zondag, 17 juli 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Studenten betalen wat ze willen voor kamer

FOK! Daarmee wordt niet bedoeld dat ze een hoger bedrag wordt afgeperst dan datgene waar ze daadwerkelijk voor hebben getekend. Ongetwijfeld wordt hier bedoeld dat studenten een hogere prijs wordt gevraagd dan een bepaald wettelijk en ondoorgrondelijk maximum.

Eén van de zaken waarvan de overheid maar moeizaam z’n desastreuze handen af kan houden is volkshuisvesting. Zo mag alleen de overheid bepalen waar je wel en niet mag bouwen. Huizenkopers kunnen hun hypotheekruimte aftrekken van hun inkomen hetgeen de huizenprijzen aanzienlijk heeft opgedreven. Huurders krijgen dan weer huursubsidie op voorwaarde dat ze weinig verdienen, hetgeen de doorstroom heeft doen stagneren. De overdrachtsbelasting legt verhuizers zware boetes op, tenzij ze naar een nieuwbouwpand verhuizen. Vanzelfsprekend verdwijnt de overdrachtsbelasting dan in de zakken van de projectontwikkelaar, want hij zou wel gek zijn zijn vraagprijs onder de marktprijs te laten. Naast deze ellende is er nog de huurbescherming die huurders forse rechten geeft ten opzichte van verhuurders. Het is dus logisch dat vele pandeigenaren nog liever hun pand verpatsen of leeg laten staan dan er huurders in te zetten. Voor je het week krijg je ze niet meer weg, breken ze de keet af of betalen ze stomweg hun huur niet.

Dit alles heeft natuurlijk een negatief effect op het aanbod van studentenkamers en elke Jan met de Pet weet dat een lager aanbod de prijzen opstuwt. Voor een huiseigenaar is het dan natuurlijk aanlokkelijk om de daadwerkelijke marktprijs te vragen in plaats van een voorgeschreven – lagere – prijs.

Gezien de risico’s die worden genomen bij het verhuren van een kamer of een etage in je eigen huis zijn er nog maar weinigen die daaraan durven beginnen, terwijl een kamer bij een hospita een uitstekende ‘springplank’ kan zijn naar een permanentere oplossing. Maar zou u zelf een kamer verhuren aan een student? Het zou alleen al weken kosten om door de bureaucratische regeltjes heen te komen terwijl de essentie toch heel simpel is: iemand huurt een kamer voor een vooraf bepaalde tijd, mag de tent niet afbreken, moet zich ’s nachts rustig houden en als de huurperiode weer voorbij is moet hij z’n koffers weer pakken. Het werkt hetzelfde als het huren van een DVD, die moet je na de termijn ook weer inleveren hoewel verlenging van de termijn doorgaans geen probleem is als niemand de DVD heeft gereserveerd.

Voor universiteiten zou het stimuleren van het aanbod aan studentenwoningen gunstig zijn omdat het meer studenten aantrekt; woonruimte is een factor waar een aankomend student rekening mee moet houden. Als kamerverhuur weer gewoon onderhevig is aan vraag en aanbod en loskomt van de stapels met regeltjes zal het aanbod aan kamers aanzienlijk stijgen, een verhuurbare kamer in een huis wordt weer gewoon geld waard. De bureaucratie heeft alleen tot resultaat dat hoofdzakelijk grote vastgoedbedrijven nog kamers durven te verhuren en een bepaald percentage rotte appels maar voor lief moeten nemen. Zo’n rotte appel kan een privaat persoon een hoop ellende opleveren! Ik heb in mijn omgeving meegemaakt dat baldadige huurders zelfs na het zorgvuldig slopen van hun woonruimte nog voor een stevig bedrag moesten worden uitgekocht. Een gewone uitzetting zou een eindeloos en kostbaar proces worden terwijl een huurder die de boel sloopt toch gewoon als ander ongedierte over de drempel geveegd moet kunnen worden.

Zolang regeltjes een probleem zijn zijn meer regeltjes geen oplossing. Laat de markt de prijzen bepalen en bij te hoge prijzen worden studentenflats rendabel. Bij wettelijk opgelegde maximumprijzen is dat nog maar zeer de vraag…

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Goed Geregeld, Rechten
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Vilseledd schreef op : 1

    “Eén van de zaken waarvan de overheid maar moeizaam z’n desastreuze handen af kan houden is volkshuisvesting.”

    Lees maar eens een verhaal over de woonomstandigheden in de 19e eeuw. Met zijn allen in een vochtige kelderwoning, waar in een ruimte gekookt, gewassen en geslapen werd, dus de kinderen, die zien, hoe hun ouders het doen; het laatste wat je als puber wil weten. Lees verder, hoe het vuilnis op straat en in de gracht werd gegooid, het ontbreken van waterleiding, dan lijkt het me toch een goede zaak, dat de overheid ingegrepen heeft.
    Wat betreft studenten vindt de overheid het overigens nog steeds niet erg, dat woekerprijzen voor een bezemkast betaald worden. Betalen at ze willen is overigens niet aan de orde, je hebt gewoon geen keus als student, want andere huisjesmelkers vragen hetzelfde. De woonomstandigheden zijn ook niet best: onhygiënische toestanden, brandgevaarlijkheid, “verboden” om je in de GBA in te schrijven.

    “iemand huurt een kamer voor een vooraf bepaalde tijd, mag de tent niet afbreken, moet zich ‘s nachts rustig houden en als de huurperiode weer voorbij is moet hij z’n koffers weer pakken.”

    En waar moet hij vervolgens wonen volgens jou?

    “Het werkt hetzelfde als het huren van een DVD, die moet je na de termijn ook weer inleveren hoewel verlenging van de termijn doorgaans geen probleem is als niemand de DVD heeft gereserveerd.”

    Dat is een vergelijking van niks, een DVD is geen eerste levensbehoefte. Terecht grijpt de overheid daar dus niet in.

    “Het is dus logisch dat vele pandeigenaren nog liever hun pand verpatsen of leeg laten staan dan er huurders in te zetten.”

    Als je het toch laat verpauperen en de omringende buurt mee, dan kun je het net zo goed verhuren.

    “Voor een huiseigenaar is het dan natuurlijk aanlokkelijk om de daadwerkelijke marktprijs te vragen in plaats van een voorgeschreven – lagere – prijs.”

    Gelukkig kennen we het principe van dwingend recht en kun je zo’n contract met een gerust hart ondertekenen zonder bang te zijn, dat het opgezegd wordt of dat je daadwerkelijk die woekerprijs moet betalen.

    “De bureaucratie heeft alleen tot resultaat dat hoofdzakelijk grote vastgoedbedrijven nog kamers durven te verhuren en een bepaald percentage rotte appels maar voor lief moeten nemen.”

    De meeste huisjesmelkers zijn ook absoluut ongeschikt voor het uitoefenen van hun functie. Meestal zijn het verwende zoontjes van rijke ouders en hebben ze nooit echt hun positie in de maatschappij moten bevechten. Noch weten wat ze studeren is, noch wat voor een werkgever werken is, dus ze missen de vaardigheden, die komen kijken bij het runnen van een bedrijf, wat een kamerpand toch is en vaak al helemaal het omgaan met mensen, die doorgaans slimmer zijn dan zijzelf.

    “Zolang regeltjes een probleem zijn zijn meer regeltjes geen oplossing.”

    De “regeltjes” zijn simpel, een vast aantal punten voor het vloeropvlak, punten voor voorzieningen en aftrekpunten voor dingen, die je liever niet hebt. Het puntenstelsel is waarschijnlijk te moeilijk voor huisjesmelkers.

    Waarschijnlijk schrijf je je stukje in het gelukkige bezit van een riante woning.

    Hoc Voluerunt [3] reageerde op deze reactie.
    Paul van Leeuwen [4] reageerde op deze reactie.
    Mike Brandenburg [7] reageerde op deze reactie.

  2. Hoc Voluerunt schreef op : 2
    Hoc Voluerunt

    De Kamers zitten al over de Marktprijs paul.
    Ver daarboven.
    niet dat ik wetjes wil, begrip me niet verkeerd.
    Maar een stijging aan aanbod is wel nodig om eze studenten industrie weer aantrekkelijk te maken.

    Welk mens betaald er nou in heels naam 300-600 euro in de maand voor een kamer van 2 bij 2-3?

    alle regeltjes moeten juist weg zodat het aantrekkelijk kan worden.

    HUISBEZITTERS MET EEN PLAT DAK ZOUDEN BEST EEN EXTRA VERDIEPING NEER KUNNEN ZETTEN EN ONDERLING VERHUREN.
    IN 40M2 pas je best een slaapkamer, keuken douch en woonkamer.
    300 euro excl lijkt me dan een schappelijke prijs. incl zou je 500 kunnen doenmet al het gas en water verbruik en internet met andere faciliteiten.

    Het gaat er om dat de markt hier in volledig vrij moet zijn van vergunningen en andere kul zodat mensen zelf bepalen wat ze voor wat betalen..

    Hou wle in gedachte dat bezit, bezit blijft zonder iemand iets schuldg te zijn.
    als j zo’n aanbouw of studenten huis gekocht hebt, hoef je geen belastingen of wat dan ook er over te betalen.
    Waardoor het zeker rendabel is, en dat doet de prijs ook sterk dalen.

    die 400 euro is geen inkomen meer voo de verhuurder volgens de fiscus en zal dus niet belast worden.. de prijs kan omlaag.
    De bouwer berekend geen BTW meer. dus kan d prijs omlaag.
    enz enzenz .

    dit zorgt er ok voor dat er vele meer geld over is voor andere goederen en diensten en zo krijg je een productievere maatschappij

  3. Hoc Voluerunt schreef op : 3
    Hoc Voluerunt

    @Vilseledd [1]:
    Je argument is absurd.
    de enige rede dat mensen zo leefde was door een gebrekaan huidige technologie en productie beperkingen.

    Glaswol,steenwol, dubbele ramen, geschikbaarheid van gewapend beton.
    Heeft niets met de regeltjes te maken.
    Behalve misschien dat de staat de productie beperkingen veroorzaakte waaropm mensen er zo slecht bij zaten.

    en wat betreft de kinderen zien wat ouders doen…
    Ja als je het oud brabands gezin kent van 10+ kinderen in 1 huis…
    Ja dan had je gewoon even een voorbehoedsmiddel moeten gebruiken. Maarja, daar was de kerk het niet mee eens.

  4. Paul van Leeuwen (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Paul van Leeuwen

    @Vilseledd [1]: Je moet de zaken wel in perspectief zetten. Vergeleken met moderne standaards is de huisvesting van arbeiders kort na de industriele revolutie natuurlijk desastreus. Vergeleken met de krotten waar ze daarvoor in woonden was van achteruitgang zeker geen sprake. Een beetje arme boer op het platteland had een hut waar ze ook met z’n allen in moesten wonen en waar je tegenwoordig nog geen kippen meer in zou mogen huisvesten. Voor de luxe die we tegenwoordig hebben was gewoon toegenomen welvaart nodig en die kwam vooral van de fabrieken.

    De verdere problemen die je schetst zijn eerder een gevolg van overheidsingrijpen. Zoals ik al in het artikel zei, de regeltjes drukken het aanbod aan studentenkamers enorm. Studenten zijn ook regelmatig nogal veeleisend en willen niet in buitenwijken wonen. Alleen de zon schijnt voor niets…

    Nog even over het puntenstelsel: het puntenstelsel werkt marktverstorend omdat de prijs van een kamer niet meer door vraag en aanbod tot stand kan komen. Nu gebeurt dat toch al niet meer door alle ingrepen in de woningmarkt zoals de reeds genoemde hypotheekrenteaftrek en huursubsidie. Ik heb studenten gezien die meer ruimte hadden dan ik en net de helft van de huur betaalden. En dat alleen maar omdat ze een eigen voordeur hadden. Eindeloos doorstuderen om het inkomen te temperen of parttime gaan werken om dezelfde reden was nogal eens het resultaat.

    Wil je het rigide overheidsingrepen ook in de markt voor mobiele telefonie? Of in andere sectoren die goed functioneren juist omdat de overheid er zijn handen redelijk vanaf houdt?

  5. Vilseledd schreef op : 5

    “Je argument is absurd. de enige rede dat mensen zo leefde was door een gebrekaan huidige technologie en productie beperkingen.”

    In de XIXe eeuw was er voldoende “technologie” om mensen fatsoenlijk te laten leven. In een kelderwoning wonen was onnodig en als je technologie als argument gebruikt, dan heeft de overheid het bij de stijging van de kennis en technologie niet langer kunnen volhouden, dat betaalbaar wonen voor iedereen bereikbaar moet zijn.

    “Glaswol,steenwol, dubbele ramen, geschikbaarheid van gewapend beton. Heeft niets met de regeltjes te maken.”

    Ga in België kijken en je ziet dat de woningen van de armen nog altijd verstoken zijn van de moderne aanpassingen, die je boven noemt. Waarom? Omdat de sociale woningbouw stukken minder is en particuliere huisjesmelkers de markt voor de onderkant domineren. Wat hier voor studenten geldt, geldt daar voor hele gezinnen en ouderen.

    “Ja dan had je gewoon even een voorbehoedsmiddel moeten gebruiken.”

    Ook wanneer ze een voorbehoedsmiddel hebben, ben ik er liever geen getuige van. In de XXe eeuw hadden gezinswoningen drie kamers, één voor de jongens, één voor de meisjes en één voor de ouders. Indien je met je kinderen dezelfde kamer deelt, dan heb je een ernstig probleem met Jeugdzorg.

  6. Vilseledd schreef op : 6

    “Vergeleken met moderne standaards is de huisvesting van arbeiders kort na de industriele revolutie natuurlijk desastreus.”

    Desastreus naar onze en de toen geldende maatstaven, want een kelderwoning was in de XIXe eeuw ook een misstand. Op het platteland leefde men niet zo.

    “Vergeleken met de krotten waar ze daarvoor in woonden was van achteruitgang zeker geen sprake.”

    Dan heb je het al over de periode, dat de overheid zich er al mee bemoeide.

    “De verdere problemen die je schetst zijn eerder een gevolg van overheidsingrijpen.”

    Het zijn heel eenvoudige regels, dat je een kamer van slechte kwaliteit niet verkoopt tegen woekerprijzen. Voor studenten geldt in deze de vrije markt niet, omdat ze geen keuze hebben. En iedere ondernemer krijgt met regels te maken, een wereld zonder regels is een utopie. Het biedt ook een bepaalde standaard, waarbinnen mijns inziens de nodige contractvrijheid overblijft.

    “Nog even over het puntenstelsel: het puntenstelsel werkt marktverstorend omdat de prijs van een kamer niet meer door vraag en aanbod tot stand kan komen.”

    De verhuurder heeft al het voordeel van een inkomen zonder dat hij daar in de praktijk veel voor doet. Onderhoud is er in veel gevallen niet bij en toezicht op het wel en wee in zo’n studentenhuis is er ook nauwelijks. Je mag stellen, dat de winst voor veel huisjesmelkers richting 100% gaat, in ieder geval zeker 80%. Dan is het toch alleszins redelijk, dat er paal en perk wordt gesteld aan de hoogte daarvan en het opknippen van he pand in kamers is nog altijd lucratiever dan het in zijn geheel verhuren.

    “Studenten zijn ook regelmatig nogal veeleisend en willen niet in buitenwijken wonen.”

    Huizen in en rond de binnenstad zijn geschikter dan nieuwbouwwoningen, omdat de kamers van de laatste veel te klein zijn om als studentenkamer te dienen, omdat je erin woont en er meer in doet dan alleen slapen. En het studentenleven speelt zich in de binnenstad af en niet in een of andere suffe slaapwijk met kantoormuizen, die bovendien ook nog eens klagen over de fietsen en de nachtelijke herrie.

    “Ik heb studenten gezien die meer ruimte hadden dan ik en net de helft van de huur betaalden. En dat alleen maar omdat ze een eigen voordeur hadden. Eindeloos doorstuderen om het inkomen te temperen of parttime gaan werken om dezelfde reden was nogal eens het resultaat.”

    Dat zijn de uitzonderingen, meestal is het een beperkte ruimte tegen een stevige prijs. Deze student heeft opgepast en gesnapt, dat het zelfstandige woonruimte was. De huisjesmelker, de rijke erfzoon met gebrek aan opleiding, is dat ontgaan. Vandaar dat ik de ontwikkeling naar professionele kameraanbieders ook toejuich. De huisjesmelker van ons heeft uiteindelijk al zijn huizen verkocht, omdat hij het niet meer aan kon. Om je een voorbeeld te geven van zijn niveau; op de verwarmingsketel stond: “Op 20 graden laten staan, Celsius of Fahrenheit.” Puur om indruk te maken op de aankomende intelligentsia had hij erop gezet, wat hij zich van een paar klassen MULO herinnerde.
    Als je blijft hangen voor je goedkope woonruimte en daarom zelfs wat parttime gaat werken, dan kan je dat opbreken, wanneer je straks 7 jaar studie op je CV mag gaan uitleggen. Door de verscherpte studiefinanciering is dat echt niet meer gebruikelijk.

    “Wil je het rigide overheidsingrepen ook in de markt voor mobiele telefonie? Of in andere sectoren die goed functioneren juist omdat de overheid er zijn handen redelijk vanaf houdt?”

    Neelie Kroes (VVD) wil maximumtarieven voor internetten in het buitenland en eerder wilde de overheid een doorzichtige tarievenstructuur. Overheidstelevisie (Radar) besteedde aandacht aan het ongemerkt afronden naar boven van minuten, dus alleen spelen kun je die cowboys niet laten. Ik ben voorstander van een vaste tarievenstructuur, waarbinnen contractvrijheid mag bestaan.

  7. Mike Brandenburg schreef op : 7

    @Vilseledd [1]: Leuk al die vergelijkingen met wonen als eerste levensbehoefte en dergelijke. Wat van de oplossing dat studenten bij gebrek aan woonruimte gewoon bij pappa en mamma blijven wonen. Moeten zoveel studenten uit huis wonen om een studie te volgen?

    Ik ken te veel voorbeelden van vroeger waarbij studenten(vrienden) op kamers gingen wonen, terwijl dit helemaal niet nodig was. Je kan me veel vertellen maar niet dat die instelling is verandert. We hebben tegenwoordig allemaal een OV-kaart als student zijnde. Wat is er mis om de trein te pakken naar de Uni?

    Je weet wel net als mensen die werken en moeten reizen naar werk. Een groot deel van de studenten kiest bijvoorbeeld de universiteit in de stad waar ze het leukste socialae leven denken te kunnen opbouwen. Een leuke gedachte waar ik mij helemaal in kan vinden. Maar van ondergeschikt belang bij het kiezen van een toekomst.

    En waarom zou een contract niet gehandhaafd kunnen worden als contract, immers je bent een betalende gast. Een hotel waar je betaald verwacht ook dat je vertrekt. “Ja maar ik wil nog een week blijven”! Sorry meneer/mevrouw, onze volgende klant wil ook voor een week blijven en dat is contractueel al vastgelegd.”

    Je hebt een contract en kan dus ruim van tevoren al anticiperen. Doe je dat niet of kan je niets vinden, dan zal je pappa en mamma weer moeten verblijden met een langverblijf, afhankelijk van je inspanning om nieuwe woonruimte te vinden.

    Blijft het punt dat eerste levensbehoefte leuk klinkt, maar in eerste instantie kan die behoefte prima in de oude kamer in het ouderlijk huis worden ingevuld.
    K.Bos [9] reageerde op deze reactie.

  8. Vilseledd schreef op : 8

    “Wat van de oplossing dat studenten bij gebrek aan woonruimte gewoon bij pappa en mamma blijven wonen.”

    Hebben jongvolwassenen geen recht op eigen woonruimte dan? En wat als pappa en mamma in Maastricht wonen en de studie in Groningen is? Dat soort overwegingen mag toch geen rol spelen bij de studiekeuze.

    “Ik ken te veel voorbeelden van vroeger waarbij studenten(vrienden) op kamers gingen wonen, terwijl dit helemaal niet nodig was.”

    Kom, je gaat toch geen nestkleverij promoten. Je doet toch veel meer levenservaring op, wanneer je op kamers woont.

    “Wat is er mis om de trein te pakken naar de Uni?”

    De afstand zou ik denken.

    Verder gaat het niet aan een woning met een hotel te vergelijken; doorgaans hebben hotelgasten daarnaast nog een woning.

    “Doe je dat niet of kan je niets vinden, dan zal je pappa en mamma weer moeten verblijden met een langverblijf, afhankelijk van je inspanning om nieuwe woonruimte te vinden.”

    Pappa’s en mamma’s gaan ook wel eens dood en soms vlak achter elkaar. Daarnaast kun je niet het leven van die pappa’s en mamma’s lang op hun zak leven; ik ben er voorstander van, dat jongeren op eigen benen leren staan, want dat maakt ze volwassener. Tevens vervuilen ze de arbeidsmarkt door voor hongerloontjes hoogwaardige banen aan te nemen. Echte volwassenen komen zo niet aan bod.

  9. K.Bos schreef op : 9

    @Mike Brandenburg [7]:
    een nuchtere reactie die hout snijdt.
    Ik heb jaren op kamers gewoond. Met of zonder pension en zou het niet hebben willen missen.
    Je moet je wel realiseren dat je een kamer hebt in andermans huis en je dus bepaalde regels moet respecteren.
    Bijvoorbeeld niet vriendinnen of vrienden meenemen om te overnachten tenzij je daar tevoren toestemming voor krijgt.
    De huurbescherming heeft de kamerverhuur de nek om gedraait.
    Jammer, voor verhuurders EN huurders.
    Ja, ook huurders missen er veel door . Er zijn in het verleden jaren durende vriendenrelaties door ontstaan.