maandag, 23 juli 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

AIG Financial Products

nul euro biljetVrijspreker: Dit wordt een moeilijk verhaal voor de meer gevorderde lezer dat begint met een situatie schets. De informatie komt voornamelijk uit het boek ‘the big short’ van Michael Lewis.

AIG FP was een onderdeel van het verzekeringsconcern AIG. Het werd gerund door de zoon van een politieman genaamd Joe Cassano. Hij had een diploma in politieke wetenschappen van Brooklyn college. Joe bestuurde AIG FP als een dictatuur. Hij riep dingen naar zijn personeel als:”Dat is mijn water” of eiste van ze dat ze tegen hem herhaalden :”Ik heb jouw geld verloren, Joe.”

Hoewel AIG FP het talent kon aantrekken dat kon wedijveren met de besten in het wereldje, was de beste manier om een gesprek met de baas Joe te hebben door te beginnen met “Je hebt gelijk, Joe”

Joe, aldus een oud werknemer, werd een karikatuur die hij een keer schreeuwend aantrof: “Who left the fucking weight on the fucking Smith machine” (een Smith machine is een fitness apparaat.) rondlopend als een gorilla. Joe waardeerde loyaliteit en gehoorzaamheid boven alles. Hij compenseerde zijn verbale geweld door het uitdelen van royale bonussen.

Joe kon zich niet voorstellen dat huizenprijzen ooit over het gehele land konden dalen. Joe werd door politiek analist Matt Taibbi wel patiënt 0 genoemd van de financiële meltdown van 2008.

Greg Lippmann een handelaar van Duitse bank, Meredith Whitney en Steve Eisman, een hedgefund manager, konden zich wel voorstellen dat de huizenprijzen zouden dalen. Ze hadden hypotheken gezien met variabele introductierentes, waarvan de rente niet eens betaald hoefde te worden, maar gewoon bij de schuld kon worden opgeteld omdat de huizenprijzen toch wel omhoog zouden gaan. Ze hadden gezien hoe kansloze leningen samengevoegd werden, door rating agencies van een goede rating werden voorzien op het beste stuk en door werden verkocht aan mensen die blind gingen op het oordeel van de rating bureaus. De onderste verdieping van het ‘lening gebouw’ dat het eerst onder water zou lopen (BBB-) hadden slechts 7% verlies nodig om helemaal waardeloos te zijn.

Het drietal besloot geld te gaan verdienen aan deze verkeerde risico inschatting door verzekeringen te kopen op de allerslechtste hypotheken. Verzekeringen zouden grof uitbetalen als die slechte hypotheken kopje onder gingen. Het was wel belangrijk dat de verkoper van de verzekeringen veel kapitaal had, arrogant en dom was. Ze besloten te proberen verzekeringen te kopen van AAA gewaardeerde AIG FP’s geleid door Joe Cassano.

Op de piek verdiende AIG FP 2 miljard dollar aan winst waarvan de verzekeringen van rommelhypotheken slechts 180 miljoen dollar opbrachten. AIG FP had echter wel 50 miljard dollar aan rommelhypotheken verzekerd.

In de lente van 2008 leed AIG FP enorme verliezen op de verzekering naarmate steeds meer hypotheken faalden en de verzekeraar uit moest betalen. In September 2008 ging de kredietbeoordeling van AIG omlaag vanwege de verliezen. Minister van financiën Henry Paulson besloot dat AIG te groot was om te falen. Hij leende 85 miljard dollar vanuit de FED aan AIG voor een warrant op de aandelen, waarmee AIG in feite genationaliseerd werd. (omdat AIG de sponsor was van Manchester United, was de FED hoofdsponsor van een voetbalclub. Dat is niet bijzonder, want ABN sponsorde Ajax en was van nederlandse staat.)

In Maart 2009 werd Joe Cassano verbonden met door hem geautoriseerde emails uit 2006 waarin hij zijn staf vroeg om bijdragen te doen aan senator Dodd’s campagne als aankomend hoofd van de Senate Banking Committee.

Vrijspreker: Wat kan dit verhaaltje ons leren?

Opperdienaar: Determinisme zegt dat de handelingen van mensen niet uit de lucht komen vallen, maar via oorzaak en gevolg afhankelijk zijn van het verleden van die mensen. Niet alleen kun je van oorzaak naar gevolg, maar ook van gevolg terug naar de oorzaak. Net zo als je de bewegingen van de planeten vooruit in de tijd kunt voorspellen, maar ook achteruit in de tijd. Joe Cassano’s autoritaire karakter, bepaalde dat waardevolle informatie uit zijn personeel hem nooit zou bereiken. Door het personeel te reduceren tot loyale gehoorzame robots, werd hun creativiteit van intelligentie uitgeschakeld. Joe’s karakter was gevormd door het rolmodel uit zijn jeugd, zijn vader de politieman. Het waarderen van loyaliteit en gehoorzaamheid boven alles, was hem van jongs af aan ingegoten en voorgedaan.

Als ik dus op zoek ga naar personeel voor de roverheid, dan zoek ik naar mensen die loyaliteit en gehoorzaamheid hoog in het vaandel hebben, die niet kritisch nadenken. Dat soort mensen kun je creëren door ze als kinderen op scholen te zetten waar loyaliteit wordt beloond en getoond door de leraren. Als ik echter zelf mijn geld ergens neerzet, moet ik juist een andere type mens opzoeken.

Vrijspreker: Ik geloof dat ik het patroon zie. Dirk Scheringa is een voormalig politieman en politicus en sportbestuurder die een bank begon. Zijn DSB ging failliet op 19 oktober 2009. Dus als je mensen kolossale fouten ziet maken, kun je bijna zeker voorspellen wat voor jeugd ze hebben gehad en als je hun jeugd ziet, kun je bijna zeker voorspellen dat ze kolossale fouten gaan maken.

Opperdienaar: Wat overigens opgemerkt moet worden aan het boek ‘the big short’, is dat het het de hele hypotheekcrisis bespreekt, zonder ook maar 1 keer melding te maken van Fanny Mae en Freddy Mac. Deze 2 hypotheekgiganten garandeerden de rommelhypotheken met de belastingbetaler als onderpand en sponsorden politici zeer zwaar. Toch altijd weer knap hoe goed onderdanen begrijpen dat ze de olifant in de kamer niet hardop moeten noemen.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Boekbespreking, Economie, Educatie, Geschiedenis, Wetenschap
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Eddie Willers schreef op : 1

    DSB, (de bank waar Zalm ook zat) die verkocht toch deposito’s aan consumenten terwijl ze wisten dat ze over de kop gingen en dat die mensen vervolgens hun spaargeld nooit meer terug zouden zien omdat ‘gewone’ consumenten’ achter in de rij staan bij de schuldeisers? De overheid staat vooraan. Dezelfde overheid die wist dat de DSB kopje onder ging en zelfs de DSB onder verhoogd toezicht had gezet ZONDER het u te vertellen?