dinsdag, 4 september 2012
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Kandidaten, nr 8, Victor van der Sterren

Mensen zijn uniek in hun bewustzijn van de wereld, en dat bewustzijn brengt een besef met zich mee van goed en kwaad. Diep vanbinnen weten we allemaal dat het kwaadaardig is om een ander te dwingen of te schaden, dat we hem op die manier beroven van zijn geboorterecht: het recht op zijn eigen leven. We weten het allemaal, maar we leven er dikwijls niet naar. Ook al komt de gulden regel – “wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet” – terug in zo ongeveer elke religie of levensbeschouwing, we schenden dat nobele principe dagelijks. Meestal in de naam van diezelfde religie of overtuiging.

 

We geloven dat het doel de middelen heiligt. Dat ons vermeende gelijk ons het recht geeft om een ander te doden, te verminken of te ketenen – allemaal in de naam van een “betere wereld”. En zo maken we de wereld keer op keer, beetje bij beetje, juist tot een minder menselijk oord. Iedere jihad, elke kruistocht, vindt zijn oorsprong ik het duivelse idee dat een kwaad middel gerechtvaardigd is een goed doel te bereiken. Iedere slavenplantage, iedere goelag, ieder concentratiekamp stoelt op die filosofie. Het leven van onschuldige mensen wordt afgepakt omdat “hun soort niet in staat is om vrij te zijn”, omdat “verderfelijke denkers uit de maatschappij verbannen moeten worden”, of “omdat de wereld gewoon beter af is zonder deze minderwaardigen”. Dit is de monsterlijkheid waartoe de mens in staat blijkt zodra hij zichzelf boven de ander plaatst.

Het zullen er maar weinigen zijn in ons rustige werelddeel die vóór slavernij, goelags, concentratiekampen of godsdienstoorlogen zullen pleiten – maar ik weet dat dit slechts een tijdelijk respijt is. Het fundament voor zulke wandaden is namelijk nog steeds aanwezig: we geloven nog steeds dat het doel de middelen heiligt. We geloven nog steeds dat er machten zijn die boven de rest van de mensheid staan, en die we blind moeten gehoorzamen. We geloven het met een bijna religieus fanatisme. Onze nieuwe god heet “Overheid”, en we zijn in onze blinde nederigheid tegenover deze god niet intelligenter dan de gemiddelde ongeletterde kinkel die in de Middeleeuwen alles geloofde dat de priester hem vertelde.

We geloven stellig dat de almachtige overheid de rechtmatige bezitter van het grondgebied is dat wij “Nederland” noemen. Dat we schatplichtig zijn aan deze machthebber, dat het onze plicht is om de vruchten van onze arbeid af te staan als de staat ons dit beveelt. Dat we gehouden zijn aan wetten en regels die onze rechten schenden en onze vrijheid dag na dag verkleinen. We geloven dit, omdat het ons op school wordt verteld, keer op keer, tot het als een dogma tussen onze oren zit. Zoals ieder dogma is het voor de eenmaal geïndoctrineerden heel moeilijk om het los te laten. Maar als het ons lukt, dan gaat er een wereld voor ons open.

Een wereld vol licht en vrijheid – geen beloofd paradijs dat “ooit” zal komen, maar een schitterend bestaan in het hier en nu. Ik weet het nog heel goed, de dag dat ik als klein kind op vakantie ging met m’n ouders. Eerder had ik in de auto altijd geslapen, omdat we vroeg in de ochtend vertrokken om een beetje op tijd aan te komen. Deze keer was ik wakker, en ging het gebeuren: ik zou een grens zien. Hoe ziet zo’n ding er uit? Wat is dat dan? Ik had het op kaarten gezien, ook op de wegenkaart die voorin de auto lag: een dikke rode lijn. Ik stelde me een grote rode muur voor, zo hoog als de wolken. Maar we reden over een landweg, en er was zelfs geen markering te vinden. We zijn er nooit achtergekomen op welk moment we Nederland verlieten, en Duitsland inreden. Ik, kind dat ik was, uitte frustratie en teleurstelling. Waar was nu die grens? Mijn vader keek over zijn schouder en sprak de woorden die ik nooit meer ben vergeten: “Grenzen bestaan alleen op papier. In het echt bepaal je zelf waar je grenzen zijn.”

Als ik er zo naar terugkijk is het vanaf dat moment onvermijdelijk geweest dat ik libertariër werd. De reis heeft wat omwegen gekend, via verschillende gradaties van klassiek-liberalisme, maar de morele basis was er al. Het idee van grenzen was al lang – en permanent – vervangen door het idee van vrijheid. Door dat principe consequent toe te passen komt men uit op het libertarisme. Onze wereldbeschouwing is ook helemaal geen politieke stroming. Het is een morele filosofie die op het hele leven kan worden toegepast. En het begint met doodsimpel besef: het bewustzijn dat wetten gemaakt worden door mensen die jij niet kent en waar je geen snars mee te maken hebt. Het bewustzijn dan grenzen alleen op de kaart bestaan, en puur kunstmatig zijn. Het bewustzijn dat ieder mens net zoveel rechten heeft als jij en ik.

Op het moment dat dit volledig tot je geest is doorgedrongen – of dit nu op je zevende of op je zeventigste gebeurt – dan besef je waarom een goed doel nooit kwalijke middelen heiligt. Dan besef je waarom het veel beter is om het goede te verspreiden door simpelweg goed te doen, vanuit jouw eigen vrije wil. Dan besef je waarom er altijd een stem diep in je is geweest die je vertelt dat het slecht is om een ander te doden, te dwingen of te folteren. En je zal beseffen dat het je eigen stem was, en dat je nu zelf met die stem spreekt: de stem van een vrij mens.

We moeten nooit bevreesd zijn om hardop uit te spreken wat de stem van ons geweten ons van binnen vertelt. Want het is deze stem die protesteert als er slaven gehouden worden, als er mensen worden vervolgd, als er onderdrukking plaatsvindt in welke vorm dan ook. Het is tijd dat we deze stem ook in Den Haag laten horen, waar hij al veel te lang stil is gehouden. Daarom vraag ik u om op de Libertarische Partij te stemmen. Ik vraag u niet in het bijzonder om op mij te stemmen, hoewel ik zo’n blijk van vertrouwen als een grote eer beschouw. Ik vraag u dat niet, want het gaat niet om mij – het om de principes waar ik voor sta, waar alle andere libertariërs voor staan. Het gaat er om dat we de vrijheid een stem geven.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Henderikus de Poel schreef op : 1

    Brilliant . Tks Victor. happy to know you.

  2. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    Geweldig Victor dat je al zover bent. Ook je vader had kennelijk libertarische ideeën, ook al was het woord “libertarisme” hem toen nog niet bekend:
    ““Grenzen bestaan alleen op papier. In het echt bepaal je zelf waar je grenzen zijn.”

  3. Andries Wijma schreef op : 3

    Prachtig om zo’n kernbetoog te kunnen houden!
    Je lijkt de libertarische principes zowel in de kern als in de breedte van de praktijk goed te overzien.
    Ik weet nu bijna zeker op wie ik ga stemmen.

  4. Mart schreef op : 4

    Mooi verwoord! Heb gisteren het stukje op PowNews gezien en was daar eerlijk gezegd niet zo van onder de indruk. Ik heb geen idee aan wie dit lag maar het kwam niet bepaald professioneel over, niet eens heel serieus zelfs. Het was goed geweest als er naast het afschaffen van de inkomstenbelasting (wat voor “buitenstaanders” een vrij extreem idee is aangezien er weinig zijn die hier echt over hebben nagedacht) plaats was geweest voor meer standpunten, bijv. over de EU of het streven naar een kleine overheid.

    Voor mij maakt het niet uit aangezien ik het eens ben met de principes en al weet dat ik LP ga stemmen. Ik vrees echter dat het stukje weinig of geen anderen heeft kunnen overtuigen.

    Rechtse Rakker [7] reageerde op deze reactie.

  5. Cassandra Troy schreef op : 5

    Mensen zijn uniek in hun bewustzijn van de wereld, en dat bewustzijn brengt een besef met zich mee van goed en kwaad. Diep vanbinnen weten we allemaal dat het kwaadaardig is om een ander te dwingen of te schaden, dat we hem op die manier beroven van zijn geboorterecht

    …waarmee is aangetoond dat moraal objectief is voor de universele mens en dat de standaard zijn leven is. Dit voor wie veronderstelt dat het een subjectief gegeven is voor individuen of groepen.

    Ook al komt de gulden regel – “wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet” – terug in zo ongeveer elke religie of levensbeschouwing

    Hier blijkt de zwakte van dit relativisme. Het kwade kent geen Gulden Regel. We dienen daarom altijd te alert te zijn en moeten bereid zijn het goede te verdedigen als dat moet. Anders overwint het kwaad by default.

    Intens goed stuk, Victor. Ik wens je veel succes! Je verdient het en de wereld ook! ;-))

  6. Ron schreef op : 6

    ‘We moeten nooit bevreesd zijn om hardop uit te spreken wat de stem van ons geweten ons van binnen vertelt. Want het is deze stem die protesteert als er slaven gehouden worden, als er mensen worden vervolgd, als er onderdrukking plaatsvindt in welke vorm dan ook.’
    Houd altijd in gedachten de experimenten van Milgram, wees alert op jezelf; luister niet naar of voer geen opdrachten uit van een zgn. autoriteit: wees vrij.

    Mooi verwoord Victor, succes

  7. Rechtse Rakker schreef op : 7

    @Mart [4]:

    “Het was goed geweest als er naast het afschaffen van de inkomstenbelasting (wat voor “buitenstaanders” een vrij extreem idee is aangezien er weinig zijn die hier echt over hebben nagedacht) plaats was geweest voor meer standpunten, bijv. over de EU of het streven naar een kleine overheid.”

    Nee, het afschaffen van de inkomensbelasting is ons handelsmerk. Dit voorstel onderscheidt ons van de rest. Als we gaan praten over een kleine overheid, dan zien de mensen ons als een kopie van de VVD. Als we de EU als speerpunt nemen, dan zien mensen ons als een kopie van de PVV. En als mensen moeten kiezen tussen een kopie of het origineel, dan kiezen ze het origineel…

    Verder dient de campagne om HET LIBERTARISME te verspreiden NIET vanwege politieke macht als primair doel! Dus niet dat achterlijke naar de mond praten van kiezers, wat alle andere partijen al doen. Krijgen we daarmee minder kiezers? Jammer dan! Het gaat erom onze principes aan de man te brengen. Als de LP gaat hangen naar het pluche, dan zijn ze mij kwijt.

  8. pr_EDmund schreef op : 8

    Zei Descrates niet iets in de trant van: Ik twijfel, dus ik besta.

    In dit verhaal is vrijheid een wereld zonder grenzen blijkbaar het goede, het paradijs. En ja, het klopt dat landsgrenzen vooral op papier bestaan, net als de geschreven wetten die er gelden. Wetten die in meeste democratische landen opgesteld zijn door de consensus van de meerderheid. Door mensen dus, die beïnvloed zijn door hun opvoeding, de lessen van hun vader, het sociale milieu waaruit ze komen en hun geloof.

    “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet” wordt dan een semantische tegenspraak.

    Want stellen dat de ‘overheid’ het nieuwe onderdrukkende geloof is, de rechtmatige eigenaar van Nederland welke we blind moeten gehoorzamen is jouw denkbeeld en niet de mijne. Want wie beter kijkt, zijn ogen opent voor de werkelijkheid ziet een andere realiteit. Geen ‘Befehl ist Befehl’ maar een toetsing van wetten die niet handelt naar de dode letter maar de geest. En deze wordt vooral bepaald door de mensen die een gezamenlijke taal, cultuur en morele waarden.

    En ja, soms zijn de wetten opgesteld door de consensus van de meerderheid onderdrukkend. Democratie is nu eenmaal de pest voor de minderheid maar nog altijd te verkiezen boven welke alternatief dan ook. Hoewel ik hier een voorbehoud moet maken omdat sommige de grenzen verkwanseld hebben waardoor jij zonder controle naar een ander land kon gaan. En dit laatste is wel een probleem omdat de toetsing van door anderen opgelegde wetten die vermomt zijn als verdragen ons ontnomen is.

    Een euvel wat al in 2002 door GroenLinks onderkent werd en waar ondanks aangenomen initiatiefwet niets meegedaan is. Tien jaar lang worden we dus bedot, beduveld en misleid. Niet door de overheid met zijn vazallen in de vorm van ambtenaren maar door de kliek die politiek bedrijft. Maar was de beste truc van de duivel niet om de mensheid te doen geloven dat hij niet bestaat?

  9. Theo Verstappen schreef op : 9

    Een schitterend bestaan in het hier en nu – oftewel Liberty In Our Lifetime, ANYONE’s lifetime – is geen utopie of luchtfietserij, maar een latent aanwezige realiteit welke lijnrecht tegenover de vermeende en gekunstelde maakbare samenleving staat die keer op keer wordt opgedrongen/afgedwongen. Iedere weldenkende burger die onderscheid weet te maken tussen datgene wat waar is en datgene wat voor waar wordt gehouden, kan daar deelgenoot van zijn. Prachtig stuk, Victor, het staat als een huis. De overheid is het probleem, en het Libertarisme is de oplossing. Need I say more?