zondag, 8 januari 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Hou op schoonmaaksters te beroven

Wie een beetje het nieuws heeft bijgehouden heeft ongetwijfeld vernomen dat de rooien zich schrap zetten voor de schoonmakers. De CAO-onderhandelingen zijn misgelopen en de schoonmakers voeren actie. De houding van de rooien is hier opmerkelijk te noemen. Uitaard koketteren deze solidaire dames en heren graag met deze arbeiders, die hard werken voor een karig loon. Opkomen voor de zwakkeren is immers hun handelsmerk, toch?

Deze linkse figuren zien echter een grote groep over het hoofd die evenzeer schoonmaakt: de werksters die bij particulieren in dienst zijn. Met een mooi woord heet dit ‘interieurverzorgster’. Het grootste deel van interieurverzorgen is echter eenvoudigweg schoonmaken. De stortvloed aan sociale regels die de overheid ter bescherming van schoonmaaksters heeft uitgevaardigd heeft deze gehele beroepsgroep echter het zwarte circuit ingedrongen. Legaal een interieurverzorgster inhuren is zo goed als onmogelijk geworden, dat zou veel te veel geld kosten. En wat te doen bij ziekte? Wat te doen als een werkster conform de regels aanspraak zou kunnen maken op taalcursussen en opleidingen? Net als bij klusjesmannen zijn werksters bijna alleen zwart in te huren. Dat werkt overigens uitstekend. Mond-op-mondreclame is een uitstekende kwaliteitswaarborg. Wie een werkster wil inhuren zal bijna altijd in zijn omgeving te rade gaan om er één te vinden die een goede naam heeft. Als ze haar werk niet goed doet, spulletjes in haar zakken laat glijden of er de kantjes afloopt kan eenvoudigweg een ander worden ingehuurd zonder dat een arbeidscontract via de rechter moet worden ontbonden. Het bruto uurloon verdwijnt – doorgaans contant – keurig als nettoloon in de zakken van de werkster, die op die manier met eerlijke arbeid inkomsten kan vergaren.

Dankzij Vadertje Staat loopt deze toch niet bepaald sociaal ijzersterke groep echter grote risico’s. Zodra de fiscus er weet van krijgt dat een werkster zwart loon heeft vergaard kan een forse naheffing plus boete volgen. Deze weerzinwekkende daad van vijandschap komt nergens anders vandaan dan uit de rooie koker!

Ik wil de sympathisanten van de SP en Groenlinks dan ook aanraden om, in plaats van acties te voeren, een oogje toe te knijpen bij de werksters en ze hun goudeerlijke inkomsten die ze zelf met hard werken hebben vergaard voor 100% te laten behouden. Daarnaast moeten natuurlijk de belastingen fors worden verlaagd of liever nog afgeschaft, te beginnen bij de onderkant van de arbeidsmarkt waar het zelfs met een 40-urige werkweek nauwelijks nog mogelijk is een huishouden draaiend te houden. De schoonmaaksters zouden dan aanzienlijk meer inkomsten overhouden zodat ze misschien zelfs minder uren kunnen gaan werken en in die tijd een opleiding of taalcursus kunnen volgen.

Het idee dat armoede wordt veroorzaakt door te lage belastingen in plaats van door te hoge is de grootste kolder die je maar kunt bedenken. Desondanks wordt dit idee breed gedragen zelfs door geleerde heren! Wie een oud vrouwtje van haar tasje berooft, kan slechts op de grootste minachting rekenen, hetgeen natuurlijk zeer terecht is. Iemand die een organisatie van gelaarsde en gewapende kerels inzet om elke maand een aanzienlijk deel van het salaris van arbeiders die hard werken voor een karig loon in beslag te nemen is echter minstens zo erg.

Wij libertariers zijn de enige groep die zich met politiek bezighouden die niet vinden dat de overheid dingen anders moet doen. Wij vinden dat ze niets zouden moeten doen. Ondanks de opeenstapelingen van overheidsfalen lijkt dit een wereldvreemd besef te zijn. Dat is het niet. Eigenlijk is het juist heel erg logisch.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen, Goed Geregeld
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hub Jongen schreef op : 1
    Hub Jongen

    Heel goed stuk. Hier blijkt duidelijk hoe de overheid, op aandrang van jaloerse, afgunstige, stemmers zelfs eenvoudige mensen besteelt en belemmert om anderen te helpen.
    Zonder een “zwarte” hulp zouden nog veel meer oudere mensen grote problemen hebben om hun huis schoon te houden.

    Ook de opmerking over ambtenaren: Iemand die een organisatie van gelaarsde en gewapende kerels inzet om elke maand een aanzienlijk deel van het salaris van arbeiders die hard werken voor een karig loon in beslag te nemen is echter minstens zo erg.
    Dit besef zou eens goed moeten doordringen.

  2. Vilseledd schreef op : 2

    “Legaal een interieurverzorgster inhuren is zo goed als onmogelijk geworden, dat zou veel te veel geld kosten. En wat te doen bij ziekte?”

    Ik zou eens het Handboek Loonheffingen raadplegen, want dit is onzin. De opdrachtgever hoeft bij maximaal drie dagen werk geen loonheffingen in te houden. De schoonmaakster moet het opgeven als inkomen bij de inkomstenbelasting.

    Paul van Leeuwen [3] reageerde op deze reactie.

  3. Paul van Leeuwen (auteur van dit artikel) schreef op : 3
    Paul van Leeuwen

    @Vilseledd [2]: Zolang de werkster belasting moet betalen over haar inkomen is het nauwelijks rendabel. Laten ze het allemaal lekker zwart doen, dan is iedereen het beste af.

  4. RH schreef op : 4

    Mooie column. En een mooi voorbeeld van hoe mensen zichzelf weten te organiseren in vrije markten, als natuurlijk en vrijwillig proces, wanneer de druk van het geforceerde proces (aka overheid) te groot wordt.

    Anne [5] reageerde op deze reactie.

  5. Anne schreef op : 5

    @RH [4]:
    Wordt gewoon lid van LETS ( www.strohalm.nl ),
    Geen belasting betalen en geen kapitaal vergaren.
    Diensten/goederen uitwisselen en zelf de prijs bepalen.

  6. Kirk Olson schreef op : 7

    @Mout [6]:

    Knap dat u nog steeds verschilt kunt ontdekken tussen links en rechts. In werkelijkheid zijn de verschillen natuurlijk marginaal, beiden zijn verzot op het maken van regeltjes. Welke partij iemand kiest is dan ook vooral een kwestie van nestgeur. Een voorman die een beetje sympathiek overkomt helpt ook. Echt iets te kiezen valt er niet. Iets met een kat en een hond.