maandag, 12 december 2011
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Bar van Gordon

Onderstaand een amusant stuk vertaald uit het Engels over de waanzinnige realiteit van ons monetair-economische stelsel, wat aan onze faculteiten wordt onderwezen, aangeprezen door de reguliere media, gelegaliseerd met verve door onze politici en uitgevoerd door onze financiële instellingen. Met andere woorden het Keynesianisme op steroïden.

 

De Bar van Gordon

Gordon was de de eigenaar van een bar in Glasgow. Hij realiseert zich dat bijna al zijn klanten werkloze alcholisten zijn en in wezen geen geld hebben om zijn bar te bezoeken.

Om dit probleem op te lossen komt Gordon met een nieuw marketingplan, dat het mogelijk maakt dat zijn klanten nu kunnen drinken en pas later betalen. Hij houdt hun drinkgedrag bij via een boekhouding en de klanten een consumentenlening te geven.

Via mond tot mondreclame komt iedereen te weten dat je in de bar van Gordon drank op krediet kunt krijgen met als resultaat dat er steeds meer klanten zijn bar bezoeken. Al gauw heeft hij het grootste aantal klanten van geheel Glasgow in zijn bar.

Omdat hij zijn klanten alle vrijheid geeft om hun rekening pas later te betalen krijgt Gordon geen enkel commentaar als hij periodiek zijn prijzen voor wijn en bier behoorlijk verhoogt. Zodoende groeit zijn omzet enorm.

Een jonge en dynamische manager van een een lokale bank ontdekt dat het klantenkrediet van Gordon een waardevolle vordering vertegenwoordigt en daarom verhoogt hij de leninglimiet van Gordon. De bankmanager ziet geen enkele reden tot zorg, omdat hij de schulden van de werkloze alcoholisten als onderpand heeft.

Op het hoofdkantoor van de bank proberen handelaarexperts een manier te vinden om hoge provisies te vragen en maken van deze leningen aan werkloze alcoholisten DRANKOBLIGATIES.

Deze obligaties worden dan samengevoegd en verhandeld op de internationale kapitaalmarkten. Naïeve beleggers begrijpen eigenlijk niet dat deze obligaties die worden verkocht als AAA-obligaties in werkelijkheid schulden zijn van werkloze alcoholisten. Desalnietemin blijven deze obligaties in prijs stijgen en worden al gauw de best verkochte obligaties voor sommige leidende makelaarskantoren in het land.

Op een dag, terwijl de obligatieprijzen nog steeds stijgende zijn, besluit een risicomanager bij een lokale bank dat het tijd is om betaling te vragen aan Gordon van deze schulden die worden opgestapeld door de werkloze alcoholisten in zijn bar.

Gordon gaat dan naar zijn klanten toe om te vragen of ze willen betalen, maar omdat het werkloze alcholisten zijn kunnen ze hun rekening natuurlijk niet betalen. Daar Gordon zijn leningverplichtingen niet kan nakomen wordt hij gedwongen om zich failliet te verklaren. De bar wordt gesloten en 11 barmedewerkers met Gordon samen verliezen hun baan. Binnen een etmaal storten de prijzen van DRANKOBLIGATIES met 90% in elkaar.

De ingestorte obligatiewaarden vernietigen tevens de kasstroom van de bank, waardoor de bank wordt verhinderd om nieuwe leningen uit te geven, wat resulteert in het bevriezen van het krediet en economische activiteiten binnen de gemeenschap. De toeleveranciers van de de bar van Gordon hebben hem genereuze betalingsvoorwaarden gegeven en hebben ook hun bedrijfspensioenfondsen aangeraden om in de DRANKOBLIGATIES te investeren. Zij zijn nu gedwongen om hun slechte leningen af te schrijven en verliezen dus 90% van de waarde van deze obligaties.

Een aantal leveranciers moet ook hun deuren sluiten vanwege bankroet, sommigen hadden de familiezaak reeds voor generaties. De andere leveranciers worden door concurrenten overgenomen, die daarna de lokale distilleerderijen sluiten en de 150 werknemers ontslaan.

Gelukkig worden de bank, de makelaarskantoren en hun directieleden gered door een multi-miljardenfinanciering van de overheid, zonder daarvoor garanties hoeven af te geven. De financiering wordt verzorgd via nieuwe belastingen die worden geheven op de werkenden, middenstand en niet-drinkers die nooit in de bar van Gordon zijn geweest.

En de belastingbetalers leefden nog lang en ongelukkig.

Ik hoop dat het nu duidelijk is hoe ons economische systeem in elkaar zit?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen, Economie, Humor, Overheid, Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ratio schreef op : 1
    Ratio

    Blijft erg leuk om te lezen maar is wel min of meer een repost:
    www.vrijspreker.nl

  2. The Red Pill schreef op : 2

    Keynes and Krugman are walking down the street and see dog droppings. Keynes says to Krugman: “I’ll pay you $20,000 to eat those.” Krugman thinks about it, decides he really wants a new car, and eats the droppings. They continue walking, then Krugman sees some other dog’s droppings up ahead and says to Keynes: “Same deal: I’ll pay you $20,000 to eat that.” Keynes didn’t expect Krugman to take him up on his bet earlier, and he really needs the money, so he agrees. Then Krugman says to Keynes: “We both have the same amount of money as before, but we both ate poop.” Keynes replies: “Yeah, but there was $40,000 in stimulus to the national GDP.”

    Maw: beide zijn full of shit.

  3. melchizedek schreef op : 3

    Leuk stuk, Albert.

    Dank je wel voor je bijdragen aan #Liberate Amsterdam. Ik heb veel geleerd. En ’t was nog gezellig ook!

  4. Paul schreef op : 4

    The Irish economy explained.

    Imagine a small town in Ireland. One day, a rich German tourist is driving through the town, stops at the local hotel, puts a 100 euro note on the desk and tells the hotelier he wants to inspect the rooms upstairs to pick one to spend the night.

    The owner gives him the keys and, as soon as the tourist has disappeared, the hotelier grabs the 100 euro note and runs next door to pay his debt to the butcher.

    The butcher takes the note and runs down the street to pay his debt to the pig farmer.

    The pig farmer takes the note and heads off to pay his supplier of feed at the local farmers co-operative.

    The man at the farmers co-op takes the 100 euro note and runs to pay his drinks bill at the hotel bar.

    The hotel proprietor then places the note back on the counter.

    The tourist comes back down stairs, picks up the note and says that he has decided not to stay.

    No-one produced anything and no-one earned anything.

    However, the whole town is now out of debt and looking to the future with more optimism.

    And that’s how the bailout package works.

    Peter [5] reageerde op deze reactie.

  5. Peter schreef op : 5

    @Paul [4]:

    ja, zo werkt het in de Efteling.

  6. Ron Paul Fan schreef op : 6

    Veelzeggend dat dit een Brits verhaal is. Maar als Merkel voorstelt en doorzet dat overheden hun begrotingen op orde moeten hebben dan wordt dat door de libertariers alhier als ‘slavernij’ gedemoniseerd. Hoe dol wil je het hebben?

    Onbezoldigd ruifvuller [7] reageerde op deze reactie.

  7. Onbezoldigd ruifvuller schreef op : 7

    @Ron Paul Fan [6]: Uw bijdragen zijn altijd erg onberekenbaar verrassend. Soms denk ik dat u het begrijpt maar vaker sla ik steil achterover van uw reacties. Welke Libertariër heeft hier ooit beweerd dat het op orde hebben van de boekhouding slavernij is? Wat een onzin, het woord slavernij heb ik alleen maar voorbij zien komen in een ander verband. Namelijk als er bijvoorbeeld 70% van je inkomen wordt gejat.

    Hoe wil je het anders noemen als ik, zeg 30 euro per dag nodig heb om het huishouden draaiend te houden. Dat geld ga verdienen met werk maar de slavendrijvers staan je slechts toe 30 euro in je huishouden te stoppen als je eerst ook even 70 euro voor hen aftikt. Als je het niet betaalt komt men even kijken of je huishouding nog bestaat. Zo ja dan ben je dus vergeten om vóór het uurtje werk wat 30 euro heeft opgeleverd eerst nog even ruim 2 uur onbezoldigd in de weer te zijn. En dat willen ze niet hebben, sterker nog men denkt jou ertoe te kunnen dwingen d.m.v. gijzeling en komt je daartoe gewapenderhand ophalen. Kijk mijn beste RPF, dat is slavernij. Het ergste aan dit verhaal is natuurlijk dat de slavendrijvers zichzelf als zodanig benoemd hebben. Ik erken ze niet als mijn slavendrijvers maar daar hebben ze niks mee te maken. Ze verzinnen van alles om dissidenten als ik het leven zuur te maken en bedenken daarvoor allerlei wetten, vervolgens proberen ze mij wijs te maken dat ik daar zelf voor gekozen heb. En ik me maar afvragen wat ik nou niet begrijp.

    Nou mijn beste, sinds een jaar of wat is dit besef tot mij doorgedrongen en begrijp ik de wereld om heen inclusief mezelf een stuk beter. Het heeft mij goed gedaan en kan je aanraden hier eens over na te denken.