zaterdag, 5 november 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De euro, opties om door te gaan

De kern van de huidige problemen met de euro is dat deze de economische realiteit van een Europa met verschillende economische snelheden ontkent. De economie van onze Mediterrane uniegenoten is minder sterk ontwikkeld dan de economie van onze oosterburen. Dwing beiden tot een monetaire unie en er ontstaat frictie.

Economische overleving van zwakkere staten was in het verleden mogelijk door periodieke devaluaties. Hiermee bleven deze landen competitief en waren fundamentelere ingrepen om de productiviteit van deze landen op Duits niveau te krijgen niet nodig. Een devaluatie is een lapmiddel want het pakt het onderliggende probleem, minder productiviteit, niet aan.

Een monetaire unie zoals nu met de euro vergt economische dan wel verdere politieke integratie. Een verdeeld Europa met natiestaten met meerdere snelheden maar met een dezelfde  munt werkt niet. Omdat het monetair – economische beleid niet op elkaar is afgestemd en uiteenloopt.

De oorspronkelijke oplossing voor het snelheidsverschil was toen de euro werd gepland door eurocraten ofwel een heel hard stabiliteitspact, ofwel verder gaan de politieke integratie. Het stabiliteitspact zou zorgen voor meer economische convergentie. De verder gaande politieke eenwording zou ervoor zorgen dat de economische politiek van de zuidelijke landen meer werd afgestemd op de economische realiteit en het snelheidsverschil grotendeels zou worden opgeheven. Deze twee opties zijn nog steeds de basis van de aangedragen keuzes om uit de crisis te komen, de EFSF oplossing is geen oplossing maar een dreigmiddel naar de markt toe om hoogstnoodzakelijk ingrijpen van speculanten op afstand te houden.

Ieder geloof in een stabiliteitspact is intussen verdwenen, het vertrouwen is te paard vertrokken en het duurt nog wel even voordat het hersteld is. Het gebrek aan politieke slagvaardigheid tijdens de euro crisis, en het onderlinge geruzie tussen de regeringsleiders, is ook niet bevorderlijk voor terugkeer van dit vertrouwen. Dus dit soort oplossingen hebben voorlopig nog een groot probleem. Het noodzakelijke vertrouwen ontbreekt.

De eurofiele oplossing is verdere politieke integratie waarin Brussel de economie gelijk zal gaan trekken. In praktijk zal dit volgens mij eerder een afremming gaan betekenen van de Duitse groei dan een toename van de economische gezondheid in de zuidelijke lidstaten. Maar dit terzijde.

Nog een andere oplossing is de verschillende snelheden erkennen en de euro te splitsen in een neuro voor het noorden en een zeuro voor het zuiden. Dit idee wordt soms geopperd maar het heeft een groot praktisch probleem. Waar laten we nu toch die Fransen? Deze horen economisch gezien niet thuis in de neuro, en zijn te trots voor de zeuro. De oplossing is een een tussencategorie, excusez le mot, de meuro. Niet alleen de Fransen hebben hun trots en ego, ook de eurocraten die deze oplossing zien als gezichtsverlies. Het gebrek aan eurocratisch draagkrachtvlak is een serieus probleem en maakt het niet waarschijnlijk dat deze oplossing gekozen gaat worden.

De libertarische oplossing moge duidelijk zijn, het begrip wettig betaalmiddel is een denkfout, en een immorele beperking van de individuele vrijheid. Het geeft politici macht waar ze geen recht op hebben en die ze zoals keer op keer aangetoond niet aankunnen. Toen de valuta’s nog goudgedekt waren maakte het monetaire beleid niet zoveel uit en was het principe wettig betaalmiddel nogal onschuldig. De combinatie van niet goudgedekte valuta’s en afgedwongen wettige fiduciaire betaalmiddelen heeft ons in veel ellende gestort.

Ik kan het niet nalaten om even op de ironie te wijzen van het Griekse referendum. De EU politici hebben hiermee heel duidelijk 2 punten aangegeven. Ten eerste dat ze doodsbang zijn voor het volk. Ten tweede dat ze het volk zien als een massa die door hun dient te worden bestuurd, geen politicus die op de gedachte is gekomen dat als de Grieken uit de euro willen het hun democratische taak is om dit uit te voeren.

Er lijken dus geen andere opties te zijn anders dan de keuze tussen verdere politieke integratie en het opheffen van de euro. Sommige mensen stellen dat de euro een middel is deze integratie af te dwingen. In de planning fase van de euro werd de noodzaak van politieke unie erkend en werd de euro gezien als bekroning van de politieke eenheid. En werd betoogd dat zonder politieke eenheid de euro kansloos was. Anderen stelden dat dit met stabiliteitspact en verder gaande politieke integratie wel zou lukken. Dat is dus niet het geval. De eurocraten hebben nu een window of opportunity geschapen om de bevolking voldoende angst aan te jagen en zo de politieke unie toch in te voeren. In een vervolg artikel ga ik in op een oplossing die best wel kansrijk is om te worden aangenomen, gepresenteerd is op een bijeenkomst van de LP, maar die op veel vlakken niet libertarisch is. Die een stap verder gaat naar de politieke unie maar deze niet vereist.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hub Jongen schreef op : 1
    Hub Jongen

    De volledige politieke unie is de droom van veel politici. Alleen nog overtroffen door de “One World Government” aanhangers.

    Al sinds de EG en EEG periode zie je deze machtsdrang bij politici die dan ook elke gelegenheid en elke fout aangrijpen om stappen in die richting te doen.
    Dit is nu bij de huidige crisis wel heel duidelijk te zien.

    Achilles [5] reageerde op deze reactie.

  2. Henk schreef op : 2

    Ik denk dat de Euro mislukt is en dat we dat gewoon moeten toegeven. Er meer energie is steken dat het nog wat wordt in de toekomst lijkt mij kansloos. Terug naar iedere land zijn eigen munt, dat werkte beter en is veel overzichtelijker.Het idee dat alles groter moet worden en dat, dat dan beter zou wezen lijkt mij achterhaald. Europa durft gewoon de strijd met de banken nog niet aan. Wel die met de bevolking. Daarom leven we in de omgekeerde wereld. En daarom staat ons leven steeds meer op z’n kop.

  3. Aequitas schreef op : 3

    Van meet af aan was duidelijk dat er geen enkele pariteit bestond, noch heeft bestaan tussen de verschillende economische markten binnen de EURO-lidstaten.
    Zuid Europa, maar vergeet vooral ook OOST EUROPA niet, hebben andere economische huishoudens dan die in Noord Europa.
    10 tomaten in Spanje kosten €0.55 en in Nederland
    € 2.45. Hoezo European Prosperity dmv. equivalentie van de munt eenheid ?
    Als dat gefunctioneerd zou hebben, dan zou men in Spanje een stuk rijker moeten kunnen zijn dan in Nederland, omdat in Spanje alles goed koper is.
    Maar blijkbaar werkt het niet zo, omdat het gemiddeld inkomen in Spanje beduidend lager is dan in Nederland. En de Nederlander zijn leefgewoonten (waar het geld toe wordt aangewend) anders zijn dan die in Zuid Europa.
    De Euro was dus al van het begin af aan gedoemd om te mislukken !
    Behalve natuurlijk dat dit HET BEOOGDE DOEL was van die jongens en meisjes in Brussel op hun lobbies en belangenclub carrousellen, om op die manier ‘de rijkdommen’ onderling onder hun ‘collaboratieve vriendjes’ te kunnen verdelen, dmv. het graaien, stelen en afromen van de SUBSIDIES.
    Veeteelt in land X; tuinbouw in land Y; visserij uitsluitend in land Z…. En betalen voor de toekenning van de subsidies, anders komt er geen subsidie jullie kant op en trekken wij – in Brussel – de stekker uit jullie economie !
    Deze EU gelden gingen namelijk NIET naar de daartoe beoogde
    projecten, maar in de portemonee van de ZAKKENVULLERS, ofwel
    naar de zogenaamde elite, – noem maar op; banken, politici op nationaal, provinciaal en locaal niveau, en naar het hielen likkende bedrijfsleven, met ‘kick back’ voor de toekenning van financieringen en subsidies.
    De KERN van het probleem is niet dat Europa arm zou zijn, maar dat er te veel geld gaat naar ONGs en onduidelijke subsidies ter financiering van nog veel onduidelijkere projecten.
    De EURO was van meet af aan een ‘lost cause’. Máár het diende het belang van de zakkenvullers, om de elite rijk te maken en het volk tot hun slaaf te maken; het volk tot op het bot uit te kleden en te vernederen, om daarna hen een korst oud brood toe te werpen vanuit de G 20 en het IMF. En het volk blijft maar smeken om méér …. !
    Niets veranderd in alle eeuwen dat de mens bestaat. Roven, moorden, bedriegen, stelen ….. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke …
    Die bendes zitten nu in Brussel en in ELK de EU-lidstaten regeringen (dus óók in Nederland) en vinden zichzelf zéér elitair. Oooohhh !, AAaahhh ! Geweldig die jongens bij het IMF ! Fantastisch die Europese Centrale Bank !
    Wat een oplichters bendes binnen de Europese Rekenkamer !
    En het volk – zoals altijd laat zich afpersen omdat het ofwel niet beter weet, danwel te laf is om iets te ondernemen.
    Het gaat niet over Papandreou, of de Grieken. Noch over de Italianen, de Portugesen of de Spanjaarden.
    HET GAAT OVER EEN HERVERDELING VAN DE RIJKDOMMEN IN DEZE LANDEN ten gunste van de vermeende (weerzinwekkende) elite.
    Dat is waar deze geënsceneerde crisis (krediet crisis) over gaat !
    De EURO is slechts een van de mechanismes daartoe.

  4. Ron Paul Fan schreef op : 4

    Buchanan vandaag over de schuldencrisis in Europa:

    lewrockwell.com

    Hij voorspelt dat mogelijk Italie uit elkaar zal vallen, een reele mogelijkheid en dat naadloos aansluit bij de Europese vorm van libertarisme, dat ik sinds 1977 aanhang. Het model is afkomstig van de Zwitserse katholiek Denis Derougemont en gebaseerd op de radikale ‘grass roots’ politieke leer van Johannes Althusius:

    nl.wikipedia.org

    Derougemont noemt zijn vorm van libertarisme ‘personalisme’ en gaat in zijn politieke model uit van het vrije en verantwoordelijke individu, die in zijn vrijheid bedreigd wordt door de staat. Derougemont komt in zijn boek l’avenir est notre affair van 1977 uit op een model van het Europa van de volstrekt autonome regionen (Nederland, Vlaanderen, Wales, Schotland, Bretagne, Lombardije, Veneto, Hongarije, Denemarken, Asturie, Baskenland, Ierland, Zweden, Beieren, Brandenburg, enz., enz.), die zich vrijwillig federeren. Het hoogste orgaan in zo’n constellatie is de raad van vertegenwoordigers van die regionen. Dus geen EU, geen euro-commissarissen, Euro-parlement, etc.

    Dat was 1977. Ondertussen is veel van wat Derougemont had aangestipt werkelijkheid geworden of in staat van wording. Schotland en Wales hebben inmiddels een eigen parlement, Belgie dreigt uiteen te vallen, Tsjechoslowakije en Joegoslavie zijn in regionen uiteengevallen en met Italie dreigt hetzelfde te gebeuren.

    De boel gaat crashen, zoveel is wel duidelijk. Het westelijke statensysteem zal meegesleurd worden. Interessant is om na te denken wat de opvolger zal zijn. Libertarisme via de stembus heeft geen schijn van kans, er zijn te veel stake holders in het oude systeem. Libertarisme echter heeft een kans na een systeemcrash. Het politieke model van Derougemont kan ik hierbij van harte aanbevelen.

  5. Hub Jongen schreef op : 6
    Hub Jongen

    @Achilles [5]:

    “Nogmaals bankiers zijn de kern van het probleem daaromheen zwermen de politici!!!!

    Wat is eerst, de kip of het ei?
    Als twee handen elkaar wassen, welke is dan de leider?

    Overheid (politici) en banken zijn die twee handen.
    En daarbij is het de politiek die de macht en het gebruik van geweld in handen heeft.
    De politici hebben ook het fractioneel bankieren goedgekeeurd, gestimuleerd en gebruikt. Zij hadden veel geld nodig!!

    Daarom denk ik, dat als je verbetering wil, dat de macht van de overheid moet worden afgebroken.

    Achilles [7] reageerde op deze reactie.

  6. J.H schreef op : 8

    Maak jullie maar geen zorgen. Binnenkort krijgen wij alemaal een optimale update om weer naar de 10% groei toe te kunnen.

    De technolgie is hard op weg naar de NWO. Feitelijk is het “dictatoraal model”(waar we in leven) nog nooit zo extreem en wijdversprijd geweest als hier in het westen. Ik denk dat Hitler of Pinochet nog jaloers op onze “democratische” leiders zouden worden als ze een kijkje mochten nemen in onze samenleving waarin alles wat de mens doet vastgelegd wordt.

    Elsevier schreef er ooit ook een artikel over. DE CHIP

    En hier een vervolge erover:
    keerzijde-documentaires.blogspot.com

  7. Ben Tels schreef op : 9

    @Achilles [7]:

    Bitcoin

    Hmmm. Kweenie. Klinkt als een systeem dat niet goed opschaalt (omdat alle transacties naar alle nodes gebroadcast worden) en dat dus gevoelig is voor DDOS attacks. Bovendien zit er een element in van “meeste CPU power wint”, dus het zou ook nog best eens gevoelig kunnen zijn voor fraude met botnets, of vanuit Iran of China.

  8. Ron Paul Fan schreef op : 10

    @Achilles [6]: Het is meer een droom van de Rothschild bankierseigenaren waarvoor de politici werken.

    Ik kon mijn ogen niet geloven, gisteren op de Russische CNN (RussiaToday):

    www.youtube.com

    Duidelijker kun je het bijna niet krijgen. Je hoeft nauwelijks tussen de regels door te lezen… Stephen Walt… Mearsheimer, AIPAC.

    De Lobby gaat Iran gebruiken om een derde wereldoorlog te ontketenen of in ieder geval te riskeren/provoceren.

    Iran = de Golf = 60% wereld olieaanvoer. China kan zich niet permitteren om die energietoevoer kwijt te raken.

    De Lobby gebruikte WW2 als gelegenheid om Europa te mollen, samen met hun vriendje USSR. De derde en laatste wereldoorlog heeft tot doel om de hele planeet onder controle te krijgen (NWO).

  9. tegenpartij schreef op : 11

    De Neuro