produktie
    2.minder hard werken en wat slimmer nadenken
    3.niet meer werken en opmaken
    4.vechten over de restjes en alles kapotmaken
    terug naar 1)

    Hub Jongen [3] reageerde op deze reactie.

  3. Hub Jongen schreef op : 3
    Hub Jongen

    @pcrs [2]:

    Zitten we nu tussen fase 2 en 3?
    Is het juist dat het deel “slimmer denken” bij schrijvers en bezoekers van de Vrijspreker hoger ligt dan in de rest van de maatschappij?
    Zijn er mogelijkheden om dat aantal nog veel hoger te maken?
    En zou het dan mogelijk kunnen zijn om vanuit fase 2 met nog meer en nog slimmer denken over te gaan in “fase vrijheid” ?

    pcrs [7] reageerde op deze reactie.

  4. Leonardo Pisano schreef op : 4

    Het probleem is centralisatie, wat tot machtsconcentratie leidt. Collectivisme is een middel om dat doel te bereiken, meer niet. Aanpakken of verwerpen van collectivisme is derhalve tijdverlies. Decentralisatie, dat is wat nodig is.

    Ratio [5] reageerde op deze reactie.

  5. Ratio schreef op : 5
    Ratio

    @Leonardo Pisano [4]: Zolang mensen blijven geloven in collectivisme zal dat bestaan. Decentralisatie (bijv stadsdeelraden) is op zich niet de oplossing.

    Het is wel zo dat hoe kleiner de bestuurseenheden zijn, hoe geringer het aantal mensen is van wie je kan stelen.

    Ratio [6] reageerde op deze reactie.

  6. Ratio schreef op : 6
    Ratio

    @Ratio [5]: Ik heb het niet goed genoeg verwoord. Zolang je gelooft dat het individu ondergeschikt is aan de groep zal er geen vrijheid zijn. Zo simpel is het. Ofwel het individu is soeverein, ofwel de groep. Net als met zwanger zijn, beide is niet mogelijk. Dit is een van de punten van je filosofische fundament waar je moet kiezen. Een beetje individuele vrijheid is niet mogelijk, ofwel het individu is de baas, ofwel de groep. Het probleem is niet centralisatie, de vraag is of je gelooft in de overheid als hoeder van de algemene belangen of niet.

  7. pcrs schreef op : 7

    @Hub Jongen [3]:
    Die Indiase geschriften beweren dat je daar eindeloos in rondtolt, maar ik zou zeggen dat er bij elke oorlog om de restjes, meer geweldadig ingestelde mensen om het leven komen dan onschuldige slachtoffers. Als dit klopt, dan zal de genetisch basis voor agressie langzamerhand verdwijnen. Bij elke oorlog worden de gemakkelijk te manipuleren en naar het front te dirigeren simpele geesten de dood in gejaagd en blijven er meer sceptische mensen over tav centrale macht van een elite.

  8. Pteranodon schreef op : 8

    Welke oorlog om de restjes uit de geschiedenis is er dan te noemen? 1 voorbeeld zou al genoeg zijn om te weten dat zo’n oorlog kan bestaan.
    En hoeveel procent van de slachtoffers was onschuldig of met gewelddadige genen?

  9. Pteranodon schreef op : 9

    Verbaast me dat je als externe zo weinig overhoudt van die 20.000. Word je dus ook nog eens onterecht achter je rug zwart gemaakt als zakkenvuller door mensen die in loondienst zijn (hoe groter het bedrijf, hoe meer personen op de financiële administratie, hoe groter de kans dat factuurbedragen worden doorverteld aan collega’s buiten de financiële administratie).