dinsdag, 5 juli 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De immoraliteit van subsidie

Wanneer  iedereen zijn volle inkomen ontvangt, kan iedereen dit besteden overeenkomstig zijn of haar eigen voorkeur.

Het is de overheid, die  onze  preferentieschema’s verstoort,  door  bepaalde  zaken goedkoper  of duurder te maken dan zij zijn.

De vraag naar een artikel dat door de overheid door middel van een subsidie goedkoper gemaakt is, stijgt op  kunstmatige wijze. De consument  wil er eigenlijk niet zoveel van kopen,maar de  door  de overheidssubsidie kunstmatig  aangepaste prijs  doet de verkochte hoeveelheid stijgen.

De  markt wordt  gecorrumpeerdheid dan niet. Geld uit de de belastingpot  wordt aangewend om een vergroting van de vraag te bewerkstellingen.

Het  gevolg van een dergelijke kunstmatige vraagverhoging is, dat  de totale behoeftenbevrediging daalt.

De overheid dwingt  de consument te gaan zitten op  een lager niveau van behoeftenbevrediging. Hoeveel de schade  in geld uitgedrukt bedraagt,  valt niet vast te stellen, want het verschil in genoten  behoeftenbevrediging valt niet in geld te meten.

Waar de overheid  het lef vandaan halt om de preferentieschema’s van de consument op deze wijze te verstoren,  is  geheel duidelijk. Dit is geheel duidelijk,omdat  de overheid  haar onderdanen als  slaven beschouwt,  met wie zij kan handelen naar goeddunken.

Vermoedelijk speculeert de overheid hier op  gebrek aan economisch inzicht bij de consument.

De overheid  zou  voor een dergelijk marktverstorend optreden gestraft moeten worden.

Maar   zijn wij zelf die overheid dan niet? In zekere zin wel.

Het  is de  meerderheid, die met de kracht van zijn getal de zakken rolt.

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ratio schreef op : 1
    Ratio

    Democratie heeft wel wat van een prisoners dilemma weg. Zolang de onderdanen allemaal hun mond houden en niet om special interest wetgeving vragen, is de welvaart maximaal.

    Dit gebeurt in praktijk niet, de ingezetenen vragen massaal aan hun politicus / gevangenbewaarder om gunsten met als gevolg dat we allemaal een stuk slechter af zijn.

  2. Rien schreef op : 2

    Subsidie is de andere kant van diefstal.

    Zonder diefstal geen subsidie.

  3. Reteip schreef op : 3

    Verder een leuke video over subsidie:
    www.youtube.com

  4. offthegrid schreef op : 4

    En dan de vele soorten verkapte subsidies, zoals enkele dagen geleden in het nieuws:
    De overdrachtsbelasting bij het kopen van een huis wordt van 6% verlaagd naar 2%. Dat lijkt een winst voor ons, libetariërs, want zo schijnt 2/3 van de immorele roof al teruggedrongen te zijn.

    Echter, de staat mist dan inkomsten. Die worden (en dat meldt men met droge ogen in het nieuws) gecompenseerd door het sparen/belastingvrij sparen/spaarloonregelingen aan te pakken en duurder te maken of te versoberen.

    Dus verkapte subsidie: mensen die een huis kopen en profiteren van die verlaagde overdrachtsbelasting, doen dat over de rug van mensen die braaf hun geld sparen voor hun oude dag of andere bestedingen. Walgelijk crimineel en elke huizenkoper zou moreel gezien af moeten zien van de aankoop, als hij/zij het NAP enigszins begrijpt.

    Ik ben blij, dat ik spaar in goud, zilver en cash, zodat ik niet gedwongen mee betaal aan de huizenkopers. En u? Fijn gevoel dat uw spaarloonregeling duurder wordt, omdat uw buurman een ander huis gaat kopen?

  5. Troy Ounce schreef op : 5

    Goed verhaal maar de overheid denkt echt, echt, echt dat ze erg goed bezig zijn en door hun ingrijpen de maatschappij eerlijker, rechtvaardiger en beter laten werken.

    De mensen achter de subsidies zijn allemaal hardwerkende eerlijke mensen die hun beroep uitoefenen met de beste bedoelingen. Wellicht omdat ze niet beter weten en het oplossen/verlossen van problemen door er geld naar te smijten erg goed klinkt?

    Dat deze goedbedoelende mensen zoveel verderf zaaien is een non-discussie in de msm.

  6. WW DH schreef op : 6

    Ik denk dat dit met name of alleen geldt voor subsidies voor producten die op een markt worden aangeboden.
    Hoe zit dit met subsidies voor onderwijs en onderzoek?
    Vaak is daar geen “prijs die al bestaat” die nodeloos wordt opgedreven. Maar is de subsidie de prijs.
    Bij het oprichten van iets wat concurreert met gesubsidieerde zaakjes, zoals een privé school, zou ik er wel voor zijn dat er belastingkorting op maat is zodat investeerders ook kunnen laten zien op een faire manier kunnen bewijzen wat een geprivatiseerd alternatief aan waarde toevoegt aan een maatschappij. Als dat niet gebeurt heb je als private instelling én je onverminderde belastingen waarmee je de concurrent zit te spekken, én de gewone kosten.

  7. Indi schreef op : 7

    De overheid vindt dat zij die laatste honderd of duizend euro beter en nuttiger kan besteden dan wijzelf.

    Aan de hand van de inkomsten en uitgaven zou je kunnen afleiden hoe zij wil dat we ons gedragen.

    Zij wil dat we minder:
    autorijden, alcohol drinken of roken, en minder geweld gebruiken.

    Zij wil dat we meer:
    gebruik maken van het Openbaar vervoer of fietsen, meer aan scholing doen, aan kunst en cultuur, boeken lezen en tv kijken.
    Daarnaast moeten we vooral vaker naar de dokter gaan en veel meer zelf klussen.

    Daarnaast bemoeit de overheid zich natuurlijk ook met het “hoe”. Vergunning verlening en (veiligheid-, brand, kwaliteits-, scholings-, procedure-, etc) regels zijn er niet voor niets.

    Overtredingen van wat de overheid wil wordt natuurlijk zwaar bestraft, anders werkt de hele opzet niet.
    Zwartwerk, eigen rechter, eigen browsels en bouwsels, smokkel, snelheidsovertredingen, etc. dat mag niet.

    Als een burger iets wil, dan is de hoofdgedachte van de overheid: Het mag niet.
    Na heel veel moeite (en soms corruptie) valt er eventueel, vaak veel te laat, het besluit dat het onder bepaalde voorwaarden toch mag.

    De beste overheid is de kleinste overheid.

  8. Pteranodon schreef op : 8

    Deze gedachte dat je enorm veel meer overhoudt gaat er van uit dat een werkgever bereid is om je in weelde te laten baden. Als het de bedoeling was om concurrerende prijzen te hebben ten opzichte van het buitenland dan verwacht ik niet dat nieuwe sollicitanten een even hoog inkomen krijgen als degene die er al zitten. Als je het geheel zelf kunt onderhandelen (dus zonder een CAO waar je niet om gevraagd hebt en waar je geen lid van een vakbond bent omdat je die te links vindt) dan kun je besluiten om op loon te concurreren en dan zijn de singles met een goedkope levensstijl duidelijk in het voordeel ten opzichte van mensen met kinderen en of een koopwoning. In een tijd dat het nog niet zo socialistisch was, was een van de oplossingen om ook kinderen te laten werken, en men ging gezinsgewijs naar fabrieken dus ouders hadden nogal wat zeggenschap over de (dus onvrije) arbeid van hun kinderen, maar de overheid stak daar een stokje voor met het Kinderwetje van Van Houten. Ik kan me nu even 123 geen alternatief bedenken hoe dat in een libertarische samenleving anders zou zijn.

    offthegrid [9] reageerde op deze reactie.

  9. offthegrid schreef op : 9

    @Pteranodon [8]: Is het niet een kwestie van keuzes maken? Net zoals u schetst, de keuze te hebben niet onder een CAO te willen werken, is het ook een keuze om sober of luxe te leven, een koophuis te lenen dat 5 x een jaarinkomen kost, kinderen te willen, sigle te blijven, enz.
    Allemaal best hoor, iedereen is vrij die keuzes te maken. Maar mag een ander dan ook de keuze hebben daar NIET aan mee te willen betalen. Omdat het zijn/haar keuzes niet zijn?

    Verder denk ik, dat een werkgever probeert de juiste mens op de juiste functie te plaatsen. Voor een beloning die (in een vrije markt) een vrijwillige mix is tussen kostenefficiëntie en opbrengst voor het bedrijf, het kunnen aantrekken van de juiste mensen voor die beloning en het willen werken voor die beloning door de werknemer.

    Nu is er een grote staatsdwang. De gemiddelde werknemer houdt minder dan 50% van zijn beloning over, de beloning die hij waard is voor die werkgever. Maar voordat dát systeem in werking treedt, heeft de werkgever al heel veel van zijn opbrengsten (omzet) weggebracht naar de overheid (belastingen, voldoen aan regelgeving, vergunningen, enz.). Pas na deze ronde, begint de ronde die u op uw loonspecificatie aantreft.
    Wat u daarna netto overhoudt, gaat grotendeels op aan accijns, BTW, moeten voldoen aan wetgeving/regelgeving/vergunningen, enz.

    Mocht u in de positie zijn dit voor uw werkgever te bekijken, de volgende leuke som:
    Bekijk de bruto-jaaromzet van uw werkgever. Haal daar alleen de kosten af voor huisvesting, inkoop materialen, inventaris, e.d., maar NIET de bedragen die uw werkgever aan overheidsgerelateerde zaken kwijt is. Daar komt een soort “bruto-minus-overheid-graaien” uit. Deel dat door het aantal werknemers en bereken hiermee het gemiddeld mogelijke jaarsalaris.
    En bekijk daarna eens wat de gemiddelde werknemer NETTO per jaar overhoud, dus inclusief ALLE overheidsgerelateerde berovingen.
    Hebt u dit inzicht niet in uw bedrijf, misschien kan een bekende met eigen zaak u inzicht geven.

  10. Leonardo Pisano schreef op : 10

    Belasting heffen – hierin wordt men steeds creatiever. We betalen nu al regenbelasting. Grappig, nietwaar? Was het maar zo. Ik huur bedrijfsruimte bij een grotere partij en ik huur de “natte” ruimten niet (wc’s en dergelijke). Toen ik een rioolbelastingaanslag kreeg en protesteerde, kreeg ik te horen dat ik een dak heb waarop regenwater valt wat via het riool wordt afgevoerd. Ik was zo verbouwereerd dat ik vergat te zeggen dat ik bij elke regenbui het af te voeren water opvang met een emmer, en deze natuurlijk niet leeg op het riool. Ook in Engeland doen ze zoiets. Dit is stof voor een nieuw verhaal op mijn blog!