vrijdag, 30 maart 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

werkloosheid

 

Als de overheid de werkloosheid onder allochtonen wil bestrijden, waarom mag ik dan geen zwarte werkster in dienst nemen?

vrijspreker.nlFlibje
Tips voor Flibje? Mail ze naar info@vrijspreker.nl
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Overnight schreef op : 3

    @Onbezoldigd ruifvuller [2]: klopt, de achtergrondkleur is ook wel duidelijk.
    Er is ook nog een GLIBJE, maar die heeft het veel te druk met belangrijk doen in Den Haag en die durft hier niet te komen.

  2. reiny schreef op : 4

    even wat cijfers;
    20 % van de aanwezige allochtonen is werkeloos en 4% van de autochtonen ook.

    Er zijn 3.5 miljoen Allochtonen en 13.2 Miljoen autochtonen en naar verhouding is de werkeloosheid bij allochtonen veel te hoog.

    Het is dus begrijpelijk dat men daar iets aan wil doen

  3. Fouad schreef op : 5

    Zie hier uw antwoord!

    Kabinet schaft Wet Samen af in 2004

    Bedrijven hoeven vanaf begin 2004 niet langer de etnische achtergrond van hun personeel te registreren. De Wet Stimulering arbeidsdeelname etnische minderheden (Samen), die werkgevers tot zo`n registratie verplicht, wordt afgeschaft. Volgens staatssecretaris Rutte van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft de wet Samen geleid tot de `beoogde bewustwording`. Bovendien streeft het ministerie naar een vermindering van de administratieve lastendruk voor werkgevers. Overigens verklaart het kabinet zich wel een voorstander van vrijwillige registratie door bedrijven. Tevens wordt er een landelijk centrum voor diversiteitmanagement opgericht om p&o`ers te helpen met kennis over multicultureel beleid.

    Bron; www.ftn-nl.com

    DRIEKWART UITZENDBUREAU’S SCHULDIG AAN DISCRIMINATIE

    Een meerderheid van de Nederlandse uitzendbureaus maakt zich schuldig aan discriminatie. Ruim driekwart willigt verzoeken van werkgevers in om geen Turken, Marokkanen of Surinamers te leveren voor een vacature. Dat blijkt uit het afstudeeronderzoek van de sociologen Evelien Loeters en Anne Backer (Vrije Universiteit) naar discriminatie in de uitzendbranche.
    Loeters en Backer deden zich voor als eigenaren van een fictief callcenterbedrijf en belden 187 uitzendbureaus met de vraag of zij extra werknemers konden leveren voor een grote opdracht. Tijdens elk telefoongesprek zeiden ze: ‘Ik vind het een beetje vervelend om te vragen, maar ik wil liever geen Marokkanen/Turken/Surinamers, ook al spreken zij prima Nederlands, dat wil ik niet’.

    In 76,8 procent van de gevallen honoreerden uitzendbureaus het verzoek. Daarmee schenden zij de Algemene wet gelijke behandeling, die discriminatie verbiedt. In bijna één op de zeven gevallen zeiden uitzendbureaus zelfs expliciet dat discriminatie wettelijk verboden is, maar dat zij desondanks toch gehoor zouden geven aan het verzoek.

    Invloed
    In het onderzoek bleken Marokkanen vaker te worden gediscrimineerd dan Turken of Surinamers. In hun discriminerende verzoeken noemden de onderzoekers steeds maar één van de drie etnische groepen. Van verzoeken die betrekking hadden op Marokkanen werd 83,1 procent gehonoreerd, tegen 75,4 procent voor Surinamers en 71,9 procent voor Turken. Toch zijn de verschillen te klein om te kunnen concluderen dat verschil in etniciteit van invloed is op het honoreren van discriminerende verzoeken, zeggen Loeters en Backer.

    Grote uitzendbureaus met veertien of meer vestigingen bleken minder vaak discriminerende verzoeken in te willigen dan kleinere uitzendbureaus. Loeters en Backer troffen geen verschil in discriminatie tussen uitzendbureaus die aangesloten zijn bij een brancheorganisatie en bureaus die dat niet zijn.

    Eerste grote onderzoek
    Het onderzoek van Loeters en Backer is het eerste grote onderzoek naar discriminatie in de uitzendbranche sinds 1991. Toen honoreerde 94 procent van de uitzendbureaus een discriminerend verzoek, constateerde socioloog Jos Meloen uit onderzoek onder 134 uitzendbureaus.

    ‘Maar een verschil met de studie uit 1991’, zegt onderzoeker Iris Andriessen van het Sociaal en Cultureel Planbureau, ‘is dat Loeters en Backer nog zeer streng zijn geweest in wat ze tot discriminatie rekenden en wat niet’. In 13 van de 187 gevallen stelden uitzendbureaus voor om een namenlijst beschikbaar te stellen, zodat Loeters en Backer zelf de Marokkaans, Turks of Surinaams klinkende namen zouden kunnen schrappen. Ze hebben deze gevallen bij nader inzien toch niet tot discriminatie gerekend, hoewel ze net zo goed tegen de wet indruisen. Andriessen: ‘In die zin ontlopen de onderzoeksresultaten die van Meloen niet zo veel.’

    De Commissie Gelijke Behandeling noemt de omvang van de discriminatie schokkend. ‘We wisten wel dat het meerdere keren voorkomt,’ zegt ondervoorzitter Piet van Geel. Zo ontving de CGB de afgelopen jaren via klokkenluiders een klacht over een uitzendbureau dat het verzoek ‘ik wil een Kaas’ honoreerde. Van Geel: ‘Oftewel: iemand met blond haar en blauwe ogen. Maar dat meer dan driekwart van de intercedenten blijkt in te gaan op zulke duidelijke discriminatoire verlangens, daar sta ik echt van te kijken.’

    Stereotypes
    Als onderbouwing voor hun verzoeken gebruikten Loeters en Backer voor elke bevolkingsgroep een stereotyperende formulering. Bij Marokkanen: ‘Hij was gewoon onbetrouwbaar. En dat hoor ik ook veel van andere mensen. In de krant staat toch ook nooit iets positiefs. ‘ En bij Surinamers: ‘Hij kwam altijd te laat en had een te laag werktempo. En dat hoor ik ook om mij heen. Mensen zeggen wel eens voor de grap ‘Surinamers zijn lui’. Nou, daar zit echt wel waarheid in hoor. Ik wil dus geen Surinamers.’

    De brancheorganisaties ABU en NBBU zeggen geschrokken te zijn dat een groot deel van hun leden discrimineert. Ze zeggen de komende tijd extra cursussen en voorlichting aan hun leden te zullen geven.

    Bron: www.volkskrant.nl

    Tevens kan ik u vanuit eigen ervaring één en ander vertellen!