dinsdag, 11 oktober 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Deng Xiaoping: “Rijk te worden is glorieus.”

Dit citaat is een van de meest beroemde uitspraken van Deng  Xiaoping.  Ik  weet niet of hij daarbij aan zijn eigen investeringen dacht of aan de Chinese bevolking.

Ik betwijfel of zelfs een niet socialistische Nederlandse politicus een dergelijke uitspraak zou durven doen. En nog nooit heb ik een Nederlandse politicus  horen spreken over zijn eigen snel groeiende vermogen.

Het is een kenmerk van Nederlandse politici dat zij impliciet of expliciet het meest spreken over  de herverdeling van het nationaal inkomen:  het overhevelen van uw  geld naar mensen die u niet kent en het gebruik van uw geld voor doeleinden waar u niet mee instemt en nooit mee in zult stemmen.

Welke  politicus durft het aan te pleiten voor een terugkeer naar een particulier systeem van armenzorg met inkomensoverdrachten op uitsluitend vrijwillige basis?

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hub Jongen schreef op : 1
    Hub Jongen

    “….armenzorg met inkomensoverdrachten op uitsluitend vrijwillige basis?”

    Dat zou inderdaad het enige juiste, morele, sociale systeem zijn.
    Maar dan verliezen de politici al hun macht en wat dan doen met hun belangrijkheidscomplex ?

    Igor [2] reageerde op deze reactie.

  2. Igor schreef op : 2

    @Hub Jongen [1]:
    Zou er niet een soort van tussen oplossing zijn? Een minimale staat met minimale belasting die in plaats van staatsschuld een staatskapitaal opbouwd, en in de erkenning dat de “staat” geen eigendom kan hebben dit vermogen beheren als een noodfonds, voor ieder individu, je kan het aanspreken om een slechte periode te overbruggen zodat je niet arm wordt, want ben je eenmaal arm is het veel moeilijker om weer omhoog te klimmen. Maar je zou er ook voor kunnen kiezen om het te gebruiken voor de start van een eigen bedrijf. Uitgangspunt is dat iedereen toegang heeft tot zijn deel, het geen “schuld” is maar “vermogen” en het is voor iedereen gelijk, is jouw potje leeg, heb je pech gehad. Een soort van online rating systeem ofzo zou toegang kunnen verschaffen, veel vrijheid maar wel een soort van kleine barrière, het is natuurlijk niet de bedoeling dat je na een paar glazen teveel je noodfonds bij het casino gaat brengen 🙂

    Igor [3] reageerde op deze reactie.

  3. Igor schreef op : 3

    @Igor [2]:
    Waarom niet gewoon afschaffen? Nou er zijn in nederland een hoop mensen die al jarenlang betalen voor sociale voorzieningen maar er nauwelijks gebruik van makken, sommige daarvan zullen hun verlies wel willen nemen aangezien ze ondanks dat een aardig kapitaal hebben opgebouwd maar andere mensen zijn bang dat ze het sociale vangnet binnenkort zelf nodig hebben, en aangezien ze ervoor hebben betaalt kan je die mensen toch ook geen ongelijk geven?

  4. Ron Paul Fan schreef op : 4

    Rijk worden mag dan glorieus zijn maar het is per definitie weggelegd voor weinigen. De meeste mensen werken al en produceren daarmee een hoeveelheid goederen en diensten die verdeeld worden over ‘collectief’. Eigenlijk werken mensen in het westen al te hard zodat er te weinig tijd overblijft voor andere nog belangrijker zaken, namelijk de continuiteit van de maatschappij; er wordt te weinig tijd gestoken in de ‘produktie’ van kinderen. Het resultaat is vergrijzing en dus verdringing van uitgerekend die bevolking die als enige in staat is om het westerse welvaartsniveau te genereren. Het stokje wordt overgedragen aan de minder getalenteerde volkeren van het zuiden. Om je haren uit je kop te trekken. Libertarisme voor de middenklasse zodat die kan voortbestaan en niet wordt afgeroomd door neo-marxistische bureaucraten ten gunste van de eindeloze hordes uit het zuiden, ja graag. Maar dat geneuzel en geflirt met de superrijken als Soros en die suikerwaterboer Buffett, alsmede diehard communisten als die Ping, dat komt me mijn strot uit. Het zijn juist die superrijken die onder een hoedje spelen met de cultuur-marxisten en bureaucraten en zo nodig zich rijkelijk laten bedienen uit de staatsruif. Ik heb meer affiniteit met de echte welvaartscheppers, de ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf.