Doorsturen
Printen
In de film Rise of the planet of the apes wordt het verhaal verteld hoe de wereld geregeerd wordt door primaten terwijl de mensen het onderspit delven. De onderliggende gedachte of metafoor in de film is anti-kapitalisme: de consumenten zijn de apen die misbruikt worden door het bedrijfsleven. Dichter bij de waarheid is echter misbruik door de overheden: Planet of the Taxpayers !
Het verhaal in de film is Hollywood kinderlijk: een particulier biochemisch bedrijf heeft haast om een medicijn te testen tegen Alzheimer. Het wordt getest op apen en het middel maakt hen ongewoon intelligent. Maar hetzelfde medicijn ontketend ook een dodelijk virus onder de mensen. De ondernemer wordt als de gebruikelijke aasgier neergezet. Verschillende keren zegt hij dat medicijnontwikkeling alleen om winst gaat. Hij zegt tegen een onderzoeker: ‘Zwijg over de risico’s en ontwikkel het medicijn. Dan wordt je beroemd en ik rijk. Zo werkt het.’
Dan is er de particuliere apengevangenis waar de apen in kooien gehouden worden voordat ze volgepompt worden met experimentele medicijnen. Ze krijgen slaag, ontvangen electroshocks en worden constant vernederd door de leidinggevende slechterik. Gelukkig ontsnappen de apen omdat ze zo intelligent geworden zijn.In plaats van dat ze in het wilde weg mensen doden, zijn ze medelevend en gevoelig geworden en willen ze graag terug naar hun originele habitat.
Moraal van dit verhaal: wij zijn allen slaven van nietsontziende bedrijven en hun rücksichtloze jacht naar winst. We krijgen rotzooi te eten en experimenten worden op ons gedaan. Wat moeten we hieraan doen ? We moeten een nieuw bewustzijn ontwikkelen, samenkomen en ontsnappen ! Op weg naar de vredige en winstvrije natuur waar alles fantastisch is.
Het probleem is dat de makers van de film vriend en vijand verwisseld hebben. Het bedrijfsleven wil winst maken door spullen te maken die we willen kopen. Als we dat niet willen, kopen we het niet. Zo simpel is het. Het vrije markt systeem is geen meester/slaaf verhouding maar heeft als basis vrije uitwisseling.
Maar het is waar dat we in een vorm van slavernij leven, over de hele wereld. Dat is de relatie van individuen ten opzichte van de overheden. Zij leven ten koste van de burger want ze produceren zelf niets. Ze onttrekken 40 procent van onze welvaart en gebruiken dat om hun macht uit te breiden en zich te verrijken.
Onder de noemer van welvaart verdelen, plunderen ze ons levenslang. Onder de noemer van veiligheid, vernederen ze ons en behandelen ze ons als beesten. Ze maken miljoenen wetten waaraan niemand zich aan kan houden en stoppen ons in de cel als ze daar zin in hebben. Ze dragen ons op elkaar te doden in de naam van het vaderland maar zij zijn de enige winnaars in dit spel.
De staten hebben de mensheid georganiseerd langs politieke lijnen. Ik ben een Nederlander. Jij bent een Chinees, een Rus, een Nigeriaan. Maar al die scheidslijnen zijn arbitrair en kunstmatig. Er is niets historisch aan bijvoorbeeld China; de elites moesten historische regionale dynastieën vernietigen om tot een natiestaat te komen.
En via sociale netwerken en digitale communicatie ontdekken we iets enorm belangrijks. We hebben onderling veel betere banden dan met de individuele overheden die ons ‘regeren’. Samen zijn we sterker dan apart, zijn wij de overweldigende meerderheid en zij de minderheid.
We hoeven niet te vluchten want we zijn al thuis. De staat is de ongenode gast, de inbreker, de bezetter die de werkelijkheid vervalst en onze rechten schendt. We hoeven alleen onze autoriteit over onszelf uit te oefenen en te claimen wat van ons is. Dan is er vrijheid om met elkaar samen te werken, te innoveren en te bezitten. Het resultaat zal zijn wat Murray Rothbard noemt ‘anarchokapitalisme’ of Hans Hoppe’s natuurlijke gemeenschap zonder de staat.
Dus ja, wij zijn de apen. Opgesloten in kooien met allerlei verboden en verordeningen. De levenslange plicht om veel belasting te betalen. Op geregelde tijden elkaar af te maken of experimenten te ondergaan.
Loading ...
Uitstekend artikel met goede vergelijking.
“Dus ja, wij zijn de apen. Opgesloten in kooien met allerlei verboden en verordeningen. De levenslange plicht om veel belasting te betalen. Op geregelde tijden elkaar af te maken of experimenten te ondergaan.”.
Zolang die apen (de meeste) blijven geloven dat ze die meesters nodig hebben om te zorgen voor hun veiligheid, opleiding, gezondheidszorg, enz. enz. zal de dictatuur van de meesters blijven groeien. Net als de ondergeschiktheid, slavernij van de apen.
Dat geloof is zo sterk dat elke vier jaar (ongeveer) het gros van die apen vrijwillig naar de stembus gaan, en daarbij het mandaat om over hun leven te beslissen, afgeven aan hun meesters.
Er zijn al enkele apen die het bedrog daarvan inzien en begrijpen; die uit de kooi willen en leven in vrijheid.
Om dat te verwezenlijken is het nuttig, nodig, deze kennis en moraliteit nog beter duidelijk te maken aan de nog steeds gebrainwashte apen.