dinsdag, 24 april 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

“Occupy” Wortels Cultureel Marrxisme 1/3

Dit is de eerste van een drieluik over de historische wortels van de #OccupyWallStreet beweging. Maak de seatbelts maar vast, want je zult versteld staan.

 


De zon begint op te warmen en de vlooien, op de diverse stadskampementen van #Occupy beginnen hun mouwtjes op te stropen. Het belooft weer een goed seizoen te worden met veel culinaire hoogstandjes. Wie vorig jaar de jongens en meisjes in de weer heeft gezien mag zich afvragen wat hier aan de gang is. Ze schijnen geen enkel doel in het bijzonder te steunen, roepen wat vage protesten over #OccupyWallStreet en #BelastDeRijken, maar hebben wel een hele waslijst aan specifieke eisen opgesteld (zie het manifest). De beweging is ten prooi aan gebrek aan focus!

Ayn Rands boek “Return of the Primitive: the Anti-Industrial Revolution” (voor het eerst gepubliceerd in 1971 onder de titel, “The New Left”), bevat een aantal bijzondere inzichten. In de 60- en 70’er jaren was de contra-culturele revolutie de belangrijkste, decibelproducerende beweging. Amerika, het Westen en alles waar die voor stonden – rede, individualisme, materiële welstand, vrijheid, wetenschap, technologie en kapitalisme – werden niet aflatend en fel bekritiseerd. In de Operatie Decontruct de Westerse Beschaving stond het wapen van de politieke correctheid (policor) centraal.  De historische video hierboven laat zien dat policor (met de gerelateerde fenomenen pOmo lingo en dialectiek (zie deel 2/3)) niet nieuw zijn. Het is een oude strategie, die voor het eerst werd toegepast door communistische agitators in de jaren 30 van de vorige eeuw.

Occupy is gewoon een slechte kopie van een tamelijk slechte kopie. De strategen van delen 1 en 2 wisten tenminste nog bewust waar ze mee bezig waren. Deel 2 werd grotendeels geregisseerd aan de hand van Saul Alynski’s draaiboek, “Rules for Radicals“. Vergelijk dat eens met wat Van Jones vandaag de dag te melden heeft! De meeste #occupiers zijn gewoon clueless.

Aan de basis van de strategie ligt het kapen van een populair, semi-legitiem doel (banksters, de Fed, Big Bonussen, de 99% tegen de 1%, etc.), uit zijn context gerukt en zonder aandacht voor details of achtergrond. Feiten en realiteit zijn volstrekt irrelevant. Het gaat uitsluitend om de beeldvorming! Als de ‘massa’ achter het doel verenigd is, slaan de strategen toe, reiken over het doel heen en beginnen de bijl te zetten aan de wortels van de Westerse cultuur. Rand gebruikte de term ‘Castro-achtig’ om de tactiek te definiëren. De overeenkosten tussen de contra-culturele revolutie van de jaren 60 en 70 en Occupy zijn frappant. De eerste werd aanvankelijk omschreven als een ‘drive for changes’. In de tijd van Obama is dat versimpeld tot gewoon ‘change’, of meer precies, ‘fundamental change, met andere  woorden, revolutie. Die termen klinken onschuldig en zijn bedoeld om te misleiden. De meeste Amerikanen weten inmiddels beter.

Een activist in de jaren 60 noemde zichzelf graag een radicaal, of een ‘organizer’; dat is het oorspronkelijke beroep van Barry Obama LOL 
Wordt vervolgd in deel 2/3

Gerelateerd
Defs analyse: de Intens Gevaarlijke #Occupy Doodscultus
#Occupy: Ode aan #OWS Dag van de Chaos
Martin Bosma: “Schijn-Elite Van De Valsemunters” (ISBN13: 9789035136649)

Ingezonden door Cassandra Troy
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Cultuur, Economie, Politiek, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Cassandra Troy schreef op : 2

    Alle links gecheckt. Zijn OK.