maandag, 6 augustus 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De gift van de angst

Het boek ‘de gift van angst’ van Gavin de Becker gaat over hoe angst je kan helpen bij het herkennen van situaties die tot agressie kunnen leiden. Hij laat zien hoe ieder mens een expert is in het lezen van andere mensen en er blindelings op vertrouwt dat een klein knikje van een bestuurder ons het vertrouwen geeft dat het veilig is om over te steken voor zijn enorme 12 ton vrachtauto.

De auteur heeft een bedrijf waarbij hij advies geeft aan mensen om ze te leren hun angst te respecteren als die ze vertelt dat er gevaar dreigt. Hij maakt mensen ook bewust van de voortekenen van agressie, de psychologische technieken die een dader gebruikt om de controle over zijn slachtoffer te krijgen.

De Becker is afgestudeerd op wat hij noemt een soort academie. Zijn kindertijd kende een ervaring waarin een vrouw zijn stiefvader neerschoot voor zijn ogen en dat van zijn 2 jarige zusje. Die vrouw was zijn aan heroïne verslaafde moeder. Hij was 10 en maakte kennis met achtervolgingen, ontvoeringen, schietpartijen, zelfmoord, mishandeling van hem en zijn zusje. Na deze ‘academie’ was De Becker een specialist geworden op het gebied van het voorspellen van geweld.

De Becker merkt op dat het niet zo is dat een besluit van iemand om geweld te gebruiken uit de lucht komt vallen. Er zijn indicatoren die gewelddadig gedrag voorspellen. Menselijk gedrag is net als alles in de natuur deterministisch. De dader heeft de geweldsdaad al begaan in zijn gedachten voordat hij of zij echt tot aktie overgaat. De agressor kocht bijvoorbeeld 2 weken voor zijn agressiedaad het wapen en 4 weken daarvoor bracht hij het gedrag van zijn slachtoffer in kaart. De Becker argumenteert dat dit spoor helemaal teruggaat tot de kindertijd. Hij haalt onderzoek aan waaruit blijkt dat 100% van de seriemoordenaars een gewelddadige jeugd heeft gehad. Hij bespreekt ook hoe het mogelijk is dat sommige mensen met een gewelddadige jeugd toch goed eindigen. Hij wijt dit aan de aanwezigheid van een volwassene die het kind net de reddingsboei gaf die het op dat moment nodig had, een complimentje of aanmoediging, een zicht op een andere wereld.

Vrijspreker: Wat zijn de technieken die een agressor gebruikt om zijn slachtoffer onder zijn controle te krijgen?

Opperdienaar: De Becker neemt een voorbeeld van Kelly, die verkracht werd in haar appartement, nadat een ogenschijnlijk behulpzame man haar hielp de boodschappen die uit de gescheurde tas waren gevallen, maar boven te brengen.

Het eerste wat De Becker noemt is ‘gedwongen team vorming’. De dader raapte het blikje kattenvoer op en zei “WE kunnen toch niet een hongerige kat boven laten zitten?”. Het gebruik van het woord ‘WE‘, creëert een gevoel van een gelijkgestemde wil.

Vrijspeker: Dat komt me bekend voor. ‘Dat moeten WE als samenleving niet willen’ zeggen politici vaak die ons gaan dwingen. Wat noemt hij nog meer?

Opperdienaar: ‘In een hokje plaatsen’, Toen Kelly verdere hulp van haar aanvaller wilde weigeren, zei hij: “Er is zo iets als ‘te trots’ willen zijn”. Bij deze techniek wordt een kleine belediging geuit die vaak eenvoudig te weerleggen is. De belediging is eenvoudig te weerleggen, omdat de weerlegging het gewenste doel is. Kelly wilde niet het negatieve label krijgen van ‘te trots’ en om dit te bewijzen accepteerde ze zijn hulp en liet hem binnen.

Vrijspreker: Dat komt me ook bekend voor. ‘Je bent een egoïst als je je geld niet aan mij geeft’ en om te bewijzen dat je geen asociale egoïst bent geef je dan je geld aan je bedreiger. Dit is behulpzaam. Meer?

Opperdienaar: ‘Schuld’. De aanvaller van Kelly wilde haar graag helpen met de boodschappen omdat Kelly daarmee het gevoel zou krijgen, dat ze bij hem in de schuld stond en genegen was iets terug te doen. ‘Loan sharking’ wordt dit in het Engels genoemd.

Vrijspreker: Dat klinkt ook bekend. De roverheid biedt onderdanen van allerlei ‘gratis’ dingen aan. Hiermee staat de onderdaan in de schuld bij de roverheid. De eerste generatie die staatsonderwijs kreeg in de VS onder de nationale vlag, stierf in de loopgraven van WWI onder diezelfde vlag. Nog meer?

Opperdienaar: Ongevraagde beloftes, Kellys aanvaller zei:”ik zet dit neer en dat ga ik weg, dat beloof ik”. De ongevraagde belofte wordt gedaan omdat de aanvaller merkt dat zijn slachtoffer twijfelt. De belofte is bedoeld om terechte twijfel weg te nemen, die voorkomt uit intuïtie.

Vrijspreker: Dit komt me ook bekend voor. Ik hoor Jan Kees de Jager nog zeggen: We krijgen het geld terug van Griekenland, dat beloof ik. Of ‘de euro zal overleven, dat beloof ik’. Vlak voor het verbreken van een belofte, belooft de verbreker meerdere malen dat hij hem gaat houden. Verder nog wat?

Opperdienaar: Ongevraagde details. De aanvaller vreest dat zijn verhaal ongeloofwaardig overkomt en begint details toe te voegen om het geloofwaardiger te maken.

Vrijspreker: Het wetboek kent inmiddels duizenden wetten, daar zijn heel wat detail toegevoegd. Wat nog meer?

Opperdienaar: ‘Negeren van nee’ De aanvaller van Kelly negeerde haar nee meerdere malen. ‘Nee’ is een complete zin en kan niet genegeerd worden, als dit wel gedaan wordt, is dat zeer belangrijk. Verder zegt De Becker dat alle geweld voorspeld kan worden uit 4 componenten:

  1. Vermeende rechtvaardiging. Wat jij deed is verkeerd en ik mag geweld gebruiken. Dit kan ook geregisseerd worden.
  2. Alternatieven. Als iemand zijn baan terug wil, is een geweld niet waarschijnlijk. Als iemand geen alternatieven heeft, is geweld het meest waarschijnlijk.
  3. Consequenties. Als iemand denkt dat hij een voordeeltje kan halen uit geweld, zonder de nadelen te ervaren, is geweld waarschijnlijker
  4. Mogelijkheid. Denkt iemand dat het hem lukt succesvol geweld te gebruiken en er mee weg te komen? Een ervaring met geweld in het verleden maakt het waarschijnlijker.

Vrijspreker: Wauw, geen nee accepteren, false flags, evil empire, gemene dictator met olie onder zijn voeten, onderhandelingen die overgaan in eisen, eisen in boycot, boycot in troepenbewegingen, in blokkades, in no-fly zones, wederopbouw contracten, militair inferieure vijand, bewezen overwinningen in het verleden. Ze zijn er allemaal. Als het loopt als een eend, kwaakt als een eend, eruit ziet als een eend, is het waarschijnlijk een eend.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Boekbespreking, Educatie, Filosofie, Psychologie, Terrorisme, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hub Jongen schreef op : 1
    Hub Jongen

    “The gift of fear” is een goed boek dat ik vele jaren geleden gelezen heb, en van geleerd.
    En net als de opperdienaar uitlegt, ook omgekeerd gebruikt wordt door de roverheid.
    Het valt me vaak op hoeveel angst veel mensen bij invullen belasting-aangifte. Bang dat er een inspecteur zou kunnen komen!.
    En dan te bedenken dat dat de dienaren zijn die ook nog door de slachtoffers in leven worden gehouden.

    Het lijkt me zeer positief als bvb de LP gaat werken aan het afschaffen van de inkomstenbelasting. Om te beginnen!!

    pcrs [2] reageerde op deze reactie.

  2. pcrs schreef op : 2

    @Hub Jongen [1]:
    Ik kreeg laatst nog een dwangbevel van iemand van de gemeente Houten namens haar koningin. Ik was wel benieuwd hoe zij en haar koningin mij gingen dwingen voor 9 euro. Ik stelde mij zo voor dat hun koningin met gloeiende poken aan zou komen of mijn nagels uit zou gaan trekken als ik niet het gewenste bedrag zou overhandigen.
    De dwang heeft zich nu verplaatst naar mijn werkgever. Onze lieftallige persooneelsfunctionaris had nog nooit zo’n onbeschofte bedreiging gekregen.

  3. pcrs schreef op : 3

    Molyneux heeft ook wel eens gezegd:vergelijk hoe je je voelt over het niet terugbellen van iemand van de belasting met het niet terugbellen van een telefonische verkoper.
    Dat verschil in gevoel vertelt je alles wat je moet weten.