zaterdag, 11 augustus 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Kandidaten, nr 32, Otto Vrijhof

Hoe sneller de samenleving libertarisch wordt hoe beter. Als het betrokken zijn bij een libertarische Partij daarbij van wezenlijke invloed kan zijn om dat te bereiken, wil ik hieruit de consequentie trekken, en dat is de reden waarom ik mij kandidaat heb gesteld.

Mijn twijfel aan het huidige bestel is ontstaan door het geregeld luisteren naar de Tweede Kamerlijn, het radiokanaal via welke de bijeenkomsten van de Tweede Kamer integraal worden weergegeven. Hier hoorde ik hoe de Tweede Kamer werkelijk klonk, onbespied als men zich waande  door het Grote Publiek. Voordat ik naar de Kamerlijn luisterde uitte ik mijn betrokkenheid slechts als kritisch lid van D66. Ik had al in 1967, bij de eerste verkiezingen waaraan D66 meedeed, willen stemmen, maar jongeren van 18 jaar werden destijds nog niet rijp genoeg geacht voor actief stemrecht. Ik voelde mij vooral aangetrokken door het inderdaad door de partij uitdrukkelijk beleden pragmatisme. Daarom hoorde ik met afschuw via de Kamerlijn het gekonkel in de Kamer aan van vooral de kleinere partijen.

Op vrijdag 26 september 1980 had ik echter mijn epifanie. Ik las in de Wall Street Journal op de voorpagina in de categorie ‘Grappige & Opmerkelijke zaken’ het artikel “Libertarian Ed Clark Has One Main Idea: Cut Big Government”, over de Amerikaanse libertarische kandidaat voor de presidentsverkiezingen. Ik was meteen overtuigd van de waarheid van het libertarisme. Hoe ik daar concreet een gevolg aan kon geven wist ik echter niet totdat ik in juni 1982 een advertentie in de NRC las met een oproep in Schiedam de maandelijkse libertarische kringbijeenkomst bij te wonen. Daarna ben ik steeds bij die bijeenkomsten geweest, later ook in Amsterdam waar Andreas Kinneging een leergang hield over het libertarisme. Hij heeft rond 1989 de VVD flink opgeschud – helaas tijdelijk-  met zijn actie tot herijking van de liberale beginselen binnen de partij.

In 1993 werd de Libertarische Partij opgericht. Ik volgde de Partij eerst van enige afstand. Toen de verkiezingscampagne in 1994 begon vond ik het een goede aanleiding meer betrokken te raken bij de Partij waarvoor ik onder andere een periodiek campagnebericht ging maken. Ook  heb ik de loop van de jaren artikelen voor de voorloper van de Vrijspreker, de Vrijbrief, geschreven. Een aantal daarvan vormden in 1997 een reeks over privatisering. Daarin stelde ik ondermeer dat privatisering in feite het opdringen is door de staat van staatsactiviteiten aan de vrije markt, wat daarmee niet met het libertarisme in overeenstemming is. Die vrije markt is namelijk heel goed in staat zelf uit te zoeken welke activiteiten bij haar passen. In plaats van privatiseren zou het gewoon afzien van de staat van het verrichten van activiteiten, of met een ander woord ‘abandonneren’, beter met de libertarische filosofie in overeenstemming zijn.

Ik ben bij de Libertarische Partij betrokken gebleven; ik werd ondermeer bestuurslid. Verder heb ik de website van de Partij ‘weer tot leven gewekt’ nadat deze door het vertrek van de vorige webmaster was stilgevallen, en heb de functionaliteitvan de site in de loop van de jaren uitgebreid. Vorig jaar is deze door Harry van Dijken, IT- en webexpert, gerenoveerd, en hij levert nu een belangrijke bijdrage in het aantrekken van leden en vrijwilligers in de verkiezingscampagne.

Waar ik vooral nu mijn taak in zie is het uitwerken van hoe libertarische ideeën in de praktijk gebracht kunnen worden. Rothbard heeft hier in zijn boeken een belangrijke aanzet toe gegeven. Wat nog niet duidelijk is hoe we van HIER naar DAAR kunnen komen. Ik heb daar echter vele ideeën over die nog verdere uitwerking moeten krijgen; een taak die vooral binnen het Wetenschappelijk Bureau van de Partij past.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Naam * schreef op : 1

    Wat nog niet duidelijk is hoe we van HIER naar DAAR kunnen komen.

    Dat kan wel eens makkelijker gaan dan je denkt. Nog een paar rondjes euro-prutsen, en alle euro-staten zijn bankroet dankzij de schuldennivellering binnen de EU. Vanaf dat punt valt er niets meer te hervormen maar kun je (hoogstwaarschijnlijk) opnieuw beginnen. Jammer dat de nep-Liberalen van de VVD -of de Rode Khmer van Emile- de agenda dan mogen bepalen.

    P.S. Je staat op een lage plek voor een oudgediende, al is natuurlijk 1 zetel al mooi meegenomen bij de verkiezingen.

  2. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    Goed overzicht Otto. Ik herinner me nog de avond dat bij ons op de Libertarische Kring Schiedam binnenkwam!
    En ik ben blij en dankbaar voor de grote bijdrage aan het libertarisme die je sindsdien hebt geleverd!

    En ook blij dat je doorgaat.
    Ik zie je komende ideeën graag tegemoet.

  3. .M schreef op : 3

    Kijk, dat is nou eens een geloofwaardige intro!
    Alleen verbaas ook ik me dus over de plaats op de lijst.
    Misschien worden het vanaf 31 tot 1 allemaal superkandidaten?
    Ik hoop het alvast.

    Ron Arends [4] reageerde op deze reactie.

  4. Ron Arends schreef op : 4
    Ron Arends

    @.M [3]:
    Als kandidaat kon je kiezen voor verkiesbaar of onverkiesbaar. Nu is alles boven plaats 2 onverkiesbaar, maar toch 😀
    Ik ken Otto en hij is duidelijk een man die liever achter de schermen opereert. Liever regisseur dan acteur. En dat doet hij heel goed, getuige het feit dat de meeste Nederlandse Libertariërs hem kennen!