zondag, 14 augustus 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Staatsdwang of privaat keurmerk, wat werkt beter?

Op FOK!  stond een interessant artikel. Per Saldo, de belangenvereniging voor mensen met een pgb, heeft een keurmerk ontwikkeld, o.a. voor bureaus die bemiddelen tussen klanten en zorgaanbieders. Dit is door eenieder die de overheid niet ziet zitten toe te juichen en wel om verschillende redenen.

Per Saldo heeft er weinig belang bij deze keurmerken als pepernoten rond te strooien, omdat zo’n keurmerk dan niets meer waard is. De leden/doelgroep van Per Saldo zullen daar niet blij mee zijn en Per Saldo zal de rekening mogen betalen. In het uiterste geval kunnen ontevreden leden zelfs een nieuwe, zinvollere brancheorganisatie oprichten.

De regeltjes voor het keurmerk moeten zinvol en begrijpelijk zijn. Als bijna niemand het keurmerk krijgt zijn klanten alsnog overgeleverd aan willekeur of moeten ze de kwaliteit van een zorgverlener op andere wijze zien te achterhalen en daar was nou net het keurmerk voor bedoeld. Een keurmerk dat maar door een handvol bemiddelaars wordt gedragen is niet meer dan een gimmick. Als de regels nergens op slaan is het keurmerk waardeloos en de klant zal mettertijd ook wel zien dat er bedrijven zijn zonder keurmerk die goed werk afleveren en omgekeerd.

Het zal bemiddelaars aansporen orde op zaken te stellen en te houden om zo het keurmerk te mogen voeren. De markt kan hierdoor nog beter zijn werk doen omdat slechte bemiddelaars minder klanten krijgen.

Er is dus geen overheid meer nodig met wetgeving die ervoor zorgt dat bemiddelaars goed werk doen omdat ze anders van oplichting of wanprestatie beschuldigd kunnen worden. De gang naar de rechter zal voor een patient buitengewoon onpraktisch zijn en meer kosten dan het oplevert. Eén van de pijlers onder het bestaansrecht van de overheid – aldus staatliefhebbers – is dat deze kan optreden tegen ondernemingen en invidivuen die slecht werk afleveren.

Per Saldo die daadwerkelijk een groep vrijwillig vertegenwoordigt lijkt mij beter in staat om de kwaliteit te bewaken dan een staat met commissies, ambtenaren, rechters en lijvige rapporten. Een reputatie is tenslotte ook gewoon geld waard.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ratio schreef op : 1
    Ratio

    Paul,

    Ik ben bang dat ik hier een kritische noot moet plaatsen. Het verhaal leek me te mooi om waar te zijn dus ik ben gaan googlen.

    Per saldo is een subsidie spons die 1,3 mln euro per jaar subsidie krijgt. Het is een pgo organisatie, een patienten en gehandicaptenorganisatie. Deze organisaties krijgen in NL 43 mln subsidie per jaar. Zie pdf: www.rijksoverheid.nl Hier komt per saldo in voor met drie subsidies, totaal 1,3mln.

    Gelukkig worden deze subsidies min of meer afgebouwd tot een bedrag van 25 mln in 2015, pagina 5 geeft een staatje: pgosupport.nl

    Per saldo is dus niet de onschuldige club vrijwilligers die het lijkt maar een door dwang gefinancierde toko die adviseert over de besteding van door dwang verkregen gelden.

    Paul van Leeuwen [4] reageerde op deze reactie.

  2. reiny schreef op : 2

    Begrijp het niet, maar moet het wel betalen.

    Dan gaat het over gemeenschapsgeld waar iedereen verplicht aan bij moet dragen doordat het democratisch door de politiek zo geregeld is. Wat ik niet begrijp is hoe het mogelijk is dat er zoveel mensen zijn die uit dat gemeenschapsgeld een top salaris met een bonus kunnen krijgen. Als je dat vergelijkt met wat iemand aan AOW, WW, Bijstand of als minimum salaris ontvangt, dan is dat onredelijk en staat tot geen enkele redelijke verhouding meer. Als voorbeeld het vaste inkomen van een Kamerlid en daarbij nog andere voordelen en bij vertrek een gouden handdruk door jarenlang behoud van hun salaris, terwijl een werknemer dat niet ontvangt. Daarnaast verdwijnt het gemeenschapsgeld ook in semi- overheidsbedrijven met top salarissen en bonussen.

    Het lijkt meer een piramidespel dan eerlijk delen, en als ze de salarisschalen ook nog vanuit het ambtelijk beleid zelf kunnen bepalen, dan is er sprake van scheefgroei. De politiek bepaald haar eigen salaris en leuke bijkomstigheden. Vriendjes politiek en eensgezindheid als het om hun inkomen gaat, maar als het gaat over het geld van de inwoners, dan willen ze deze mensen alleen maar meer belasten om te bezuinigen.
    Het zijn de gewone werkende mensen die altijd voor alle belastingen opdraaien, en niet uit de gemeenschapspot souperen. En aangezien ik daar toe behoor lijkt het wel of ik boter op mijn hoofd heb dat ik nog ga werken en geld afdragen aan het piramidespel van de politiek die het geld ook nog onzinnig besteed.

    De situatie in het bedrijfsleven gaat mij niet aan,

  3. K.Lavrijsen schreef op : 3

    De wal zal het schip keren een kwestie van tijd tot het uurwerk stil staat en iedereen op zijn handen blijft zitten!

  4. Paul van Leeuwen schreef op : 4
    Paul van Leeuwen

    @Ratio [1]: Ik had inderdaad niet de moeite genomen om Per Saldo te googlen alvorens ik zaterdagnacht het artikel schreef. Het principe blijft echter overeind. Hoe zit het dan met iets als de BOVAG wat ik nogal eens bij rijscholen zie?

    Ik denk dat branche-organisaties en verzekeraars samen met de waarde van reputatie een veel betere manier is om kwaliteit te waarborgen dan rechtbanken waarbij je je geld kan terugeisen. Dat systeem is door een door rot en werkt bijzonder slecht.

    Ratio [5] reageerde op deze reactie.

  5. Ratio schreef op : 5
    Ratio

    @Paul van Leeuwen [4]: Paul, ik herken je issue, de deadline is daar en je wilt je window niet missen.

    Ik heb het zelf niet meer zo op branche organisaties. Die zijn onderdeel geworden van het probleem doordat corporatistisch geinspireerde regelgeving de vrije concurrentie de nek overal heeft omgedraaid. Branche organisaties beschermen niet de klant, maar vooral de belangen van de zittende bedrijven. En gaan dus vaak vernieuwing tegen.

    Uiteindelijk moeten we toch terug naar rechtbanken, maar dan prive rechtbanken. In het contract wordt dan afgesproken dat private rechtbank X in geval van geschillen recht zal spreken. Rechtbanken zoals nu zonder concurrentie is zeker geen garantie voor kwaliteit, alleen maar een garantie voor lange procedures en ineffectiviteit. Zelfs rechtbanken dienen volgens mij geprivatiseerd te worden. Met keuze vrijheid door de contractpartners die kunnen kiezen welke rechtbank ze willen kiezen.

    Paul van Leeuwen [6] reageerde op deze reactie.

  6. Paul van Leeuwen schreef op : 6
    Paul van Leeuwen

    @Ratio [5]: Private rechtspraak bestaat wel degelijk, zie www.vrijspreker.nl

    Verder ben ik het met je eens dat uiteindelijk rechtspraak moet worden geprivatiseerd, maar ik ben bang dat zelfs iemand die nu in een vat stikstof ligt te wachten tot ze uitvinden hoe ze ‘m wakker moeten maken dat niet meer gaat meemaken.

  7. Igor schreef op : 7

    Keurmerk, certificaat, ect… het is net een soort van reclame, de grote winnaars zijn de instanties die de papiertjes uitdelen/fabriceren, vaak allemaal onder een non-profit sausje, maar dat zegt niks over hoe erg de zakken worden gevuld alleen de manier waarop.