dinsdag, 24 januari 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ingezonden: Verbazing over natuurzin

Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

In onze gedrevenheid vergeten we nog wel eens dat de mens ondergeschikt is aan de natuurkrachten (fysische natuur) en dat plant, dier en mens zich moeten aanpassen aan de natuurlijke veranderingen van hun leefomgeving. Dat doen ze met wisselend succes. Met kennis van die processen en in lijn met die processen kan de mens daar op een natuurlijke wijze mee leven. Ook planten en dieren evolueren in zich wijzigende omstandigheden en hebben hun voorkeuren.

In onze delta hebben we o.a. te maken met zeespiegelstijging en met toenemende extremen in droge en natte perioden, terwijl de totale neerslag hoeveelheid weinig verandert. De zeespiegelstijging vergroot het gevaar. Zeespiegelstijging en toenemende extremen zorgen voor verdere verzilting van het (grond)water. Immers de grotere neerslagpiek doet ons meer zoet water direct afvoeren. Dat komt niet ten goede aan het grondwater.
De Westerschelde, die het karakter van een zeearm heeft (de Scheldeafvoer is verwaarloosbaar) ontwikkelt mee in die zeespiegelstijging. Vroeger gingen we daar natuurlijk mee om. Regelmatig nam de ingebroken zee meer land, maar gaf in de vorm van hoog schor elders ook weer een deel terug. Dat bedijkten we dan weer om ons niet vaak door het water te laten verrassen. Wij bewogen met de natuur mee. Land prijs geven en deels weer terug nemen.

Wij zorgden ook voor een paar grote rampen, die een wissel trokken op de Westerschelde en het land. (Koekjes van eigen deeg.) De buitensporige veenwinning voor hoofdzakelijk zoutexport in de dertiende en veertiende eeuw verlaagde het land fors en leidde tot de grote overstromingsramp van 1375 en deed de Braakman ontstaan. Vervolgens werd in de Tachtigjarige Oorlog zo’n driekwart van Zeeuws-Vlaanderen onder water gezet. Het oostelijk deel een paar eeuwen lang. Al dat water op het land was onderhevig aan vloed en eb. Dat werd aangevoerd door de zee. Daardoor schuurde de Westerschelde sterk uit, vooral in het oosten. Door die sterke stroming verloren we polders als de Nieuwhofpolder, de polder van Namen en die van Valkenisse. Deze zijn nu platen en slikken geworden. Een deel van het verdronken land van Saaftinghe werd niet meer herdijkt. Antwerpen kreeg zo een mooie vaarweg. Tot in de tweede helft van de vorige eeuw werd de Westerschelde steeds ondieper. Een natuurlijke reactie na de herdijking van onder water gezet land.

Een derde ramp tekent zich af. Door o.a. zandwinning en kunstmatige verdieping is er een ommekeer gekomen in het gedrag van de Westerschelde. Deze is zich nu gaan verruimen. De zee neemt meer ruimte. Het gevaar neemt toe. De ruimte voor de zee gaan we nog eens versterken door hooggelegen polders, eeuwen lang geleden gevormd door de natuur (Breskenspolder, plan Perkpolder), meters af te graven en aan de zee te geven. Zo ook de Hedwigepolder. De historie herhaalt zich. Verbazingwekkend genoeg wil men dit natuurherstel noemen, terwijl vernietiging plaats vindt van wat de natuur daar voor ons heeft neergelegd en wij middels een dijk zo lang gekoesterd hebben.

Onze natuurlijke reactie op de genoemde processen als zeespiegelstijging en verzilting zou toch moeten zijn om de effecten van deze processen proberen te vertragen of anders te geleiden. We leven toch op het land en van zoet water. Ondertussen wordt al gedacht aan dure oplossingen als het “duurzaam” bereiden van drinkwater uit brak water. Het afvalprodukt is een zoutconcentraat dat we ergens moeten laten.
Het wekt dan ook uiterste verbazing dat we in Zeeland de hobby hebben om juist door ontpoldering de verzilting van het (grond)water en het land te stimuleren en vrijwillig aan de zee nog meer ruimte geven. Zelf ondermijnend gedrag.
Het is bekend dat wat de natuurbeweging denkt met ontpoldering te bereiken slechts een marginaal effect heeft, maar wel grote consequenties heeft voor het landschap en de mensen. Door de natuurbeweging versmade compensatiemaatregelen in de Westerschelde zelf zijn natuurlijker en effectiever.

Het aan een gebied opleggen van een habitat is utopisch denken. Ecologen zouden primair de fysische natuur als uitgangspunt moeten nemen en zich tegen onnatuurlijke ingrepen richten. De biologie volgt haar eigen weg. Niet die welke de mens bedenkt. Ecologen moeten geen tegennatuurlijke maatregelen wensen, die op tekentafels tot stand zijn gekomen. De huidige doelstellingen voor de Westerschelde zijn te enghartig.

Ingezonden door Ir. W.B.P.M. Lases
———————————————————
Naschrift Redactie:
Goed stuk. Bijna helemaal mee eens, maar met heel belangrijke kanttekening op:
“….dat plant, dier en mens zich moeten aanpassen…”
Hier zit namelijk een essentieel verschil tussen “plant “ en “mens”.  De mens is een rationeel dier! En daardoor kan de mens denken en heeft hij de (reeds bewezen)  mogelijkheden om de omgeving aan de mens aan te passen. Huizen, steden, wegen, treinen, dijken, enz. enz.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Belastingen, Ingezonden, Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Anno Zijlstra schreef op : 1

    Om de paar miljard jaar gebeuren er grote natuurrampen, de vraag is of de mens ze zal overleven immer , de Dino’s alvast niet, ten dele veroorzaakt de mens zelf wellicht rampen.(atoom bommen smijten b.v.)
    We zijn eerder de planeet en de natuur tot hinder/last denk ik, dat komt omdat we als soort de weg zijn kwijtgeraakt, onlangs zag ik nog iemand met een breedbeeld TV lopen, dat had een stuk net geschoten wild moeten zijn .(geschoten met pijl en boog)

    G&R Eigenwijs [4] reageerde op deze reactie.

  2. Qvic schreef op : 2

    We spreken vaak over zeespiegel stijging, maar we vergeten daar wel bij te vertellen dat we mega bouwwerken aan de kust hebben. Deze massa drukt de grond naar beneden, zodat het net lijkt dat de zeespiegel stijgt en we weten dat bomen ” de natuurlijke water oppompers zijn ” zodat het grondwater relatief hoog is, maar wij mensen kappen massaal deze bomen. Waardoor de grond niet meer dit water kan vast houden en bij klei gronden gaat de klei zelfs inklinken en langzamerhand verschaald de grond hier door omdat de humuslaag niet voldoende water meer krijgt en afsterft. Dus al dat water vloeit dan terug de zee in, wat uiteindelijk een verhoging zal betekenen. Maar hier hoor je meestal niets over. Want dat zou slecht zijn voor de economie, zeggen ze dan. Als ze minder mochten bouwen en uitbreiden aan de kusten en minder bomen kappen om landbouw grond te crieeren.

  3. mercadee schreef op : 3

    Haarlem / Zaandam, 23 september 2010 – De Noordzeekust wordt versterkt door middel van zandsuppleties. Recentelijk hebben zowel regionale overheden als het rijk besloten de twee ‘zwakke schakels’ (Hondsbossche en Pettemer Zeewering en kop van Noord-Holland. zie: Kust op kracht) in de kust van Noord-Holland ook te versterken door middel van zandsuppleties. Wat vindt de Milieufederatie Noord-Holland hiervan? Om ons een oordeel te vormen over kustversterking door zand hebben we Anky Woudstra van de Waddenvereniging, die zich al langer met dit onderwerp bezig houdt, een aantal vragen gesteld over zandsuppleties en de gevolgen daarvan voor de natuur. > www.mnh.nl: Zandsuppleties voor kustveiligheid én natuur?

    [WORDPRESS HASHCASH] The poster sent us ‘0 which is not a hashcash value.

  4. G&R Eigenwijs schreef op : 4

    @Anno Zijlstra [1]:

    Je weet toch niet of dat hij het thuis niet stiekem op eet, of
    er word op een goed moment gewacht zodat hij dat hert als nog
    schiet,maar van af de bank.